pͥſtinā. Ad oppoſitū ſic. Anẜ. dic̄. Qd̓libꝫincōueniēs deo ſeꝗt̉ impoſſibile. Sed ſi illehomo: cui vnit̉ deꝰ: eſſet Adā: ſeque̓t̉ inconueniēs deo. gͦ īpoſſibile ē ꝙ ille hō ſit Adā.Media pꝫ. nā ſi ille hō eſſet Adā: ſequeret̉ ꝙpropͥetates q̄ ꝯueniūt ade: ꝯueniret illi hoīgͦ eſſet dice̓ de illo hoīe: ſicut de adā ꝙ peccauit. Sꝫ ille hō ē deꝰ: et ꝓprietates q̄ ꝯueniunt illi hoī. ꝯueniūt filio dei cui vnit̉. gͦ cuꝫſit dice̓ de illo hoīe ꝗ peccauit: erit dice ꝙ filiꝰ dei peccauit. qd̓ impiū ē dicere. ꝗa a deoꝗcꝗd enorme ē remouet̉. et ꝗcꝗd ē laudabile ī ip̄o intelligit̉. ſic̄ gͦ deꝰ nō pōt eſſe ꝗ peccauit. nec Ada ille ꝗ nō peccauit. ita impoſſibile ē ꝙ iſte hō ſit Adā. ℟º. Cōcedēdū ēꝙ ille hō aſſūptꝰ a filio dei: ꝑ quē dꝫ fieri ſatiſfactio nō debuit eſſe Ada. ꝗa tūc eēt dice̓de filio dei ꝙ eſſet peccator. Ad pͥmū dd̓ꝙ nō ſeꝗt̉. ꝙ ſi Ada potuit trāſfundē iniuſticiā originalem in ſua poſteritate: ꝙ ipſepoſſet ſatiſface̓. et hͦ ē. ꝗa ī pctō Ade fuiſſetꝑͤ ⁊ nͤ corruptio. ꝗa ſi ſeruaſſet obediētiā:remuneratū fuiſſet ꝑͤ ſue ⁊ nͤ ī poſteritateſua. ꝑ trāſgreſſione ꝟo p̄cepti punitꝰ ē in ꝑªſua ⁊ naͣ. ꝗa cū tota naͣ hūana eſſet in Adaꝫpoterat illā totā corruꝑe corrūpēdo ſuā ꝑſonā. Et ꝓpter hͦ oēs filii Ade ſunt rei. ſic̄ dic̄apl̓s ro. 5. In quo oēs peccauerūt ⁊cͣ. Sꝫ ipſen̄ potuit naͣm reſtitue̓. ꝗa Adam fuit res nꝰſue. et fuit ſingulare hoīs. Singulare auteꝫhoīs nūꝙͣ eſt pͥncipiū ſue nͤ ad eſſe. Sꝫ ſolūipſe deꝰ ꝗ creauit naͣꝫ. quāuis ſingulare poſſit eē pͥncipiū ſue nͤ ad n̄ eſſe. ſiue ad nō bn̄eſſe. Sꝫ qd̓ nō ē pͥncipiū ad eē. nec ē pͥncipiūad reꝑatōeꝫ eſſe. Io adam n̄ potuit reꝑarenaͣm hūanā. nec oēs alij poſſent ꝓpter eādēīpotētiā. Oꝑtuit gͦ ꝙ reꝑator hūane nͤ eētpͥnᵐ illiꝰ ⁊ d̓ gn̓e illiꝰ: ſic̄ on̄ſuꝫ ē. ſꝫ pͥnᵐ iſtiꝰē deꝰ. res illiꝰ gn̓is ē hō. gͦ reꝑator hūane n̄debuit eſſe deꝰ hō et nō Ada. Ad 2ᵐ dd̓.ꝙ eſſet iniuſticia ⁊ incōueniēs ſi ille hō eētAdā. ꝗa cū nō poſſit ſatiſface̓ niſi deꝰ ⁊ unitus hoī. ſeque̓t̉ ꝙ deꝰ eſſet unitꝰ cū hominepeccatore ī unitate ꝑͤ. qd̓ eēt abſurdū dice̓.Et iō oportuit aſſume̓ naͣm hūanā mūdā ⁊īmune ab oī pctō. Ad 3ᵐ dd̓. ꝙ adam reparat̉ ad maiorē dignitatē ꝙͣ pͥus huit. ꝗaſi hoc fuit dignitas in adā: ꝙ debuit trāſfundere iuſticiā ī oēs poſteros ſuos. certe hocerit maxime dignitas: ꝙ ille ꝗ ē pͥncipiumade: erit filiꝰ ade. qd̓ forte nō fie̓t ſi n̄ peccaſſet. vn̄ ad maiore dignitate reꝑat̉ ꝑ incarnationē: ꝙͣ pͥus hūerit: cū pͥncipiū totiꝰ nͤ ⁊totiꝰ iuſticie ſit filiꝰ ade. Et ꝓpter hͦ oꝑꝫ ꝙipſe deꝰ ſit hō de gn̓e ade: et nō adam. ſꝫ defiliis ade. ꝗa ī hoc dat̉ ade ſumma ⁊ ſup̄madignitas ꝑ reꝑationē. Iā igit̉ hēmꝰ ꝙ illehō dꝫ eſſe de genere ade. et n̄ debet eē adā.Conſequenter querit̉ vtrū ꝯueniat ꝙ ille hō ſit de adā ꝑ viāgeneratōis. ꝙ ſic videt̉. Ubi ē morbꝰ. ibi dꝫadhiberi medicina. Si gͦ morbꝰ humane nꝰē maxime ī viā gn̓atōis. ꝗa ꝑ illā trāſfunditur culpa originalis. gͦ caro xp̄i q̄ ē medicīamorbi iſtiꝰ: dꝫ educi ꝑ uiā gn̓atōis: ut medicina ponat̉ ī loco morbi. Ad oppoſitū ſic.Nō ꝯuenit ut caro īmunis ab oī pcto. ⁊ queaſſumit̉ ī ſatiſfactōeꝫ ꝓ pctō. et cui dꝫ vniridīnitas. ꝙ educat̉ ꝑuiā ꝑ quā trāſfunditurpctm̄. Sꝫ ꝑ uiā gn̓atōis hūane trāſfunditurpctm̄ originale ī poſteros ab adā. Relīꝗt̉ gͦꝙ caro xp̄i nō educet̉ puiā gnatōis hūane.Qd̓ ꝯcedēdū ē. et ad illud qd̓ obr̄ rn̄dēdūẜm augu. ꝙ ī gnatōe humana duo attēdūt̉ſb̓a corpulēta. ⁊ rō ſeīalis. Subſtātia corpulēta ē. q. maͣle. Rō ſeīalis ē. q. formale. Et ẜᵐronē ſeīalē quā comitat̉ ꝯcupīa ⁊ original̓culpa. etiā trāſfuſio originalis pctī non ẜmſb̓am corpulētā. Ut gͦ caro xp̄i medicina ſitneceſſariū eſt ut penitꝰ liberata ſit a morboꝯcupīe. ⁊ ita ꝙ n̄ educat̉ ẜm rōnē ſeīalē. Etut loco morbi apponat̉ ipſa medicina: ꝯuēitut educat̉ ꝑ deciſionē corpulētā ſb̓e q̄ d̓ciſaē a corpore glorioſe ꝟginis. Cōuenit gͦ utīgn̓atōe xp̄i de adā educat̉ ſola ſb̓a. rō ueroeducēdi ſit nō natura ſeminalis. ſꝫ gratia ⁊oꝑatio ſpūs ſancti.Deinde queritur? ſniēs fuerit eductio carnis xp̄i de uiro ⁊ muliere. ad quod ſic arguit anẜ. dicēs. Non eſtmulto labore ut on̄dat̉ ꝗa mūdiꝰ ⁊ honeſtiꝰꝓcreabit̉ ille hō d̓ ſolo viro ul̓ femina ꝙͣ deꝯmixtione utriuſqꝫ. ſic̄ oēs filii hoīuꝫ. gͦ ꝯueniētiꝰ ē ut ille hō ꝓcreet̉ d̓ ſolo uiro ul̓ ml̓reꝙͣ d̓ uiro ⁊ mulie̓ ꝑ ꝯmixtionē. Ad oppꝰſic. dic̄ Io. dam. ꝙ ſpūs ſcūs p̄uenit ī ꝟginē⁊ purgauit ipſaꝫ: tradēs ei ꝟtutē gnatiuaꝫꝟbi dei. Sꝫ ſilr̄ poſſꝫ ſpūs ſcūs p̄uēire ī viro⁊ muliē: ⁊ purgare eos. ita ꝙ ſine aliqua immūdicia gnaret. ſic̄ eēt ſi adam nō peccaſſꝫ.gͦ ꝯueniēs fuit ut educe̓t̉ d̓ uiro ⁊ mulie̓. ſic̄alio modo. Itē pͥncipiū corruptionis fuit