Itē rei que ē ſimplex. ⁊ una naͣ magis aſſimilat̉ qd̓ ē ꝯpoſitū et una naͣ: ꝙͣ qd̓ ē ꝯpoſitū⁊ pl̓es nͤ ꝓpter duplicē oppoſitioneꝫ. Sꝫ vniuerſū dic̄ ꝯpoſitū ⁊ plures naͣs. hō ꝟo ꝯpoſitū ⁊ ī unā naͣꝫ q̄ ē hūana. ꝗa naͣ corꝑalis etſpūalis ī hoīe reducūt̉ ī vnitatē tertie nͤ. gͦdeo magis aſſimilat̉ hō ꝙ uniuerſū. gͦ ei eſtvnibilior. Itē mūdus factꝰ ē ꝓpter hoīeꝫẜm ꝙ dic̄ Origenes. Et hō ꝓpter deū. Si gͦreꝝ vniuerſitas ad hoīeꝫ ordinat̉. et ꝑ hominē ad deū. īmediatiꝰ ⁊ ꝓpīquiꝰ ſe habethō ad deū ꝙͣ vniuerſū. gͦ ⁊cͣ. ℟º. Cōcedēdū ē ꝙ vniuerſuꝫ nō ē vnibile deo. ſꝫ hō ꝗaeffectui multiplicato nō dꝫ vniri vnitas caeſimpliciſſime: niſi reducat̉ in vnitate nͤAd pͥᵐ dd̓. ꝙ magis aſſil̓ari dr̄ duplr̄. s.quāt itatiue ⁊ qualitatiue. Quātitatiue hͦ ēī pluribꝰ: ſic ꝯcēdo: ꝙ effectꝰ vl̓is magis aſſimilet̉ cauſe vl̓i ꝙ ꝑticularis. ꝗa plus multiplicāt̉ cauſe ul̓is effectꝰ in illo effectū. ſed plꝰqualitatiue. qd̓ falſuꝫ ē: īmo ſic plꝰ aſſimilat̉hō deo. ꝗa ⁊ ſi hō ſit effectꝰ ꝑticularis ẜᵐ ſenihilominꝰ ē effectꝰ vl̓is inquātū. q. ꝯflat̉ exoībꝰ naturis. ꝗa vnio ē effectꝰ vnicꝰ magisqualitatiue unitati aſſimilat̉: jͣ ē deꝰ. Ad2ᵐ dd̓ ꝙ ſimilitudo mūdi archetipi pōt dupliciter repn̄tari ī mundo ſenſibili. vel magis diffuſe. vel magis expreſſe. Si magis diffuſe ſic magis repn̄tat̉ in vniuerſo. Magisꝟo exp̄ſſe repn̄tat̉ ī hoīe: ī qͦ repn̄tat̉ vnitaſī naͣ. et ẜᵐ modū ꝑͤ filii dei: ꝗ dicit̉ mūdusarchetipꝰ. Ad vltimū iā pꝫ ſolutio ex dictis. Nam bonū ī vniuerſo eſt multiplicare:quāuis vnū ordine. bonū ꝟo qd̓ ē hūana naͣē vnū re ⁊ ordine. Un̄ bonū ī vniuerſo nōē vnibile indiuiſibili vnitati: que eſt diuinanatura. ſed bonum humana natura.Conſequentel huanitaseſt qd̓ utꝝaſſumpta debuit eē noſtri generis. qd̓ n̄ vr̄Oportuit ꝙ ille hōº qui debuit ſatiſfacere ꝓpeccato oīuꝫ: maxime eēt elōgatꝰ a peccato:nec herꝫ ꝯueniētiā cū pctō. Sꝫ magis ē elongatꝰ a pctō ꝗ nec hꝫ re pctī: nec ſimilitudinēcarnis pctī: ꝙ ꝗ hꝫ aliqd̓ iſtoꝝ. gͦ ille debuiteē talis: ꝗ nec hēret rē pctī: nec ſimilitudinēcarnis pctī. Sꝫ nō poterat eſſe hō nr̄i gn̓is:ꝗn hēret ſimilitudinē carnis pctī. gͦ hō ille:cui vnitꝰ ē deus: nō debuit eſſe nr̄i generisſiue de gene̓ Ade. ſꝫ debuit eſſe de nouo creatꝰ: et eſſe alteriꝰ generis. Ad oppᵐ ſuntrōnes Anẜ. quaꝝ pͥma talis. Si nouū hoīeꝫfac̄ nō ex gene̓ Ade: nō ꝑtinebit ad genꝰ humanū. quare n̄ debuit ſatiſface̓ ꝓ eo. ꝗa nonvenit de illo. Sꝫ ſic̄ iuſtū ē vt ꝓ culpa hoīshō ſatiſfaciat. ita iuſtū ē vt ille ꝗ ſatiſfecit:ſit idē aut eiuſdē generis cū eo ꝗ fec̄ pctmi.Alr̄ nec Adā nec aliꝗs ſatiſface̓t ꝓ ſe. Si gͦoꝑꝫ ꝙ ſatiſfactio ſit ab illo ꝗ dꝫ ſatiſface̓: neceſſe ē ꝙ ille hō ſit nr̄i gn̓is: ⁊ n̄ alterius.2ª rō Anẜ. talis ē. Adā ⁊ totū genꝰ hūanū ꝑ ſe ſtētiſſet ſine ſuſtētatiōe alteriꝰ creature: ſi n̄ peccaſſet. gͦ ſi oꝑꝫ ꝙ idē genꝰ reſuigat qd̓ cecidit: oꝑꝫ ꝙ ꝑ ſe ⁊ reſurgat ⁊ releuet̉. ꝗa ꝑ ſe ſtētiſſet. Sꝫ ſi ille hō eſſet alteriꝰgn̓is ꝙ de gn̓e Ade: nō reſurge̓t ꝑ ſe genushūanū. ꝗa n̄ ſurge̓t ꝑ aliquē ſui gnis. gͦ ⁊cͣ.Tertia rō Anſel. Si Adā nō peccaſſet: n̄indige̓t aliquo releuate: nec aliquo ſuſtinēte. et hec erat dignitas hoīs ꝯſtituti an̄ peccatū. Si igit̉ reꝑatio dꝫ eſſe ad illā dignitatē rehabēdā: oꝑꝫ ꝙ ipſe releuet̉ n̄ ꝑ aliquē̓ ꝙn̄ ſit ſui gn̓is. aut n̄ ꝑuenit ad pͥſtinā dignitatē: qd̓ ꝯcedēdū ē. Et rn̄ d̓ ad obiectū ꝙ ſimilitudo carnis pctī ꝓut dr̄ ī xp̄o: ē cū ſūma elogatōe a pcto. ꝗa n̄ dr̄ hoc ꝓpter ſimilitudinē q̄ ſit ī culpa. ſꝫ ꝓpter ſimilitudinemque ē ī pena. que ꝗdē ī nobis ē pena ꝓ pctō.In xp̄o ꝟo ē ꝯtra oē pctm̄. ꝗa aſſumpta fuitpena a xp̄o ad ſatiſfactione ⁊ emēdatiōemnr̄i pctī. Rō aūt p̄dicta currit ac ſi dice̓t̉ ſimilitudo pctī rōe culpe pctī: nō rōe pene. q̄ ēaſſumpta ad emendationem peccati.¶ Deinde quert homo deit̉. vtrū illebuit eſſe Adam. ꝙ ſic uidet̉. Ab apoſtolo hr̄.5. ad ro. Nos peccamꝰ ī Adā peccate. gͦ debemꝰ ſatiſface̓ ī Adā ſatiſfaciētē. Si gͦ deberet ſatiſface̓. et deꝰ pōt: ille hō maxime debꝫeſſe Adā. gͦ ille ꝗ ſatiſfac̄ dꝫ eē deꝰ hō Adā.Ad idē. Oꝑꝫ de iuſticia ꝙ ille ꝗ dꝫ ſatiſfaciat: ꝗa maxime ille idē numero: ꝗ obligauit ad debitu: dꝫ ip̄ꝫ ſolue̓. Sꝫ ille fuit adā. gAdā dꝫ ſatiſface̓. et deꝰ pōt. gͦ deus hō Adādꝫ ſatiſface̓. Itē ſi Ada n̄ peccaſſet erat īſtatu ⁊ dignitate: ꝙ trāſfudiſſet iuſticiā .i.naͣlē rectitudinem toti ſue poſteritati. ſicuttraſfudit eis iniuſticiā originalē poſt pctm̄.Sꝫ reꝑatio ē ad rehabedā pͥſtinā dignitatēgͦ ncc̄e ē ꝙ Adā reſtituat̉ ī illā pͥſtina dignitatē. ut trāſfundat iuſticiā oībus filiis ſuisuel nō erit reꝑatio Ade ꝑfecta. et hoc n̄ pōteſſe niſi ipſe ſit xp̄s. Ille igit̉ homo quē deꝰaſſumit: erit Adā. alr̄ n̄ r̄ſtituet̉ ī dignitatē
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten