Druckschrift 
Summa universae theologiae : P. 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Itē rei que ē ſimplex. una naͣ magis aſſimilat̉ qd̓ ē ꝯpoſitū et una naͣ: ꝙͣ qd̓ ē ꝯpoſitū pl̓es ꝓpter duplicē oppoſitioneꝫ. Sꝫ vniuerſū dic̄ ꝯpoſitū plures naͣs. ꝟo ꝯpoſi ī unā naͣꝫ ē hūana. ꝗa naͣ corꝑalis etſpūalis ī hoīe reducūt̉ ī vnitatē tertie.deo magis aſſimilat̉ uniuerſū. ei eſtvnibilior. Itē mūdus factꝰ ē ꝓpter hoīeꝫẜm dic̄ Origenes. Et ꝓpter deū. Sireꝝ vniuerſitas ad hoīeꝫ ordinat̉. et hominē ad deū. īmediatiꝰ ꝓpīquiꝰ ſe habet ad deū ꝙͣ vniuerſū. ⁊cͣ. ℟º. Cōcedē ē vniuerſuꝫ ē vnibile deo. ſꝫ ꝗaeffectui multiplicato dꝫ vniri vnitas caeſimpliciſſime: niſi reducat̉ in vnitateAd pͥᵐ dd̓. magis aſſil̓ari dr̄ duplr̄. s.quāt itatiue qualitatiue. Quātitatiue ēī pluribꝰ: ſic ꝯcēdo: effectꝰ vl̓is magis aſſimilet̉ cauſe vl̓i ꝑticularis. ꝗa plus multiplicāt̉ cauſe ul̓is effectꝰ in illo effectū. ſed plꝰqualitatiue. qd̓ falſuꝫ ē: īmo ſic plꝰ aſſimilat̉ deo. ꝗa ſi ſit effectꝰ ꝑticularis ẜᵐ ſenihilominꝰ ē effectꝰ vl̓is inquātū. q. ꝯflat̉ exoībꝰ naturis. ꝗa vnio ē effectꝰ vnicꝰ magisqualitatiue unitati aſſimilat̉: ē deꝰ. Ad2ᵐ dd̓ ſimilitudo mūdi archetipi pōt dupliciter repn̄tari ī mundo ſenſibili. vel magis diffuſe. vel magis expreſſe. Si magis diffuſe ſic magis repn̄tat̉ in vniuerſo. Magisꝟo exp̄ſſe repn̄tat̉ ī hoīe: ī repn̄tat̉ vnitaſī naͣ. et ẜᵐ modū ꝑͤ filii dei: dicit̉ mūdusarchetipꝰ. Ad vltimū pꝫ ſolutio ex dictis. Nam bonū ī vniuerſo eſt multiplicare:quāuis vnū ordine. bonū ꝟo qd̓ ē hūana naͣē vnū re ordine. Un̄ bonū ī vniuerſoē vnibile indiuiſibili vnitati: que eſt diuinanatura. ſed bonum humana natura.Conſequentel huanitaseſt qd̓ utꝝaſſumpta debuit noſtri generis. qd̓ vr̄Oportuit ille hōº qui debuit ſatiſfacerepeccato oīuꝫ: maxime eēt elōgatꝰ a peccato:nec herꝫ ꝯueniētiā pctō. Sꝫ magis ē elongatꝰ a pctō nec hꝫ re pctī: nec ſimilitudinēcarnis pctī: hꝫ aliqd̓ iſtoꝝ. ille debuit talis: nec hēret pctī: nec ſimilitudinēcarnis pctī. Sꝫ poterat eſſe nr̄i gn̓is:ꝗn hēret ſimilitudinē carnis pctī. ille:cui vnitꝰ ē deus: debuit eſſe nr̄i generisſiue de gene̓ Ade. ſꝫ debuit eſſe de nouo creatꝰ: et eſſe alteriꝰ generis. Ad oppᵐ ſuntrōnes Anẜ. quaꝝ pͥma talis. Si nouū hoīeꝫfac̄ ex gene̓ Ade: ꝑtinebit ad genꝰ humanū. quare debuit ſatiſface̓ eo. ꝗa nonvenit de illo. Sꝫ ſic̄ iuſtū ē vt culpa hoīs ſatiſfaciat. ita iuſtū ē vt ille ſatiſfecit:ſit idē aut eiuſdē generis eo fec̄ pctmi.Alr̄ nec Adā nec aliꝗs ſatiſface̓t ſe. Sioꝑꝫ ſatiſfactio ſit ab illo dꝫ ſatiſface̓: neceſſe ē ille ſit nr̄i gn̓is: alterius. Anẜ. talis ē. Adā totū genꝰ hūa ſe ſtētiſſet ſine ſuſtētatiōe alteriꝰ creature: ſi peccaſſet. ſi oꝑꝫ idē genꝰ reſuigat qd̓ cecidit: oꝑꝫ ſe reſurgat releuet̉. ꝗa ſe ſtētiſſet. Sꝫ ſi ille eſſet alteriꝰgn̓is de gn̓e Ade: reſurge̓t ſe genushūanū. ꝗa ſurge̓t aliquē ſui gnis. ⁊cͣ.Tertia Anſel. Si Adā peccaſſet:indige̓t aliquo releuate: nec aliquo ſuſtinēte. et hec erat dignitas hoīs ꝯſtituti an̄ peccatū. Si igit̉ reꝑatio dꝫ eſſe ad illā dignita rehabēdā: oꝑꝫ ipſe releuet̉ aliquē̓ ſit ſui gn̓is. aut ꝑuenit ad pͥſtinā dignitatē: qd̓ ꝯcedēdū ē. Et rn̄ ad obiectū ſimilitudo carnis pctī ꝓut dr̄ ī xp̄o: ē ſūma elogatōe a pcto. ꝗa dr̄ hoc ꝓpter ſimilitudinē ſit ī culpa. ſꝫ ꝓpter ſimilitudinemque ē ī pena. que ꝗdē ī nobis ē pena pctō.In xp̄o ꝟo ē ꝯtra pctm̄. ꝗa aſſumpta fuitpena a xp̄o ad ſatiſfactione emēdatiōemnr̄i pctī. aūt p̄dicta currit ac ſi dice̓t̉ ſimilitudo pctī rōe culpe pctī: rōe pene. ēaſſumpta ad emendationem peccati. Deinde quert homo deit̉. vtrū illebuit eſſe Adam. ſic uidet̉. Ab apoſtolo hr̄.5. ad ro. Nos peccamꝰ ī Adā peccate. debemꝰ ſatiſface̓ ī Adā ſatiſfaciētē. Si deberet ſatiſface̓. et deꝰ pōt: ille maxime debꝫeſſe Adā. ille ſatiſfac̄ dꝫ deꝰ Adā.Ad idē. Oꝑꝫ de iuſticia ille dꝫ ſatiſfaciat: ꝗa maxime ille idē numero: obligauit ad debitu: dꝫ ip̄ꝫ ſolue̓. Sꝫ ille fuit adā. gAdā dꝫ ſatiſface̓. et deꝰ pōt. deus Adādꝫ ſatiſface̓. Itē ſi Ada peccaſſet erat īſtatu dignitate: trāſfudiſſet iuſticiā .i.naͣlē rectitudinem toti ſue poſteritati. ſicuttraſfudit eis iniuſticiā originalē poſt pctm̄.Sꝫ reꝑatio ē ad rehabedā pͥſtinā dignitatē ncc̄e ē Adā reſtituat̉ ī illā pͥſtina dignitatē. ut trāſfundat iuſticiā oībus filiis ſuisuel erit reꝑatio Ade ꝑfecta. et hoc pōteſſe niſi ipſe ſit xp̄s. Ille igit̉ homo quē deꝰaſſumit: erit Adā. alr̄ r̄ſtituet̉ ī dignitatē