Druckschrift 
Summa universae theologiae : P. 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

alia ꝑſona a filio īcarnaret̉: eſſent duo filii ītrinitate. filiꝰ .s. dei an̄ īcarnationē filiꝰē. et ille īcarratōem. et ille īcarnationē erit filiꝰ ꝟginis. et erit ī ꝑſonis īeqͣlitasẜᵐ dignitatē natītatū. Itē idē ī eodem. quo erat oraturꝰ. et diabolꝰ quē eratexpugnaturꝰ ambo falſā ſil̓itudine dei perpropͥa uolūtatē p̄ſenſerāt. vn̄ ſpālius aduerſus filiū peccauerūt. que ꝟa ſil̓itudo patris credit̉ illi. itaqꝫ cui ſpāliꝰ fit īiuria ꝯueniētiꝰ attribuit̉ culpe vindicta aut īdulgētia. Itē idē ī eodē. Cōueniētiꝰ ſonat filiūſupplicare pr̄i: aliā ꝑſonā alij. magis couenit īcarnari filio alij ꝑͤ. Et he ſunt roeſAnſelmi. Itē Hugo de ſco Uic. in li. deſacramētꝭ. Qui aſtutia: uicerat iuſtū fuit ut fortitudine prudētia vince̓t̉. vt ī eodeꝫ ſe victor erexerat: victꝰ ſterne̓t̉. iuxͣ illudIob. 26. Et prudētia eiꝰ ꝑcuſſit ſuꝑbū.rudētia attribuat̉ filio: potius ꝯueuit filioīcarnari. Itē Aug. ī li. de trini. Cōueniēs erat vt pr̄ ab alio mitte̓t̉: ab alio eratCōueniēs aut fuit vt pͥmo mitte̓t̉ filiꝰ. qui aſolo pr̄e ē. Peīde ſpūs .ſ. ē a pr̄e filio. pͥᵐfiliꝰ venit vt hoīes liberarēt̉. deinde ſpūsſcus: vt hoīes btīficaret̉. Itē Aug. ī eod̓Ut hoīes ex deo naſcerēt̉: ex ipſis natus ēdeꝰ. q̄ſiuit ī terra niſi mr̄eꝫ. ꝗa iam hūitpr̄em ī celo. oꝑtuit nos filios fieri adoption illū ē filiꝰ. ad ſit īcarnatovt de filiis ire efficiamur filii grē: potiꝰ ꝯuenit ipſi filio īcarnato. qd̓ ꝯcedimꝰ. Et qd̓obr̄ de ꝯueniētia īcarnatōis ad pr̄eꝫ rōe potētię ꝯueniētia bonitatꝭ ad ſpm̄ .ſ. arguit īcarnatio ꝯueniētiꝰ ꝯpetat pr̄i ſpūi. ſꝙͣ filio. Eſt .n. ꝯueniētia ẜᵐ appropͥata ẜꝰpropͥa. Cōueniētia ẜᵐ appropͥata ē aſſumitur ẜᵐ appropͥationē potētie pr̄i. ſapīe filio.bonitatꝭ ſpūi .ſ. Cōueniētiā ẜᵐ ꝓpͥa ē ē ẜmpropͥa pr̄is filii ſp̄s ſcī. ſūt paternitasfiliatio. ſpiratio. faciēdo aūt ꝯꝑationemẜᵐ appropͥata: ſunt potētia. ſapīa. bonitaſad triplex genꝰ oꝑatiōis dīne .s. cteationisrecreatōis. gl̓ificatōis. Opꝰ creatōis magis ē ꝑtinēs ad potētiā. Recreatōis ꝟo adſapīaꝫ. Gl̓ificatōis ad bonitatē. ſic̄ pꝫ ex dc̄iſEt ita ſapīa appropͥet̉ filio: magis adhucẜᵐ hāc ꝯꝑatōeꝫ ꝯuenit filio īcarnari. faciēdo ꝟo ꝯꝑationē ẜᵐ ꝓpͥa magiſ ꝯuenit ip̄ifilio īcarnatio. filio magis ꝯuēit filiū alijs. Et iteꝝ ſic̄ tagit̉ ī genologia Luce .3. īcipit ab Adā. fuit filiꝰ adoptōeꝫ:ceciderit ab hac filiatōe tota poſteritateſua: oꝑꝫ redire ad hāc illū: ab eterno eſtgenit: et illū regnari. Qd̓ dr̄ a Ioh̓.Dam. dr̄ vt on̄dat̉ tota trinitas oꝑataē īcarnatōeꝫ filii. vn̄ ad deſignandū fuitibi: qd̓ ē ſūme potētie. ſūme ſapie. ſūme bonitatꝭ. Opus potētie fuit oſtenſum ī:nouoꝝ nouiſſimū fuit eleuatū ī vniōe cumdeitate. Sapīe ſūme opꝰ fuit ibi on̄ſuꝫ: eo decētiſſime recōciliatio facta fuit. ꝗa perdeū hoīeꝫ facta fuit recōciliatio hoīs ad deum. Opꝰ ꝟo ſūme bonitatꝭ quātū ad ꝑtemīe: eo deſpexit ꝓprii plaſmatꝭ īfirmitate. Quātū ꝟo ad ꝑte iuſticie: eo idē fuitvincēs: an̄ fuerat victꝰ. et an̄ fueratcēs: fuit poſtea victꝰ. Et dic̄ Io. ī. c. j. li.moſtrāt̉ ſil̓ bonitas ſapīa iuſtiª pōª d̓iSuppoſito pr̄i ſpūi ſcoꝯgruat incarnari:ulte̓iꝰ ē qd utꝝ ſit poſſibile pr̄eꝫ ſp̄ꝫ .ſ. īcarnari: ſic̄ filiū. Ad qd̓ ſic obr̄. Eo dr̄ reſ imago ī ea ē ſil̓itudo exp̄ſſa. exp̄ſſior ſil̓ tudoreſpc̄u trinitatꝭ ſit ī hoīe ī ceteris creaturis: recte dꝫ imago trinitatꝭ. ceterecreature. Sꝫ eo ē res vnibil̓ alij. ē ſil̓itudoeiꝰ exp̄ſſa. eo ē res vnibilis alij: ē eiꝰ imago. Si equē ē imago totiꝰ trinitatꝭ. eqͣvnibilis ē hoī q̄libꝫ ꝑª dīna. poſſibile ē patrē ſpm̄ ſcm̄ incarnari. ſic̄ filiū. Itē cuicaritas attribuit̉ ſpūi ſco ſit ad incarnatōeꝫ: eidē attribuēda ē īcarnatio potiꝰ qfilio. vn̄ Mat. i. Qd̓ ī ea natū ē ⁊cͣ. Suꝑ illd̓glo. Sola caritas fec̄ filiū īcarnari. Sꝫ caritas attribuit̉ ſpūi ſcō. ⁊cͣ. Ad oppᵐ. i. li.cur deꝰ. dic̄ Anẜ. Qd̓lꝫ incōueniens deoſeꝗt̉ īpoſſibile. Sꝫ ſi alia ꝑª ꝙͣ filiꝰ īcarnaret̉ſequet̉ īcōueniēs deo. īpoſſibile ē aliā ꝑſona ꝙͣ filiū īcarnari. Media pꝫ. Incōueniēs.n. ē deo ſit ꝯfuſio dignitatꝭ ꝑſonaꝝ. Sꝫ ſipater īcarnaret̉: eēt ī deo ꝯfuſio dignitatiſꝑſonaꝝ. ꝗa tūc neceſſario pr̄ dice̓t̉ filiuset ita pr̄ filiꝰ ꝯfuſā hēret noīatione. Non. mane̓t tꝑalr̄ diſtīctio ꝑſonaꝝ: ſic̄ eternalr̄.Itē ſoli filio ꝯuenit filiū. pr̄i ꝟo ſpūi .ſ.diſcoueniret filiū. ꝗa ex ſeque̓t̉ ꝯfuſiopropͥetatū. Si quelꝫ diſcoueniētiā ī dīnisē īpoſſibil̓. īpoſſibile erat pr̄em vel ſpm̄ .ſ.īcarnari: ſeu filiū hoīs fieri. ℟º dd̓. eſtpoſſe dīnū duplr̄ s. poſſe abſolute. etdr̄. 3. ſentꝭ. Quelꝫ ꝑſona potuit īcarnari. Etē poſſe de ꝯgruētia. et hoc ſoli filio ꝯueuit īcarnari. Ad pͥᵐ dd̓ ẜᵐ dic̄ Aug.