ul̓ ī vnitate ꝑͤ. Sꝫ nͤ n̄. ſic̄ on̄ſuꝫ ē ī alia qōededucēdo ad īcōueniēs. ſil̓r nec pº. ꝗa ubi ēpluralitas ꝑſonaꝝ: ibi n̄ ē vnitas ꝑͤ. ꝗa vnitas ⁊ pluralitas ꝑſonaꝝ opponūt̉. Si guniodīne nͤ cū humana terminat̉ ad vnitatē ꝑpꝫ ꝙ n̄ pōt ei vniri ī pluribꝰ ꝑſonis. Iteꝫdiuerſas ꝑſonas eē unā eādēqꝫ ꝑſonā ī unoeodēqꝫ hoīe: hͦ neꝗt ītelligi. ſic̄ dic̄ Anſel. ꝗaibi eēt repugnātia ītellectuū. Sꝫ ſi dīna eēntia ītelligat̉ ī pl̓ibꝰ ꝑſonis eē vnibilis nͤ humane. eſſet tūc ītellige pl̓es ꝑſonas eſſe unāgͦ cū hͦ ſit īpoſſibile. ⁊ pͥmum ē impoſſibile.Media ꝓbat̉ ſic .s. ꝙ ſi dīna eēntia vniret̉ īpl̓ibꝰ ꝑſonis: ītelligent̉ ꝑͤ eē una īquātū illanaͣ ī qͣ fieret unio triū ꝑſonaꝝ ītellige̓t̉. ut īathomo: uel ſicut īdīduū: n̄ ut ſpēs. vnde ſitrinitas ꝑſonaꝝ aſſume̓t hoīem uel hūanitatē: illa hūanitas n̄ eēt coīs ut ſpēi. ſꝫ ut indīdui. Illud aūt indīduū aut ē ꝑª. aut n̄. ecū ſit rōalis nͤ indīdua ſb̓a. gͦ eſt ꝑª. gͦ eſſetītellige̓ plures ꝑſonaſ eē unaͣ: qd̓ nequit ītelligi ẜᵐ Anẜ. Et hͦ eſt qd̓ dic̄ Anẜ. Si hō unꝰcū pluribꝰ ꝑſonis ē vna ꝑª: ncc̄e ē plures ꝑſonas: q̄ alie ſunt: ad ſe īuicē eē vnā eādēqꝫꝑſona. Itē īpoſſibile ē diuerſaꝝ ꝑſonaꝝꝓprietatū eādē eē collectione. Sed ſi pl̓es ꝑͤdīne aſſumerēt vnū eūdēqꝫ hoīeꝫ: eēt diuerſaꝝ ꝑſonaꝝ ꝓprietatū collectio. gͦ illd̓ ē impoſſibile. Itē ſi pr̄ ⁊ fi. ⁊ ſpūs .ſ. aſſūpſiſſēthͦ īdīduū ih̓ſ. tc̄ q̄cūqꝫ eēt ꝓprietas eiꝰ. eēt ꝓprietas pr̄is ⁊ fi. ⁊ ſpūs .ſ. Sꝫ ꝑ vnionē ipſiꝰad ꝑſonā pr̄is ī vnitatē ꝑ ē ꝓprietas Ih̓uꝓprietas ꝑͤ pr̄is. gͦ Ih̓s ē ꝑª generās. Itēꝑ vnionē eiuſdē ad filiū e ꝓprietas eiꝰ ꝓprietas filii. gͦ Ih̓ſ ē ꝑª genita. Silr̄ ꝑ unionē adſpm̄ ſcm̄ ē ꝑª ꝓcedēs. Cū gͦ ꝑ vnionē ad ꝙͣlꝫꝑſonā hēat Ih̓s ꝓprietate cuiuſlꝫ ꝑͤ. et q̄libꝫꝑª coīcet ꝓprietates Ih̓u. ſeꝗt̉ neceſſario ꝙpropͥetas cuiuſlꝫ ꝑͤ ſit pr̄is. et ſilr̄ filii. et ſilr̄ſpūs ſcī. et ita erit ibi ꝯfuſio ꝑſonaꝝ. RQm̄ circa iſtā ſacratiſſimā mam nihil ē temere aſſerēdum. quāuis Anẜ. dicat. z. li. curdeꝰ hō. Ꝙ plures ꝑͤ n̄ pn̄t vnū eūdēqꝫ hominē aſſume. ꝗa ncc̄e ē ī una perſona uniōeꝫfieri. tn̄ dd̓ ſine p̄iudicio. ꝙ cū dr̄ vnꝰ ⁊ idēhō: pōt ſupponi vna ⁊ eadē ꝑª. uel unū indīduū. Orīa .n. ē inter indīduum ⁊ ꝑſonā.Perſona .n. dic̄ rē ſūme diſcretā: uel diſtincta ꝓprietate digniori. et inde eſt ꝙ nullomo pōt unꝰ ⁊ idē hō: ꝗ ſit ꝑſona ul̓ aſſūptaī unitatē ꝑͤ: aſſumi a tribꝰ ꝑſonis. ꝗa ꝑſonalitas dignioris ꝓprietatꝭ n̄ poteſt eē ex ꝑtehūane nͤ. nec etiā ex ꝑte dīnaꝝ ꝑſonaꝝ: cuꝫſint tres ꝑ. Et iō relīꝗt̉ ꝙ a tribꝰ ꝑſonis n̄pōt aſſumi unꝰ ⁊ idē hō ī unitate ꝑͤ. ſic̄ necē poſſibile tres ꝑſonas poſſe ꝯfundi. Si ꝟounꝰ ⁊ idē homo ſupponat indīduū .ſ. ꝯpoſitū hoc ſingulare ex aīa ⁊ corꝑe. ẜᵐ hūc modū poſſet ꝯcēdi: ꝙ tres ꝑͤ poſſent aſſume̓ ⁊coīcare unū ⁊ eūdē hoīeꝫ: ut indīduū. Cuiꝰmodi aūt ſit illa coīcatio: n̄ ē hoīs diffinireAd pͥᵐ gͦ obm dicimꝰ ꝙ ī creatiōe ītelligit̉ unū ſolū. et illud ē actio. et hꝫ ſe uniformiter ad totā trinitate. Sꝫ ī incarnationeduo ītelligūt̉ .s. actio et unio. qd̓ gͦ actiōis ēī incarnatione uniformiter ſe hꝫ ad totā trinitatē: ſic̄ ⁊ creatio. un̄ ſic̄ tota trinitas creat: ita tota trinitas oꝑata ē incarnatione.Sꝫ p̄ter actione adhuc intelligit̉ unio uel relatio ad carnē rōne cuiꝰ ſuꝑadditi. n̄ ꝯuēitfieri ī pluribꝰ ꝑſonis. ſic̄ dictum ē. Ad 2ᵐdd̓. ꝙ magr̄ loꝗt̉ ī ſnīis d̓ potētia īcarnādiẜᵐ modū illū qui ꝯceſſus ē. Ad 3ᵐ dd̓. ꝙilld̓ qd̓ dr̄ ſilr̄ ſe hr̄e ⁊cͣ. īterp̄tat̉ quid in adaliꝗd. qm̄ qd̓ dr̄ ī pͥª qd̓cūqꝫ eſſe ⁊cͣ. hͦ eē dic̄eē ꝗd. ſꝫ eē ī tribꝰ perſonis ad aliꝗd ī 2ª. qm̄dicit eſſe relatum.¶ Oſtea queriturī qͣ perſona dīna naͣ ſit unibilis humane. et q̄rūt̉ hic duo. Primo utrū patriꝯueniat incarnari: ſic̄ filio. et ſilr̄ utrū ſpūiſco. 2º utꝝ pr̄i ⁊ ſpūi .ſ. ſit poſſibile īcarnari ſuppoſito ꝙ eis n̄ ꝯgruat opꝰ īcarnatōis.ſic. ui deturCirca primum ꝙ īcarnariꝯueniat pr̄i. Opꝰ īcarnatōis fuit on̄ſiuū ſūme potētie. Cū gͦ ſūma potētia attribuaturpr̄i: uidet̉ ꝙ pr̄i ꝯuēiat īcarnatio. Ꝙ autemita ſit. dic̄ Io. Dam. z. li. i. c. Deꝰ ens perfectꝰperfectꝰ hō fit. et perficit̉ qd̓ ē oīum nouoꝝnouiſſimū. qd̓ ſolū nouū ſb̓ ſole. per qd̓ infinita dei ꝟtus on̄dit̉. quid .n. maiꝰ ꝙͣ deumfieri hoīeꝫ; Ex quo relīꝗt̉ ꝙ īcarnatio ē on̄ſiua ſūme potētie. gͦ potiꝰ ꝯuenit pr̄i incarnari ꝙͣ filio. Itē dic̄ Io. Dam. ꝙ ī īcarnatione mōſtrat̉ ſūma bonitas ⁊ iuſticia. bonitas ꝗdē ꝗa n̄ deſpexit ꝓprii plaſmatꝭ īfirmitate. Sꝫ uiſcera eiꝰ ꝯmota ſut ī ip̄o cadēte:et manū porrexit. Iuſticia ꝟo qm̄ hoīe uicton̄ alio: fec̄ uince̓ tyrānū. ſꝫ ſil̓e ſil̓i reſaluauitSꝫ on̄ſio bonitatꝭ ⁊ iuſticie attribuit̉ ſpūi .ſ.gͦ ſpūi ſco attribuit̉ īcarnari potiꝰ ꝙͣ filio.Contͣ. Anſel. 2. li. cur deꝰ ho. xi. c. Si q̄libꝫ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten