Druckschrift 
Summa universae theologiae : P. 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ul̓ ī vnitate ꝑͤ. Sꝫ. ſic̄ on̄ſuꝫ ē ī alia qōededucēdo ad īcōueniēs. ſil̓r nec. ꝗa ubi ēpluralitas ꝑſonaꝝ: ibi ē vnitas ꝑͤ. ꝗa vnitas pluralitas ꝑſonaꝝ opponūt̉. Si guniodīne humana terminat̉ ad vnitatēpꝫ pōt ei vniri ī pluribꝰ ꝑſonis. Iteꝫdiuerſas ꝑſonas unā eādēqꝫ ꝑſonā ī unoeodēqꝫ hoīe: neꝗt ītelligi. ſic̄ dic̄ Anſel. ꝗaibi eēt repugnātia ītellectuū. Sꝫ ſi dīna eēntia ītelligat̉ ī pl̓ibꝰ ꝑſonis vnibilis humane. eſſet tūc ītellige pl̓es ꝑſonas eſſe unā ſit īpoſſibile. pͥmum ē impoſſibile.Media ꝓbat̉ ſic .s. ſi dīna eēntia vniret̉ īpl̓ibꝰ ꝑſonis: ītelligent̉ ꝑͤ una īquātū illanaͣ ī fieret unio triū ꝑſonaꝝ ītellige̓t̉. ut īathomo: uel ſicut īdīduū: ut ſpēs. vnde ſitrinitas ꝑſonaꝝ aſſume̓t hoīem uel hūanitatē: illa hūanitas eēt coīs ut ſpēi. ſꝫ ut indīdui. Illud aūt indīduū aut ē ꝑª. aut. e ſit rōalis indīdua ſb̓a. eſt ꝑª. eſſetītellige̓ plures ꝑſonaſ unaͣ: qd̓ nequit ītelligi ẜᵐ Anẜ. Et eſt qd̓ dic̄ Anẜ. Si unꝰ pluribꝰ ꝑſonis ē vna ꝑª: ncc̄e ē pluresſonas: alie ſunt: ad ſe īuicē vnā eādēqꝫꝑſona. Itē īpoſſibile ē diuerſaꝝ ꝑſonaꝝꝓprietatū eādē collectione. Sed ſi pl̓es ꝑͤdīne aſſumerēt vnū eūdēqꝫ hoīeꝫ: eēt diuerſaꝝ ꝑſonaꝝ ꝓprietatū collectio. illd̓ ē impoſſibile. Itē ſi pr̄ fi. ſpūs .ſ. aſſūpſiſſēt īdīduū ih̓ſ. tc̄ q̄cūqꝫ eēt ꝓprietas eiꝰ. eētprietas pr̄is fi. ſpūs .ſ. Sꝫ vnionē ipſiꝰad ꝑſonā pr̄is ī vnitatē ē ꝓprietas Ih̓uꝓprietas ꝑͤ pr̄is. Ih̓s ē ꝑª generās. Itē vnionē eiuſdē ad filiū e ꝓprietas eiꝰ ꝓprietas filii. Ih̓ſ ē ꝑª genita. Silr̄ unionē adſpm̄ ſcm̄ ē ꝑª ꝓcedēs. vnionē ad ꝙͣlꝫꝑſonā hēat Ih̓s ꝓprietate cuiuſlꝫ ꝑͤ. et q̄libꝫꝑª coīcet ꝓprietates Ih̓u. ſeꝗt̉ neceſſariopropͥetas cuiuſlꝫ ꝑͤ ſit pr̄is. et ſilr̄ filii. et ſilr̄ſpūs ſcī. et ita erit ibi ꝯfuſio ꝑſonaꝝ. RQm̄ circa iſtā ſacratiſſimā mam nihil ē temere aſſerēdum. quāuis Anẜ. dicat. z. li. curdeꝰ. plures ꝑͤ pn̄t vnū eūdēqꝫ hominē aſſume. ꝗa ncc̄e ē ī una perſona uniōeꝫfieri. tn̄ dd̓ ſine p̄iudicio. dr̄ vnꝰ idē: pōt ſupponi vna eadē ꝑª. uel unū indīduū. Orīa .n. ē inter indīduum ꝑſonā.Perſona .n. dic̄ ſūme diſcretā: uel diſtincta ꝓprietate digniori. et inde eſt nullomo pōt unꝰ idē: ſit ꝑſona ul̓ aſſūptaī unitatē ꝑͤ: aſſumi a tribꝰ ꝑſonis. ꝗa ꝑſonalitas dignioris ꝓprietatꝭ poteſt ex ꝑtehūane. nec etiā ex ꝑte dīnaꝝ ꝑſonaꝝ: cuꝫſint tres. Et relīꝗt̉ a tribꝰ ꝑſonispōt aſſumi unꝰ idē ī unitate ꝑͤ. ſic̄ necē poſſibile tres ꝑſonas poſſe ꝯfundi. Si ꝟounꝰ idē homo ſupponat indīduū .ſ. ꝯpoſi hoc ſingulare ex aīa corꝑe. ẜᵐ hūc mo poſſet ꝯcēdi: tres ꝑͤ poſſent aſſume̓coīcare unū eūdē hoīeꝫ: ut indīduū. Cuiꝰmodi aūt ſit illa coīcatio: ē hoīs diffinireAd pͥᵐ obm dicimꝰ ī creatiōe ītelligit̉ unū ſolū. et illud ē actio. et hꝫ ſe uniformiter ad totā trinitate. Sꝫ ī incarnationeduo ītelligūt̉ .s. actio et unio. qd̓ actiōis ēī incarnatione uniformiter ſe hꝫ ad totā trinitatē: ſic̄ creatio. un̄ ſic̄ tota trinitas creat: ita tota trinitas oꝑata ē incarnatione.Sꝫ p̄ter actione adhuc intelligit̉ unio uel relatio ad carnē rōne cuiꝰ ſuꝑadditi. ꝯuēitfieri ī pluribꝰ ꝑſonis. ſic̄ dictum ē. Ad 2ᵐdd̓. magr̄ loꝗt̉ ī ſnīis potētia īcarnādiẜᵐ modū illū qui ꝯceſſus ē. Ad 3ᵐ dd̓.illd̓ qd̓ dr̄ ſilr̄ ſe hr̄e ⁊cͣ. īterp̄tat̉ quid in adaliꝗd. qm̄ qd̓ dr̄ ī pͥª qd̓cūqꝫ eſſe ⁊cͣ. dic̄ ꝗd. ſꝫ ī tribꝰ perſonis ad aliꝗd ī. qm̄dicit eſſe relatum. Oſtea queriturī perſona dīna naͣ ſit unibilis humane. et q̄rūt̉ hic duo. Primo utrū patriꝯueniat incarnari: ſic̄ filio. et ſilr̄ utrū ſpūiſco. utꝝ pr̄i ſpūi .ſ. ſit poſſibile īcarnari ſuppoſito eis ꝯgruat opꝰ īcarnatōis.ſic. ui deturCirca primum īcarnariꝯueniat pr̄i. Opꝰ īcarnatōis fuit on̄ſiuū ſūme potētie. ſūma potētia attribuaturpr̄i: uidet̉ pr̄i ꝯuēiat īcarnatio. autemita ſit. dic̄ Io. Dam. z. li. i. c. Deꝰ ens perfectꝰperfectꝰ fit. et perficit̉ qd̓ ē oīum nouoꝝnouiſſimū. qd̓ ſolū nouū ſb̓ ſole. per qd̓ infinita dei ꝟtus on̄dit̉. quid .n. maiꝰ ꝙͣ deumfieri hoīeꝫ; Ex quo relīꝗt̉ īcarnatio ē on̄ſiua ſūme potētie. potiꝰ ꝯuenit pr̄i incarnari ꝙͣ filio. Itē dic̄ Io. Dam. ī īcarnatione mōſtrat̉ ſūma bonitas iuſticia. bonitas ꝗdē ꝗa deſpexit ꝓprii plaſmatꝭ īfirmitate. Sꝫ uiſcera eiꝰ ꝯmota ſut ī ip̄o cadēte:et manū porrexit. Iuſticia ꝟo qm̄ hoīe uicto alio: fec̄ uince̓ tyrānū. ſꝫ ſil̓e ſil̓i reſaluauitSꝫ on̄ſio bonitatꝭ iuſticie attribuit̉ ſpūi .ſ. ſpūi ſco attribuit̉ īcarnari potiꝰ ꝙͣ filio.Contͣ. Anſel. 2. li. cur deꝰ ho. xi. c. Si q̄libꝫ