hō n̄ redime̓t̉. et n̄ redēptꝰ perirꝫ. Sed niſixp̄s incarnaret̉: non moret̉. et ſic homo ꝑirꝫpenitꝰ. hͦ aūt ē īpoſſibile ẜᵐ Anẜ. et a ſūmabonitate penitꝰ alienū: vt creaturā rōnalēperire penitus ſinat. ſꝫ redēptio hūane nͤ fitꝑ ſatiſfactionē pctī original̓. gͦ ad ſatiſfactionē pctī original̓ ncc̄ia eſt incarnatio xp̄i.Itē Ro. 5. In qͦ. s. Adā oēs peccauerunt.Octm̄ .n. originale trāſit ī oēs hoīes. Un̄. i.Cor. 15. Et ſic̄ ī Adā oēs moriūt̉. ita ⁊ ī xp̄ooēs viuificabūt̉. Octm̄ gͦ originale vl̓e ē oīnͤ hūane. Sꝫ ſatiſfactio hoīs vniꝰ ē bonū ſingulare. gͦ nulla ſatiſfactio alicuiꝰ hoīs ē comēſurabil̓ culpe originali. Sed ẜᵐ menſurāpctī debe̓t fieri ſatiſfactio ꝓ pctō. gͦ nullꝰ hoſingl̓aris pōt ſatiſface̓ ꝓ pctō originali: etiāſi ſibi grā ꝯferatur. Poſſet dici ad hoc ꝙīmo poterit hō ſatiſface̓ ꝓ pctō originali. ẜªqd̓ ī ſe ē. ꝗa ſic ſingulare ē: ⁊ eius ſatiſfactioſingularis. Cōt. Pctm̄ originale n̄ ē ī aliqͦſingulari. ſic̄ ī Petro. ꝗa Petrꝰ ē: vl̓ ꝗa hocſingulare ē. Sꝫ ꝗa ē de gne̓ Ade. vn̄ ī ip̄o ēa ꝑte ſui gn̓is. ⁊ nō a ꝑte fue ꝑſone. gͦ pctm̄originale ī quocūqꝫ hoīe ſit: ē uitiū gn̓īs. Satiſfactio aūt hoīs ſingularis ē actꝰ ꝑſone. Sꝫnullꝰ actꝰ ꝑſonal̓ pōt expiare vitiū gn̓is. gͦͦnullo mō pōt aliꝗs hō ſatiſface̓ ꝓ pctō originali: nec ī ſe: nec ī alio. Itē ſic̄ ē pone̓ genꝰhumanū ⁊ quālꝫ ꝑtē illiꝰ gn̓īs. ita ē ponerevitiū ꝑſonale: qd̓ ē vitiū ꝑſone ſic̄ pctm̄ aliqd̓ actuale: qd̓ ē ex volūtate alicꝰ ꝑſone. et ēpone̓ pctm̄ gnͣale pctm̄ totiꝰ generis. et hocē pctm̄ originale. Sꝫ ſic̄ ſe hꝫ culpa ad ꝑſonāita ſe hꝫ ſatiſfactio culpe ad ꝑſonā. Sꝫ ꝑſonanō hꝫ ptātē niſi ī illū actū cꝰ ē pͥnᵐ. Cum gͦactꝰ culpe original̓ nō ſit actꝰ uolūtariꝰ alicꝰꝑſone hoīs ꝙ ſit filiꝰ Ade. ſꝫ ē vitiū generisgͦ nec ſatiſfactio illiꝰ erit ex actu perſone.Itē differt dice̓ naͣm: ⁊ re nͤ. ſic̄ dic̄ Ilariꝰ.ꝗa naͣ dr̄ ipſa ſpēs ſic̄ hō. res nͤ ꝟo dic̄ ꝑſonā. Res aut nͤ nūꝙͣ dat eē nͤ. ſꝫ magis eꝯͣ.Sꝫ qd̓ nūꝙͣ pōt eē pͥncipiū ad eē alicuiꝰ: necad reꝑationē eē. gͦ res nͤ hūane nō pōt eſſepͥncipiū reꝑatōis eē humane nͤ. Sꝫ reꝑatiohumane nͤ fit ꝑ ſatiſfactōeꝫ pctī original̓. gͦſatiſfactio pctī original̓ n̄ pōt fieri ꝑ aliquāꝑſonā humanā. et ita nec ꝑ aliquē hoīeꝫ ſingulare. Itē oē pctm̄ ē iniuſticia. Sꝫ q̄dā ēiniuſticia quā fac̄ homo ſibi: et hͦ fit ꝑ pctm̄actuale. Alia ē iniuſticia q̄ fit hoī. et hͦ fit ꝑpctm̄ originale. Sꝫ ẜᵐ modū fiēdi pctm̄ ē ſatiſfactio ꝓ pctō. Sꝫ iniuſticia q̄ ē a pctō originali ineſt ꝑſone iſtiꝰ hoīs ab alio et non a ſegͦ ⁊ iuſticia ꝑ quā fit ſatiſfactio ꝓ pctō originali fiet ꝑſone hoīs ab alio. gͦ nullꝰ hō pōtſatiſface̓ ꝓ pctō originali. etiā ꝓ eo qd̓ eſt inipſo. ſꝫ oꝑꝫ ꝙ ſit ab alio ſatiſfactio.Ad ſatiſfactioneꝫReſponſio paī rearitgrā diꝑ quā fit abſolutio reatꝰ eterni ⁊ ſuſtinētiapene tꝑalis. pͥᵐ ē ex dei mīa. 2ᵐ ex iuſticia.lo ſic̄ ad remiſſionē pctī actualis: qd̓ ē pctm̄hoīs ex ſe ip̄o reꝗͥrit̉ cū grā dolor ſeu ꝯtritio ad hͦ vt ſatiſfaciat ꝓ pctō. Que ꝗdē eſpena tꝑal̓. Ita ad ſatiſfactionē original̓ pctīqd̓ ē pctm̄ hoīs ab alio ꝯtractū non ab actuſuo: reꝗͥrit̉ cū grā exol̓o pene tꝑalis ab alio:ſiue ꝑ aliū: ut locū hēat dīna iuſticia. Adid gͦ qd̓ pͥmo obr̄. ℟ndet̉ ꝙ cū pctm̄ actualeſit ab actu ꝑſone ex ipſa. pctm̄ ꝟo originaleē ex vitio nͤ ipſiꝰ ꝑͤ: ⁊ non ex ipſa: ſꝫ ab alio.ſicut dic̄ Anſel. Ꝙ ꝑſona corrupit naͣm: ſꝫ naͣcorrūpit ꝑſonā. iō nō ſeꝗt̉: ꝙ ſi ꝑſona poteſtſatiſface̓ ꝓ actuali: ꝙ poſſit ſatiſface̓ ꝓ originali: quod ē minꝰ. ꝗa originale ⁊ actuale noſunt pcta eiuſdē generis. et iō nō eſt ꝓpriaꝯꝑatio ẜᵐ magiſ ⁊ minꝰ inter ea. Ad 2ᵐdd̓. ꝙ cū dr̄. deꝰ nō pōt dimitte̓ pctm̄ in ꝑteſꝫ ī toto: hͦ intelligēdū ē quātū ad offenſaꝫ⁊ reatū eterne pene: quā deꝰ dimittit ꝑ gratiā iuſtificatōis de ſua ſūma mīa. Sꝫ nō eſtintelligēdū de debito tꝑalis pene: q̄ reꝗͥrit̉rōe iuſticie. alr̄ deꝰ relinquet̉ pctm̄ impunitu. Ad 3ᵐ dd̓. ꝙ duplex honor debet̉ deoUnꝰ ī naͣ. aliꝰ ī ꝑſona. Honorē in naͣ aufertculpa original̓. Honorē ꝑſone culpa actual̓.Honorē gͦ ī ꝑſona quē abſtulit culpa actual̓ꝑ grām iuſtificatōis pōt deo redde̓ ꝑſona.Honorē ꝟo ī naͣ: quē abſtulit culpa originalis: nō pōt deo redde̓ ꝑſona alicꝰ hoīs: niſiſit talis que p̄pōde̓t in pluſ ꝙͣ ſit tota humana naͣ. Ad qͣrtū dd̓. ꝙ originale ⁊ actualein Adā fuit idē quātū ad actū. ſꝫ nō fuit id̓quātū ad reatū. Octm̄. n. Ade duplicē hūitreatū. ꝗa ſi ipſe ſeruaſſet p̄ceptū a deo datūeſſet remuneratōis cā quātū ad perſonā ⁊quātū ad naͣm. ꝗa ex obediētia remunerationē hūiſſet ī ſe ⁊ in ſua poſteritate. ſic̄ diciAnſel. iō ⁊ reatꝰ fuit duplex in p̄uaricatōep̄cepti. Actualis inquātū abſtulit p̄miū ꝑͤet originalis inquātū abſtulit p̄miū nͤ. Un̄pctm̄ Ade obligauit ꝑſonā ⁊ obligauit naͣꝫ.maxime ꝗa tota erat ī Adā ⁊ Eua. Et ſic ꝑcorrūpit naͣm. vt dic̄ Anſel. nec ſeꝗt̉. Ada
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten