per grām ſatiſfec̄ ꝓ reatu actuali. gͦ ⁊ ꝓ originali. ꝗa ꝑſona Ade potuit ꝑ gr̄am ſatiſfacere de reatu ꝑſone. ſꝫ n̄ ꝓ reatu nͤ. ſic̄ on̄ſuꝫē ſupra. Ad ꝗntū dd̓. ꝙ ī pr̄ibꝰ ꝑ grām dimittebat̉ pctm̄ originale quātū ad offenſaꝫ⁊ reatū pene eterne: que erat tenebra eternecarētie viſiōis dei. Nō tn̄ dimittebat̉ penatꝑalis: q̄ erat carētia viſionis dei: qͦuſqꝫ fuiſſet ſatiſfactū ꝓut dc̄m ē. Et ſil̓r dd̓ eſt adultimū. ꝗa medicīa circūciſiōis ſanabat originale ꝙͣtū ad offēſā ⁊ eternū reatū. ſꝫ nonquantum ad temporalem.Emonſtrato n pōrſatiſface̓ ꝑ ſe de pctō: ꝑ qd̓ eſt lapſahūana naͣ. Querit̉ vtꝝ ſatiſfactō poſſit fieriꝑ aliam creaturā? et querūt̉ duo. Primovtrū poſſit fieri ꝑ angelicā naͣm. 2º an ꝑaliqͣꝫ aliā creatura.obr̄ ſic. ſumptaAd primum ꝓōe quā accipiunt ſcī. Quia homo cecidit ꝑ aliū īpellēte:ꝯueniēs ē ꝙ hēat aliū releuatē. gͦ cū homocecidit ꝑ angelū impellēte: ꝯueniēs ē ut habeat angelū releuātē. gͦ ꝯueniēs ē vt ſatiſfactio fie̓t ꝑ angelū. Itē Ro. 5. Ol̓to magisiuſtificati ī ſanguine ipſiꝰ ſalui erimꝰ ab iraꝑ ip̄m. glo. Ut ſic iuſticiā vince̓t̉ diabolꝰ. qd̓ꝯn̄ter explanat. ꝗa cum in xp̄o nihil dignūmorte inueniret: occidit eū tn̄. et io iuſtū ē:vt debitores quos tenebat: liberi dimittāt̉Si gͦ hec ē rō quare diabolꝰ iuſte ꝑdidit oēſin ꝗbꝰ dn̄iū hēbat an̄ paſſionē. ꝗa miſit manum ī illū ī quo nihil iuris hūit: ⁊ ꝓcurauiteiꝰ mortē. gͦ cū iſta rō poſſet ſeruari. ſi āgelꝰaccepiſſet carnē: ⁊ diabolꝰ ꝓcuraſſet eiꝰ mortē. ꝑ angelū de iuſticia poſſet fieri ſatiſfactōCont̄. De rōne iuſticie ē: vt qͥ peccauit ſatiſfaciat. ꝗa ille ꝗ obligauit dꝫ ſolue debitū.Sꝫ ī ſatiſfactiōe ꝓ pctō originali dꝫ ſeruariiuſticia. gͦ ꝑ hoīeꝫ dꝫ fieri illa ſatiſfactio: n̄ ꝑangelū. Itē reatꝰ pctī originalis obligattotā humanā naͣm: ⁊ oēs illiꝰ generis ſeu nꝰad danationē eternā. Sꝫ nullꝰ angelꝰ pōt exſe equari toti humane nͤ. Si gͦ ī ſatiſfactiōeſic̄ dic̄ Anſel. oꝑꝫ fieri reſtitutio de ablato: ⁊emēda de iniuria. Et ita illd̓ ꝑ qd̓ fit ſatiſfactio dꝫ eē maiꝰ ꝙͣ ꝯmiſſū. et oꝑꝫ plus redde̓ꝙͣ fuit ablatū. gͦ oꝫ ꝙ ille ꝑ que fit ſatiſfactiode pctō originali: ſit tātus: ꝙ poſſit eqͣri totihūane nͤ. et ꝙ etiā plus valeat. Sꝫ nullꝰ angelꝰ ſingularis ē hiꝰ. gͦ ꝑ nullū angelum pōtfierī ſatiſfactio hiꝰ. Itē ēt ſi hō reꝑet̉: oꝑꝫꝙ reſtituat̉ ad dignitatē illā: quā hīturuserat an̄ pctm̄: ſi nō peccaſſet. Sꝫ ſi reꝑet̉ ꝑ angelū: nō pōt reſtitui ad illā dignitatē. gͦ perangelū n̄ pōt nec dꝫ r̄parari. Ꝙ aūt n̄ poſſꝫreſtitui ad illā dignitate: quā hīturꝰ erat: ſinō peccaſſet: ſi reꝑaret̉ ꝑ angelū: pꝫ. qm̄ ſi n̄peccaſſet eēt eqͣlis angelis dei ī celis. et hocidē nobis ꝓmittit̉ poſt reꝑationē ⁊ reſurrectionē. Mat. 22. Mar. 12. Luce. 20. Erūt ſicutangeli dei in celo. Si autē reꝑet̉ ꝑ angelū:nullo mō poterit ꝑuenire ad illā dignitatēꝙ ſit equalis angelis. ꝗa hō factꝰ ē ad imagine ⁊ ſimilitudinē dei. Gn̄. 2. Sꝫ rōe ſue reꝑationis dꝫ hō ſeruitiū ei: ꝑ quē reꝑatꝰ ē. gͦ ſi ꝑangelū reꝑaret̉: eēt ei angelꝰ dn̄s. hoc autēn̄ decet dignitatē humanā. gͦ nullo mō pōteē: ꝙ hō ꝑ angelū reꝑaret̉ ad ſuā dignitatēEt iſte due rōes fundāt̉ ſuꝑ auctoritate Anſel. qui dic̄. Quecūqꝫ alia ꝑſona hominem amorte redime̓t: eiꝰ ſeruus ideꝫ hō recte iudicaret̉. qd̓ ſi eſſet: nullatenꝰ reſtauratꝰ eſſet īillā dignitatē: quā hīturꝰ erat: ſi n̄ peccaſſꝫ.cū ipſe qui nō niſi ſeruus dei ⁊ equal̓ angel̓bonis futurꝰ erat: ſeruus eſſet eiꝰ: ꝗ deꝰ noneſſet. Cōcedendū igit̉ ẜᵐ Anſel. ⁊ ꝟitateꝙ nō potuit hō nec debuit ꝑ angelū reꝑariAd pͥmā rōnē in ꝯtrariū dd̓. ꝙ idē ordoſeruatꝰ ē in lapſu ⁊ ī reꝑatiōe hūani gn̓is.ꝗa ſic̄ ibi fuit ꝯſenſus mulieris cā pctī maloangelo eidē ſuggerēti. gn̄. z. ita cā reꝑatōishoīs fuit ꝯſenſus mulieris bono angelo eidē nūciāti. Luce .i. Cui rn̄det virgo. Ecce ancilla dn̄i ⁊cͣ. Ad iſtū .n. ꝯſenſuꝫ ꝯſecuta ē incarnatio. et ꝓpter hͦ dr̄ cā reparationis. Etſic patet qualiter ordo reparatōis ꝯſeꝗt̉ adordinē lapſus. Un̄ ſic̄ in lapſu fuit malꝰ angelꝰ ſuggeſtor. ita ī reꝑaratiōe fuit bonꝰ angelꝰ nr̄e reꝑatōis p̄dicator. Ad ſecūdamdd̓. ꝙ rō iuſticie ī nr̄a redēptōe reſpicit: ꝙfiat ſatiſfactio. Sꝫ de exigētia iuſticie ē: ꝙ ꝗpeccauit ſatiſfaciat. Angelꝰ aūt n̄ peccauit:et iō nō eēt ſatiſfactū: ſi ꝑ angelū incarnatūfie̓t ſatiſfactio. qm̄ ⁊ ſi diabolꝰ mitte̓t manūī angelū īcarnatū: nō tn̄ fie̓t ſatiſfactio.Ad illd̓ ꝟo qd̓ obr̄. ꝙ diabolus iuſte detinebat hoīeꝫ ⁊cͣ. rn̄det Anẜ. Quāuis hō iuſte adiabolo torque̓t̉: ip̄m tn̄ iniuſte torq̄bat. hōnāqꝫ meruerat vt puniret̉: nec ab ullo ꝯuenientiꝰ: ꝙͣ ab illo cui ꝯſenſerat vt peccaret.diaboli ꝟo nullū meritum erat vt puniretīmo tanto faciebat iniuſtiꝰ: quāto nō ad hͦ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten