Druckschrift 
Summa universae theologiae : P. 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ē poſſe ẜᵐ ꝯgruētiā meritoꝝ. et dicitidē Anſel. pōt deꝰ peccatū īpunitū ſineſatiſfactōe dimitte̓: nec peccator ad btītudi: qualē hīturꝰ erat an̄ peccatū: poterituenire. Ad pͥᵐ auteꝫ dd̓. mīa hoīs laudat̉ ī remiſſiōe delicti ſine ſatiſfactōe: hoē pͥuata ꝑſona. aūt ē ꝑª publica: vt iudex: e mīſter iuſticie: vitupabil̓ ē remiſſioculpe ſine ſaffactiōe. ꝓpterea deꝰ ſit ſūmꝰiudex ordinator iuſticie: ad laudē eiꝰ noneſſet dimitte̓ peccatū ſine ſatiſfactōe. Ad2ᵐ qd̓ obr̄. deꝰ p̄cipit ī nos peccātibꝰ ſineſatiſfactōe dimitte̓ ⁊cͣ. dd̓ ẜᵐ Anſel. nullaē repugnātīa: deꝰ p̄cipiat peccātibꝰ ī nosſine ſatiſfactōe dimitte̓: et tn̄ ipſe dimittat. fac̄: vt p̄ſumamꝰ acciꝑe quodſoliꝰ dei ē .ſ. vindicta iniuriaꝝ. qd̓ ē nr̄ꝫ:ſꝫ ſoliꝰ dei. Ad nullū enī ꝑtinet vindictā ſumere iniuriaꝝ: niſi ad deū: dn̄s ē oīuꝫ: vl̓ad iudicē̓: ē mīſter hn̄s ptātē ſb̓ ipſo ordinatā. et p̄cipit ꝓpter nobis dimitte̓ ſine ſatiſfactōe. ſꝫ ipſe dꝫ vindictam face̓. Addd̓. libertas arbitrii ē niſi ad qd̓ expedit: aut qd̓ decet. ſic̄ dic̄ Anẜ. ī li. de li. ar.vn̄ nulla libertas eēt ſi dice̓t̉. deꝰ pōt face̓malū. Si igit̉ decet ẜᵐ ordinationē rōisiuſticie: vt on̄ſuꝫ eſt: nec expedit vt deꝰ dimittat peccatū ſine ſatiſfactōe: eēt dicēda libertas: ſi dimitte̓t̉ peccatū ſine ſatiſfactiōe. Ad qͣrtū dd̓ ẜᵐ Anſel. benignitas dei dicēda ē aliꝗd indecēs oꝑat̉. et ē benignitas dei: ſi ſit ꝯtͣ iuſticiā: aut ſiordinet ad indecētia. vnde ſic̄ iuſticia ſinemīa crudel̓ ē vitioſa: ita benignitas ſineiuſticia vitioſa ē. et ita ſi dimittet peccatūſine ſatiſfactōe: iſta benignitas eēt īiuſticiaet oꝑaret̉ ad indecētiā in deo. vn̄ eēt benignitaſ. qd̓ intellige ẜᵐ diſtīctionē p̄dictāvn̄ Anſel. ꝑtinet ad dei libertatem autbenignitatē: peccātē ſoluit deo: impunitu dimitte. Ad ꝗntū dd̓ ẜᵐ Anſel.aliqͣ ſunt ī ꝗbꝰ ſeꝗt̉. ſi deus vult illd̓ ē iuſtu. Alia ſunt ī ꝗbus ſeꝗt̉. ſꝫ ſeꝗt̉. ſi deusvult. ip̄e ē deꝰ: vel ip̄e ē iuſtꝰ. ꝗaq̄dā ſunt velle deū ē ꝯueniēs. et ī talibuseꝗt̉. deꝰ vult. ē iuſtū. Sūt etiā alia: quevelle deū ē īcōueniēs. vt ſi vellet ignorās mēdax. velle eēt incōueniēs: et cōtͣſe vellet iniuſte. ī talibꝰ ſeꝗt̉. deꝰvult. ē iuſtū decens. ſꝫ ſolū ī ill̓: quevelle deū eſt ꝯueniēs. vn̄ bn̄ ſeꝗt̉. deꝰ vultvt pluat. ē iuſtū. ꝗa ē incōueniensdeo. velle aūt dimittꝰ peccatū ſine ſatiſfactiōe ē ꝯueniēs deo: ſic̄ pꝫ ex p̄dictis. vn̄ ſeꝗt̉ iſtud ſit iuſtū. vn̄ dic̄ Anẜ. Si nodecet deū aliꝗd inordinate aut iniuſte facere: ꝑtinet ad eiꝰ libertatē benignita: peccāte ſoluit d̓o: īpunitū dimitte̓MAVitOnā ſn̄ ſatiſfactōe peccati pōt reꝑari hūana qd̓ lapſa ē: q̄rit̉ vtrū hāc ſatiſfactiōeꝫpoſſit face̓ ſe. ad cꝰ rei inꝗſitōeꝫ q̄reda ſūtduo. Primo gn̓alr̄ an poſſit ſatiſface̓de aliqͦ peccato. an̄ poſſit aliqͦ ſatiſface̓ originali peccato: qd̓ ē peccatū: qd̓naͣ hūana lapſa ē. Ad pͥmū obr̄ ſic. 2. thi..2. dr̄. Deꝰ ſemetip̄ꝫ negar̄ pōt. Aug. ſitiuſtꝰ: pōt negare ſuā iuſticiā peccātibꝰ ꝓnior ſit ad miſerēdū mīam. ꝙͣ adꝯdenādū iuſticiā: pōt negare ſuā mīaꝫad ſe ꝯfugiētibꝰ. libeꝝ arbitriuꝫpoſſit ꝯfuge̓ ad mīaꝫ faciēdo qd̓ ī ſe ē.li. ar. pōt ꝯſeꝗ ueniā remiſſione peccati li. ar. pōt ſatiſface̓ peccato. Itē ad id̓Nulla iuſticia exigit ab aliqͦ ſuꝑͣ poſſe illiꝰ.Si igit̉ hꝫ potētiā ſatiſfaciēdi ſupraſuā potētiā. ſūma iuſticia exigit ab eo faciat peccato niſi ẜᵐ ſuā potētiā. Sedqd̓ ē ī ſua pōª pōt. pōt face̓ peccato ꝙͣtūexigit dīna iuſticia. ſatiſface̓. ContraOffenſa d̓i excedit oēꝫ creaturā. et declarat Anẜ. dicēs. Cōſidero actionē malā. leuiſſimū quoddā video. Sꝫ ītueor ſit ꝯtͣrium uolūtati dei ē grauiſſimū dānū nullidāno ꝯꝑabile ītelligo. Si igit̉ uolūtati deiꝯtͣriū ē grauiſſimū. pccm̄ mortale ſithiꝰ. peccatū mortale ē grauiſſimū ma. offenſa eiꝰ excedit oēꝫ creaturā. Sꝫ ẜªmēſurā peccati dꝫ fieri ſatiſfactio de pcc̄o ſatiſfacto peccato mortali dꝫ excede̓ oēꝫcreaturā. nec nec aliqͣ creatura poteſtſatiſface̓ illo. Itē ad idē. Querit Anſel.a diſcipulo ſuo. ꝗd reddes deo peccatoet ille rn̄det. pnīam. cor ꝯtritū. abſtinētiā.hiꝰ. Et Anſel. In oībꝰ his reddis deo qd̓ei debeas an̄ peccatū. et rōne creatōistue boni qd̓ accepiſti a d̓o. un̄ dic̄ ſic. Oīaiſta debes deo dicꝭ. unde tātꝰ dꝫ amor nullā letitiā ſentire debeas. niſi de ill̓ queauxiliū aūt ſpēdāt ꝑueniēdi ad deū. homoitaqꝫ etſi peccaſſꝫ: ſe totū ꝗcꝗd facerepōt d̓o dꝫ. Si ergo d̓bēt ꝯputari ī ſatiſfactione ea an̄ peccatū d̓bēt̉. ergo pōtaliꝗd face̓ quod poſſit computari ī peccati