De ſanctis Symone ⁊ Iuda.

citatem ⁊ effluentiam terrenoꝝ. ẜm ꝙ Rich̓. teſtat̉ deſancto victore. Quanto etem̄ quis mētis ſue cecitate caligineqꝫ oppreſſus fuerit tāto in hac vitā felicior apparebit. ſicut patuit de diuite epulone ⁊ auaro qui hic feliciter abundabat ⁊ laute comedebat Luc̄. xvj. Poſteaſpoliatus fuit per mortem om̄ibꝰ rebus ⁊ nudus eſt ininferno ſepultus. Et nunc ꝓ illa pinguedine dicere poteſt cum psͣ. Aruit tanqͣꝫ teſta virtus mea. Ꝙtū acſecundum eſt notandū. Refert Iſid̓. lib̓. xvj. de gēmisc. j. cum Soli. in libro de mira. mundi. ꝙ in quodam teplo die veneris erant facta candelabra ſubtilia in quibꝰerant liūna ardentia q̄ nullo ymbre nec vlla poterāt extingui tempeſtate. ⁊ ꝓuenit ex virtute cuiuſdam lapidis qui abeſton dicitur. qui vt magiſter lib̓. xvj. ꝓprietatum dicit. cum ſemel accenſus fuerit extingui nūqͣ poterit. de quo ⁊ decem candelabra erant facta yſticeꝑ hoc templum intelligitur ſancta eccleſia in qua hoīesdebent cōtemplari diuina. ẜm illud beati Aug. diſtin.xlij. c. oratoriū. In eccleſia inquit p̄ter ⁊ orandi ⁊ pſallēdi cultum nihil penitus agatur. In hac inqͣꝫ erant duecandelabra Symon beatus apl̓us ⁊ Iudas. de quibꝰin verbis thematis. Iſti ſunt duo candelabra lucentiaante dn̄m. quia mundū illuxerunt vndiqꝫ. ita vt de eispoteſt exponi illud Math̓. v. Uos eſtis lux mūdi. Siper hec tamen candelabra poſnit deus ſpecialiter lumēintellectus. quia deus ẜm Ariſto. iij. rhetoricoꝝ animeinfundit lumen. Illo igitur lumine illuſtrati cognouerunt verſutias demonis ⁊ magoꝝ quoꝝ preſagia detegebant. In hoc etiam lumine cognouerūt veꝝ lumenchriſtuꝫ. vt dicere poſſint cum psͣ. In lumine tuo videbimus lumen. Illud lumen in eis nunqͣꝫ potuit extingui nec ymbre tribulationis. nec tempeſtate aduerſationis. ita vt quilibet dicere poteſt cum psͣ. Cum ipſo ſūin tributatione. quia aduerſitatibus om̄ibus a chriſtonunqͣꝫ receſſerunt. Sed hoc lumen intellectus heu no& bis multotiens extinguitur ⁊ obfuſcat̉. ⁊ hoc declarātnaturales. ⁊ p̄cipue Auicebron in libro fontis vite. Lumen quidem omni altero lumine ſuꝑueniente quodāmodo obumbrat̉. ſicut manifeſtum eſt de ſtellis que ſolent lucere de nocte. Surgente autē mane ſole ſtelle obumbrant̉. quia lumen maius obfuſcat minus. Sed lumen cecitatis gratie ⁊ intellectus in nobis nōnunqͣꝫ obfuſcatur veniente vmbra tribulationis ⁊ in mundanefelicitatis aduentu. teſte Damaſceno lib̓. vij. contra errores grecoꝝ. Venit lux inquit de celis qd̓ lumine mūdāne felicitatis ⁊ effluentie penitus obumbreſcit. Sedhoc lumen mundane effluentie interdū infert penalitatem eternam. quia dicit Athanaſius in ẜmone. Nihil em̄ aliud qͣꝫ mortem corporis ⁊ anime ipſa infert felicitas ⁊ affluentia huius vite. Cui conſonat Hiero. cōtra Iouinianū. Candor inquit ⁊ claritas huius vite caliginem infert cecitatis atqꝫ horroris eterne. Et ꝓbaturin ſimili. Refert Philaretus in tractatu de natura morboꝝ. Ita diſponūt anni vt poſt annos ſiccos ⁊ calidosanni ꝓueniant humidi. poſt humidos ſicci. Cuius ratio eſt. Nam ẜm Calcidium ſuꝑ thymeū Platōnis. qd̓vni annoꝝ ſubtrahitur hoc anno ſequente vlterius adimpletur. Ita ꝓuidentia iuſti dei cōſilij diſponit. vt pꝰlumen mundane felicitatis dolor ſequatur eterne penalitatis. Sed poſt egeſtatem p̄ſentis miſerie felicitas p̄ſto ſit beatitudinis ſempiterne. Ad hoc ſonat dictū Sdonij in epl̓ari. Poſt mundi inquit huius gaudia eterna debetur meſticia. ⁊ preſſuram huius ſeculi neceſſe ēgaudiū eterne beatitudinis comitari. Ideo lumen intellectus nō debet in nobis ſtatim extingui mundanafelicitate venientē. Sed mediante eo videre debemusquid eam finaliter ſequat̉. ſcꝫ miſeria ſempiterna. Quare Moyſes Deūt̓. xxxij. optat dicens. Utinā ſaperent⁊ intelligerent. ac nouiſſima ꝓuiderēt. Et poſtea. Qui-

homo ꝑ mundanā felicitatem vel aduerſitatem lumenvite extinguere rōnis. ſcꝫ in ꝓſperitate te extollere ⁊ inaduerſitate deficere a deo recedendo. Quia ſancti apl̓Symon ⁊ Iudas tā in ꝓſperitate ꝙͣ in aduerſitate ſemper lucebant. Quod figuratū eſt Zach̓. iiij. vbi legitur.Uidit candelabꝝ circa quod ſtabant due oliue. vna adextris ⁊ alia a ſiniſtris. Per has duas oliuas ſignificātur hi duo apl̓i qui ſemꝑ ſtabant circa xp̄m ⁊ lucebanta dextris ꝓſperitatis. cū adhuc manebant cum xp̄o diab eo recedebant. Sed iam poteſt dici illud cuꝫ psͣ. xc.O xp̄e cadent a latere tuo .i. a ſiniſtra tua mille. ⁊ decemmilia a dextris tuis. quia multi in aduerſitate a deo recedūt ꝑ impatientiā. ⁊ multo plures in ꝓſperitate ꝑ excellentiam. Sic nō iſti apl̓i. Ideo quilibet ipſoꝝ figuratur Zach̓. iiij. vbi legit̉ ꝙ dixit Zacharias. Uidi ⁊ eccecandelabꝝ aureum totū. ⁊ lampas eius ſuꝑ caput eius⁊ ſeptem lucerne ſuꝑ illud. ⁊ ſeptem infuſoria erant ſuꝑcaput eius. Per hͦ candelabꝝ ſignificatur beatus Symon cū fratre eius Iuda. Ipſi em̄ luxerūt ꝑ mundi climata ẜm doctrinam magiſtri Math̓. v. Sic luceat luxveſtra coram hominibꝰ ⁊c. fuerunt aurei. quia ſicut aurum in ignem poſitum nihil euaporat. ita iſti ad ignempoſiti tribulationis nō euaporauerūt ꝑ impatientiam.nec minorati ſunt in fide ꝑ idolatriam. Ideo poteſt exponi de ipſis illud Sap̄. iij. Tanqͣꝫ aurū in fornace ꝓbauit eos. ⁊ ſicut holocauſta accepit eos. Etiaꝫ ſicut aurum inſpicientes letos facit hoīes. ẜm illud Fontini indeſcriptionę vniuerſi. Cūqꝫ aurum inſpicimus naturaliter leti ſumus. qꝛ ẜm Tharentinū lib̓. de onera. in naturā. Auꝝ ſibi dulcorat ꝓximū aerem ⁊ alterat. Aertem alteratus cor alterat humanū. Sic in ſimili deuohoīes hodie inſpiciūt ꝑ fidele ſeruitiū hos aureos apoſtolos veraciter letant̉ in omnibꝰ ſuis neceſſitatibꝰ ⁊ trbulationibꝰ. Ideo dicit Amb̓. lib̓. p̄fati. Ingruente ntu tribulationis ⁊ anguſtie tutū eſt ſub vmbra ſanctoapl̓oꝝ confugere. quoꝝ a facie omnis fugit dolor tribulationis afflictioniſqꝫ humane ⁊ mundane. Fugata igitur tribulatione leticiam comitat̉. ⁊ p̄cipue leticiā ſempiterna erit eis qͥ digne ẜuiunt illis apl̓is. ẜm illud Euſe. ẜmone. iij. Intuentes quidem auream lucē celeſtiuꝫgaudioꝝ ſpūs intus accipimus eternum. Et ſic patꝫ ꝙfuerūt candelabra aurea beati apl̓i. Hec cādelabra habuerūt ſuꝑ caput lampadem auream .i. fidem que ẜmCriẜ. ſuꝑ Math̓. aīam ſicut lampas domū illuminat.quia fides eoꝝ luxit ꝯtra hereticos ⁊ magos deceptorios. In hac lampade fuit oleum charitatis. iocunditasmentis. ⁊ puritas ꝯſcientie. Suꝑ illa igitur ſpūalia cardelabra fuerūt ſeptem lucerne ꝑ quas intelligunt̉ ſeptēvirtutes beatoꝝ apl̓oꝝ Symonis ⁊ Iude quas habuerūt. quaꝝ tres ſūt theologice. ſcꝫ fides. ſpes. ⁊ charitas.Alie quatuor cardinales. q̄ ſunt prudentia. magnanimitas. ꝯtinentia. ⁊ iuſticia. Habuerūt inſuꝑ iſta nobiliſſima candelabra ſeptem infuſoria q̄ ſunt ſeptem ſpūſ­ Iſancti dona. ſcꝫ timor. pietas. ꝯſilium. intellectus. fortitudo. ſcientia. ⁊ ſapīa. Sic moraliter omnis p̄latus ſiuevir eccleſiaſticus debet eſſe candelabꝝ luminoſum. Sꝫheu quidam ſunt vt aſſerit Petrus rauenen̄. in ẜmōe.qͥ ante dignitatis adeptionē ſatis cōmendabiles extiterūt ſuꝑ candelabꝝ eccleſie ꝯſtituti. lucē in tenebras ⁊ famā in infamiā ꝯuerterūt. quoꝝ vnus .ſ. Saul qui anteelectiōem in regiam dignitatē erat electus bonus ⁊ noerat de iſrael vir melior eo. vt habet̉. j. Regū. ix. Sed factus rex eſt in maliciam ꝑuerſus. qͥ ſic in multis alijs inuenitur. de quibꝰ ſubdit p̄dictus doctor. Melius inqͥſfuiſſe illos latere ſub modio qͣꝫ cū infamia candelabruꝫaſcendiſſe. Et ſubdit. Adhuc em̄ turpitudo eorum ſubpauꝑtatis obſequio lateret niſi euꝫ dignitas diuulgaſſet. creuit honor. ⁊ cum honore infamia. prinato pecca-