Prologusde ſanctis

¶ Prologus de ſanctis in Sermones Meffret. al̓sOrtuli regine Incipit feliciter.AAAudate dominum in ſanctiseius Ita ſcribitur pſalmo ccl.Eſt em̄ ꝯmune ꝓuerbium. Qui honorat ẜuum honorat ⁊ dominum. Honor autem ẜui redūdat in honorem ſui domini. Ideo de laude ẜui aut militis gauddominus. ⁊ de ꝯtemptu eoꝝ ad iracūdiaꝫ ꝓuocat̉.?cut legit̉. iij. Regum. v. Ꝙ rex Salomon miſit ẜuosad hyram regem tyri. rogans vt aptaret ẜuos qui preſcinderent ligna cedrina ꝓ templo cōſtruendo. Quoscum vidiſſet hyram rex: cum gaudio ſuſcepit. ⁊ honorem illis impendit. quapropter Salomon ip̄m dilexit⁊ fedus ſocietatis ⁊ amicicie cum eo ꝑcuſſit. ⁊ omni anno neceſſaria ſibi deſtinauit. Ecōtra legit̉. j. Reg. xxvCum rex Dauid eſſet ꝓfugus a facie Saul. ⁊ moraret̉in deſerto vbi ſibi victus defecer̄t. miſit. x. iuuenes acNabal qui in ſolitudine Moab habitabat di. Inueniant pueri tui grām in oculis tuis. vt quodcunqꝫ inuenerit manus tua da ẜuis tuis ⁊ filio Dauid. Audienshec verba Nabal deſpexit ẜuos di. Tollam panes meos ⁊ aquas meas. ⁊ dabo viris neſcius. q. d. non faciaꝫEt ſic regreſſi ſunt ẜui Dauid vacui ⁊ vituꝑati. ꝓpterqd̓ ille ꝯcitatus ait. Accingat̉ vnuſquiſqꝫ gladio ſuo. ⁊ipſe accinctus eſt enſe ſuo. ⁊ ſecuti ſunt eum qͣdringenti viri volens delere Nabal. ⁊ domum eius totam. niſiꝑ Abygail mulierem prudentiſſimaꝫ fuiſſet mitigatꝰ.Ex quibꝰ inquam figuris elucet veritas ꝓuerbijer. Et ſi ſic eſt de dominis terreſtribꝰ multo foomino celeſti. qͥ in laudem ſanctoꝝ ſuoꝝ honorat̉.Et in inhonore eorūdem vituꝑat̉. qꝛ igit̉ ẜm Hug. deſan. vic. Summꝰ tunc honor impendit̉ creatori dumquis honorat pauꝑem ⁊ ſuaꝫ ſtudet el̓ ynam impartiriQuantomagis crede ſummꝰ creator nunc honorat̉ cūlaus ſanctoꝝ ⁊ eius famuloꝝ ſecum iam regnantiuma nobis ꝓferat̉. Ꝙͣobrem ego ſtultiſſimꝰ viroꝝ. ⁊ ſapientia hominum nō eſt mecum. qꝛ nec didici ſapientiānec noui ſcientiam ſanctoꝝ. Prouer. xxx. Confiſus tn̄de clementiſſima domini pietate. qͥ indigentiam. ſapientiam ⁊ os eo poſtulantibꝰ dat oībꝰ affluenter Ia. j.Hoc opuſculum exile ⁊ nulliꝰ reputationis ad honoreſanctoꝝ quoꝝ laus in eo ꝯtinet̉ ꝯpilaui ſperans reueraex hac laude ꝙͣuis exigua domino ſanctoꝝ placere ip̄mqꝫ multo fortiꝰ honorare. qꝛ ẜm Bern̄. in ẜ. de natiuitate Iohānis. Non derogamꝰ regi ſi milites honoramꝰꝙ īmo ex hoc laudemꝰ qui in ſanctis eius a nobis qͦtidie vult laudari. Sicut ⁊ iubet psͣ. in verbis p̄libatis.Laudate inqͥt dominum in ſanctis eius. ¶ Inſuꝑ in

his huius operis ſermonibꝰ exempla aliquando inſerui legēdaꝝ que ab auditoribꝰ audient̉. ⁊ magis memorie ꝯmendent̉. qꝛ ẜm Aug. li. vj. de doct. xp̄iana. Plusdocēt exempla ꝙ verba ſubtilia. Sicut hoc ꝓbat venerabilis Beda in hyſtorijs augloꝝ di. Quidam ep̄uslrātus ⁊ ſubtilis valde. miſſus de ſtara ad ꝯuerſatōeꝫ ⁊ꝯuerſionem angloꝝ. hic ſubtilitate vtens in p̄dicationibꝰ nihil ꝓfecit. Miſſus eſt aūt alius minoris lrāture.ſꝫ cautior ⁊ vtens exemplis ⁊ parabolis in ſuis ẜmonibꝰ⁊ hic quaſi totam angliam ꝯuertit. Quare ⁊ ego hoc ꝑpendens exemplis hincinde reꝑtis hanc materiam ꝓꝓfectu paupeꝝ ſtudentiū exornaui ſubtilia euitando.¶ Quia refert be. Euſebiꝰ in epl̓a de laude Hiero. ip̄min fine vite ſue dixiſſe. Subtilium verboꝝ doctor tm̄.non oꝑm factor eſt. ſꝫ quidam auris inflator ⁊ veritatꝭfumus cito ꝑtranſiens ſine fructu. Non em̄ ꝓ ſapientibꝰ quibꝰ ꝓfunda hauriunt̉ rimant̉qꝫ occulta ſcripturaꝝ. ſꝫ ꝓ ſimplicibꝰ qͥ ſubtiles doctoꝝ ſtilos ſubtilitateverboꝝ prepolitos hr̄e nequeunt. id opuſculum eſt collectum. in quo qͥdeꝫ nihil impoſui de meo. nec nouumaliquid finxi. Cum ẜm ſapiētem nihil ſub ſole nouum.nec quiſꝙͣ dicere pōt. hoc recens eſt Eccͣs .j. Sꝫ cū paupercula Ruth vadens poſt meſſores: hoc eſt ſanctosdoctores ⁊ aliaꝝ poſtillaꝝ collectores. vtpote Forentinum. Iacobinum milicianū ⁊ Iordanum. ex quoꝝ poſtillis q̄daꝫ theologoꝝ ꝙͣ naturalium firmiſſimis dictꝭſpicas mee ſimplicitatis ꝯportaui ⁊ collegi. timens quidem ſi talentū mihi a dn̄o traditum in terra cordis abſcondiſſem cum ẜuo malo ⁊ pigro Math̓ xxv. impunitus nō ꝑtrāſiſſem. ſꝫ fortaſſis: qd̓ ꝓcul abſit: ablato ame talento cum ipſo in tenebras exteriores vbi erit fletus ⁊ ſtridor dentium miſſus tunc fuiſſem. Quare dicitglorioſus doctor Greg. Cuilibet ſcienti iniungit̉ p̄dicationis officium. ⁊ qͥ ſcit ⁊ ſolus facit ⁊ alios ſcire nō facit. tenet̉ deo reddere rōnem. Et ſubdit declarando dictum Ioh̓is. j. Ioh̓. iij. Qui odit frēm ſuum homicidaeſt. ⁊ qͥ habuerit ſub̓am huiꝰ mūdi. ⁊ vidit frēm neceſſitatem pacientem. ⁊ claudit viſcera ab eo. quō in eo manet charitas dei? Quantomagis qͥ viderit frēm ſuumerrantem. ⁊ mortalibꝰ opp̄ſſum criminibꝰ. ⁊ nō mīſtrauerit ei v̓bum diuinum ⁊ doctrine ille qͥ dictus eſt homicida ē ⁊ ſine charitate. Subdit. O doctores timeatis⁊ rectores quibꝰ iniūgit dn̄s p̄dicatōnis officium. ſi nōppl̓o ſuo v̓bum dei mīſtrauerint. Quot em̄ vel vr̄o exemplo vel vr̄a negligentia in pctīs moriunt̉ tot de manū vr̄a reqͥret dominꝰ. hec ille. ſꝫ qꝛ qͥlibet ſacerdos eſtxp̄ifidelium doctor rector ⁊ mgr̄. ẜm illud Greg. Quisdubitet ſacerdotes regum ⁊ pͥncipum oīmqꝫ xp̄ifidelium patres ⁊ mgr̄os cenſeri. q. d. nullus. Et hr̄ di. xcvj.c. quis dubitet. Et cum oīm ego abortiuus ſim ⁊ in dignus xp̄i ſacerdotum ne nomē ſubirem qd̓ dr̄ officipdEt inciderem in dictum huiꝰ doctoris glorioſiſſimi hꝰoꝑis onus ſuſcepi docens collectōe qd̓ non potui ẜmone ſupplicans quēlibꝫ pium lectorem cū in eius ꝓfectūvenerit liber iſte deo altiſſimo patri vicꝫ ⁊ filio ⁊ ſpirituiſancto. actiones referre grāꝝ infinitas. vt de ſede maieſtatis emittat ſapīam mecūqꝫ laboret ⁊ ſuaꝫ volūtatemme facere informet q̄ vtinam ego miſer ⁊ pͥmꝰ pctōꝝ ſꝑimplere deſiderarem. Peniqꝫ de erratis ⁊ minus benecollectis pios correctores n̄ inuidos detractores. de bene aūt ſcriptis ⁊ ꝯportatis deo ⁊ glorioſe v̓gini Marieomnibuſqꝫ ſanctꝭ ꝑſoluere laudes ⁊ honores. quoꝝ inquaꝫ noīa ſint ꝑ ſecula benedicta.¶ Finit Prologus.AA.