Druckschrift 
3 (1487) De sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De. xj. milibus virginū.

tuus ſomnū ne die altera in mari nauigaret. quia ſibiꝑiculum al̓s īmineret qui acquieſcens monitis die ſequenti in terris remanſit. Alij v̓o die illa nauigabātom̄s ſicut defunctus dixit ſubmerſi ſunt. Alio die cumidem poeta apud ſcopam cenaret nunciatū eſt ei duosnuncios ſtare ante ianuā rogarent ad ſe exire qu exiſſꝫ neminem repperit. Creditur aūt fuiſſe ille motuus eo aūt momento quo exiuit cecidit tricliniū oēsꝯuiuantes oppreſſit ſolus ille euaſit. Idcirco bonumeſt mortuos ſepelire ẜm ſtatus dignitatē. decentius em̄debēt ſepeliri reges ꝙͣ milites. Et honeſtiꝰ miles qͣꝫ ſimplex ciuis. Sepultis igitur corꝑibꝰ ſupra ſepulcra eoꝝ ēaliquod memoriale relinquendū ne eoꝝ ſtatim obliuiſcamur. quia legit̉ .j. Regū. xiij. filius Matathie accepit oſſa fratris ſui Ionathe. ſepeliuit ea in ciuitateModin patris fratrū ſuoꝝ. erexit edificiū altū viſude lapide polito ante retro ſtatuit colūnas marmoreas ad memoriā eternā. ſcꝫ pater eius fratres fuerūt in exercitu armoꝝ defenſione fidei ppl̓i. Ex hocnunc deuenit ī ꝯſuetudinem vt ad memoriā ſepultureepithaphia. ſcꝫ lapides ſculpti ponūt̉ ſupͣ ſepulcra motuoꝝ. Et in qͥbuſdam locis ponunt̉ ligna cancellata figurā crucis intus hn̄tia vt venientes amici etiaꝫ alijorent ibidē ſepultis. Et hoc eſt qd̓ iubet ſapians hic.in requiē mortui .i. ſuper ſepulcro vbi requieſcit corpuseius fac ſupponere aliquod ſignū ſtabile ad memoriaꝫeius qd̓ ibidem defunctū repn̄tat. Et hoc ad pͥmū.M Ꝙͣtū ad ſecundū dicit̉ ꝯſolare exitū. Ubi notā quatuor ꝯſolatoria ſunt pͥncipaliora. De quibꝰ dicitbeatus Greg. in. iiij. dyalogo. ponit̉. xiij. q. ij. Animedefunctoꝝ quatuor modis ſoluunt̉ aut oblationibꝰ ſacerdotum aut p̄cibus ſanctoꝝ aut charoꝝ elemoſynisD aut ieiunio cognatoꝝ. Primū igitur qd̓ ꝯſolatur mortuos eſt ſacre hoſtie īmolatio. Sicut hoc teſtatur btūsAug. ad volū. Fideles inquit ſacerdotes in eccleſia defunctis carnē xp̄i tranſmittentes ſanguinē totā xp̄ianarū aīaꝝ extinguunt miſeriam dolorē. Et hoc ꝓbatGrego. iiij. lib̓. dyalogo. in exemplo. qͥdam monachus noīe ſuo iuſtus arte medicinali imbatus ad extre veniens ſe habere tres aureos indicaſſet cuidā fratri noīe copioſo de hoc ingemiſcēs mortuus fuiſſetcepit Gregorius fratribꝰ vt corpus eius tribꝰ aureisin ſterquilinio ſepelirēt dicens. Pecunia tua tecū ſit inperditionē. miſericordia tn̄ motus p̄cepit cūidā ex fratribus vſqꝫ ad triceſimū diē om̄i die eo hoſtiam īmolare. ille iuſſa cōpleſſet is defunctus fuerat die triceſimo eidē fratri apparuit quē vidit requiſiuit. quōinquit vales. At ille hucuſqꝫ male habui. ſꝫ modo benealeo. qꝛ ꝯſolationē recepi. Secundū ꝯſolatiuū eſt amoꝝ alioꝝ fideliū deuota oratio. De dicit be. Amb̓.li. p̄fa. Sepe etem̄ defuncti amicoꝝ ſuoꝝ tꝑali ſuffragiin om̄i ſuo erecti ſupplicio mutuo pn̄tentur aſpectui diuino. qd̓ ꝓbat Gre. in. iiij. dyalogo. de quodā viro mire ſanctitatis virtutis noīe Paſchaſio ille quodā tꝑ duo eſſent in ſūmos pontifices electi eccleſia poſtmodū in vnū ꝯueniſſet electoꝝ ſolus ipſe ex errore ſemper aliū p̄tulit in hac ſententia vſqꝫ ad mortē ꝑmanſit defunctus eſſet dalmatica feretro ſuppoſita defunctus tetigiſſet ſtatim ſanatus eſt. poſt multū v̓oporis Germanus capanus ep̄s balneū ob gratiamſanitatis ingreſſus eſſet p̄dictum Paſchaſiū dyaconeꝫſtantem ſibi obſequentē vidit vehementer extimuit qͥd ibi faceret requiſiuit. ille nulla alia cauſa ſe in illo loco penali deputatū aſſeruit niſi iniuſte in cauſap̄fata ꝯſenſiſſet. Et addidit. queſo te dn̄e me dep̄care in hoc cognoſces exauditus ſis ſi huc redieris me inueneris. eo oraſſet poſt aliquot dieſet inuenit. Terciū ſolatiū quo ꝯſolant̉ moelemoſynaꝝ largitio. de hoc refert Uincen. in ſpe. hyſt.lib̓. xxv. de papa Benedicto poſt deceſſum apparuit

Iohāni portuenſi ep̄o ſe in penis tenebroſis eſſe dixit dn̄s ip̄m a penis adulanū cluniacen̄. ordinis abbatē liberare decreuit. tunc ep̄s Ioh̓es ſtatim elemoſynas largas fecit ip̄m liberauit qd̓ apparuit ex. Naqͣdā die vidente fratre Adelberto clauſtrū pulcerrimeſtiꝑatꝰ cādidoꝝ angeloꝝ agmine intrauit ad capitulūvbi pater ad adulanū cum fratribꝰ reſidebat iuit gr̄aſqꝫhumiliter egit a penis liberaſſet. Quartū ſolatinquo ꝯſolantur eſt amicoꝝ ieiuniū vel corꝑis maceratioDe quo dicit hugo de ſancto victore. Dolor qui releuandis animabꝰ aſſumit̉ in dulce ipſis ſolatiū diuinitꝰtranſmutat̉. Idcirco legit̉. ij. Regū .j. mortuo Saul Ionatha filio ſuo in bello ceteriſqꝫ de filijs iſrael a philiſteis ieiunauit Dauid om̄ibꝰ eo erant vſqꝫ acveſꝑas. Idē legit̉ in vitaſpatrū de quodā noīe Paſtor tribꝰ annis patre ſuo ieiunauit. ip̄m a penis purgatorij liberauit. ita nos ieiunia pro parentibꝰ noſtris amicis noſtris ſumamus. ſic eos a tormentis liberemus vt tandē eis in celo cōregnemus. De xj. milibus virginū. Sermo pͥmus.Lores apparuerunt interra noſtra tp̄s putationis aduenit. Ita ſcribitur Cant̓. ij. Plinius in hyſto. naturali ſicait. Cūqꝫ merica floruerit ī deſerto ꝯſtat anno fertilitas magna tranquillitas conſequetur. naturale eſem̄ qn̄ de ſe flores ꝓducit merica campi abundāt infrumentis. Cuius ratio eſt. quia merica eſt herba penitus infecunda. ideo florem nunqͣꝫ portat niſi ſuꝑabūdanter fertilis fuerit ipſa terra. ſuꝑeffluens aūt fecunditas terre ſolum ad herbas fructuoſas ſe diffundit. ſꝫetiā ad īfructuoſas relinquit̉. Ergo nota merica florens fecunditatē terre indicat oſtendit que quidē fecunditas abundare fructus facit. Spūaliter per meri­ Acam mundus iſte deſignatur recte em̄ ſicut in mericisdeſerti ſunt vndiqꝫ inſidie tam latronū qͣꝫ ferarum quehoīem moleſtant ſepius ibidem. Sic etiam in mundoſunt vndiqꝫ inſidie latentis inimici. Sicut hoc ꝯquerit̉beatus Aug. in lib̓. Soli. c. vlti. Mundus inquit circūcingit obſidet me vndiqꝫ quinqꝫ portas ſenſuumſagittis ſuis me vulnerat mors intrat per feneſtrasmeas. Idem perpendens beatus Bern̄. in libro meditationū dicens. Heu mihi miſero vndiqꝫ bella vndiqꝫtela. vndiqꝫ temptamenta. vndiqꝫ pericula bella videomihi parari a demone quocūqꝫ me diuertero ibi eſt inſecuritas. hec ille. Et qͣꝫuis hoīes in mundo habent varias temptationes. tamē plus caſtitas virginea. Sicutteſtat̉ Auguſtinus in libro de virginitate. Inter martyrum genera omnia diuturniora ſunt caſtitatis p̄lia. pauci inueniunt̉ in mundo qui ſeruēt florē pulcerrime caſtitatis virginitatis. quia mundus adſtar merice eſt infecundus. ſed tamen olim floruit pꝫducēs hos nobiliſſimos flores Urſulam virginem regalem. de qua canit eccl̓ia. Flos fulſit Brſula germaneregis. etiaꝫ ſuos ꝯſodales. de quibus canitur. hi ſuntflores venuſtatis quos ſpirans ver eſtas charitatꝭduxerunt hodie. ideo nobis reſpectu eaꝝ venit magr̄fertilitas ad ferendos fructus virtutum. ingenſqꝫ tranquillitas beatitudinē celeſtium. Ideo glorianter dicerepoſſumus hec verba thematis. Flores apparuerunt̉ interra noſtra. In quibus verbis electe virgines a duobus cōmendātur. Primo de ornatu virginali. ibi. Flores apparuerunt. Secundo ab exitu finali. ibi. tempusputationis aduenit. Circa quod notandū. Dicunt naturales naturaliter flores habent varias p̄rogatiuaspre alijs rebus ob quas he iocundiſſime virgines Urſula cum ſodalibus ſuis floribus comparatur. Primoquidam flores ſunt pulcerrimi ornati colore nigro al