De ſancto Hieronymo

ſpālē eiſdē mox loquēdi audaciā abſtulit ⁊ in taciturntatem reuocauit. Poſtmodum is flexit genua ante regem huic ſuo fideliſſimo veniam in eternam requiemſolita pietate ⁊ diuina infinita clementia elargiri impetrauit. Ita cum ꝓ cōmiſſis in mūdo flagitijs repugnaret ſuis precibus vt voluit eſt adeptus. tunc illa nephādorum ſpirituum multitudo vlulans de illo ꝓtinus remouit ſe. Interuallo autem facto hore vnius iuuenisquidam pulcherrimus concitu gradu de palatio veniens ad hunc accedens ſe fore dixit vnum ex ſanctis ⁊ inquit. O petre patrone romanorum te precor coram deoimpetra ne Hyeronymi filij domini preces fuſe ꝓ theodonij anima reſpuantur. At petrus rogauit dominūvt ita fieret. Ad hec rex quid inquit. A filio meo Hieronymo Petrus poſtulabat certe fiat. His omnibusſic finitis a ſomno mox mōachus excitatur laudes deoreddens ⁊ glorioſo hieronymo. ⁊ diem qua illa videratp̄uotans eodē poſtmodum intellexit die epiſcopū Nitiochenum ⁊ Theodonium ſenatorē ex hoc ſeculo migraſſe. qualiter patꝫ hec vana ſomnia nō fuiſſe. RefertC idem Cyrillus in epiſtola p̄enarrata ꝙ quidam preſbter cardinalis andreas noīe glorioſi Hieronymi deuotiſſimus cultor in romana eccleſia multis circumſtantibus expirauit. iam exequijs inſiſtentibus aſſiſtente ſūmo pontifice cuꝫ pene toto clero ⁊ populo romanoꝝ qͥad eundē Andreā aduenerat honorandū dum emiſiſſet vlulatus ⁊ crebris gemitibus in feretro cunctis ſtupentibus ⁊ velut amentibꝰ effectis tanqͣꝫ ſi a ſomni dormitione excitaretur mirabiliter exurrexit. Cūqꝫ a romano pontifice de eccleſia maiori beati Petri apoſtoli vnilerſo ppl̓o clauſiſqꝫ foribus interrogaretur intulit iſtaerba. dum ſtarem diuino examine iudicandus ⁊ propter veſtium ⁊ ciborum quibus hactenus vſus erā nimiam ſuperfluitatem tartareis cruciatibus damnarerſubito iuuenis quidam ſole ſplendidior niueqꝫ candidior quem fuiſſe glorioſum Hieronymū ad ſeinuicem referentibus qui aſtabant intellexi preſidēti iudici flexisgenibus animam meo corpori iterum iungi porrectisprecibꝰ impetrauit. quibus finitis verbis in ictu oculivt cernitis corpori eſt coniuncta. quare om̄es deū ⁊ glorioſum Hieronymū laudauerunt. Ecce ꝙ hec ſpecioſiſſima oliua eſt ſuorum famulorum reconciliatiua. Scundo oliua eſt ſignū victorie aſſecute. Ideo refert Pnius in ſpeculo naturali libro. xv. ꝙ victores apud ath.nienſes quondam oliua coronabantur. Sed greci tandem ſuos victores oleaſtro coronari iudicabant. Quicper hoc denotatur. certe nihil aliud niſi ꝙ glorioſus doctor Hieronymus eſt victoriā contra demones ⁊ murO. dum plene aſſecutus ⁊ iam regnat victor inſuperabilisIdeo dicit beatꝰ Euſebius in epiſtola ſepedicta. Cantet quilibet noſtrum canticum nomini dn̄i ſonoruꝫ. iubilet vocibus mater eccleſia in hymnis ⁊ confeſſionibꝰplaudet hodie plebs catholica. vndiqꝫ iocundetur chriſtiana contio. hodie certe obtinuit Hieronymus ꝙ tāto eſtuabat deſiderio. hodie deuictis hoſtibus obtinuittriumphum. certe omnibus expletis laboribus requiēpoſſidet ſine fine. Et infra ſubdit. Iam victor d̓ ſuis hoſtibus triūphauit cum quibus ſcuto timoris dn̄i viriliter dimicauit iam denarium recepit pro quo tanto labore in vinea ſancta eccleſia laborauit. hec ille. Uicit em̄beatiſſimus doctor Hieronymus adhuc viuens ſuoshoſtes ⁊ ſancte matris eccleſie perfidos hereticos. quiaipſe fuit diſperſio eorum. vt patet in legenda. Vicit etiam eos poſt mortem. ſicut patuit in ſermone ſupra precedente. Refert Cyrillus in epiſtola ad Auguſtinamꝙ grecorum quidam hereticus quadam die cum ſacerdote quodam in hieroſolymitana eccleſia diſputabat.cūqꝫ ſacerdos ob ſui partis defenſionem auctoritatem

quandam hieronymi allegaret vt grecirationes deſtrieret temerarie peſtifer grecus ore glorioſiſſimū hieronymū totius veritatis lumen fuiſſe mentitum nō erubuit voce fari. Ac quia voce talem nequiciam perpetranvocē deinceps amiſit. Hereticus quidam alius arne hieronymi imaginem cernens vtinam ſi te cū viuebas meis manibꝰ tenuiſſem. te meo gladio iugulaſſem.hoc autem cum dixit euaginans gladium tota vi ipſuꝫgutturi imaginis infixit quouſqꝫ res innotuit. moxqꝫex percuſſoris gladio tanqͣꝫ ex hominis corpore ſanguinis vnda profluxit. Eadem inſuper hora qua hoc factum eſt in atrio exiſtenti illo glorioſus hieronymus cūgladio gutturi infixo apparens pro confoſſione huiuſmodi vindictam poſtulauit narrans ſibi facta hec dicens. abijt ſtupefactus iudex cum ceteris qui aſtabanad eccleſiam ꝓperans hereticum manu gladium imasnis gutturi infixuꝫ tenentem repperit qui protinus veum vidit capi eum iuſſit. captus eſt itaqꝫ hereticus inſua permanens duricia ob aliud non ſe dolere niſi quiaviuum non teneret hieronymū garriens a multitudine populi lapidibus ⁊ enſibus iugulat̉. Glorioſus deniqꝫ hieronymus nō ſolum vicit hereticos ſed et demones humani generis inimicos intantum vt in eius preſentia nequaqꝫ audeant apparere ſeu permanere. ſicutde hoc idem refert Cyrillus in epiſtola prefata de venerabili Euſebio. qui ꝑ duas horas ante beate anime exitum quandoqꝫ tranſuerſis oculis ⁊ manibꝰ ſimul iunctis facie terribili voceqꝫ dira quaſi ſe mouens clamabat. Non faciam non faciam. mentiris mentiris. poſthec faciem in terram firmans clamabat. Adiuuate mefratres ne periam. hec videntes eum interrogaueruntQuid habes pater: Ad quos ille. Non videtis demonum agmina qui me debellare cupiūt. Et illi. Quid tefacturum volebat cum dicebas. Non faciam non faciam ⁊cͣ. Et illi conantur vt diuini nominis blaſphemus inueniar. iō me hoc nō facere acclamaui. Tunc illi. Quare faciem tuam pater abſcondebas in terraꝫ. neinquit eorum aſpectum cernerem quoniam tamterribilis eſt ⁊ turpis ꝙ omnes pene que in mūdo ſunt reſpectu eius nihil ſunt ad extremam horam. tunc venerabili Euſebio hieronymus apparuit eum benigne confotans in cuius aduentu omnis illa demonū turba timore perterrita ab eo velut fumus euanuit nō potētes eiꝰpreſentiam ſuſtinere. ſicut teſtatur Cirillus ad Auguſtinuꝫ dicens. Mira res Auguſtine vt multiplicibuspatet exemplis. Tantus a conſpectu glorioſi hieronymi dyabolis timor ineſt vt etiam picture nō audent appropinquare. Nam ſi a demone obſeſſo illa precioſa de. Emonſtraretur imago ab eadem continuo effugitur. hecille. Et hoc ꝓbat in exemplo dicens. Sanctimonialispene omniū mulierum pulcerrima etate iuuencula beato hieronymo deuotiſſima in cenobio dominarū multa vixit ſanctitate illius antiquus ſerpēs inuidens operibus vt eam a ſancto propoſito reuocaret cuiuſdannobiliſſimi animum in eius concupiſcentiam intantuexcitauit. ita ꝙ non poſſet die noctūqꝫ aliud niſi quomodo poſſit eam attingere cogitare: auxilio igitur proprio deſperans de eo ꝙ vellet obtinere quendam inueniens magum et magna ei promittit ſi quod optat expertus fuerit. tunc conuocauit magus demonem nocte media ad ſanctam deſtinauit monialem. Ad cellamigitur accedens demon tranſire vltra hieronymi imaginem in cella depictaꝫ p̄ magno tremore. ⁊ timore nequit negligens ſibi cōmiſſum explere opus deſperansad mittentem reuertitur ſe non poſſe perficere intentuapud monialem ad quam mittebatur pandit. propterHieronymi imaginem in cellula depictam. magus eūderidens dimiſit. Aliumqꝫ vocatum demonem mittiteū ad huiuſmodi opera faciēda. cui accidit ſicut pͥmo ꝑ