SermoCVII.

horam forte manens coactus excelſa cepit voce clamareſine me hinc Hieronyme huc vlterius nō reuertar. adhoc ſtupefacta mulier que oratiōibus in cella inſiſtebatinquit. Quis illas fundit p̄ces vel voces. non ceſſantedyabolo ſic clamare excitate illiꝰ cenobij moniales timore percuſſi grandi timore ad illam currunt cellam crucedomini p̄euntē ac vt fore illum ſpm̄ nequam ſciunt eūdem coniurant vt debeat intimare qua de cauſa venerat. Narrans igitur ſeriem rei ſeqꝫ miſerum pandēs etcathenis vinctu igneis a Hieronymo rogat eas vt ſuis mereant̉ precibus abeundi ſibi gratiam inuenire avbi hec moniales audiunt deo ⁊ glorioſo Hieronymolaudes reddunt ſimpliciter poſtulantes vt demonemhunc nullatenus reuerſurum de cenobio effugaret vifinitis verbis dyabolus magnis ſtercoribꝰ de loco īdens magum adijt eumqꝫ magnis verberibꝰ flagellauit vt per multa horarum ſpacia de eo aliquod ſignumvitale paulominus appareret videns ille ſuas artes ſibi nihil valere refugium habuit ad hieronymū dicensGlorioſe hieronyme ſubueni mihi miſero ꝓmitto enſi tuis hac ora adiutus fuero auxilijs pernitie tamhorbili non ſuccumbam. deinde cunctis exutus flagitijs atuis obſequijs non recedam. his finitis velut fumꝰ ſpiritus nequam euanuit. per annum iacens verberibuscaſtigatus intantū ſui corporis inops ꝙ niſi alieno au.xilio potuit ſe mouere. Mox idem accepta penitētia anteꝙͣ de lecto ſurgeret combuſtis cunctis codicibus magicis venditiſqꝫ omnibꝰ que habebat pauperibus erogauit anno finito ad penitentiaꝫ peragendam in quadam ſpelūca clauſa in heremo ibi per quadrienniū glorioſe ſtetit. Tercio oliua eſt quo ad fructum rubea prīoſed poſt vireſcit deinde nigreſcit. Sic ſanctꝰ doctor hieronymus fuit rubeus per charitatem viridis ꝑ virginitatem niger per humilitatē. Charitatem ergo magnaꝫhabuit erga homines vt eos xp̄o acquireret dum hic vixit in mundo quotidie predicans. epiſtolas ſcribens. etpeccatores inducens ad bonum ⁊ nunc etiā iugiter ſanctam eccleſiam diligens. vt dicit Euſe. in epiſtola d̓ lauHieronymi. Hodie vndiqꝫ facta eſt in populo xp̄iano leticia. exultet precipne ſancta mater eccīa cuius hodie glorioſus cultor ⁊ ꝓpugnator precipuus omnibꝰ extirpatis hereticis dogmatibus cuꝫ ſuis fallacibꝰ auctoritatibus de agro fidei catholice doctrinis ſacratiſſimis⁊ prefulgidis ſignis ac ꝓdigijs vt ſol relucet inter agmina beatorum. habuit etiam beatus doctor charitate nōſolum in opere ſed in doctrina docendo fratres ſuos dicens. Predilecti mei diligite vos inuicem. non eniꝫ accepi ab homine ſed hoc a ſaluatore qui ait. Hoc eſt p̄ceptum meum vt diligatis inuicem ſicut dilexi vos. in ſola .n. dilectione omniū genera virtutuꝫ conſiſtunt ſicutex vna radice multi rami exeunt. ſic ex charitate multegenerantur virtutes. Habuit .n. Hieronymus virginitatem. ſicut teſtatur Euſe. in epiſtola vbi ſupra. Si init quis vult accipere Iohannē baptiſtā ip̄e eſt parivirgo pariter heremita. Sed diceres. tamen ipſe inepiſtola ad Paginacium ſcribit dicens. Uirginitatē incelo ꝓfero non quia habeo ſed magis miror quia nō habeo. Exquo dicto videtur clareſcere ꝙ nō ſit virgo. Achoc dicendū ꝙ illud dixit vel ex humilitate vel ideo ſevirginitatē minime habere reputabat. quia carnis incentiuam ſepius paſſus fuit. ⁊ ſic loquitur de virginitate mentali ⁊ non corporali. quia corpus ſuum nunꝙͣ luxuria maculauit quam ⁊ docuit eſſe ſpernendam ⁊ fugiendam. Nam ſicut virginitas hominis par eſt angelis immo plus euꝫ facit angelis. ita luxuria hominē diformē reddit ⁊ vt ita dicam multo peiorem beſtia efficitGde nullo alio peccato legit̉ deum dixiſſe. Penitet me feciſſe hominē. Naꝫ luxuria facit hec opera. corpus debilitat. ⁊ ſemꝑ illud quaſi morti deſtinat. famaꝫ denigrat.

marſupia euacuat. furta inſtruit. homicidia cauſat. memoriam hebetat. cor aufert. oculos vtriuſqꝫ homīs cecat ⁊ pre ceteris iram prouocat. hec ille. Etiam legit̉ hocvicium durius arguiſſe ſicut refert Cyrillus in epiſtolaad beatum Augu. ꝙ in ciuitate candia ſacerdos quidāeccleſie cuſtos impudicus ebrietati ⁊ luxurie deditꝰ miſerrime de hoc mundo migrauit cuius corpus in decori ſepulcro ſacerdotum eſt ſepultum. ſequente nocte tātus in eccleſia ⁊ cimiterio fuit ſtrepitus ꝙ in illo morantes terrore percuſſi ſunt excitati ad eccleſiam cōcurruntvbi ſtrepitus vehementes campanorūqꝫ ſonos audiūtſed nihil ibi videntes diuinam exorant clementiā quatenus cur iſta fiant velit reuelare ſed nullum auditiōisſentiunt adiuuamen. Diluculo hoc ceſſante. omnia ineccleſia inueniunt reuoluta corpora mortuoꝝ. quaſi vndiqꝫ flamis igniū violata. Tunc Nicolaus archiep̄useccleſie illius orationes indicens populo. quid ſequentinocte euenire velit: precepit expectare qua veniente duplex ſtrepitus ⁊ pauoris tribulatio eſt ſecuta. qua de rehomines velut mortui exiebant die luceſcente omnibꝰin eccleſia. pro orationibus congregatis glorioſus Hironymus ſubito ſolis ſpecie ſplendidior in eccleſiaꝫ veniens ad altareqꝫ gradiens cunctis videntibꝰ ⁊ mirantibus per horam ſub ſilentio permanens. hoc ꝓptercerdotis miſerum cadauer ſacris indigne locis abſoditum ad terrorem peccantiū contigiſſe intimauit. eiſdem mandauit vt cadauer miſerrimi poſt reſurrectionem omniū tartareis deputandū ab illis manſionibusereptum flamis traderent protinus concremandū qd̓cum populus feciſſet peſtis illa ceſſauit. et ſic deincepsbeatum Hieronymū omnes vnanimiter deuotōe maxima colere inceperunt. ⁊ hoc quo ad primum. Ꝙͣtumad ſecundum eſt notandum. videmus ad experientiaꝫcum tempore venientis eſtatis roſe matureſcunt tunchomīes ciuitatis exeuntes intrant hortos vbi rōſas colligentes ſecum in manibꝰ ad manſiones ſuas deferuntcum iubilo ⁊ eas in ſuo collocant aſpectū. Ita beatiſſima roſa glorioſus Hieronymus cuꝫ venit tempus ſueſenectutis tanꝙͣ candidiſſima roſa de horto huius ſecūli ad celeſtem dilata eſt manſionem non ſolum ab angelicis ſpiritibus ſed a domino noſtro Ieſu chriſto cū magno honore ⁊ iubilo: et plantata eſt in viridarium dei.Teſte Euſebio in epiſtola vbi ſupra. Ecce inquit floscampi ⁊ roſa miro modo fragrans odore de horto nuper eccleſie in viridarium domini eſt tranſplantata. ꝙautem cum leticia ſic in celum ſit delata anima ſanctiſſima declarat beatus Auguſtinus in epiſtola ad Cyrillūdicens. Hora completorij defunctus eſt glorioſus hieronymus ſeuerus cum duobus monachis diuinis locutionibus inſiſtentibꝰ infinitos repente audiunt organorum tympanorum. ⁊ totius ſymphonie ⁊ inſtrumentorum ſonos quibus celum vt ipſis videbatur vndiqꝫreſonaret. quorum ſonorum ſuauitatibꝰ eorum animepene a corporibus exalabant. ſtupefacti omnes oculosin celum eleuant totum ether ⁊ omnia que ambitu eiꝰcontinent̉ intuentes viderunt quandaꝫ lucem ſeptiesſolis luce clariorem preclareſcere. ex quo omniū odoruꝫaromata erumpebant. hec illi tāmirando affectu cernetes deum exorabant precibus vt eos cur talia fierēt nolateret. Et vox de celo veniens ait. Nulla vos moueatadmiratio nihil vobis videat̉ mirabile ſi talia videtis ⁊auditis. hodie enim rex regum ⁊ dominus dominātiūchriſtꝰ exeunti de hoc ſeculo nequā aīe glorioſiſſimi hieronymi totus feſtinus obuiam venit ⁊ eam p̄ceteris tāto honorificentius tanto excellentis ⁊ ſublimus ad ſuareducit regna quanto p̄ ceteris ſublimioris vite meritisrefulget. hodie omniū angeloꝝ ordines exultantes ī talibus vocibꝰ alternatim cōcinnantibꝰ ſuum ſociant dominū. Hodie .n. ꝓphetarum cetus hodie apoſtolorum