CVII.Sermo

reſonet vniuerſum ſui glorioſi triumphi fama in om̄isterre ſpacio rutilat ſua lucida lingua ⁊ tm̄ de illo.¶ Sermo ſecundus de beato Hieronymo.Baſi oliua ſpecioſa ī camꝑis ⁊ quaſi plātatio rōſe in hiericho Eccī. xxiiij.etudo obtinuit in curijs ſeculariū dominoꝝ ꝙ fidelem militem ⁊ pre alijs ſublimiorem ⁊ digniorem quob ſui fidelitatem honorat dominus ⁊ laudat non ſolūdominus ſed alij ſatrape ⁊ capitanei hunc honorant etceteri famuli. quod figuratum eſt Heſter. iij. vbi legit̉ꝙ rex Aſſuerus exaltauit quendam militē noīe Amanſuper omnes principes regni ſui faciens eū poſt ſe. Secundo ideo hec videntes omnes alij honorabant ip̄m⁊ ei genua flectebant. Myſtice Aſſuerus qui interp̄tat̉beatitudo ſignificat xp̄m qui eſt beatitudo omniuꝫ electoꝝ. qui hodie exaltauit dilectum atletham beatū hieronymū ⁊ in ſublimioribꝰ ſedibus celeſtis curie collocauit. Teſte Auguſtino in epiſtola ad Cyrillum dicens.Nullum dubium eſt intra patrum manſiōes ip̄m ſanctiſſimū Hieronymū vnam ex maioribus ⁊ ſublimioribꝰ ſedibus obtinere cum enim homo ibidem ẜm opera premiatur ⁊ iſte perfectoꝝ pene vite extiterit clare patet ip̄m de maioribꝰ ⁊ ſublimioribꝰ celeſtis hieruſaleꝫ fore onibus. Et declarat hoc in exemplo dicēs. Cogitanti mihi quid laudis de Hieronymo recitarem hora veniente noctis me ſomnus oppreſſit. ⁊ ecce maxima affuit multitudo angeloꝝ inter quos fulgente plus infinito ſole duo erant viri ita ſimiles vt nulla in eis videret̉differentia niſi ꝙ alter tria ſerta gerebat in capite ex auro ⁊ lapidibus precioſis. alter v̓o duo. hi cādidiſſimi induti collobijs vndiqꝫ auro ⁊ gēmis cōtextis ⁊ tāte erātpulcritudinis vt non poſſet ſatis quiſpiam imaginariaccedentes ad me pauliſper ſteterunt. Deinde qui triaſerta ferebat his verbis me allocutus eſt. cogitas augequid debeas laudis de Hieronymo ꝓferre. ⁊ diu cogtans non inueniſti. ideo huc venimus vt eius gloriamtibi indicemus. Iſte hieronymus eſt quia ſicut equalismihi in vita ⁊ ſanctitate fuit ita per omnia in gloriā eqͣlis eſt ⁊ que poſſum ip̄e poteſt. Sertum autem quod illo plus fero aureola martyrij eſt quo vitam finiui corporis. ſed quia ipſe vitam gladio non finiuit aureolaꝫ nōhabet. Serta v̓o duo alia que habemus aureole ſunt q̄ſolis virginibus ⁊ doctoribus dantur. de hoc vt videbatur mihi: reſpondi. Quis es domine? Et ille. Iohannes baptiſta ſum qui huc ad te deſcendi vt nunciarē tibi Hieronymi gloriam quatenus ip̄m gentibꝰ nūciehec tibi. ⁊ quia ip̄m xp̄c intantū exaltauit honorādo.etiam maiores ſancti in celo ſicut Iohannes baptiſta etceteri ip̄m laudēt. Ideo ẜm Auguſtinū in epiſtola vbiſupra. non pigeat hominē hunc venerari quare ob honorem ip̄ius verba p̄dicta thematis ſunt aſſumpta cuꝫdicitur. Hieronymꝰ fuit quaſi oliua ſpecioſiſſima. Itquibus verbis beatus Hieronymus cōmendat̉ a duobus. Primo a placabili reconciliatione. ibi. quaſi oliuaSecundo a laudabili introductione. ibi. ⁊ quaſitio roſe in hiericho. Dico prīo ꝙ glorioſus doctor ⁊ beatiſſimus hieronymus cōmendatur a placabili recōciliaAtione in hoc ꝙ dicit. quaſi oliua ſpecioſa in campis. Circa quod ſciendum. Iſido. li. xvij. Oliua eſt arbor recorciliationis. quod ꝓbat per hyſtoriam romanorum inelegitur. quando romani mittebantur ꝓ pace offerendavel facienda ſine oliuarum ramis non mittebantur inſignum reconciliati federis. De illo etiam cum Noe columbam emiſiſſet ꝓ inquiſitione reconciliatiōis dei. nōcum alterius arboris ramuſculo ſed ſolum cuꝫ oliue interſignio ad arche feneſtram eſt reuerſa. ⁊ hoc habetur

Gen̄. viij. vbi legitur ꝙ ceſſante diluuio ⁊ aque iaꝫ eēntin partes diuiſe ⁊ diminute aperuit Noe feneſtram arche quam fecerat dimiſitqꝫ coruum qui egrediebatur ⁊non reuertebatur donec aque ſuper terram ſiccarenturemiſitqꝫ columbam poſt eum vt videret ſi ceſſaſſent aq̄ſuper terram que cuꝫ non inuenit vbi requieſceret peseius reuerſa eſt ad archam. Expectatis vltra qͣꝫ ſeptemdiebus rurſus dimiſit columbam ⁊ illa venit ad veſperam portans ramum oliue virentem folijs in ore ſuquod intellexit Noe ꝙ iam ceſſaſſent aque ⁊ iam dereconciliatus eſſet mundo. Myſtice per oliuam intelligitur beatꝰ Hieronymus qui in campo celeſtis hierſalem firmiter iam extat radicatus neqꝫ ventus doloneqꝫ tempeſtas tribulationis valet eum vnqͣꝫ eradicare. ita ꝙ de ip̄o pōt dici illud Hiero. Eſt quaſi oliua ſpecioſa in campis .ſ. celi. vbi ẜm beatum Euſebi. in epiſto. Gla de morte Hieronymi. eſt felix refectoriuꝫ animarurpoſt labores ⁊ erumnas ibi dulcis ſolennitas angelovna ſocietas ⁊ charitas omniū ciuium ſupernoꝝ ibi nemo timore concutitur. ibi penitus nulla cognoſcitur anguſtia ⁊ tribulatō nulla aduerſitas nulla infirmitas dominatur. In hoc igitur ſecuriſſimo campo ⁊ vndiqꝫ floribus virginum roſis martyrum ⁊ violis confeſſorum⁊ doctoꝝ redimito ſpecioſa. hec floret oliua ſanctiſſimꝰdoctor Hieronymus vbi ꝓ ſuis deuotis famulis orataſſidue illos deo reconciliando ⁊ non perire permittendo. ẜm quod dicit bea. Euſe. in epiſtola de morte Hieronymi. Uir iſte mitiſſimus in populo ſuo apparuit etdeo dilectus ⁊ homībꝰ. orat nunc pro eccleſia ſancta. Etſubdit. Hic certe dux noſtre fidei ad ſe currentes ad celi contrahit arcem. Et illud probat Cyrillus hieroſolymitanus epiſcopus in epiſtola ad beatum AuguſtinūRefert eniꝫ ꝙ in ſuperioribꝰ partibus egypti in deſerto quidam degebat monachus Helyas nomine antiquiſſimus magna vite ſanctitate radians qͥ in vita beati Hieronymi ei familiaris valde extitit. hic die quodāincumbens orationibus ſomno repentino aduenientealiquantulum obdormiuit. ⁊ ecce in viſione in quodaꝫpalatio mire ⁊ ineffabilis pulcritudinis ⁊ a mortalibusvnꝙͣ viſum vt ſibi videbatur erat. Cunqꝫ per horam ꝑpalatium huc atqꝫ illuc gradiens eius admiraretur pulcritudinem vidit quoddam preparari tribunala qͥbuſdaꝫ nimie pulcritudinis iuuenibꝰ ſtratis tapetijs ⁊ veſtibus auro gēmis ⁊ multiplici artificis varietate decōratis. Circūquaqꝫ parieti inuoluto in quo poſtmoduꝫrex cum maximo decoratu magna ſocietate virorum ſole lucidioꝝ ſe poſuit vt iudicia exerceret. Inter hec cūiuſdam preſulis anima cathenis igneis vincta a demonibus apportata maieſtati regie preſentatur que priusꝙͣ de aliquo interrogaretur. cepit diris vocibꝰ infernalibus ſe manſiōibꝰ digniſſimā acclamare. hanc inter ceteras maxime aſſignans cauſam principalem quoniam vanis mundi intenta conuiuijs ⁊ veſtibus ⁊ huiuſmodi ſtultiſſimis vanitatibus ⁊ voluptatibꝰ delectataeſſet. quibus finitis lata per iudicem ſentētia vt penisinfernalibus traderetur donec corpori iuncta duplicespenas ſuſtineret. mox illū ſecū ferens omnis illa nequāſpirituum turba inde cuꝫ diris clamoribus receſſit. Deniqꝫ alterius cuiuſdam anima dicti Theodonij ſenatoris ante maieſtatem multis aſtantibus nequā ſpiritibus eam grauiſſime accuſantibus in medium ponebatur. Cunqꝫ a dyabolis in longum accuſatio traheretur⁊ nullus ex aduerſo reſponderet. vir quidam ſepties ſole ſplendidior ⁊ vt ſibi videbatur ceteris aſtantibꝰ eminentior ad regis ſedens dexteram in pedibus ſe erexitQuo qͥdem ſurgente rex manu propria ſilentiū a cunctis fieri imperauit. Tunc qui ſteterant omnibꝰ ſe opponens accuſantibus hunc ſuum fideliſſimum ⁊ deuotiſſimum aſſeruit ⁊ ſibi continue exhibuiſſe reuerentiāTT iij