De ſancto Sieronymo

ſcens ab hac fore pulſatam campanam iracunda ad capitulum ꝓperauit ac vbi eam vidit diris minis increpauit nullum voluit audire verbum ꝓmittit ſi non ceſſaret hec agere ſecum in monaſterio amplius non remaneret. Cui illa. Ne tardes queſo agere que ꝓmittis ꝓfcto me cognoſces in hoc loco amplius nō manſurā glerioſus Hieronymus mihi apparens tantūmodo hocſtatim monaſterio iudiciū futurum patefecit. hec abbatiſſa audiens deridere cepit hanc eſtimans eaꝫ veſancapite iſta fari. ⁊ oſtiariam aduocans iuſſit vt hāc d̓ monaſterio ꝓtinus effugaret ⁊ poſt moram aliquā faceretintrare. Factum eſt autem cum ſanctimonialis exiuiſſꝫſubito totū monaſteriū diuīo iudicio corruit oēs opprimens virgines moniales ita ꝙ vna ex eis nō remanſitFuit etiam beatus Hieronymus amarus contra hereticos. quia ẜm Euſe. fuit malleus hereticoꝝ. Et in eadēepiſtola dicit de morte eius. Hic certe pͥnceps pacis iuſticie dux doctor veritatis ⁊ equitatis armiger. ⁊ integrꝭtas fidei cōtra hereticos. bellator fortis cuiꝰ ſagitta nunꝙͣ declinauit retorſum nec declinauit clypeus in bello.Refert Cyrillus in epiſtola ad Auguſti. Quidam hereticus arrianoꝝ rn̄dit cuidam qui auctoritatē hieronymi in ſua diſputatōe induceret dixit qd̓ mentiret̉. ſubito fuit diuina vltione ꝑcuſſus anteꝙͣ verbū finiret clamare totum diem nō deſijt. Miſerere miſerere glorioſeHieronyme. quia a tuis penis duriſſimis torqueor ethoc ꝑ totum diem quātis vocibus poterat clamās hora completorij miſerabiliter cunctis qui ad hoc concuirerunt cernentibꝰ expirauit. Fuit etiam ⁊ eſt glorioſusHieronymus contra luſores amarus vltor. ſicut referiidem bea. Cyrillus in epl̓a. Nuꝑ in ſamaria duꝫ miſequidam luderet ⁊ quaſi omnia que habere poterat contempſit. Hieronymi cepit nomē temerarie blaſphemare cunctis videntibꝰ fulmen de celo cecidit ⁊ ip̄m interemit. Tres etiam alij ludentes dixerunt. Quantaꝫ tuvis exercere Hieronyme ptātem. quia te inuito luduꝫiſtum alacriter finiemus. his dictis inceperunt ludumelapſo igitur vno inſtanti ſe terra aperiens illos ſic abEſorbuit vt ex eis amplius nihil viſum fuit. EEſt etiā glorioſus doctor amarus nobiliuꝫ maloꝝ redargutor. Tiſte bea. Euſe. de laude Hiero. UVlulate inqͥt o vos miſeri nobiles ⁊ potentes vento inſtabiles fortuna elati qͥalios confunditis ⁊ tanꝙͣ ignobiles conculcatis. qꝛ huius vite vanitatibꝰ obcecati tempus veſtre vite breuiſſime celeri morte velut a texente tela ſuccidit̉ forte hac nocte ſuecidetur ⁊ in inferno ſine termino p̄ alijs cruciabimini moriendo cōtinue viuentes in laboribꝰ hominuꝫin mundo non eſtis. immo non ſolū eum hominibꝰ nōfertis ſed ⁊ laborantes viuere nō ꝑmittitis. Idcirco nōcum hominibꝰ ſed cum demonibꝰ flagellabimini. quāto .n. in mundo maior fuit gloria ⁊ leticia tanto in inferno maior erit pena. Et ſubdit vn̄ quid dicā. xij. xp̄c apoſtolos habuit quoꝝ omniū ſolus Bartholomeus origine fuit nobilis Mathens diuitijs anteꝙͣ apoſtolatūreciperet inſiſtebat. ceteri v̓o erant pauprimi piſcatorescur hoc retuli audiatis. Si xp̄c verax ⁊ ſi vera omnia q̄exore eius audiui ⁊ mendacia nō ſunt hmōi hominuꝫvix vnus aptus regno reꝑitur ex mille. qꝛ v̓o multi eorum mihi non credunt poſt modicuꝫ tempus poſiti intormentis ſentient. hec ille. Unde Greg. Oculos quosculpa claudit pena aperit. Scd̓o ꝙͣuis mirrha ſit amara tn̄ eſt morboꝝ confortatiua. virtute .n. ip̄ius neruiealia ſenſibilia membra confortant̉ ⁊ humores in iuncturis ⁊ articulis exiſtētes. vt dicit mgr̄ in ꝓprietatibꝰ libroxvij. Sic glorioſus doctor hieronymus ꝙ qͣꝫ fuit amarꝰmalis in corrigendo fuit tn̄ bonus ⁊ dulcis bonis in cōſulendo. Sic̄ d̓ hoc refert bea. Euſe. in epl̓a d̓ laude eiꝰdicens. Cum viderit vultus diſcipuloꝝ ſuoꝝ ex morteſua graues cōfortauit eos dicens. Ceſſet modo luctꝰ ſit

omniū vvox gaudens qm̄ nunc tempus acceptabile. Ecce nūc dies ſalutis ⁊ leticie ꝓ omnibꝰ diebꝰ vite mee. inquo fidelis dominus in verbis ſuis ⁊ ſanctus in oꝑbꝰſuis aperuit manum ſuam vt exulem aīam meaꝫ reuocaret ad ſuꝑnam gloriam. Nolite filij dilectiſſimi quoshabui in viſceribus pietatis impedire gaudiū meuꝫ neꝓhibeatis reddere terre quod ſuum eſt. Id̓o huius cōolationis ⁊ confortationis idem bea. Euſe. non immemor in eadem epl̓a dicit. Uox certe ſua dulcis ⁊ iocūdquia xp̄ifidelium erat mel dulciſſimū. Heu qualem eccleſia amiſit cōſolatorē ⁊ adiutorē. Extincta eſt lucernain medio eccleſie micans vt nō nobis ſed ſibi luceat. nōmundo ſed celo ſplendeat. Refert etiam bea. Cyrillus Ain epiſtola ad Augu. ꝙ poſt obitum beati Hieronquedam hereſis inter grecos ſurrexit que ad latinos vtqꝫ deuenit que negabat purgatoriū ⁊ ſimiliter dicebantꝙ anime beatoꝝ vſqꝫ ad diem iudicij non haberēt gaudium. nec anime damnatoꝝ interim paterent̉ tormentum. Et rō eoꝝ erat. Sicut anima cum corpore metuitvel peccat. ita cum corpore reciꝑet p̄mia ⁊ tormēta. Creſcente igitur hac ſecta tantus dolor irruit in xp̄ifidelesvt pigeret eos viuere. Indicens igitur ep̄s Cyrillus ieiunium trium dierum vt ſuam fidem diuina bonitasſic non ꝑmitteret agitari. Expletis igitur his diebꝰ hieronymus ſuo dilecto filio apparuit Euſebio orōni incūbenti benigna cum locutione ꝯfortans dixit ei. In hacpeſte mortifera minime formidare debes. qꝛ finis ſibi iāimponēdus eſt. Uidens igitur Euſe. tanto euꝫ modofulgente ſplendore. ita vt oculis humanis in eum reſpicere non valeret clamans pͦ gaudio dulces fundens lachrymas ait. pater mi hieronyme. Et hec verba pluriesreiterans ait. Cur me deſeris cur meā ſanitateꝫ ſperniscerte te teneam nec te dimittam. Ad quē Hiero. Nonte inquit dilectiſſime fili deſeram cōfortare. viceſima .n.nō iuxta preſepe domini vbi corpus meū requieſcit oēsin vnum conueniant tam catholici qͣꝫ illius ſecte viri ettu trium hominū qui in hac ſunt vrbe hac nocte defuncti cadauera inhumata ad locum vbi corpus meum eſtfacias deportari ſuper quēlibet ſaccum quo vtebar pones ſtatiꝫ vite priſtine redditi hanc hereſim extirpabū:⁊ valedicēs ei diſparuit. Ueniens aūt Euſebius manead Cyrillum que viderat enarrauit ⁊ omnibꝰ cōgregatis predictoꝝ viroꝝ cadauera illic deferri fecit acceſſitqꝫad ſingulos flexis genibus ⁊ manibꝰ in celū tenſis cunctis audientibus ſic orauit. Deus cui nihil impoſſibilenihil graue inuiete fortitudinis ⁊ virtutis qui facis mirabilia magna ſolus ⁊ nullum in te ſperantiuꝫ ſpernis.nunc preces ſeruorum tuoꝝ exaudi vt tua quam dediſti fides inuiolata maneat nec eoꝝ error appareat ꝑ merita ⁊ interceſſionem glorioſiſſimi dilecti Hieronymi.introduxit. Qui ceperunt beatarū animarū gloriā peccatoꝝ penas tam purgatorij ꝙͣ inferni clara voce omnibus intimare. quia beatus Hieronymus ip̄os defunctos ſicut retulerunt Cyrillo duxit ad paradiſum pugatoriū ⁊ infernum vt que ibi agerētur patefacerēt vtuerſis. His igitur peractis tam fideles tam ſecte erronee videntes tam certū erroris exꝑimentū laudes referunt creatori. Ex his igitur geſtis in multo maioribusfamā huius ſanctiſſimi doctoris hieronymi longe lateqꝫ eſt ꝓlata. ſicut de hoc dicit venerabilis Euſebius demorte eius. In generatōem inquit ⁊ generatōem virūannunciate. quia per illum deus oſtēdere voluit vt magnificaret eum ⁊ colendū exhiberet vniuerſis ꝙ magnꝰeſt iſte tot faciens mirabilia. quia certe ſimilis non eſt ſibi ẜm opera ſua magna ⁊ magnalia. de hoc ꝑ munduꝫ