SermoCVI.
carnem velut ethiops macerans deſuper panno viliſſimo tegebat. Stratum alium niſi terram nullum vnqͣꝫſciuit non niſi ſemel fructibus aut herbarum folijs ſiueradicibus paſtum in die poſt veſperas ſumpſit oratōnibus continue vigilabat. poſtmodū ſomno feſſus in terra dormiens vſqꝫ ad noctem mediam quieſcebat. qͥ quidem continue ſurgens hora lectiōibus ⁊ ſcripturis ſanctiſſimis quibus tota radiat eccleſia vti lampadibus p̄cioſus intentus vſqꝫ ad eſus horam perdurabat. Ita leuiſſima fleuit peccata venialia vt quis eum eſtimaſſethominem interemiſſe. Ter quotidie carnem duris verberibus flagellabat itaqꝫ ꝙ ex eius corpore riuuli ſanguīs effluebāt. Hec Auguſti. Fuit hec ſanctiſſima roſaglorioſus ſanctus Hieronymus non magnus in elatione ſed paruus. in humilitate quam impleuit opere ⁊docuit in ſermone. ſicut ſcribit Euſebius in epiſtola deeius morte. quod docuit cuꝫ erat propinquus morti dicens. Nulla paupertas deo grata ſine humilitate. maluit deus de beata virgine incarnari propter eius humilitatem qͣꝫ propter aliam quamcunqꝫ virtutem. Sicutenim ex ſola radice ſuperbie omnia oriūtur mala. ſic exſola radice humilitatis generant̉ omnia bona. Math.xj. Diſcite a me quia mitis ſum ⁊ humilis corde. humiliauit ſe pro nobis obediens factus vſqꝫ ad mortē. Iſtiꝰnobilis roſe flores .ſ. ſcientiarum obtinent inter ſcriptaflorigera alioꝝ doctoꝝ principatum. Teſte beato Auguſtino in epiſtola vbi ſupra dicens. Hieronymus inliberalibus ſcientijs ita profecit ꝙ relatione omniū nulus ſibi ſimilis appareret de ſcripturis ſacris vbi multarum ſuarum epiſtolaꝝ quas ad me direxit experientiadidici equalem ſibi neminem vnqͣꝫ noui. Et ſubdit. ꝙſiqua que Hieronymus ignorauerit nullus hominuꝫvnꝙͣ ſciuit. ideo ex ore ſuarum ſcientiarum totus mundus eſt repletus. ita vt dicere audet competenter verbathematis prelibata. quaſi mirrha electa. In quibꝰ duotanguntur. Primo glorioſi Hieronymi glorioſa comparatio ad mirrham. Secundo ſcientie ip̄ius ⁊ fame lata propagatio. ibi. ſuauitatem odoris. Circa quod notꝭdum. glorioſus Hieronymus conueniēter ad mirrhācomparatur duplici ratione. Prima qꝛ mirrha ẜm Iſidoꝝ libro. xvj. eſt gutta multum amara fluens de quadam arbore in arabia dicta mirrha quaſi amara. qꝛ ſuaBamaritudine interficiuntur vermes ⁊ ꝓhibēt ne naſcātur. Ideo vermes odiunt mirrham ⁊ fugiunt ab eadē.Ita noſtra mirrha dilectiſſima ſanctus Hieronymusfuit ita amarus cōtra peccatores vt diceret ſicut ſcribitEuſe. in epiſtola de morte eius. vtinam contra clamaret omnis creatura. quia ſi peccator deum non timet tamen homines reueretur. ideo oderunt eum peccatoreꝫ⁊ mali ẜm qd̓ refert Suetonius in dyalo. ſancti Martini dicens. Hieronymo magis aduerſus malos pugneerat. perpetuum certamen oderunt eum heretici. quiaeos impugnare non deſijt. etiam quia vitam eorum inſectatur ⁊ crimina. Sed plane omnes boni miranturꝰeum diligunt. Sed tamen vt dicit Euſebius vbi ſupraIpſe fortitudine domini roboratus non formidauit acuerſarios ſuos ſed ſuper ip̄os correctionibꝰ ⁊ doctrinisſanctis tonuit dans imperium regi ſuo ⁊ ſublimās cornū chriſti ſui. non enim timuit prelatos malos. ſed dure correxit exclamans contra illos. Heu inquit qͦt ſunhodie in eccleſia non paſtores ſed mercēnarij ad quosnihil pertinet de ouibus xp̄i Ieſu. Sed vt verius dicāip̄imet ſunt lupi rapaces qui oues rapiunt ⁊ diſpergūtcerte nihil peius nihil abominabilius qͣꝫ cuꝫ ille qͥ cuſtodire debet diſſipat. Et ſubdit. Quot ſunt hodie in aliqͥbus eccleſijs ſimiles non paſtoribus qui ſubſtātias hominū ⁊ labores tanqͣꝫ infernus inſaturabilis deglutiū:⁊ non ſolum eos a peccatis emendant ſed ip̄imet nihil
dis operibus contrahunt ad illicita. ita ſi deus tales imꝰpune derelinqueret deus non amplius eſſet deus. Deinde contra malos ſacerdotes dicit. vt ait idem Euſebius de morte Hieronymi. Ecce inquit mundus vndiqꝫ ſeruet ſacerdotibus ⁊ monachis tamen a deo p̄uiſisvix de centum vnus reꝑitur. nulla certe in mundo tamcrudelis beſtia ꝙͣ malus ſacerdos ⁊ monachus. nā corrigi non patitur nec veritatem vnꝙͣ audire pōt ⁊ breuiter dicam. omnes preeminent in malicia. Et ſubdit declaratōem de auaricia eoꝝ dicens. Heu quantuꝫ in qͣbuſdam habitu ⁊ nomine creuit cupiditas. īmo vt briuius cauſa hmōi ſpūalitatis eſt auaricia. quia certi ſuntlupi rapaces. in veſtimentis ouiuꝫ vbi ſacerdos vl̓ monachus cupidus eſt ⁊ ſine miſericordia ab eodē plus qͣꝫa ſerpente fuge. Sunt etiam nōnulli qui totum ſuū fructum eſtimant eccīas ⁊ monaſteria miro modo ex opere ⁊ ex pauperum mercede edificare. in quibꝰ viget tanta cupiditas vt terram ⁊ omnia ſibi deficere putant. ibicor ibi mens ibi eſt ſemper eoꝝ cogitatio vt alienā marſupia poſſint expoliare hos ſaluator increpās ait Mathei. xxiij. Ue vobis qͥ edificatis monumenta ꝓphetaꝝEcce qui monaſteria edifſcant ⁊ eccīas miro mō optāt.bonum vident opus facere. ſiquidem pauperibus miſericordiam facerent bonum eſſet. vis vt opus tuū placeat deo. fac vt de hoc pauperes gaudeant. Quod templuꝫ deo ē charius cum pauperi manum tribuis an cūviro in ſuis neceſſitatibꝰ ſubuenis cum errantē ad viaꝫveritatis reducis. O qͣꝫ admirabile ⁊ laudibile templuꝫedificaſti. hec Hieronymus. Item ſciendū beatꝰ Hieronymus amarus fuit corrector ſymonie. Refert Cyrillus epiſcopus hieroſolymitanus in epiſtola ad Auguſtinū. ꝙ apud ſuꝑiorem thebaidam fuit quoddaꝫ clauſtrum dominarū mira pulcritudīe decoratū. in quo pene ducente domine multis pollentes virtutibꝰ vnuꝫ tamen peſſimū vicium ſymonie cōmittebant. Nam obſeruabat̉ apud eas abuſio vt ſi quam vellent in monialem reciꝑe nō tātū intuitu charitatis quātū pecunie recipiebāt in hoc monaſterio erat ſanctimonialis quedaꝫetate grandeua que vicium illud plurimū abhorrebat.cui quadaꝫ die in orōne poſita Hieronymus apparēslocum illum immenſo lumine perluſtrans precipiensvt abbatiſſam mane ⁊ moniales congregaret dicens einiſi a peccato inueterato ceſſarent vltionem diuinamſubito expectarent. Quo dicto diſparuit viſione igit̉ illa perterrita noctem duxit inſomnē adueniente crepuſculo diei om̄es pulſato tintinnabulo cōgregauit ⁊ ſurgens in medio quę viderat ⁊ audiuit narrauit ⁊ patefecit quod fuit omnibus monialibus irriſio ⁊ ex hoc clamantes fatuam. ſed ip̄a gaudens de illicita contumeliaad orōnes redijt ſollicitas petens ne omnibus contingeret monialibus quod audiuit. Decem diebus tranſactis nocte media idem iteruꝫ Hieronymus apparuiſ⁊ predicta nunciauit. Tunc illa. Quis es domine qͥ mihi talia mandas? Ait Hieronymus ego ſuꝫ. ⁊ euanuitIlla aūt ſciens monialiū duriciam quid ageret neſciēs.mallens tamen ab eis inſana ⁊ ebria reputari qͣꝫ diuiniscōtraire preceptis ⁊ fecit vt prius. ille aūt audientes eiꝰverba cum magnis cachinnatōnibꝰ exierunt. trāſactistribus diebus eidem moniali dormienti Hieronymꝰcum ſocietate multa angelorum nocte apparens mediaeam excitauit ⁊ iuſſit vt de mōaſterio ſubito exiret ⁊ nōfuturam ſententiā expectaret. Cū illa multis lachrymisne hoc fieret ſupplicaret. Hieronymus dixit: ad abbatiſſam ⁊ ceteras moniales perge: ſine omni mora nuncians ꝙ niſi peniteant hac nocte ſentient diuinaꝫ vltionem. Si autem in ſua ꝑmanebūt duricia ſtatim exeasde monaſterio ne moriaris. his finitis abſceſſit hoc illa audiens plena triſticia capituluꝫ adiens ⁊ campanacepit reſonare qua abbatiſſa a ſomno euigilans cogno-