Sermo.CV.

ſunt qui aſſiſtunt ⁊ miniſtrant ẜm illud Dan̄. vij. Mille milia miniſtrabant ei ⁊ cētena decies milia aſſiſtebātei. Etiam illi cantant ei cantica leticie dicētes illud Eſavij. Sāctus ſanctus ſanctus dn̄s deus exercituum. Eſimiliter illud Apoca. vij. Et benedictio ⁊ claritas ⁊ ſapiētia ⁊ gratiaruactio honor virtus ⁊ fortitudo deo noſtro in ſecula ſeculoꝝ. Quidam aūt angeloꝝ cuſtodiūtciuitates ſuburbia atꝫ villas. vt ſunt illi qui nobis ſuntad cuſtodiā deputati cuſtodientes ſtatum virginū cōtinentium ⁊ coniugatoꝝ ⁊ caſtra religioſoꝝ. de illis dicitur Eſa. lxiiij. Super muros tuos hieruſalē conſtitutcuſtodes qui tota nocte ⁊ tota die nō tacebunt. Alij v̓odimicant ꝓ nobis contra demones. ẜm illud Apoc. xij.Factum eſt p̄lium magnū in celo. Michael ⁊ angeli eiꝰp̄liabantur cum dracone. Sed reliqui ad voluntatē defaciunt omnia mandata eius exequentes. de quibꝰ dicunt verba thematis. Angelis ſuis mandauit de te ⁊cͣIn quibꝰ verbis duo tangunt̉. Primo magnitudo deifica iubens hilariter ibi. Angelis ſuis mandauit. Secūdo promptitudo angelica exequens celeriter. ibi. vt cuſtodiant ⁊cͣ. De primo eſt notandū dicit Solinus inlibro de mirabilibꝰ mundi. Cōturnices ſunt quedā auicule timide. timent .n. vndiqꝫ accipitrem ⁊ qͣꝫdiu ipſamvident tandin de terra non ſurgunt. habent .n. conſuetudinē vt veniente hyeme poſt eſtatem mare tranſeuntad calidas regiones. ſed qꝛ timent accipitrē viam arripere non audent niſi habitis ducibus. Idcirco natura inſtinctu naturali precipit cōturnicibꝰ que ẜm Iſidoꝝ. li.ij. Solite ſunt cū accipitribꝰ pugnare vt p̄cedant adͥ⁊ eas ducant vt ad loca veniāt cupita ⁊ optata. Mytice ꝑ cōturnices poſſunt intelligi homines qui moreoturnicū ſemꝑ habent timere accipitrem infernalemdyaboluꝫ. quia vt habetur in cano. nulli dubiū. iij. q. j.inimicus noſter non ceſſat circumire querens queꝫ deuoret. ⁊ querere quos ex fidelibus perdat ⁊ maxime illos quos ardentiores in ſeruitio ſaluatoris eiuſqꝫ familiares inuenerit. Ideo xp̄c qui eſt totius nature dominus mandauit angelis qui ſunt conſueti cum dyabolop̄liare vt nos in hac periculoſa via qua ad patriam ꝑgmus defendant ab illo ⁊ gubernent. illi aūt mādato deobtemtꝑantes quotidie nobis aſſunt. ſicut teſtat̉ Orige. omel̓. lxvj. Adeſt .n. vnicuiqꝫ veſtruꝫ ⁊ minimis ineccīa dei angelus bonus qui regat qui moueat qui gubernat qui ꝓ actibus noſtris corrigēdis quotidie videtfaciem patris qui in celis eſt. Et eſt notandū dicit archidyaconus Guido in roſario ſuꝑ decretum ꝙ angelimandato dei p̄cipue nobis ſeruiunt in quinqꝫ. vn̄ veOſus. Excitat atqꝫ iuuat ꝓtegit fert at deo portat. Primoigitur excitant nos a ſomno culpe aut peccati ne a dyabolo occidamur. Dicit Iſido. li. xij. de quodaꝫ ſerpentequi hominē in ſomno occidit ⁊ declarat in exemplo deCleopatra ethiopum regina que cum mori quereret etconſuleret quoſdam quā morte melius interimeret̉ cōſultū fuit ei vt talem ſerpentē dormientē ſibi apponerequod cum feciſſꝫ iſta morte quaſi ſomno eſt reſoluta. qꝛdicit Ariſto. in libro. xiiij. animaliū. Quādo homo dormit in campis aut in alijs locis vbi talis ſerpens habitat intrat os hominis propter calidum anhelituꝫ. quiaip̄e eſt frigide nature ⁊ ſic veneno intra intoxicat hominē ⁊ inteſtina ip̄ius corrodit. ⁊ ſic occidit leuiter dormiētem. Sed contra talem ſerpentē pugnat lacerta beſtiola modica. nam cum ſentiat pn̄tiam ſerpentis ſaltat ſuper faciem dormientis ſcalpans pedibꝰ vt excitet ⁊ premuniet contra anguem vt dicit Auicen. Per hunc ſerpenteꝫ intelligitur dyabolus. De quo Gen̄. iij. Serpēserat callidior cunctis animātibꝰ. huius ſerpentis mos ēvt cuꝫ viderit hominē dormientē in peccatis in animaip̄m occidit. ⁊ illa dicitur mors ſpūalis quando qͥs moritur per peccatum mortale. vt habetur de peni. di. iiij.

dicens. ⁊ tandeꝫ occidit ip̄m morte gehennali ⁊ eterna.de quo dicit beatus Aug. ⁊ habet̉ de peni. di. vlti. in fine. Qui inquit impenitens moritur omnino moritur ⁊eternaliter cruciatur. Hac morte occidit dyabolus diuitem epulonem Luc. xvj. de quo dicitur. Mortuus ē⁊ diues ⁊ ſepultus eſt in inferno. Sed ne nos tali morte moriamur ſeu a dyabolo ita occidamur datus eſt cuilibet angelus ꝓprius qui more lacertule huius fidel̓ animalis excitat hominē a ſomno peccatoꝝ inſpirans ſibiillud apoſtoli ad Ephe. v. Surge qui dormis .ſ. in peccatis. ſurge a mortuis .i. a peccatis mortalibꝰ. ⁊ illumīabit te xp̄c. Reuera noſtri angeli multotiens nos interius admonent ſurgere a peccatis ſi ſaltē acquieſcere hisvellemus. quod figuratum eſt. iij. Reg. xix. vbi legiturꝙ Helyas fugit a facie Ieſabel timens ſe ⁊ ſubter vnāiuniperum ſe poſuit p̄ triſticia ⁊ dormiuit. Et ecce angelus domini tetigit eum dicens. Surge ⁊ comede gradis .n. tibi reſtat via qui ſurrexit ⁊ angelo obediuit. Sſunt etiam nōnulli qui ſtatim inſtinctibꝰ angelicis obediunt ⁊ a ſomno peccati exurgunt. Si autem tali inſtinctui homo non obedit. multotiens ab angelo percutit̉exterius aut infirmitate aut alia paſſione vt qui ſic leuiter non excitantur exurgunt tamen coacti. quod figuratum eſt Actu. xij. vbi legitur ꝙ cuꝫ petrus dormiret inter milites aſtitit ei angelus domini ⁊ percuſſo latere excitauit eum dicens. Surge velociter. ⁊ ceciderunt cathene de manibus eius. Secundo angeli iunant nos ſui:interceſſionibus. quia dicit Bernardus ſuper cantica.Diſcurrit angelus medius inter dilectum ⁊ inter dilectam vota offerens ⁊ referens dona excitat illam placatillum. Ideo dicitur Dan̄. x. Non fuit adiutor meus inomnibus his niſi Michael princeps noſter. Cui conſonat Auguſtinus in libro ſoli. c. xxj. Angeli adiuuantlaborantes ꝓtegunt quieſcentes: hortantur pugnātes:honorant vincentes: congaudent gaudentibꝰ: compatiuntur compatientibꝰ. Ideo refert Uincentius libro.viij. c. lxxxiiij. de quodam clerico qui erat ſeculo multūdeditus ⁊ tamen ad Mariam deuotus. hic cum moleſtia graui corporis tangeretur deſperauit. quia tantuserat dolor vt linguam ⁊ labia manducaret. qui cum ſiciaceret horrendus aſpectu vidit iuxta lectuli ſui caputhoīeꝫ pulcra facie ⁊ reuerēdo aſpectu aſſiſtere ⁊ erat eiꝰangelus ſibi ad cuſtodiam deputatus. Qui egroti erūnas deplorans ait. O domina Maria ſi tu ſic abes tuisquis tunc aderit non tuis. Non ſic domina non ſic adnihilum deueniat ſpes hominū. ſcilicet ꝙ in te incipātnon inuenire refugium. Et cum hoc intercedendo clamaret aduenit mater dei eumqꝫ egrotanteꝫ lacte ſuo ſanauit. Ex quo patet ꝙ angeli adiuuant ſuis interceſſionibus ſibi ad cuſtodiam deputatos. Tercio angeli nobis ſeruiunt tam ab hoſtibꝰ viſibilibus ꝙͣ inuiſibilibusprotegendo. recte enim ſicut ſtelle ẜm naturales protegunt nos a niuis algoribus caloreꝫ inferioribus infundendo. Si enim ſtelle non eſſent illa inferiora dudū frigore periſſent. vt patet de ſole qͥ ſuo calore hyemis temperat frigus. ita angeli ꝓtegunt nos a tribulationibusinimicoꝝ ne nimia offenſione tentationum ſuccumbamus. ⁊ ſi non adeſſet angelica protectio duduꝫ propterdemonum impugnatōem ſuccubuiſſemus. Ideo ẜmPſal. xxxiij. Immittit dominus angelos in circumitutimentium eum vt eripiat eos. quod figuratū eſt Exoxiiij. ꝙ angelus domini aſtitit viſibiliter inter caſtra egyptioꝝ ⁊ populuꝫ iſrael. Et iſrael ab egyptijs protexit itavt dicerent egyptij fugiamus iſrael. quia dominus pugnat ꝓ eis contra nos. Ad idem legitur. ij. Machabe.x. Cum magna pugna eſſet inter Iudam Machabeū⁊ Timotheū apparuerunt aduerſarijs quinqꝫ viri decelo in equis frenis aureis decorati ducatum iudeis p̄ſtantes. Ex quibus duo Machabeum habentes me-