De dedicatione templi

ꝙ poſt mortem eius precioſam plurimi rei vinculati infetore cuiuſdam carceris iacuerunt ꝯſtricti ⁊ nullius ſolacij ſpem habuerunt. ſed mortis horrorem ſemꝑ cū gemitu expectabant ⁊ quadā nocte inter anguſtias poſitivenit eis in mentem vt ſanctū Uuenceſſauꝫ ꝓ auxilioſibi dādo implorarent: idcirco dicebant. Dn̄e deus permerita ⁊ orationes ſancti amici tui Uuenceſſai nos inpreſenti tribulatione digneris liberare. Ecce affuit eispreſidiū martyris inuocati. nā nocte ſequenti dum omnes foris placida quiete pauſarent. ⁊ hi ſoluꝫ miſeri qͥdrequies eſſet neſcirent. primū quaſi ſonū tintinnabulūin auribꝰ eoꝝ inſonuit. deinde lux cunctis miranda incarcere refulſit ⁊ ſubito vinculū quo omnes incluſi tenebant̉ velut arcus ſe incuruauit ⁊ mox omnes pedesſuos a neruo extraxerunt. confortati igit̉ clamabāt. domine deꝰ noſter Ieſu chriſte aſſis nobis ſeruis tuis inte ꝯfidētibꝰ ꝑ merita ſancti Uuenceſſai qͥ ꝓ tui honorenominis ab impioꝝ eſt manibus interemptus mox aſfuit virtus chriſti ⁊ vniuſcuiuſqꝫ torques cecidit cōfracta de collo ad terrā. ⁊ exeuntes de carcere nullo obſtaculo retinente ambulantes ꝑ gyruꝫ dei mirabilia ⁊ ſancti Uuenceſ. enarrabant ex qua quidē narratione gloria martyris vndiqꝫ eſt dilatata que etiā gentibꝰ minime latuit. Idcirco contigit quendam paganum in carcere detineri qui ſciens mititateꝫ ſancti Uuenceſ. ex relatū illoꝝ dixit. Si deus ſancti Uuenceſſai ⁊ chriſtianorū me ab hac miſeria ſua bonitate liberabit credā ī chrſtum Ieſum ⁊ baptiſma ſuſcipiam. Uix ille verba conpleuerat ⁊ ecce oīa vincula ferrea ceciderūt quem cuſtodes plures meritis beati Uuenceſ. liberatū comprehēdentes repetitis vinculis religauerūt. ſed totiens iterato fracto vinculo compuncti dimiſerūt liberum. et illemox vota adimpleuit. Aliud exemplum legit̉ ꝙ qͥdaꝫprinceps quendam in carcerē miſit ⁊ ille frequentibꝰ ſuſpirijs dn̄m deprecans ait. Dn̄e deus per merita ſanctiUuenceſlai adiuua me. quadā igitur nocte ꝯtigit vt inter anguſtias obdormiuit. ſtatim igit̉ exꝑgefactꝰ extraciuitatē in media platea ⁊ neqꝫ erant compedes eius inpedibꝰ eius neqꝫ torques in collo neqꝫ cathene in manibus. ⁊ egreſſus ad vicariuꝫ ſuū narrauit ꝙ dei virtuteſit mirabiliter liberatus. vicarius aūt agnita dei virtute ⁊ potentia beati Uuenceſ. reū donauit libertati. Qꝛ̄to beatus Uuenceſlaus habuit obedientiā que etiā neceſſaria eſt principi vt ip̄e obediat ſuis ſuꝑioribꝰ ſic̄ vultſibi obediri a ſuis īferioribꝰ. vt Leo papa. ij. q. vj. qͥ ſcit.vt deo pͥncipaliter obediat. qꝛ dicit be. Aug. li. ij. ꝯfeſſi.⁊ habet̉. .viij. diſt. qua ꝯtra mores. ſic inqͥt. In poteſtatibus ſocietatis humane maior ptās ad obediendū p̄ponitur. ita deꝰ oībꝰ. Qd̓ ꝑpendens beatus Uuenceſ. cūeſſet ſb̓ ptāte aue ſue ſancte ludibile ei humiliter obediuit. Conſtitutus aūt in principem deo fuit ſubditus etobediens cum omnia ꝯtemeret ꝓpter eū ſicut canit eocleſia. Humilis in gloria fuit pauꝑ in diuitijs mūdi refutans gaudia caſtꝰ in delicijs. ideo recte eſt alter abraēde quo legit̉ Gen̄. xij. ꝙ poſſeſſio eius erat ml̓ta nimistn̄ his oībꝰ dimiſſis mādato dei obediuit ⁊ de terra ſuaegreſſus fuit ⁊ poſtea mandato ſuo obediens filiū ſuuꝫimmolari voluit Gen̄. xxij. Ita beatus Uuenceſ. tāꝙͣpͥnceps abundans multa habuit. oīa tn̄ ẜm deſideriadimiſit vt impleret illud psͣ. Diuitie ſi affluant nolitecor apponere. ⁊ poſtea voluntarie corpus ſuū ꝑ martyriū deo obedienter īmolauit vt adimpleret illud ꝓph̓eImmola deo ſacrificiū laudis. Quinto be. Uuenceſſais hūit iuſticiā q̄ etiā neceſſaria eſt principi. qꝛ ẜm ſapiProuer. xv. Qui ſeqͥtur iuſticiā diligit̉ a deo. Eſt auteꝫiuſticia malos punire ⁊ diligere bonos. Hanc habuibeatus Uuenceſ. ⁊ auſteriter correxit malos ydolatrasdi. O inſenſati hoīes ⁊ filij ſceleris ſemen chanaan ⁊ nōiuda qͥs vos faſcinauit obedire veritati ſꝫ vos nō queritis ea q̄ ſunt ſalutis. Sinite ẜuos chriſti ſine ydolis ve-

ſtris non ſeruiam. hactenus ꝓhibuiſtis me xp̄o ſeruire fideleſqꝫ omnes de terra expuliſtis. Non erit ita amplius ſed dn̄o deo libere ſeruiemus. vt dicit Iacobꝰ ianuenſis. Sed bonos diligebat eis nccͣria largiter miniſtrando ita vt de eo exponi pōt illud Psͣ. cxj. Diſperſitdedit pauꝑibꝰ. Infirmitates eoꝝ ſupportādo vt adimpleret illud apl̓i. Alter alterius onera portate ſic adimplebitis legē xp̄i ad Gal̓. vj. qꝛ multotiēs infirmis pauperibꝰ ligna in ꝓprijs humeris portauit. hec qͥnqꝫ debꝫhabere qͥlibet princeps vel rector vniuerſitatis. ſic̄ probat be. Aug. ſermo. de dedicatione eccleſie loquens adprincipes di. Eſtote proni ad miſcd̓iam ⁊ nolite eſſe faciles ad rapinā. facultas vr̄a nō ſit violenta. dignitas veſtra nō ſit ſuꝑba. ptās veſtra nō ſit iniuſta. Hec ille. Sꝫqꝛ be. Uuenceſ. hec renuit. ideo xp̄s ip̄m dn̄m domusſue cōſtituit ⁊ nunc principem oīs poſſeſſionis ſue in cileſti regno vbi tanꝙͣ princeps potes reſidet oīaqꝫ bonadn̄i feliciter poſſidet. ⁊ quomodo illud promeruit videin legenda.¶ De dedicatione templi. Sermo.Apientia edificauit ſibidomū ⁊ excidit in ea columnas ſeptē ꝓuerb̓.ix. Dicunt naturales mūda aīalia deſiderātinhabitare loca pulcra. ſicut patet de ouibꝰ. auibꝰ ⁊ columbis que libentius habitāt in locis pulcris ꝙͣ immūdis. Quare Pe. de creſ. li. ix. conſulit ꝙ loca ſeu ſtabula Aouiū ſepius debent mundari. qꝛ fimus nō ſolū lanam.ſꝫ ⁊ vngulas corrumpit ⁊ ſcabioſas facit. Idē in eodē aitꝙ locus columbaꝝ debet ſepius purgari ⁊ vndiqꝫ.corari Nam in pulcro loco ſic̄ ⁊ hoīes auidiꝰ cōmortur. de apibꝰ dic̄ Areſto. li. x. aīaliū ꝙ mirabiles faciuntſibi cellulas in qͥbꝰ mella cōponūt. Myſtice p̄ hec aīaliaintelligit̉ dn̄s nr̄ Ieſus xp̄s qͥ ſeip̄m agno cōꝑat Hiere. xj. Ego qͣſi agnꝰ māſuetus qͥ portat̉ ad victimaꝫ. EtEſa. liij. dic̄ de ip̄o. Sic̄ ouis ad occiſionē ductꝰ eſt ⁊ qͣſiagnꝰ corā tondente ſe nō aꝑuit os ſuū. ⁊ Can̄. ij. cōꝑat̉turturi di. Sponſa vox turturis audita ē in terra nr̄a.Et Can̄. v. Oculi eiꝰ ſicut columbe ſuꝑ riuos aqͣꝝ quelacte ſunt lote ⁊ reſident iuxta fluenta pleniſſima. h̓ xp̄omitiſſimꝰ agnus ⁊ colūba ſimpliciſſima in domibꝰ ornatis libentiꝰ ꝙͣ ī immūdis deſiderat cōmorari. qꝛ vult vttēplū ſuū mūdū teneat̉. qd̓ pꝫ ex hoc ꝙ nō ſinebat vasimmundum ferre ꝑ templum. Marci. xj. Ideo ꝓphetain ſpiritu intelligens dixit. Domine dilexi decorē domꝰtue ⁊ locuꝫ habitationis glorie tue. Ideo domus dei inqua vult ſacramentaliter habitare eo mundius conſeruetur. iuxta illud in canone. x. q. j. Sanctoꝝ. Per Calixtum papam qui dicit eccleſias a laicis incaſtellari autin ſeruitutem redigi autoritate apoſtolica prohibemus Bvt dicit glo. De eccleſijs nō debēt fieri ꝓpugnacula autin eas impelli pecora niſi ꝓpter hoſtiū incurſus. incēdiarepentina aut alias neceſſitates vrgētes ꝓpter qͣs oportet refugiū habere ad illas. Sic tn̄ vt ceſſante neceſſitate res de eccleſijs ad loca ꝓpria ⁊ priſtina reportent̉. Uthabet̉ de cuſto. eccle. c. reliquie. quia eccleſia eſt ſummodomino ⁊ deo dedicata. ideo ab omnibꝰ immundicijsdebet eſſe aliena. Et hoc ꝑpendit Salomon. iij. Regꝭ.vj. Qui edificauit templum domino mire pulcritudīs⁊ magnitudinis ⁊ texit tabulis cedrinis. parietes fecitde eiſdem. oraculuꝫ illius habebat. xx. cubitos longitudine. ⁊ .xx. altitudine. ⁊ xxx. latitudine. ⁊ veſtiuit illudauro puriſſimo. affixitqꝫ lamīa clauis aureis ⁊ nihil eratin templo qd̓ nō auro tegeretur ideo bene pn̄t de templo ſumi p̄dicta v̓ba. Sapīa hoc ē ſapiēs Salomō edificauit ſibi .ſ. deo domū. in qͥbꝰ duo tāgūt̉. Prīo domꝰdei magnificentia. ibi. Sapientia edificauit. Secundoeiuſdē ſufficientia. ibi. excidit in ea columnas ſeptē. De