De ſancto Mauricio

Feſſione ⁊ obſecratione ad deum ⁊ certitudinem indulgentie hactenus nō accepi tamen iſto anno ſum conſolatus. Sed iſte ventus paſſionis nō potuit ſeducereaut deijcere a fide hos ſanctos martyres quin capitibꝰtruncarent̉ manibꝰ trucidarent̉ ⁊ pedibꝰ equoꝝ cōculcarent̉ quia ſciuerūt ꝙ pati ẜm quendā doctorem ē taꝫnobile ꝙ nullus dignus eſt pati niſi ſolus chriſtus qͥ innocēter patiebat̉. Nullus etiā dignus eſt pati niſi qͥ exE corde deſiderat. Etiā pati tambonū eſt ꝙ nemo ꝑſolure pōt qꝛ facit hoīem dignū totius boni terreſtris pariterqꝫ celeſtis. Ideo legit̉ ꝙ qͥdā doctores inter ſe diſputabant ⁊ quilibet hanc virtutem extollere nitebat̉. Primꝰ dixit. Si pater celeſtis in celo habuiſſet. filio ſuo melius aliqͥd vtiqꝫ in terra dediſſet ſed dedit ei pati. ẜm illud Luce. xxiiij. Sic oportuit chriſtum pati ⁊ ita intrare in gloriā ſuam. Ex quo oſtendit̉ ꝙ paſſio ſit optimain hoc mūdo ⁊ ꝙ p̄ualet gaudia mundana. Secūdꝰ dixit. Si Maria ſanguinoletas lachrymas ꝓ vno pctōre fudiſſet nō tātū deo placuiſſet ſicut tolerantia tribulationū quam habuit ⁊ vere ſic eſt. qꝛ pati eſt tam nobile ꝙ patientes ꝓ iuſticia beatificant̉. ⁊ deus nihil aliudpoteſt dare ꝓ eo niſi ſeip̄m. qd̓ ꝓmiſit Abrae Gen̄. xijEgo ero merces tua magna nimis. Sed cum pati ſit tānobile querit̉ quare nos nō poſſumus pati. Huiꝰ triplex eſt ratio. primo qꝛ paruam dilectionem habemusad deū ⁊ magnā ad noſmetip̄os. Secundo qꝛ raro cogitamus de fructu ⁊ vtilitate ipſius pati que daturꝰ eſtnobis deus. Tercio etiā qꝛ raro cogitamus ꝙ chriſtusſuſtinuit. ſed hodierni ſancti martyres plus deuꝫ ꝙͣ ſemetip̄os amauerūt al̓s ꝑſecūctione paſſi nō fuiſſent. cōgitabant etiā de fructu quē dn̄s daturus eſſet eis. hoc ēleip̄m. Etiā cōſiderabant q̄ chriſtus ſuſtinuit ꝓ eis. id̓oomnes ꝑſecutiones patienter ſuſtinuerūt. quia dic̄ gregorius. Si chriſti paſſio ad memoriam reuocat̉ nihil ētamaſperū quod nō equo aīo toleret̉. Cui ꝯſonat chryſuꝑ Math̓. Si preſſuram mundi pateris paſſionē dn̄imemorare ſic manſuetus patienſqꝫ eris. Modo ad ꝓpoſitum qꝛ venti ꝑſecutionū ⁊ tribulationū ꝑflauerūthas terras benedictas. hoc eſt corpora terrena hoꝝ ſarctoꝝ martyruꝫ. ideo nobis magna fertilitas eſt ſecutaRecte em̄ ſicut in anno in quo multi venti ꝑflant terrā multi fructus generant̉ qui ſunt hominibꝰ infirmi:⁊ debilibus in ſolamen quia recreant eos. ita ipſi ꝑ eorum paſſionem que corꝑa eoꝝ multipliciter ꝯſummauit multa ſolamina deferre debilibꝰ ⁊ tribulatis meruerunt. Refert etiā beatus eucharius qui vitaꝫ eoꝝ conſcripſit. ꝙ quedā mulier filiū ſuū abbati monaſterij tradidit in quo ſanctoꝝ martyrū corpora requieſcūt in breui defunctū irremediabili luctu plangebat. Cui apparens beatus Mauricius cur filiū ſuū ſic fleret queſiuit.Que reſpondit ꝙͣdiu viueret a lachrymis non ceſſaretCui ille. Noli iam eū flere vt mortuū ſꝫ ſcias eū habitare nobiſcum. Quod ſi ꝓbare deſideras cras et omnibꝰdiebꝰ vite tue ſi ad matutinas ſurrexeris vocē eius inimonachoꝝ pſallentiū voces audire valebis. quod illaſemꝑ fecit ⁊ vocē filij ſui cū monachis ſꝑ diſcernens audiuit ⁊ cōſolata multipliciter fuit. Idem narrat ꝙ regutturannicus miſit quendā preſbyterum vt ſibi de ſacroſanctis ipſoꝝ reliquijs apportaret. Qui cū reliquijsin peccatis rediēs cū naui orta tempeſtate ꝑiret capſamcū reliquijs fluctibꝰ oppoſuit ⁊ mox trāqͥllitas magnaGſecuta fuit. et hoc ad primum. ¶ Ꝙͣtum ad ſecunduꝫponit̉ cauſa premij eternalis cū ſubiungit̉. qm̄ ipſoruꝫeſt regnū celoꝝ. Ubi eſt notandū ẜm doctores triplexeſt regnū. Primū eſt fideliū aīaꝝ .ſ. regnū aīe. ⁊ illud eſpacificarū vbi ratio imꝑat ⁊ caro obtemꝑat. de quo dicit beatus Aug. ſuꝑ Ioh̓. Recta domus vbi vir imperat ⁊ femina obtemperat. Rectus ergo homo vbi ſpiritus imꝑat caro ſeruit. ⁊ illi bene dicunt̉ reges ẜm ꝙ dicit Proſper in ſuis ſententijs. Non caret regia ptāte qͥ

corpori ſuo nouit rōnabiliter imꝑare. Uere dominatoreſt terre qͥ carnē ſuā regit legibꝰ diſcipline. Illud regnūnon eſt diſcordiū qͥ in ſuis animabꝰ ſunt diſcordes aliorum enim aīas regere nō valent: qꝛ om̄e regnū in ſe diuiſum deſolabit̉. Luc̄. xj. Scd̓m regnū eſt fideliū ꝯgregatoꝝ .ſ. regnum eccleſie ⁊ illud eſt per gratiam vocatorum. quia nemo aſſumit ſibi digne honoreꝫ eccleſie ſeudignitatem niſi qui vocatus eſt a deo tanꝙͣ Aaron ẜmApl̓m ad Hebre. v. ⁊ habet̉ viij. q. j. in ſcripturis. Ibiaddit̉ ꝙ locus regiminis eccleſie negandus eſt deſiderantibꝰ. ſed offerendus eſt fugiētibꝰ. Sꝫ ꝓchdolor horegnū vim patit̉ a tyrannis a potentibꝰ ⁊ diuitibꝰ qͥ ītrant ꝑ potentiā contra canones modo pecunijs modo ꝑ carnem ⁊ ſanguinē modo ꝑ ſeruitia ⁊ ſic quaſi violenter ammodo rapiūt illud Math̓. xj. Terciuꝫ regnūeſt celeſtiū gaudioꝝ ⁊ illud eſt ſolum ꝓpter iuſticiam ꝑſecutoꝝ ⁊ paſſoꝝ. ẜm illud Mat. v. Beati eſtis cū vosmaledixerint homines et ꝑſecuti vos fuerint gaudete⁊ exultate qm̄ merces veſtra copioſa eſt in celis. nō em̄eſtimare debet aliqͥs vt ſine pati regnū celoꝝ poſſit intrare cum dicat veritas. Beati qͥ ꝑſecutionem patiūt̉ꝓpter iuſticiam qm̄ ipſoꝝ eſt regnum celoꝝ. Huius fi.gura habet̉ .j. Reg. xviij. ⁊ infra. ꝙ Dauid non potuitregnū iſrael obtinere niſi ꝑ magnas ꝑſecutiones qͣs ſuſtinuit a rege Saul. his finitis fuit in regno ſtabilitus.vt patet. ij. Reg. j. ⁊ infra. Ita etiā ẜm beatū Auguſtinū. Nequaꝙͣ ad regnum celoꝝ ſe iudicet ꝑuenire hic qͥin area triture nō tundit̉ tribulatione. deliberent ergoilli bene qui ſine pati volunt regnū celoꝝ intrare vl̓ poſſidere. ideo ẜm Anſel. Non repellas flagella dei a te ſinō vis repelli ab hereditate ſua. Patientes em̄ voluntarie ꝓ chriſto veri dicuntur domini ⁊ eoꝝ feſtum corgrue dominoꝝ nuncupat̉. vt dicit Grego. in omel̓. ſuꝑ illo v̓bo. In patientia veſtra poſſidebitis aīas vr̄as.⁊ ſic iſti beati martyres ſunt dn̄i. ⁊ reges dicunt̉ quia regnū celoꝝ ſuo ſanguine acquiſierūt ⁊ nunc hereditariepoſſederunt in quo ẜm Auguſt. in ſermone de vocatione eſt tantū gaudiū. qd̓ fide nō attingit̉ ſpe nō comprehendit̉ charitate nō capit̉ deſideria ⁊ vota tranſgreditur acquiri poteſt eſtimari nō poteſt. In hoc eſt gaudium ſine fine. eternitas ſine labe. ⁊ ſerenitas ſine nube. ſꝫnos miſeri minime hec ꝑpendimus ideo ꝑua pati prochriſto ꝑtimeſcimus. contra quos dicit idē Aug. cōtraFauſtū. O homo inſenſate miſer ⁊ infelix qͥ ꝓ tanta beatitudinis gloria ſuſtinere modica ꝑtimeſcis eum tamēmille milia martyrioꝝ genera ferre deberes anteꝙͣ ab illa felicitate excideres.¶ De ſancto Uuenceſſao ſermo primus.Onſtituit eum dominūdomus ſue ⁊ principē omnis poſſeſſiōis ſue.ita ſcribit̉ psͣ. ciiij. Rex ſapiēs qui habꝫ multos milites in domo ſua nō om̄s eqͣliter remunerat ⁊ exaltat ſed aliquos facit cancellarios alios dapiferos ceteros cubicularios nōnullos marſcalcos ſi aliquē aūt viderit prudentiorē ⁊ ad regimē domus ſue abiliorē hucprincipem alioꝝ cōſtituit ⁊ rectorē faciens ẜm conſiliuꝫpoete cōſulentis. vnde verſus. Quē videris gnarū rectorem pone tuaꝝ. Quare hoc? certe ideo. qꝛ bonus rein multis abundās diuitijs ſi nō habet ſapientem domus ſue prouiſorem omnia ſunt inordinata ⁊ vltimatꝭdiſſiparent̉. ideo dicit̉ Prouer. iij. Sapientia precioſioeſt cunctis oꝑbꝰ ⁊ oīa que deſiderant̉ huic non valentcomꝑari longitudo dierū in dextera eius ⁊ in ſiniſtra ulius diuitie ⁊ glorie. Et illud ſagaciter olim ꝑpēdit pha Arao rex egypti. de quo legit̉ Bene. xlj. ꝙ qͥdam tꝑe viditſomniū putabat em̄ ſe ſtare ſuꝑ flumen de quo aſcendebant ſeptē boues .ſ. vacce pulcre ⁊ craſſe nimis ⁊ in locꝭ