De ſancto matheo.

Moyſe qui fuit ductor filioꝝ iſrahel ex egypto. qui duxit eos ꝑ vias ſecuras ne inciderent in manꝰ inimicoꝝꝙͣuis eos aliqn̄ ꝑ aſperas ſolitudines duxit. vtꝫ Exodiꝑ totū. Sꝫ figura ſecūdi p̄ceſſit in Ioab milite Dauidqͥ fidelem militem Priam iuſſu Dauid duxit in acienbelli. vbi pugna erat fortiſſima ⁊ relicto eo fugit ⁊ inciEdit ille in manꝰ inimicoꝝ. vt hr̄. ij. Reg. xj. Myſtice duos habemꝰ ductores xp̄m ⁊ dyabolum. Dyabolus ducit vias valde inſecuras .ſ. ad auariciaꝫ ⁊ ad voluptatē⁊ ad ſeqͣces ſuos. dic̄ illud Sap̄. ij. Uenite fruamur bonis ⁊ vtamur creatura tanꝙͣ in iuuentute celerit̓. vinop̄cioſo ⁊ vngentꝭ nos impleamꝰ ⁊ nō p̄tereat nos floscampi. coronemꝰ nos roſis anteꝙͣ marceſcant ⁊ nulluꝫpratum ſit qd̓ nō ꝑtrāſeat luxuria nr̄a. Ille heu malusductor multos hꝫ imitatores. qꝛ ſenſus ⁊ cogitationeshominū ꝓni ſunt ad malum ab adoleſcentia ſua Gen̄.viij. Cicius ab ipſo ſeducunt̉. ſꝫ viā iſta ducit veraciterad malum finē. ẜm illud Prouer. xiiij. Eſt via q̄ videt̉homini iuſta. nouiſſima aūt eius ducūt ad mortē .ſ. culpe ⁊ gehenne. Econtra aūt xp̄c qͣſi verꝰ Moyſes ducitvias ſecuriſſimas vbi hō nullū patiet̉ detrimētū ꝙͣuishominibꝰ aſꝑe videant̉. Iō dicit Prouer. iiij. Uiam ſapientie mōſtrabo tibi ducaꝫ te ꝑ ſemitam eqͥtatis quacum ingreſſus fueris cui occurris nō hēbis offendiculum. ⁊ hoc ꝑpendens aīaduertit be. Math̓. iō tanꝙͣ ſapiens homo viam dyaboli reliqͥt ⁊ vocātem Ieſum ſecutus eſt. ita ⁊ de ipſo exponi pōt illud Eccͣs. ij. Sapiētis oculi in capite eiꝰ. ipſe vt videat qͦ vadit ⁊ quem ſeStultꝰ aūt in tenebris ambulabit. Ulteriꝰ eſt notandum in hoc ꝙ xp̄c dicit ſeq̄re me. on̄dit magnaꝫ miſerationis ſue clemētiam vbi pctōres inuitat ad ſue diOlectionis ſeq̄lam. Refert Robertꝰ hol. in ſuis moralitatibꝰ ꝙ pagani deum pietatis ⁊ clementie depingebantad ſimilitudinem hominis in manu ſua cor ſciſſum tenentem. in circūitū cordis ſcriptū erat lr̄is aureis. Pietas ⁊ miſcd̓ia tota die expectant qn̄ pctōr a ſuo pctō redire curat in vna ꝑte cordis. ſic ſcribebat̉ niſi eſſet pctm̄miſcd̓ia nō eſſet. ſi venia de pctō querit̉ cito hr̄. In aliꝑte ſic ſcriptum erat. Ubi eſt pctm̄ ibi eſt miſcd̓ia. vbinullum pctm̄ ibi nulla miſcd̓ia. Sic omp̄s deus xp̄c deus clementie ⁊ totius fons miſcd̓ie dr̄ hr̄e cor ſciſſum acon̄dendum ꝙ ſꝑ eſt paratus omnibꝰ volētibꝰ peniter.miſereri. in cuiꝰ ꝑſona dicit deuotꝰ Amandus in hora.Sap̄. li. j. c. iiij. Ego ſum frat̓ tuus ſponſus ꝑatꝰ miſereri ⁊ tegere tua peccata ⁊ ꝓijcere in ꝓfundū maris. ⁊ ſiremittere qͣſi nunꝙͣ fuiſſent ſolūmodo ꝯuertere ⁊ decetero caue. Et ſubdit. Si totꝰ mūdus igneus globꝰ ⁊ deſtuppa lini pugillus vnꝰ. Hic naturali inclinatiōe nōtamcito flamaꝝ incēdia reciꝑet ſicut abyſſus miſerationum meaꝝ pctōꝝ penitētem ⁊ ꝯuerti volēteꝫ. qꝛ in illaactione naͣli aliqͣlis lꝫ minima requirit̉ morula. ſꝫ nullapenitꝰ mora int̓ penitentem ⁊ remittentē. hec ille. Eccehanc miſcd̓iaꝫ on̄dit in Matheo quem miſericordit̉ detelonio vocauit ⁊ in exemplū penitere volentibꝰ dediteo ꝙ ipſe vitam ſuam erroneaꝫ in meliꝰ ꝯmutauitdicit Criẜ. in ꝓlogo ſuꝑ Mat. Matheꝰ ⁊ ſi ſanctodam tibi p̄cipue pctōꝝ euāgeliſta fuit qͥ nō ſolum ẜmone ſꝫ ⁊ ipſa vite ſue correctione pctōribꝰ euāgelium p̄dicauit. nunꝙͣ em̄ telonariꝰ .i. collector vectigalis ꝯſtitutꝰqͥ ꝯſueuit pecunias colligere ꝑiturꝰ factꝰ fuiſſet euāgeliſta vt ẜmones ſcriberet in eternū manſuros niſi ⁊ ſuoexemplo pctōres ad pnīe viaꝫ inuitaret. qꝛ ⁊ aliqn̄ fuittantus legetheata .i. collector terrenaꝝ reꝝ nunc aūt dilectiſſimꝰ diſpenſator ſpūalium p̄ceptoꝝ nunc multospauꝑes fecit fraudando pecuniaꝫ. Nunc aūt innumerabiles diuites facit p̄dicādo iuſticiam vt magnificemꝰdn̄m ꝓpter eum ꝓphetica voce di. Hec mutatio dextreexcelſi. ⁊ hoc ad pͥmū. Ꝙͣͣtum ad ſcd̓m ponit̉ abiectioEhumane pͣuitatꝭ cum dr̄. ⁊ relictis omnibꝰ. Ubi notandum. Xſi. li. xij. dicit. Ꝙ eritiꝰ aſcēdit in arborē pome-

reaꝫ pomaqꝫ deijcit ⁊ ſuꝑ ea ſe inuoluit vt poma ſpinisinfigant̉ ⁊ intātum int̓dum ſe aggͣuat ꝙ ea portare nōqueat nec ad domūculam redire. iō neceſſe eſt vt reijciat grauitatem. Myſtice ꝑ eritium pctōr intelligit̉. recte Fem̄ ſicut eritiꝰ vndiqꝫ hꝫ ſtimulos pungētes qͥbꝰ ſe defendit. Sic pctōr hꝫ vndiqꝫ ī ꝯſcīa pctm̄ qd̓ ip̄m ſtimulat. iuxͣ illud Yſa. vl. Uermis .ſ. ꝯſcientie remordētis eorum nō morit̉. ꝙͣdiu viuunt pctōres ſꝑ hn̄t remorſum⁊ ſtimulum ꝯſcīe qͥ ſꝑ dicat. O tu male agis ꝙ tamdiuiaces in peccatꝭ. ⁊ ſi ſic deceſſerint inconfeſſi ⁊ nō ꝯtritiremorſus in eis ⁊ ſtimulus ille manebit ineternū. Etiādicit Ariſt. li. iij. aīalium. Ꝙ eritiꝰ eſt debilis auditꝰ magis ꝙͣ alia animalia dura teſta ⁊ ambulās ſuꝑ qͣtuor peles. Ita pctōr debilem hꝫ auditum nō em̄ pōt audirevocē p̄dicatoris ſe corrigentis. ita vt verificet̉ de ipſis illud psͣ. Aures hn̄t ⁊ non audient. Illi igit̉ ad inſtar eritij onerant ſe intantum peccatis vt dicere pn̄t cum psͣ.Sicut onus graue grauate ſunt ſuꝑ me. ⁊ ſunt ſimilescuidam ethiopi quem vidit qͥdaꝫ vir ſanctꝰ vt legit̉ invitaſpa. In ſilua ligna ſuccidentem ⁊ magnam ſarcinācolligentem quaꝫ cū portare vellet ⁊ nō poſſet diſſoluit⁊ onera auxit ⁊ fecit ea importabilia quam viſionē anglus ſibi exponens dixit. Ethiops qͥ augetonꝰ lignoꝝpctōr qͥ cumulat pctm̄ pctō .ſ. ꝙ vix tempus ſufficit ademendandum pacta ſuꝑaddit recentia vſqꝫdum molecriminum dep̄ſſus decidit in deſperatōꝫ. Sꝫ illi ſe talipeccatis aggͣuantes neſciūt ꝙ deum ꝑdunt ⁊ dyabolūin dn̄m ſuſcipiunt eiqꝫ homagiū ꝓprie huldunge faciūtqꝛ refert Rober. hol. in moralibꝰ ſuis. Ꝙ venꝰ depinxit pctm̄ ad ſimilitudinem dei. ponebant̉ em̄ tres imagines. Prima fuit imago dee ⁊ huic deiecta erat chartatalis. deum cū ſuis angelis totalit̓ ꝑdidi. ve mihi ꝙ taꝫfatua fui. Scd̓a fuit imago dyaboli ⁊ huius tenor erat.dyabolo ⁊ angelis eius homagium feci qn̄ ꝑ cōſenſumin pctm̄ cecidi. Tercia imago fuit hominis ⁊ charta directa huic talis fuit. Uerecundia ⁊ ꝯfuſio eſt peccati finis delectans in peccato finalit̓ ꝯfundet̉. Ecce quantadamna facit pctm̄ que animaduertit be. Matheus. ſꝫqꝛ grauitas peccati nō ſinit ſequi dn̄m ꝑ viam virtutūſicut declarat be. Amb̓. in ẜmo. di. Petrus ſequebaturxp̄m ſuꝑ mare dummodo erat ſine grauedine dubitationis. ſꝫ quantocitius pondus dubietatꝭ accepit mergi cepit donec xp̄c eum in fide ꝯfortauit iō reliqͥt Matheus omnia terrena que ſunt qͣſi pondus animaꝫ depͥmentia ⁊ peccatis auaricie ſe exonerauit ⁊ xp̄m q̄ſiuitꝑ viaꝫ virtutū ⁊ ſecutꝰ fuit. Recte em̄ ſicut facit ceruꝰ.ſicut tradūt naturales qn̄ ſentit cornu cum grauitatesquerit ẜpentes in petris terre quibꝰ inuentis attrahitvnum ꝑ nares ⁊ deuorat ⁊ ſic calefactꝰ veneno incipitſudare ⁊ tunc ilico currit ad fontem ſeu fluuium puriſſimum ⁊ tantum bibit ꝙ vincit̉ venenum ⁊ ip̄m euomit ⁊ cornua deponit. Sicqꝫ dicit̉ renouari. ita b. Matheus ſentiens ſe granatum pondere peccatoꝝ queſiuit ẜpentem xp̄m qui deſignat̉ ꝑ ſerpentem eneum ꝑMoyſen exaltatum. Nume. xxj. Et hunc myſtice incorporauit ⁊ poſtea lotus eſt a peccatis in mundiſſimofonte Ieſu xp̄o. Ideo potuit dicere illud psͣ. Lauabisme ⁊ ſuꝑ niuem dealbabor. Sic nos peccatores quando ſentimus nos grauatos pondere vicioꝝ. exemplobeati Mathei ſequi debemus Chriſtum ⁊ relinquere peccata. Quia vt dicit Ambroſius in epiſtola ad germanam ſuam. Omnia nobis Chriſtus eſt. Si vulnerecurari deſideras medicus eſt. Si febribus eſtuas fonseſt. Si grauaris iniquitate iuſticia eſt. Si auxilio indiges virtus eſt. Si mortem times vita eſt. Si celum deſideras via eſt. Si tenebras fugis lux eſt. Si cibum queris alimentum eſt. hec Ambroſius. Et poſt hec curreredebemus ad fluuium puriſſimum ad penitentiam veram que reddit nos mundos ab omni ſorde peccatorum quod figuratum eſt ꝑ iordanem. iiij. Regum. v.