Sermo.XCV.

ctionis infuſum eſt ꝑ euam. totum abſtulit benedicti.Marie. Idcirco ad gaudium inuitat Damaſcenus inẜmone de natiuitate virgi. dicens. Hodie inſpirauitaurora gaudiorum prenuncia. letent̉ celi exultet terra.hoc eſt peccatores deſperati. quia hodie virgo que pariet precioſam margaritam. que lux eſt cecis. infirmismedicina. claudis greſſus. mortuis vita. deſperatis venia. expulſis ⁊ exulibus verus regreſſus ad patriam. ⁊hoc ad primum. ¶ Ꝙtum ad ſecundum in verbis p̄miſſis ponit̉ beate virginis fecunditas operoſa cum d̓cit̉. electa vt luna. Circa quod notandum. Dicunt naturales luna quodāmodo obſcuritatis eſt oſtenſiua. ⁊obnubilationis que qͥdem reſultat ex vmbra terre queipſius lumen obfuſcat. ⁊ hoc maxime quando terre appropinquat. Sed ꝙ hec macula nō eſt ibidem realiterpatet ex illo quādo luna ad altiores tendit circulos claret munda ⁊ nullis maculis obnixa. tunc videt̉ ſicut dicit Marcianus. de hoc vide ſupͣ in arenga ẜmo. Exurgens Maria. Ita in beata virgine Maria dicunt quidam vel verius opinant̉ fuiſſe maculam peccati originalis. quēadmodum vides in ẜmone de ipſiꝰ ꝯceptōe.tamen aliqui negant fuiſſe aliquam peccati obſcuritateſicut ꝓbat Anẜ. in li. de ꝯcep. v̓gi. in exemplo. Attendeinquit ſi deus confert caſtanee vt infra ſpinas a ſpinisremota conſpiciat̉ alat̉ ⁊ formet̉. quomodo non potuitdare corꝑi humano ꝙ ipſe ſibi templum fecerat de quoin vnitate ſue ꝑſone ꝑfectus homo fieret inter ſpinaspctōꝝ. ab ipſis tamen ſpinis expers redderet̉. q. d. certe bene potuit hoc facere. Quid tamen de iſto faciendūcommitto doctoꝝ ſcientijs diffiniendum. Et certe decuit virginem glorioſam eſſe mūdam ⁊ in ſe nullam habere maculam que parere debuit omnium vitam. ſicutdeclarat idem doctor dicens. Decens erat vt ea puritate niteret qua maior nequit ſub deo intelligi. Cui deuspater vnicum filium quem de corde equalē ſibi genuit⁊ tanꝙͣ ſeipſum diligebat dare diſponebat. hec ille. Certe talis puritas alijs ſanctis non legit̉ data. Ideo dicitBern̄. in ẜmōe. Paucis hominibꝰ conſtat locatum vtexirent ſancti de vtero. phas tamē non eſt ſuſpicari tante virgini fuiſſe negatum. per quam omnis mortalitasemerſit ad vitam. Et ſubdit. Puto ꝙ copioſior gratiaaſcendit in Mariam vbi ſupͣ. Secundo luna eſt valdefecunda. quia vt ait Ambroſius in hexame. Eſt materroris. qꝛ vim ſue humilitatis aeri imprimit ⁊ ipſum inſenſibiliter immutans in ipſius ſuꝑficie rorem gignit.Myſtice em̄ videmus quanto luna eſt eſtiuali tempore ſerenior. tanto abundantius ros ſe ſuꝑ gramina extendit. Sic Maria veri roris Ieſu xp̄i quem rorem deſiderabant ſancti patres di. Yſa. xlv. Rorate celi ⁊cͣ. Etne ſeminis virilis. quia de ſpūſancto concepit. Iuxtaillud Lu. j. Spirituſſanctus ſuꝑueniet in te ⁊ virtꝰ ⁊cͣ.Etiam Maria quando fuit nata vt dicit Aug. in ẜmone ho. Attulit nobis rorem gratie ⁊ auxilij ſempiterni.ita vt nullus ſit expers ſui adiutorij qͥ in eam confidit.G Sicut de hoc refert Uinc. in ſpe. hyſto. li. xxx. Ꝙ quidam iuuenis nomine Chriſtianus in ordine exiſtensciſtertienſium vidit lucem puram ab oriente venientē⁊ in eadem claritate apparuit Maria. quam cum inſpiceret iuuenis dixit intra ſe. O bone deus quo vadit domina ſaluatrix mundi? Rn̄dit ei eadem domina. Uenio ſuccurrere huic loco qui modo indiget auxilio. Uenio auxiliari huic pauperi abbatie ⁊ alioꝝ locis pauperum qui in me confidunt. Ideo dicit beatus Bern̄. SiMarie deuotus fueris velis nolis nequaꝙͣ expers eſſepoteris eius gratie iunaminis ⁊ fauoris. Tercio lunaaerem mundificat. qꝛ ꝯtinuo ſuo motū ip̄m clarificat ⁊ſubtiliat. vt dicit Albumaſar expoſitor Ariſto. qꝛ ſi noneſſet motus ſpere lune aereꝫ ex nocturno vapoꝝ exala-

tione groſſities inficeret ꝙ corruptionem nō modicamgeneraret. ⁊ ſic aere corrupto terra fieret īfecūda. Quidꝑ aerem niſi pctōr deſignat̉. Recte em̄ ſicut aer eſt inſtabilis nunc ab oriente. nūc ab occidente. aliqn̄ a meridienonnuūꝙͣ a ſeptentrione veniens. Sic peccator eſt inſtabilis. Aliquando de luxuria in ſuꝑbiaꝫ ⁊ in alia peccata corruens. ita nunꝙͣ in eodem ſtatu ꝑmanēs Iob.xiiij. Hunc peccatorem mundat beatiſſima virgo Maria ⁊ fecūdum facit in bonis operibꝰ. Ideo dicit Anẜin libro medita. Per fecunditatem tuam o virgo Maria peccator iuſtificatus exul reductus eſt ad celi patriam. Quod patet in exemplo. Legit̉ in vita beate virginis de quodam magno peccatore qui intrauit eccleſiMarie ⁊ videns imaginem eius cogitauit intra ſe vtinuocaret eam an non ꝓ peccatis ſuis. ⁊ dum ſtaret intra ſe pauſando dixit. Si te dominam miſcd̓ie inuocarem incaſſum laborarē quia non exaudis tam magnospeccatores. ⁊ ſic pre triſticia abire voluit. Apparuit evirgo Maria dixit. Sta ⁊ pete a me vt intercedam ꝓte ad filium meum. Cui peccator. O domina libenter.ſed tot ſunt peccata mea ꝙ puto me damnatum. Et illa. Si iam damnatꝰ eſſes adhuc ſcio ꝙ tui poſſum miſereri. qd̓ ille audiens ſtatim petiuit gratiam ⁊ factꝰ eſtvir bonus auxilio Marie. Ideo dixit Anẜ. Pro peccatoribꝰ dulciſſima virgo mater intercedere nunc nō ceſſas qui ſi non eſſent nunꝙͣ eſſes. ⁊ hoc ꝙͣtum ad ſecundum ¶ Ꝙtum ad terciuꝫ ponit̉ ſublimitas virginis. Gluminoſa cum ſubiungit̉. electa vt ſol. Circa qd̓ notamdum ẜm Ariſt. Si lumen ſolis non eſſet ⁊ mūdum illuminaret denſiſſime eſſent tenebre ſicut ptꝫ in principiocreationis mundi cum nondum creatꝰ eſſet ſol in ſuꝑficie abyſſi fuerunt tenebre Gen̄. j. Sed nūc naturalis ille ſol in ſuo lumine nunꝙͣ defecit ꝙͣuis eius lumē ꝑre vel lunc int̓poſitionem aliqn̄ auferri videt̉. Sic vciter ſi Maria nō fuiſſet nata oēs fuiſſemꝰ in tenebrispctōꝝ nec doctrine luminoſoꝝ patriar chaꝝ aūt ꝓph̓aꝝnobis quicꝙͣ ꝓfuiſſent. Iō dicit Bern̄. in ẜmone. Tolle corpus ſolare qd̓ illuminat mundū ⁊ vbi dies. TolleMariaꝫ ⁊ qͥd niſi caligo ⁊ denſiſſime tenebre relinquūt̉⁊ hoc ptꝫ in antiqͥs patribꝰ qͥ ante natiuitatem eiꝰ dicere potuerūt cum psͣ. Timor ⁊ tremor vener̄t ſuꝑ me.⁊ ꝯtexerunt me tenebre. Et vere ſi pctōres nunc hoc ſolatium beatiſſime virginis non hrēt poſſent dicere cūThobia. O qͣle mihi gaudium dum in tenebris ſedeo⁊ lumen celi nō video Thob̓. v. Sꝫ nūc noua lux viſaeſt oriri mūdo gaudium ⁊ tripudiū. vt hr̄ Heſter. viijque nulli nunꝙͣ deficit ſꝫ oēs ad ſe venientes benignerecipit. Ꝙͣuis pctōres interdum ꝑ obſtacula pctōꝝ etbenedicta qui te fideliter inuocatam. ſenſit nunꝙͣ inſuis neceſſitatibꝰ defuiſſe. Et qͥd miruꝫ ſi inuocata adeſt q̄ etiam preſto eſt vocata. Scd̓o ſol ſuo calore qd̓ eſtfrigidum calefacit. Uidemus em̄ ad exꝑientiam qn̄ ſorecedit a nobis ꝑ elongationem ſicut in hyeme contingit tuuc omnia infrigidant̉. arbores ꝑdunt folia. campi ſua gramina viridia. homines relinquūt depicta palatia ⁊ ad loca conuertunt̉ calefacta. Sꝫ cum ſol nobisappropinquat tunc in ſuo ortu infrigidata econtra tūccalefacit. Sic fuit ante natiuitatem Marie. omnes fuerunt infrigidati peccatis. ꝙ velut arbores fructum bonoꝝ opeꝝ minime ꝓtulerūt ita vt illud flebilit̓ ꝯquerebatur psͣ. Omnes declinauerūt ſimul inutiles factiſunt ⁊cͣ. Et quare. quia dicit̉ Eccͣi. xliiij. Gelu ſicut ſolēeffundit ſuper terraꝫ. quis? certe dyabolus qui intantum infrigida uit corda terrenoꝝ hominum auaroruꝫvt nullo igne compaſſionis calerent. ita vt adimpleret̉illud vaticinium Iere. vj. A minore vſqꝫ ad maioremomnes auaricie ſtudent. qꝛ frigidus aquilo flauit ⁊ gelauit chryſtallos. Infrigidauit etiam dyabolus quaſi