.XCI.Sermo

tori vt ex conſtantia p̄dicationis malos arguat ⁊ excellentia vite ad ſanctitatem alios alliciat. ⁊ ſi vnum defuerit nomen p̄dicatoris nō habebit. qꝛ dicit Criẜ. ⁊ ponit̉. xl. diſ. c. multi. Multi bene viuendo ⁊ bene docēdoppl̓m inſtruunt quō viuere debeat. bene aūt docendoet male viuendo den̄m inſtruis quō debeat te damnare. Ideo Iohannes habuit hec duo ⁊ libēter etiam audiebat̉ a ſuo aduerſario herode. de quo ſubdit̉. Et audito eo multa faciebat ⁊ libenter eum audiebat. vbi dicit glo. Ueritatem infatigabiliter p̄dicantem ⁊ ea quep̄dicauerat facientem quis non timebit. ⁊ quis ſequi ⁊audire abhorrebit. Sed ꝙͣuis eum libēter audiebat tn̄cum eum arguit de adulterio ipſum odiebat. ẜm illudProuerb̓. ix. Argue ſapientem ⁊ diliget te ⁊cͣ. Ideo vtdicit magiſter in ſchola. hyſto. Deſiderantes herodiaspariter ⁊ herodes occaſionem aliquam inuenire vt Iohannem occidere poſſent vident̉ inter ſe ſecreto dixiſſenatalis ſui diem corꝑis primis galilee celebrare ⁊cͣ. vt ſupra ſermone p̄cedente. Ideo dicit euāgelium. Cum dies oportunus accidiſſet herodes in natali ſuo cenam feIº cit principibus ⁊ tribunis ⁊ primis galilee. Circa qd̓ notandum. ꝙ conuiuia raro ſolent fieri abſqꝫ peccatis. qꝛdicit Greg. j. moral̓. Ꝙ aliqua ſunt vitia que a conuiuijs ſeparari vix poſſunt aut certe nequaꝙͣ vt epulas ſequit̉ voluptas. Nam dum corpus refectionis delectatione reſoluit̉ cor ad inane gaudium relaxat̉. vnde ſcriptum eſt Exo. xxxij. Sedit populus meus manducareet bibere ⁊ ſurrexerūt ludere. Ideo conſulit. Chato dicens. raro conuiua. Ita etiam in hoc cōuiuio herodistria vicia inſimul fuerunt. Primum fuit celebratio natalis que quidē a nobis fieri nō debet. quia dicit venerabilis Beda in Omelia euangelij hodierni. Non em̄feſtum natalis noſtri in memoriaꝫ reuocare debemus.Sed potius tp̄s exitus noſtri pnīe lachrymis p̄cibuſqꝫcrebris ſtudeamus p̄uenire. Quare aūt diem natalemcelebrare nō debemus oſtendit Innocen. vbi ſupra lij. c. v. dicens. Generamur omnes ſine ſcīa. ſine verboſine virtute naſcimur flebiles. debiles. imbecilles parūa brutis diſtantes. Nam illa ſtatim poſtꝙͣ naſcunt̉ grdiunt̉. nos aūt erectis pedibus nō ſolum nō incedimꝰverumētiā curuatis manibus vix reptamus. Ideo dicit eodē lib. c. j. Quis detoculis meis fontem lachrymarum vt fleam miſerabilem humane cōditionis ingreſſum ⁊ culpabilem humane generationis ꝓgreſſum etdamnabilem diſſolutionis egreſſum. Si herodes iſtagit euangeliſta ibi. Cum introiſſet puella filia ipſius h.rodiadis ⁊ ſaltaſſet placuit herodi ſimulqꝫ diſcumbentibus. Hec ſaltatō fuit occaſio quare caput ſanctiſſimꝓph̓e Iohannis fuit preciſum. ideo de hoc p̄dixit ſapiens Ecc̄i. ix. Cum ſaltatrice ne ſis aſſiduus nec audiasillam ne forte perias efficatia eius o peſſima mater ⁊ iniquus pater qui prius docuerunt filiā ſuā ſaltare ⁊ choriſare ꝙͣ orare. Per cuius ſaltum Iohannes qui interp̄tatur dei gratia eſt occiſus. Sic etiā in chorearū ſaltibꝰmodernarū nō ſolū gratia dei occidit̉ ſed timeo ꝙ xp̄sdenuo crucifigit̉. ⁊ paſſio eius renouat̉. Quia legit̉ in libro de ſepteꝫ donis ſpūſſancti de quodā nobili iuuenequē pater deo dicauit. Hic quadā die circa crucē orāsoccurrit ſibi in mentem quid hoc eſſet ꝙ hoīem magisalliceret ad peccatū. ⁊ in quo deus plus vituperaretur.Dum ſic lachrymis oraret vidit iuuenē pulcrum. ⁊ cuꝫhoc choriſationē magnā qui tranſiēs circa crucē in primo circūitū quilibet dabat vnū ictum ſuꝑ clauos crucifixi. Cunqꝫ facerent ſcd̓m circūitū coronā de capite xp̄iſumentes crucifixi pedibꝰ cōculcabāt. In tercio circuitu planctus eius deridebāt. Quarto in faciē eius expuebant. In quinto latus eius ꝑforabant. In ſexto blaſphemabant. quo facto iuuenis qui duxit choream ait

ad eum. Rogaſti deum vt oſtenderet tibi quid plus aliciat hoīem ad peccatum ⁊ in quo deus plus vituperaret̉. Ideo ego qui ſum princeps inferni ⁊ choriſationisꝓcurator ex p̄cepto veni huc cum miniſtris meis vt tibi expona qd̓ rogaſti primo extenſio brachiorū fit in vituperiū extenſionis brachiorū xp̄i. Scd̓o ꝑ ſertum conculcatio corone capitis xp̄i. Tercio ꝑ cantum vituperatur planctus xp̄i. Quarto ſaltus fit in deriſionē. Quinto ꝑ ornumentū conſpuit̉ xp̄s. Sexto ꝑ leticiam cordisaperit̉ latus xp̄i. Uide miſer ſaltator ⁊ ignobilis ſaltatrix ꝙ peiores eſtis iudeis qui xp̄m crucifixerunt ⁊ deriſerunt in terris tranſeunte. vos aūt in dextera patrisin celo regnantē. Terciū peccatū fuit regis temerariuꝫiuramentū. qd̓ tangit euangeliſta. Rex aūt ait puellePete a me quid vis dabo tibi licet dimidiū regni meiſuꝑ quo dicit Hiero. in glo. Ideo forte iurauit vt occaſionem occidēdi haberet. qꝛ nō audebat p̄ populo quiIohannē tanꝙͣ ꝓphetam habebant. Etiā ex hoc ꝙ qͣſiuit occaſionē mortis. qꝛ ſi illa interitum patris vel matris poſtulaſſet herodes nō conſenſiſſet. Illa aūt ſubodinatio patet ex illo ꝙ filia petiuit conſiliū matris quidpeteret dum exiuit de cōuiuio ad eam dicēs. Quid petam. ipſa em̄ debebat dare conſilium q̄ dudum mentale fecerat homicidiū. qꝛ volebat euꝫ occidere ſed nō poterat. Sed qꝛ nunc poſitum fuit ad ſuū conſilium ⁊ edictum. Ideo caput Iohānis baptiſte nihil aliud petasdixit. Hoc ideo dixit vt hanc lucernā euelleret q̄ ipſamſepius arguebat. Dicebat em̄ ad filiam illud ſapientis.Circūueniamus .i. decipiamus iuſtū. qꝛ inutilis eſtbis ⁊ contrarius operibꝰ noſtris. q. d. Cum nos vomus viuere carnaliter ⁊ nō ẜm legem diuinā. ⁊ dictamen recte rōis. ⁊ nos ſuꝑ hoc vult arguere. Inſtructaigit̉ filia a matre omni poſtpoſita verecundia virginalinō erubeſcat cōuiuantes intrat nō petēdo ſed imꝑando dicens. Uolo vt ꝓtinus des mihi caput Iohānisbaptiſte. Hic dicit Criẜ. in Omel̓. Intrat beſtia nō puella querit amputare nō ſaltare. diſcurrit fera nō femina. ſeuicia creſcit. augmentū fit fraudis crudelitate. naꝫcorꝑe eſt ſingularis. fera em̄ capit p̄dam. fremit ore dentibus. frendit fetum nō ſuſcipit ſed ꝓducit. Tunc contriſtatus eſt rex ꝓpter iuſiurādum. Suꝑ quo dicit Beda in Omelia hodierna. Hec triſticia herodis nō ablutio ſed confeſſio ſceleris eſt. Sic plerūqꝫ reprobi reco. L.gnoſcunt ſe erraſſe nec tn̄ a peccato quieſcunt illi equaliter penitentia ac confeſſio cōtra ipſos teſtimoniū dātqꝛ neſeij nō derelinquunt cum peccant qd̓ culpāt ſe cohibere nolunt. Qui tn̄ herodes triſticiam monſtrabatin vultū ſed occulte letabat̉ in mente. ꝙ ea petebat queantea facere diſponebat. qꝛ ſi caput herodiadis peteret̉nulli dubium hoc nullatenus daret ꝓpter iuramentuꝫaūt ⁊ eos qui pariter accūbebāt iuſſit dare iuſſitqꝫ ⁊ decollare. Noluit eam contriſtari ꝓpter diſcūbentes. ſedmiſſo ſpiculatore p̄cepit amputare caput Iohannis incarcere. ⁊ attulit caput eius in diſco ⁊ dedit illi puelle etpuella dedit matri ſue. Suꝑ quo dicit Criẜ. Audiſtisfratres quanta ſit nata de voluptate crudelitas de libidine impietas. allatum eſt caput Iohānis in diſco quiſalutares monitiones dabat de inceſtu ꝙ ſcꝫ nō liceretmenſa migrat in caueam vertit̉ dn̄s in araneam. Fiūtde pranſoribus peccatores mutat̉ feruore conuiuium.fit cibus cades. vinum tranſit in ſanguinē. fumus apponit̉ in natali. in ortu exhibet̉ occaſus. conuiuiū mutat̉ in homicidium. organa virtutum in fumos. hec ille. Hic dicit gloſa hoc fuit impietatis genus ꝙ tambeatū caput ad vnius ꝑeſſime ⁊ laſciue ſaltatricis ampujtatū eſt petitionē in qͣ fuerunt illi beati oculi qui totiēsip̄m xp̄m nō modica ſpūali dulcedīe. ⁊ etiā ſpm̄ſanctūin ſpecie columbe intuebant̉. in quo fuerunt ille auresque vocem patris audierant. in quo illi nares in quibus olfactus totius trinitatis delitiarum ſpiritualiter