De ſancto Bartholomeo

p̄cedere cum omni humilitate ſicut boni ſerui in charitate nō ficta in verbis veritatis in virtutibꝰ ſanctis ininnocentia ⁊ cōtinentia: in caſtitate: in ieiunijs. in viglijs. in or̄onibꝰ. ⁊ ceteris virtutibꝰ vt nobis dici poſſit illud psͣ. lxxxiij. Ibūt de virtute in virtutē ſancti ⁊ electdei. hec Beda. Uel ẜm alios hec ꝯtentio potuit eſſe exelatione. Nam audientes a xp̄o diſcipuli Petro ꝓmiſas claues Math̓. xvj. cum dixit. Tibi dabo claues regni celorum. Etiam iacobū ⁊ iohannem ductos in mtem tranſfiguratōis dn̄i Math̓. xvij. Dolebant aliquēſibi p̄ferri. ideo contendebant in hoc nō mirum. qꝛ adhūc carnales erant ⁊ ſpm̄ſanctū in tanta plenitudinēnondum acceperant. ⁊ huic opinioni concordat lr̄a ſequens. Et hoc ad primū. ¶ Ꝙtum ad ſcd̓m ponit̉ ſauatoris fidelitas ⁊ benignitas in correctiōe cum addiDixit aūt eis ieſus .ſ. ꝓ correctiōe. Reges gētiū dn̄ant̉eorum. Circa qd̓ notandū. Pellicanus vt dicit glo. ſuꝑpsͣ. cj. eſt auis in correctione pulloruꝫ exceſſiua. qꝛ cumpulli excedunt ipſam matrem in faciē vel verberantesipſos repercutit crudeliter ⁊ occidit. Econtra aūt aquila vt dicit Ariſt. li. vj. cum viderit pullos ſuos nolle exire de nido paulatim deijcit ⁊ alis ꝑcutit. vt ſic aſſueſcātF ad volandū. Sic ſpūaliter ſunt quidam parentes tamſpūales ꝙͣ carnales qui more pellicani in correctōne filiorum nimium ſunt crudeles. Contra qd̓ dr̄ in can̄. di.xlv. licet plerūqꝫ. Plus inquit erga corrigēdos agit beniuolentia ꝙͣ fraternitas plus. cohortatio ꝙͣ comminatio. plus charitas ꝙͣ ptās. De carnalibꝰ parētibꝰ referValerius in poli. li. v. c. vj. Ꝙ quidā pater noīe Brrcus. cum debebat filios caſtigare. ipſos ad palum alligauit. ⁊ cum ſecuri immiſericorditer verberauit. Sic ibidem refert de Caſi. qui corrigere volens filiū ſuum occidi mandauit. Sed ille fuerunt crudeles correctionesquēadmodū adhuc inueniūt̉. qui pueros ſuos crinibꝰapprehendentes ad terrā ꝓijciunt pedibꝰ calcant. Cōtra quos dicit ſapiens Prouer. xxix. Uirga atqꝫ correctio .ſ. mitis tribuunt puero ſapientiā. Ideo benigniſſimus aquila xp̄s videns pullos ſuos .ſ. diſcipulos in nido alte ſuꝑbie. eos benigne correxit. ⁊ de nido elatōnisexire compulit. ꝓponens eis exemplū familiare dicensReges gentium dn̄antur eorum. q. d. Gentes que nōcredunt vitam aliā poſt illam appetunt p̄lationes ⁊ dominia. vt ſic dilatent noīa ſua. ẜm Boeti. li. iij. ꝓſa. vꝘuis late humana tendant̉ imperia. plures neceſſe ēgentes relinqui. quibꝰ regum quiſqꝫ nō imperet. Nonem̄ poſſunt noīa eorū ⁊ dominia vndiqꝫ ꝑuenire. Ideoexilis eorum p̄latio ⁊ ptās. qͣſi diceret. Ideo vos nō debetis appetere talem ptātem. Et dicit notāter. Regesgentium dn̄antur. Quia cuncti anhelant vt cōiter adp̄lationes vt p̄ſint. ſed nō vt ꝓſint. Sed audiant beatūBern̄. in ſuo appologetico. Ue tibi ſi p̄es ⁊ non ꝓdesDe hoc Greg. xxiij. moral̓. c. ij. Unuſquiſqꝫ inquit ſuꝑbus rector. totiens ad culpam apoſtaſie dilabit̉. quotiens hominibꝰ p̄eſſe delectat̉. Qd̓ conſiderans quidamnobilis romanus noīe Malius de quo refert Ualerius li. v. Cui cum ſenatus offerreret̉. ꝓpter caliginē oculorum ſe excuſauit. Sed cum illi diligentius inſtarentAlium ait queratis in queꝫ hunc honorem trāſferatisNam ſi hoc me facere cogitis. ego mores veſtros ferrenō potero. nec vos meum imperiū tolerare. Et ſequūQui ptātem habēt ſuꝑ eos bn̄fici vocant̉. qd̓ de aliqubus regibꝰ dici pōt. qui ſuis ſubditis fuerunt bn̄fici etbenigni nimium. iniuſte nō dep̄dantes ſed magis nutrientes. Refert Sydonius de Tito imperatore. Quadepto imperio. conuiuia inſtituit magis iocūda ꝙͣ aīfecerat. Nulli ciuium aliquid accepit. nullū a ſe ſine ſpeet munere dimiſit. Ideo dicit b. Aug. de verbis dn̄i ſemone. vj. Bonus ſi fuerit qui tibi p̄eſt. nutritor tuusMalus ſi fuerit tortor tuus eſt quales ſūt moderne poteſtates. Qui quidem volunt vocari bn̄fici noīe. ſed nō

beneficentiā ſubditis on̄dunt in opere. ſed vt tortores:ꝓprie quaſi raptores. ſimiles illis qui plagabant egyptūExo. viij. Qui ſanguinē eorum vndiqꝫ extraxerunt. ſicet noſtri ptātes extrahunt ſanguinē pauperū ⁊ ſudorēSed audiāt ſpm̄ſanctū ꝑ ſapientē dicentē. Panis egētium eſt via eorum. ⁊ qui defraudat eos vir ſanguinuꝫeſt. qui aufert in ſudore panem deſiderāti cibos. qͣi quioccidit ꝓximum ſuū Ecci. xxxiiij. Sed panis ille quemauferunt pauperibꝰ vertet̉ eis in amaritudinē. Iuxt.illud Iob. xj. Panis illius in vtero vertet̉ in fel aſpidūIdeo dicit dn̄s ad diſcipulos. Uos aūt nō ſic .ſ. deſiderate regnare. ſed qui maior eſt in vobis in dignitate. fiat ſicut minor in humilitate. ẜm illud Ecc̄i. iij. Quantomaior es humilia te in om̄ibꝰ. ⁊ corā deo inuenies gratiam. ⁊ qui p̄ceſſor eſt .ſ. inter vos. fiat ſicut miniſtrator.ẜm illud Ecc̄i. xxxij. Rectorē ſi te poſuerint. noli extollieſto in illis ſicut vnus ex illis. curam illorum habe ſicutminiſter. Nam quis maior eſt qui recumbit an qui miniſtrat. nōne qui recumbit? Gloſa dicit. Qui recumbitmaior eſt quo ad iudicium ſeculi. ſed quo ad iudiciū deiſecus eſt. Sed qui miniſtrat ſepe maior eſt apud deumEt ponit ſe xp̄s in exemplum apl̓is dicens. Ego aūt inmedio veſtrum ſum ſicut qui miniſtrat. qui aquā pedibus veſtris ſuꝑfundendo: lauando. ⁊ lintheo extergendo Ioh̓. xiij. Doctrinā tribuo Math̓. iiij. Circūibat ieſus totam galileam docens in ſynagogis eorum. ⁊ p̄dicans regnum dei. ⁊ infirmitates ſanando. Ibidem ſanans oēm languorem ⁊ infirmitateꝫ in populo. Tumetiā ꝓ peccatoribꝰ moriendo Math̓. xiij. Uenit filiushoīs non miniſtrari. ſed miniſtrare. ⁊ dare aīam ſuamin redemptionē ꝓ multis. Et hoc qͦ ad ſcd̓m. ¶ Ꝙͣtūad tercium ponit̉ in hoc euangelio pͥmiorum multiplicitas in ꝓmiſſione cum ſubiungit̉. Uos eſtis qui pmiſiſtis mecum ⁊cͣ. Pro quo eſt ſciendum ẜm naturales.Animal anteꝙͣ in eſſe ꝓducit̉. iam habet nutrimentūſibi diſpoſitum .ſ. ſaltē viuificatiuū. ſi in vita ꝑmaneat.ſicut ꝓbat Ariſt. li. vj. aīalium. de pullis gallinarū. qude albugine ouium excubant̉. ⁊ ſi viui ꝑſeuerant ne deficiant. diſpoſitus eſt eis cibus vitellum oui. de quo an̄ꝙͣ teſtam exeunt interim nutriant̉. Sic quilibet homoinfans vel ſenex ſi eſt viuificatus ꝑ baptiſmum. vel perpnīam renouatus. ſi ꝑmanſerit in gratia vſqꝫ in finemmiliter p̄deſtinatis anteꝙͣ naſcerent̉. Nam iam p̄uidiſicut de ſe teſtat̉ Aug. li. ſoli. xxviij. Anteꝙͣ naſcerer dn̄eſpes mea ab vberibꝰ matris mee tu p̄ueniſti me preparans mihi ſemitas quibꝰ intenderem ⁊ venirem ad gloriam domus tue priuſꝙͣ me formares in vtero nouiſtime. ⁊ anteꝙͣ exirem de vulua quicquid tibi placuit preordinaſti de me. hec Aug. Et hoc eſt verū ſi ꝑſeuerauerit. Quia ẜm Bern̄. in quadam epl̓a. ꝑſeuerantia eſt filia regis ſummi finis virtutum earumqꝫ cōſummatio⁊ virtus. ſine qͣ nemo videt dn̄m. Ideo dicit dn̄s. Uoseſtis qui ꝑmanſiſtis mecum in temptationibus meis.quia vt ait Beda. Non inchoantibus dat̉ p̄mium regni. Sed diceres. Quō diſcipuli cum xp̄o ꝑmanſeruntᵐcum eum in maiori temptatione mortis eo relicto omnes fugerunt Math̓. xxvj. Et hoc cōquerit̉ dn̄s Iol̓xix. Noti mei ſicut alieni receſſerunt. Ad hoc reſpōdetur. ꝙ ad breue fugerunt ꝓpter. metum iudeorum. ſedcito redierunt. ideo fuga non eſt eis reputata. In hocnos docemur ne improperemus peccatum peccāti. qͥdicit ſapiens. Ne deſpicias hominem auertentem ſepeccato nec improperes ei Ecc̄i. xix. Ideo quia ſtatimreuerſi fuerunt diſcipuli dicit eis. Vos eſtis qui ꝑmanſiſtis mecum ⁊cͣ. Et ſubdit narrando eis de premijs d̓icens. Et ego diſpono vobis ſcꝫ principaliter. quia tpusp̄teritum ⁊ futurum nō eſt apud patrem meum. ſed totum eternaliter p̄ſens eſt. De hac diſpoſitōe dicit Aug.