Sermo.LXXXVII.

Acta eſt contentio interdiſcipulos ieſu. quis illorum videret̉ eſſe maio.⁊. Luce. xxij. ¶ Pli. in ſpe. na. ⁊ Auicenna dicunt. Ꝙ inter apes vbi habitant in alphearibus ſumma eſt paxcōcordia. ita vt inter ſe ad cōtentōes minime moueantSed ſi aliqua illarū pacē attemptauerit infringere. hācferiunt aculeis ⁊ interficiūt. Econtra inter leones ⁊ aliBas beſtias crudeles ſemꝑ eſt cōtentio ⁊ guerra. ¶ Spialiter ita inter humiles qui ſignificant̉ ꝑ apes ſemꝑ eſtconcordia. Quia ſciunt illud qd̓ dicit Hugo de ſanctovicto. Ubi oīs aufert̉ gratia: ibi celerata regnat diſcordiā. Ideo legit̉ in vitaſpatrū. Ꝙ duo fratres cum dirinuicem morarent̉. contēdere ſil̓ nō potuerūt. tandemdixit vnus alteri. Faciamus ⁊ nos litem. ſicut hoīes demd̓o. Cui ille. Neſcio qͣliter fit lis. Ad quē ille. Suppene ī medio laterē. ⁊ ego dico meū. ⁊ tū v̓o dic nō: ſꝫ meūPoſita aūt teſta in medio. dixit vnꝰ meū ē. ⁊ alter nō inqt. ſꝫ meū. Et ille etiā tuū eſt: tolle gͦ et vade. Et ſic inteſe contendere nō potuerunt. Sed ſuꝑbi ⁊ iracundi. ſꝑhabent inter ſe cōtentiones. ẜm illud Prouer. xvij. Inter ſuꝑbos ſemꝑ iurgia ſunt. Sicut patet de rege Nabuchodo. babylonis. ⁊ Sedechie rege inter qͦs erat cōtentio. vt alter alterius diuitias ⁊ regnū poſſideret. Ettandē Nabucho. ſuꝑato Sedechia ſuccendit domumeius ⁊ ipſum vinctū duxit in babylonē. Ut habet̉. iiij.Reg. xxv. Idem Iſaie. xxxix. Ita etiā fuit contentio inter diſcipulos ieſu qui adhuc erāt carnales. ⁊ ex quadꝫelatione vnus alteri p̄ferri verbis contēdebat. ſicut dehoc dicit euangeliū. Facta eſt contentio. In quibꝰ verbis tria deſcribunt̉. Primo diſcipulorū carnalitas a cōtentione. ibi. Facta eſt contentio. Scd̓o ſaluatoris fidelitas in correctione. Tercio p̄miorum mult. plicitas in ꝓmiſſione: ¶ Primo tangit̉ diſcipulorū carnalitas. cumdicit euangeliū. Facta eſt cōtentio. Circa qd̓ eſt ſciendūad experientiā audimus qn̄ cordule ſimul cōuenientesad cytharā iungunt̉ dulces melodie ⁊ concordia reddūtur qͥ faciunt alleuiationes hominibꝰ. ⁊ etiā poſſeſſis ademonibꝰ. Sicut hoc legit̉ .j. Reg. xvj. de ſaul. Qui cūa ſpū maligno vexaret̉. dixerunt ad eū ſerui. Ecce ſpūsmalignus exagitat te. querat̉ aūt regi qui pſallat cythara manu ſua ⁊ leuius ferat. Queſitus eſt igit̉ dauid quiquotiens arripiebat ſpūs ſaul ꝑcutiebat cytharā et illmelius ferebat ⁊ reuocillabat̉. Quia vt dicit lyra ſupereodē loco. Melodia bn̄ concordans attrahit ad ſe mentis attentionē. ſic ꝙ hoīes audientes melodias. vix aliqua circa ſe ꝑcipiunt. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ab alio retrahit. ⁊ ſic pōtalleuiare afflictionē a demone cauſatā in hoīe. Ecōtraaūt ſi cordule q̄ ſimul nō cōueniūt ſuꝑant aliud inſtr̄nmuſicū reddunt̉ diſſonantie inepte. ⁊ corde abinuicemcorrumpunt̉. Sicut ꝓbāt naturales de chordula factade inteſtinis lupi. q̄ ſi iūgant̉ cordis factis de inteſtinisouis chordis diſſonantiā ⁊ diſcordiaꝫ ſimul faciūt. et ſeinuicē deſtruunt ⁊ corrūpunt. Recte ſicut plume aquile adiuncte plumis columbe eas excoriant ⁊ corrodunCſi diu in eodē loco mittunt̉ ¶ Spūaliter ſic eſt de hoībꝰqn̄ ſunt cum illis cum quibꝰ ꝯueniunt in moribꝰ dulcēreddunt laudis ⁊ cōfeſſionis melodiā. Si aūt iungantcum diſcordantibꝰ in moribꝰ ⁊ in fide. ⁊ ecōtra redduntineptas cōtentiones ⁊ diſcordias. Figurā habemus depetro apl̓o hic cum eſſet iunctus xp̄o: ⁊ alijs apl̓is dulcem fecit ſonū alte etiā cōfeſſionis qn̄ dixit. Tu es xp̄sfilius dei viui Math̓. xvj. Sed cum iunctus fuit lupisid eſt phariſeis in domo cayphe diſtortū fecit ſonū. dic.te euangeliſta. ꝙ cepit anathematizare ⁊ iurare ꝙ nonouiſſet hoīem Mathei. xxvj. Uide ꝙͣdiſſonans voquē prius confitebat̉ deū ⁊ hoīem. hunc iam abnegatdo ſoluendo cōmemorat hoīem. Sic apl̓i qn̄ fuerūt inuicem iuncti in humilitate dulcē fecerunt ſonū confeſſi

Sicut de hoc dicit euangeliſta. Facta eſt contentio .ſ. inverbis inter diſcipulos ieſu. quis eorū videret̉ eſſe maior. Sed diceret quis. Un̄ ſurrexit illa cōtentio? ad hāc. Dqueſtionē fabulant̉ aliqui ꝙ habuit ortum qn̄ dn̄s fuiſſet vocaturus ad conuiuia deuotarū mulierū vel etiāphariſeorū cū apl̓is ſuis. tunc delicatiora cibaria appoſuiſſet beato Bartho. apoſtolo hodierno. tanꝙͣ magisdelicate enutrito. Quia dicit̉ fuiſſe de regia ſtirpe procreatus. qui cibarijs nutriunt̉ delicatis. ⁊ nō competiteis cibus groſſus pauperum ⁊ cōis. ẜm ꝙ dicit Augude verbis dn̄i. Et ponit̉ in can̄. diſt. xlj. c. Non cogant̉diuites pauperū cibis veſci vtant̉ cōſuetudine infirmitatis ſue. ſꝫ doleant ſe aliter ſuſtentari nō poſſe. ſi cōſuetudinem mutant egrotant. vtant̉ ſuꝑfluis. dent inopbus neceſſaria. vtent̉ p̄cioſis. dent pauꝑibus vilia. hecAug. Ad hanc dicunt nonnulli fuiſſe cauſam cōtentionis diſcipulorum exiſtimantes ex hoc ſibi beatū Bartho. tanꝙͣ nobiliorem p̄ferri in maioritate ⁊ honore. qꝛreliquerat regias diuitias ⁊ xp̄m voluntarie ſecutus eſtin pauꝑtate. Audierat em̄ a xp̄o Math̓. xix. Uos quireliquiſtis omnia ⁊ ſecuti eſtis me. ſedebitis ſuꝑ ſedesduodecim iudicantes. xij. tribus iſrl̓. Et exquo beatusBartholomeus plus ceteris dimiſerat eſtimabant eūſedem altiorem accipere. Simile legit̉ in vitaſpatrumli. iiij. Ꝙ quidam diues romanus in pallatio imperatoris magnum habens locum. dimiſſis omnibꝰ pauꝑin heremum clam abſceſſit. Uidens aūt quidam p̄ſbꝰter ꝙ homo ille delicatus eſſet mittebat ei quicquid adeccleſiam eius veniebat. Audiens hoc quidam de magnis monachis famam eius. ſperans ipſum habere cōuerſationem magis arduam. ſed cum vidit ipſum veſtitum mollibus. ⁊ caligas habentem in pedibus. ⁊ cibis illis delicatis vti. contendit intra ſe verbis ⁊ ſcādalizatus eſt. Qd̓ intelligens romanus dixit. Ex qua prouincia es. Cui ille. Egyptius ſum. ⁊ ciuis ciuitatis magne nec aliꝙͣdiu habitaui in ea. Et romanus. Anteꝙͣeſſes monachus. quid operabaris? Et ille. Cuſtos erāagrorum. Cui iterum. Ubi dormiebas? Reſpondit.In agro in terra nuda. Quid inquit māducabas. Etille. Panem ſiccum ⁊ aquā bibebam. Audiens hec romanus. narrās ſuā vitam p̄teritam. quomodo de ciuitate romana ⁊ nutritus in aula regia eſſꝫ delicate. Quōhabuiſſet domos magnas pecunias. lectos veſtitos exauro. habens p̄cioſiſſima ſtramenta. Sed dimiſſis omnibus veniſſet pauper in deſertum. Qd̓ ille audiens dixit. Ue mihi qꝛ de multa tribulatione ⁊ labore ſecularirepauſandum huc veni. Tu aūt ex multa delectationeſeculi voluntate ꝓpria in tribulationem veniſti. Et ipſius verbis multum ꝓficiēs receſſit in cellam ſuam. Itaaūt alij apoſtoli de tribulatione ⁊ labore mundi .ſ. laborioſa piſcatione veniebant ad xp̄m ⁊ non erant in delitijs nutriti. Ideo ſtante opinione illa nō debuiſſent inter ſe contendiſſe. cum vidiſſent ꝙ dn̄s delicatiora cibaria ſibi porrexiſſet. Sed hac opinione dimiſſa tāꝙͣ apocripha dicit̉ ꝙ duplex pōt eſſe cauſa huius contentōisPrimo em̄ potuit eſſe iſta contētio ex humilitate. quiaaudierunt illud Math̓. xj. Ꝙ xp̄s dixit ſe in breui forcrucifigendum ⁊ moriturum. Ideoqꝫ queſierunt interſe quis aptior poſt mortem xp̄i eſſe videret̉ ad tenendūlocum eius. Quam opinionem ſequens Beda in omelia hodierna dicit. Noui mores eſſe ſolēt in ſcripturisſemꝑ exempla patrum p̄cedentium quibus ad meliora ꝓficiūt inquirere oportet. in quibus de ſuis actibushumiliētur explorare. Uide inter diſcipulos xp̄i factaeſt contentio vt audiſtis in p̄ſenti euangelio quis eorūvideret̉ eſſe maior. nō incredibile eſt ꝙ iuxta hoc qd̓ alibi p̄cipitur eadem ſit facta contentio vbi dicit̉. Contendite intrare ꝑ anguſtā portam vt honore ſeinuicem p̄uenire contenderēt. Et ſubdit. Ideo nos omni ſtudiocontendere debemus in bonis ſemꝑ operibꝰ alius aliūQ Q