Sermo.LXXXVI.

Precedebat aūt dauid. ſcꝫ xp̄s. cū cythara ſue humanitatis: ⁊ cantoribꝰ ſanctis angelis. qꝛ vt ait Hiero. in ſermone de aſſump. hō. Obuiam venerūt dei genitrici.vſqꝫ ad throuū ſibi ante mundi ꝯſtitutionē p̄paratumcū laudibꝰ ⁊ canticis honorifice deduxerūt. Ibidē nulli dubiū eſt illam oēm celeſtem hierl̓m tūc exultaſſe ineffabili leticia ⁊ cū gratulatione iubilaſſe. qn̄ feſtiuitashec que nobis reuoluit̉ annua. illis omnibꝰ facta eſt cōa. Et ſubdit. Si gaudiū ſit in celo de quolibet pecre ꝯuerſo. multomagis putandū. ꝓ tante virginisexaltatione. p̄ſertim. qꝛ eius celebritas laus ⁊ fauus eſtſaluationis. Unde credimus ꝙ nō hunc diē tm̄ hymnū dicant in ſuꝑnis. verūetiam ꝯtinuū eterne iocunditatis ⁊ leticie: ⁊ venerationis obſequiū eam colunt om̄itripudio amoris ⁊ gaudij. Et hoc ad ſecundū.Sermo pͥmus. De ſancto Bartholomeo apl̓o.Onathas expoliauit ſeunica ⁊ dedit eam Dauid. j. Regum. xviij.Solinus in lib̓. de mira. mūdi. Aues inquiſq̄ plumas a ſe abijciūt vel illis ſe expoliant quodāmodo renouant̉. Quia Pli. in ſpe. na. ꝓbat de aquila quein ſenectute patit̉ grauedinē in alis ꝙ volare nō pōtideo querit fontē aque ſcaturientis. deinde aſcendit inaera inquantuꝫ pōt. donec ex calore aeris ⁊ labore volatus. ſtomachus fortius incaleſcat. ⁊ tunc pͥoris apertis in pēnis ⁊ relaxatis. ſubito in fontē ruit. in quo plumis depoſitis renouat̉. ¶ Spūaliter ꝑ aquilā intelligūtur hoīes ſancti. qꝛ recte ſicut aquila inter alias aues eſtvelut regina. Sic aīe ſanctoꝝ hoīm habēt ſe vt reginevt ꝓbat beatus Grego. ſuꝑ illud Cant̓. vj. Sexagintaſunt regine dicens. Quid ꝑ reginas niſi ſanctoꝝ aīe deſignant̉. q̄ dū corꝑa ſua prudenter regūt. ⁊ alijs p̄ſuntregnū eternū ſibi acquirūt. Et ſubdit. Sunt em̄ nōnulli in ſancta eccleſia. qͥ carnem ſuā ꝓpter deū affligūt. vicia vincūt demones velut tyrannos ſibi ſubijciūt. oēsmotus ſuos vt nō inordinate currant ſapienter regūtalijs p̄dicant hoc qd̓ ipſi faciūt. multos a faucibus demonū gladio impugnantes abſtrahunt. Quid hmōiaīe niſi regine exiſtunt. q̄ dū regem ſuū xp̄m valde diligunt amoris ex mixtione regi oēs filios .i. fideles populos gignunt. Hec ſunt verba Greg. Talis regina fuitaīa beati bartholo. q̄ corpus ita rexit: vt ſe ꝓpter deumaffligeret. qꝛ centies in die. ⁊ totiens in nocte genua flctebat. ⁊ corpori ſuo vim faciebat. vt dicere potuiſſet cūapoſtolo. Caſtigo corpus meum ⁊ in ſeruitutem redigo. j. Corint̓. ix. Uicit etiaꝫ demones quos in orationeſua ſuccendit. alijs hoībꝰ p̄dicauit. ⁊ rhete ſue p̄dicationis cepit. Sicut de his dicit beatus abbas Theodo. inẜmone de ſancto Bartholo. Aue inquit o Bartholo.beatoꝝ beatus qͥ ex diuine lucis ſplēdore ſancte eccleſiepiſcator rationabiliū piſcium dulcis. fretus in die palmitis. vulnerator dyaboli mundū ſuo latrocinio vulnerantis. hec Theodorus. Ita igit̉ beatus bartholo.plumas abiecit diuitiaꝝ. ⁊ ſe illis ſpoliauit more aquileqn̄ dereliquit regnū ſuū terrenū ⁊ ad xp̄m qui eſt fonsvite volauit. in quo ſe velut aquila renouauit. ita vt deipſo dici poſſumus verba p̄libata. Ionathas expoliauit ſe tunica ſua. hoc eſt diuitijs que hoīem tegūt ⁊ veſtiunt. In qͥbꝰ btūs apl̓s a duobꝰ cōmendat̉. Primoab eminēti liberalitate. ibi. Ionathas expoliauit ſe. Secundo a feruenti charitate. ibi. ⁊ dedit eā dauid. De pͥB mo eſt notandū ẜm phyzologū ⁊ alios naturales. Serpens ſeneſcēs pluribꝰ diebꝰ abſtinet ſe a cibo. vt ſic pellis eius citius a carne relaxet̉. Deinde guſtata herbadam amara ꝑ quā ꝓuocat̉ ad vomitu. ⁊ humorē euomit virulentū. qͥ fuit cauſa infirmitatis. caudam ⁊ cutērigidam mollificat: in qua ſe balueat ⁊ humectat. ⁊ ſic

anguſtam rimam alicuius petre querens quā intrat ⁊ꝑ quandā violentiā tranſiens ꝑ eam a pelle antiqua ſeexpoliat ⁊ enudat. ⁊ poſtea tumulū fugit ⁊ ſoli ſe exponit. ⁊ nouā cutem ad ſe ſumit. Eundē modū renouationis ponit etiam Ariſto. xiiij. lib̓. de aīalibo. ¶ Spūal̓rꝑ ſerpentē btūs apl̓s bartholo. aperte deſignat̉. Quidn̄s dixit ad eū quēadmodū ad alios apl̓os. Ecce egmitto vos ſicut oues ī medio lupoꝝ. eſtote gͦ prudētesſicut ſerpentes ⁊cͣ. Math̓. x. Primo igit̉ comꝑatur ſerpenti. Quia ẜm Ariſto. lib̓. vij. aīaliū. Serpentes multū diligunt vinū. ideo venant̉ cū vino: ⁊ ſepe vino capiunt̉. Similiter diligūt lac valde ⁊ ſequunt̉ odorē eiꝰ.⁊ ideo ſi alicuiꝰ ventre ſubintrauerint: extrahi poſſuntlactis odore. vt dicit idē qͥnto dyaſcorides. Ita beatusbartholo. dilexit vinū diuinitatis. ẜm illud Eccͣi. xxxjUinū ē exultatio aīe ⁊ cordis: moderate potatū. Et ſil̓iter vinū ſue auſtere p̄dicationis. qn̄ de penis inferni intonuit dn̄s. Ibūt hī in ignem eternū Math̓. xxv. Et p̄om̄ibꝰ tn̄ dilexit lac ſui dulciſſimi ẜmonis. Quia d̓ xp̄odr̄ Cant̓. iiij. Fauus diſtillans labia tua. mel ⁊ lac ſb̓ lingua tua. Ideo ſecutus eſt odorem huius lactis doctrine melliflue. Et ſic xp̄o eſt venatus. Quia legit̉ de ipſoqd̓ licꝫ eſt apocriphū. eſt tn̄ rōni nō ꝯtrariū ꝙ philippꝰᵛrex ſyrie qͥ fuit pater be. bartholo. valde peritus erat inſcīa aſtrologica. qͥ ſemel intuens aſtra vidit inter ceteraꝙ mundus ꝑ vnū hoīem eſſet renouandus. qd̓ retulitpͥncipibꝰ ſuis ⁊ militibꝰ qͥ illud tanqͣꝫ acceptione dignūin rei memoriā ſcripto cōmendarūt. Mortuo aūt phylippo rege. Bartholomeus tanꝙͣ verus heres ei in regno ſucceſſit. illūqꝫ vſqꝫ ad tēꝑa xp̄i in iudea p̄dicantisſtrenue gubernauit. Cū aūt bartholo. a mercatoribꝰ didiciſſet. ꝙ xp̄s in iudea p̄dicaret ⁊ ſigna faceret: cogitauit. Uere iſte eſt de quo pater tuus dixit. ꝑ quē ⁊ mundus eſt renouandus. Et ſic aſſumpto exercitu concitocurſu venit in bethaniam in qua ⁊ inuenit Ieſum p̄dicantē. Hunc ergo cū inſpexiſſet vidit quendā ſplendorem igneū de facie eius ꝓcedentē. quo mediante eiuſdēp̄dicatione melliflua mixto vino acute correctionis tractus fuit ad xp̄m. ⁊ ab eo acceptus. Et remiſſo exercituregno renūciauit. ⁊ xp̄o anno etatꝭ ſue. xxix. adherebatHec nō ſcribo aſſertiue. ſꝫ dūtaxat exemplatiue. Sed illud eſt ꝯtra multos ſeculares. qͥ nec vino ſue auſtere p̄dicationis: nec lacte dulce monitionis poſſunt renouari. Siue em̄ eis dicat̉ de penis ꝑpetuis inferni. ſiue gaudijs dulciſſimis celi. nullo modo illud capit eoꝝ memoria. Ideo docet b. Ber. in quodā ẜmone dicēs. Subeat memoriā tuā gehēnis olla. fornax ferrea magne babyionis domus. mōtis anxietas. domicilium flamaꝝ.globus acerbitas frigoris ⁊ tenebre ſempiterne. Conſidera ordinem tormentoꝝ tartarū. magnitudinē penarū. miſeriā. infirmitatē intellectualibꝰ oculis. Iſta p̄curre ⁊ poteris dicere. Melius mihi erat ſi natus nō fuiſſem. hec bern̄. Idem perpendit qͥdam Gothardꝰ noīede quo inuenies in ẜmōe .j. de beata magdalena in fineIdeo Bern̄. docet in quodā ẜmone. Illos qui paruipendūt penas inferni. ⁊ p̄dicatores de his narrantes.nō tamen inſpiciūt celi gaudia. ſic inquiens. Reminiſceris ergo qualis ſit illa glorioſa ciuitas. celeſtis habitatio. locus vite. ſuauitatis palaciū. ſplendor gl̓ie. magnitudo gratie. ⁊ claritas infinita. Attende ordinem gaudioꝝ gaudentiū. vultus premioꝝ. viciſſitudinē ⁊ multitudinē deliciaꝝ. Et potes exclamare. Dn̄e tu es deusmeus. Secūdo ſerpentes aliqui ẜm Iſid̓. li. xij. ſunt velociſſimi curſus ⁊ leuis motus. ꝙ quia volare vident̉.ſicut eſt ſerpens qͥ dicit̉ Iaculus. qͥ euolat vt iaculum.Sic in arabia ſunt ſerpentes qͥ a multis ſyrene vocant̉qui plus currunt ꝙͣ equi. vt dicit idem. Sic beatus bartholomeus fuit velox ad obediendū diuino p̄cepto. etqͣi volando illud adimpleuit. Dederat em̄ dn̄s ſibi p̄ce Dptū. ſicut teſtat̉ b. Theodorus in ẜmōe quē fecit de ip̄o