Sermo.LXXII.

xj. Ip̄m gentes deprecabuntur ⁊ erit ſepulcrum eiꝰ glorioſum. cuius nanqꝫ ſancti corpus ⁊ ſepulcrū ita freq̄ntius viſitat̉ ⁊ deuotiꝰ honorat̉ ſicut ſancti Iacobi qͥ ſuis ꝑegrinis ⁊ corpus ip̄ius viſitantibꝰ tamſedule ſubuenit ⁊ ſuccurrit. ſicut de hoc refert Hugo de ſancto victꝘ cuidā ꝑegrino ad ſanctū Iacobū ꝑgēti dyabolꝰ inſpē ipſiꝰ apparuit. ⁊ d̓ pn̄tis vite miſeriā plurima cōmemorans. felicē ſe eē ſi ob amoreꝫ ⁊ honore ipſius ſe necaret. et ille mox gladiū arripuit ⁊ ꝓtinus ſe occidit. ⁊ cuꝫille in cuius domo hoſpitatus fuerat ſuſpectus haberetur ⁊ mori plurimū formidaret. ꝯtinuo qͥ mortuus fuerat ſurrexit aſſerens ꝙ dum demon qui mortē ſuaſeratad ſuppliciū ipſum duxiſſet. beatus Iacobus mox cucurrit ⁊ ereptū ad thronū iudicis deduxit. ⁊ accuſantibus demonibꝰ vt vite reſtitueret̉ obtinuit. hec ille. Sedēt etiā nūc a dextrꝭ dei. qꝛ aīe eoꝝ in celo beatificāt̉. itavt quilibꝫ illoꝝ dicere pōt illud psͣ. cxxxj. Hec requiesmea in ſeculū ſcl̓i hic habitabo qm̄ elegi eā. Etiam pluseis dn̄s tribuit ꝙͣ mater petijt. Rogauit vt vnꝰ ad dexteram ⁊ alius ad ſiniſtrā ſederet. Ideo eoꝝ corꝑa tātagloria illuſtrant̉. ⁊ aīe eoꝝ in dextera dn̄i diuino ꝑfruūtur honore ⁊ viſione et hoc quo ad primū. ¶ Ꝙͣtū adſecūdū eſt notandū dicit cōmētator lib̓. de impreſſioneaeris ꝙ ſerenitatē multam diurni aeris multa tenebroſitas ⁊ caligo noctis comitat̉. Et rōnem ponit Fontinꝰin deſcriptione vniuerſi qꝛ diei ſerene ⁊ calide nox ſuccedit frigida ex natura qd̓ qͥdē frigus eſt cauſa noctis tenebroſe. Sic ſpiritualiter poſt ſerenitatē ꝓſperitatis ēhonoris huius mūdi vt frequenter ſequnt̉ tenebre nectis ⁊ caligo ſempiterna. qꝛ dicit Orige. Tandē dyabolus hoīem illaqueat quē diu in honoris appetitu tētat.Qd̓ patuit de Salomone de quo legit̉. iij. Reg. x. ꝙ tāmagnam ꝓſperitatē habuit ꝙ argentū tꝑe ipſiꝰ in tanta erat abundantia in quanta lapides. et tantū honorēbabuit vt omnes reges a longinqͥs ꝑtibꝰ venirēt. ⁊ regina Saba videre eius honoreꝫ. ſꝫ illa ꝓſperitas ⁊ honor excellens ipſuꝫ intantū cor eius ꝑuerterat vt ydolatra eſt effectus ſequens deos alienos ꝓpter amore mulierū. vt habet̉. iij. Reg. xj. Et nunc fortaſſis hunc honorem fecūte ſunt tenebre ſempiterne. Ideo petiuit beatꝰAug. li. viij. ꝯfeſſ. dicens. Peto dn̄e oīs honoris mundani facias me exꝑtem ⁊ fac me tue gr̄e coheredem. Idcirco ꝙ apl̓i credentes cū iudeis chriſtū temꝑaliter regnaturū ẜm quoſdā petebant honorē humanū ⁊ mūdanum. ẜm Chryſ. qꝛ audierūt ꝙ ſuꝑ. xij. thronos ſedere deberent cū dn̄o. qͣre primatū cathedre petebant accipere. timebant em̄ Petrū ſibi p̄ferri. ideo chriſtus qͥ ēcognitor occultoꝝ nō ad verba matris intercedētis ſedad ꝯſilia eoꝝ dixit. Neſcitis qͥd petatis. q. d. petitis ꝓhonore mūdano vt tꝑaliter mecū regnetis. ſꝫ hunc debetis merito fugere an neſcitis ꝙ primatꝰ vt honor deſiderantē ſe fugiat ⁊ deſerat ⁊ fugientē comitet̉. ẜm chriDſoſ. Recte em̄ ſicut vmbra q̄ inſequentē ſe fugit inſequitur aūt fugientē. Et eſt ſciendū ꝙ hec petitio eſt rep̄hēſibilis in multis. Primo in ordine in qͦ erat ꝑuerſitas.qꝛ an̄ meritū petebāt premiū cū tn̄ ẜm areſto. iiij. ehicohonor p̄miū ſit virtutis. ideo dixit eis. Neſcitis qͥd petatis. q. d. ẜm glo. Sedē glorie petitis qua nodū meruiſtis. delectat culmen honoris qd̓ nōdū exercuerunt vialaboris. Naꝫ ſicut legit̉ in geſtis romanoꝝ ille qͥ in bello vicit hoſtes ⁊ virtuoſe egit triplicē honorem habuit.Primus fuit ꝙ clypeū rotundū qͦ hoſtes vicit habuitſuꝑ eius caput. ⁊ oīs ppl̓s ſibi cum leticia obuiaret. Secundus honor qui fuit ſibi exhibitus ꝙ omnes captiuiberi dimittebant̉. ⁊ currū eius poſttergū ligatis manibꝰ ⁊ pedibꝰ ſequebant̉. Terciꝰ honor ꝙ victor indutꝰtunica Iouis rubea ſedebat in curru quem trahebantquatuor equi albi. et ſic intrauit ciuitatē. ⁊ hūc honoreꝫnullus habuit niſi victor inimicoꝝ extitiſſet. Sic apoſtoli non potuerunt habere honorem niſi ſubirent la-

borem. Superatis autem dyabolo ⁊ tyrannis his honoribus ſunt honorati. vt patet de hodierno apoſtoloqui hoc triplici honore honoratus eſt. Nam clypeꝰ rotundꝰ depingit̉ qͣſi dyadema ſuꝑ eius caput imaginis:in ſignū ꝙ viriliter hoſtes ſuos ſuꝑauit. et hoc habꝫ ortū a victoribus romanis. ꝙ tales clypei ſuꝑ capita imaginū depingunt̉. Ipſi aūt apl̓o cūctus ppl̓s hodie obuiat cum laudibꝰ ⁊ honore ita vt competit ſibi illud psͣ.cxxxviij. Nimis honorati ſunt amici tui deꝰ ⁊cͣ. Scd̓ohonorauit eū dn̄s. ⁊ ꝓpter ſuam victoriam omnes captiui de quibꝰ rogat libere dimittant̉. Refert Uincentius in ſpecū. hyſto. li. xxvij. c. xxxj. Ꝙ tꝑibus Alphonſi regis hyſpanie viginti viri chriſtiani quoꝝ vnus eratſacerdos a ſaracenis capti ſunt. ⁊ vrbe ceſaris Auguſtiin carcere tenebroſo incluſi. diuerſoꝝ geneꝝ nexibꝰ ligati. qui cum deo inſpirante monitu p̄ſb̓ri beatū Iacobūinuocauerūt. in obſcuro carcere ſic eos alloquēs refulſitEcce aſſum quē vocaſtis. Illi aūt ad pedes ꝓcideruntſolutis loris que in pedibꝰ habebant. Tunc ſuffuſo eiꝰvirtutis vnguēto. eoꝝ vincula confregit ⁊ ad portas ciuitatis eo duce ꝑuenerūt eoſqꝫ ad quoddā caſtellū chriſtianoꝝ detulit. ſic viſibiliter celos aſcēdit. Ad idem recitat Iacobus ianuenſis. Ꝙ qͥdā mercator a quodamtyranno ſpoliatus iniuſte ⁊ in cuſtodia tenebat. qͥ deucte ſanctum Iacobum in ſuū auxiliū inuocauit. Cui vigilantibꝰ cuſtodibꝰ apparuit. ⁊ ad turris ſummitatē ꝑduxit. Statimqꝫ turris adeo ſe inclinauit ꝙ ipſiꝰ ſummitas equalis terre fuit. de qua ſine ſaltū deſcendēs ſolutus receſſit. quē cuſtodes inſequētes lꝫ iuxta eū ꝑgerēt tn̄ ip̄m videre nō poter āt ¶ Tercio ip̄m honoraqꝛ cunc indutus tunica rubea paſſionis ſedens in currū ſui corporis. quē trahebant quatuor albi equi .ſ. cordis puritas. virginalis integritas obedientię pronitas⁊ dilectionis vnitas. His equis hodie ductus eſt quoad aīam in celeſtis patrie ciuitatem. Ita vt bene dicerequa erat carnalitas. qꝛ reputabant ſe ex ſola cognatiōeius regni obtinere: qd̓ tn̄ nō eſt. qꝛ dr̄ Mat. viij. Amendico vobis ꝙ multi veniēt ab oriēte ⁊ occidēte ⁊ recumbent cum abraam Iſaac ⁊ Iacob in regno celoꝝ. filij autē regni eijcient̉ foras. ⁊ Math̓. xxj. Auferet̉ a vobis regnū ⁊ dabit̉ genti facienti fructus eius. Ideo dixit. neſcitis qͥd petatis. q. d. Deſideratis ꝙ debeo vobis dareregnū meū. qꝛ eſtis mei cōſobrini. Sed ſcire debetis q̄regnū nō dat̉ rōne ꝑentele. ſꝫ dat̉ merentibꝰ virtutū exercitō vel paſſionis merito. Ideo poteſtis bibere calicēquem ego bibiturus ſum. ꝗ. d. ego ꝑ ignominiā paſſionis intraturꝰ ſum in gloriā reſurrectōnis. iuxta illd̓ Luce. xxiiij. Nonne hec oportuit pati xp̄m ⁊ ita intrare ingloriā ſuā. Si vultis ꝯregnare cōꝑati etiā nolite recuſare. Quia dicit Pe. damiani. Per bellū ꝑuenit̉ ad paceꝫꝑ laborem tranſit̉ ad reqͥem. Nō em̄ eſt ſine pugna vtctoria. nec abſqꝫ victoria ꝑuenit̉ ad coronā. Sed illud ēꝯͣ multos in hoc mūdo hoīes delicioſos. qͥ ni̓hil volūtpati in hoc mūdo. neqꝫ in ieiunijs. neqꝫ in caſtigationibus corꝑis. ſꝫ ſꝑ pleni eſſe ⁊ in lectis mollibꝰ dormire.audiant tales beatum Hiero. dicētē. Uis regnare cuꝫxp̄o. ſi dn̄m chriſtū oportuit pati ⁊ ita intrare in gloriaꝫſuam: quam fiduciam nos habemus intrare ſine labore. O ꝙ ſtulti ſumus volumꝰ hic gaudere cū ſeculo ⁊ poſtea regnare cū chriſto. Nudus dn̄s ingredit̉. ſeruꝰ ſuꝑfluitate. O miſerrimꝰ veſtibꝰ. auro ⁊ gemmis intrabit.ille ieiunijs. iſte crapula ⁊ luxuria plenꝰ. Ille in cruce ꝓnobis moriens. iſte in lecto p̄cioſo et dilatato dormiēs.Hec ille. Audientes aūt hi duo apl̓i. ꝙ abſqꝫ paſſionenon poſſent cum chriſto regnare. interrogante ip̄o. anpoſſunt bibere calicem paſſionis. dicūt ei poſſumꝰ. ſedẜm glo. loquunt̉ ſicut inexperti fragilitatis ꝓprie quā fugientes a dn̄o on̄derūt. Sicut hr̄ Mat. xxvj. Relicto