Sermo.LXX.

lutum peccatoꝝ a dyabolo ꝓiectū ſuꝑ aīam tuam petdn̄m ꝓ lachrymis q̄ omnem immūdiciā aīe abſtergūtẜm ꝙ dicit Caſſiod̓. ſuꝑ psͣ. xlj. Fuerūt mihi lachrymemee ⁊cͣ. Fletus ē cibꝰ aīarū: corroboratio ſenſuū. abſolutio peccatoꝝ. refectio mētiū ⁊ lauacrū culparū. hec illeSecūdo cogͦſcitur ſtatus eiꝰ miſerabilis ex peccati enomitate. Dicunt medici. Si lepra faciē hoīs occupaueritnō ſolū nocet vultui ip̄m enormē faciendo: ſed etiā inficit totum corpꝰ ⁊ oīa mēbra corrumpendo. Ita pctm̄Ol mortale qd̓ eſt lepra aīe ip̄ius tollit ⁊ corrumpit. excecatem̄ oculos ⁊ viſum ne errorē ſuū cognoſcat ⁊ horroremextremi iudicij expaueſcat. qꝛ excecat eos malicia eoruꝫ.Sap̄. ij. Tollit etiā auditū ne voci dei obediāt. qꝛ dicidraco ille antiquus humani generis inimicus Luciferad quēlibet dyabolū. Exceca cor ppl̓i huiꝰ ⁊ aures eiusne forte auribus ſuis audiant ⁊ corde intelligant deū ⁊cōuertant̉ Eſa. vj. Tollit etiā diſcretionis odoratū reddens ei ſuaue qd̓ eſt fetidū ⁊ amarū qꝛ fetorē nō ſentiūtpeccatores ſuoꝝ pctōꝝ. Sed potius in eis delectant̉ ſicut ſus inuolutꝰ luto. Tollit etiā ſpūalē guſtū ne mēspoſſit ſpūalibꝰ cibis delectari. iuxta illud psͣ. cvj. Oēmeſcā abominata eſt aīa eoꝝ ⁊cͣ. Aufert etiā ſpūalē tactūqꝛ quantūcūqꝫ peccatores diuinis inſtructiōibꝰ aut ſemonibꝰ diuinis moueant̉ ⁊ tangant̉ nō tn̄ ſentiūt. Sꝫad bonas affectiones qͣſi inſenſibiles fiunt. Iō dicit̉ deillis Iohel̓. j. Iumenta hoc eſt hoīes beſtiales vſu rationis carentes ꝯputruerūt in ſtercore ſuo .i. in fetore ſuorū pctōꝝ. Conſidera an pctm̄ nō in illa Maria magdfuerit. Fuit em̄ intātū excecata ꝙ creatorem ſuuꝫ nonagnouit nec etiā potuit audire verbū ⁊cͣ. Iō venit celicus medicus ⁊ leprā cordis ip̄ius abſterſit ⁊ om̄es ſenſus reformauit. Et q̄ pͥus nō poterat audire verbū deiſedebat quotidie ſecus pedes dn̄i audiēdo verbū illiusLuc̄. x. Tercio miſerabrlis ſtatus huiꝰ mulieris peccatricis ex peccati ſterilitate on̄dit̉. dicit Iſid. lib̓. xij. c. iiij.Ꝙ in illo loco vbi habitat baſiliſcus oīa deſiccat: fructꝰ⁊ herbas ſteriles facit ⁊ exurit nō ſolū tactu verū etiamſibilo ⁊ flatu circūiacentia oīa deſtruit et corrūpit. Itapctm̄ ꝑ baſiliſcū deſignatū vbi abūdat in aīa hoīs omnia virentia oꝑa bona deſiccat ⁊ infructuoſa quo ad vitam eternā facit. Sicut patuit in Maria magdal̓. q̄ inſtatu culpe nullā fecunditatē bonoꝝ opeꝝ attulit nullūymbrē ſpūalis gr̄e recepit: nec dicere potuiſſet cum psͣ.cxlij. Aīa mea ſicut terra ſine aqua tibi. Sed ẜm Areſtli. aīaliū. Baſiliſcus occidit̉ a muſtela qd̓ eſt aīal paruūnā munit ſe ruta ⁊ intrepide inuadit ip̄m ⁊ occidit. Itahumilitas Marie magda. qn̄ venit ⁊ ſe humiliter nonante pedes ſꝫ retro ſtrauit veniā poſtulando lachrymisoccidit in ea peccatū vt ammodo fieret fructuoſa vt habet̉ Luce. vij. Et hoc quo ad primū. ¶ ꝘEtū ad ſecundū deſcribit ſtatū ip̄ius iuſtificationis. ⁊ tangit gratieabundantiā. cū addit̉. ſuꝑabundauit ⁊ gr̄a. Pro qͦ notandū dicit Galienus li. iij. ſecretoꝝ. Corpora frigida qſunt calore munita qn̄ igne accendunt̉ tūc feruentiꝰ diutiuſqꝫ in calore ardoreqꝫ ſubſiſtunt. qd̓ ptꝫ de quodaꝫlapide precioſo qͥ abeſton vocat̉ qͥ eſt ferrei coloris. Dequo refert Soli. in li. de mira. mūdi. ꝙ cū ſemel accendtur ab igne oīno extingui nō poteſt. ſed ſꝑ ignē retinetet ꝯſeruat. Ita peccatores qͥ ſunt frigidi dūmodo calore accēdūt̉ ab igne ſpūſſancti. feruētius ardēt in amore⁊ gr̄a dei ꝙͣ illi qͥ ſemꝑ calidi fuerūt in gr̄a ⁊ nūqͣ peccauerunt. Qd̓ ꝓbat bea. Gregꝭ. ſic inqͥens. Plerūqꝫ illi onullis ſe oppreſſos pctōꝝ molibꝰ ſciūt: ſtant qͥdē in viaiuſticie. Sed tn̄ ad celeſtē patriā anxie nō anhelāt ⁊ plerunqꝫ pigri remanent ad exercendū bona p̄cipue qͥ ſecuri ſunt ꝙ nulla cōmiſerūt mala grauiora. At econtrahi nōnūqͣꝫ qͥ ſe aliqua mala aūt illicita geſſiſſe meminerint ex ipſo ſuo dolore cōpuncti ad maiorē dei amoreminardeſcūt. ⁊ qꝛ erraſſe ſe cōſiderāt dāna p̄cedētia lucrꝭſeq̄ntibꝰ recompēſant. hec ille. De hoc etiā dicit Amb̓.

in li. de paradiſo. magis poſtꝙͣ peccauimus ſcelera noſtra cognoſcimꝰ. errores erubeſcimꝰ qͦs an̄qͣ peccauimꝰpctā non eſſe putaueramꝰ. Et declarat illud di. Mariamagda. qꝛ poſt culpas ꝑpetratas turpitudinis ſuę maculas aſpexit. ad fontē miſcd̓ie currēs lauādo ꝯuiuātesnō erubuit. nā qꝛ interius ſeip̄aꝫ grauit̓ erubeſcebat nehil qd̓ verecundaret̉ foris credebat. Hec Ambro. Exhoc pꝫ ꝙ iam totaliter fuit accenſa in amore dei. ⁊ ammodo nūꝙͣ extincta fuit. Sed hic dicit Grego. ſuꝑ illoverbo Ioh̓. xx. Maria ſtabat ante monumentū inqͥt.huiꝰ mulieris mentē qͣnta vis amoris accenderat que a pmonumēto dn̄i diſcipulis etiā recedentibꝰ non recedebat quē nō inueniebat. Flebat inqͥrendo ⁊ amore eiusaccenſa ardebat deſiderio. qͣnta etiā vis mentē eiꝰ accenderat oſtendit Origen̄. in omel̓. ſuꝑ illo verbo Ioh̓. xxj.Ubi poſuiſti eū tollam. qͥd eſt bone Ieſu qd̓ maria dixit. ego eū tollam. Ioſeph timuit ⁊ nō fuit auſus tollere corpus tuū de cruce niſi nocte ⁊ niſi peteret hoc a pꝰlato. Maria aūt non formidat. Sed audacter poſtulatdicens. et ego eum tollam. O Maria ſi forſitan corpusIeſu poſitū eſt in atrio principis ſacerdotū. Ubi apl̓orum princeps Petrus ſe calefaciebat ad ignē: qͥd factura es ego eū tollā. O admirabilis huius mulieris audacia. O mulier nō mulier. et ſi ancilla oſtiaria interrogaret te quid facis. ego eū tollā. O ineſtimabilis mulierisamor nullū excipit: nullū anteponit ſine timore dicit abſolute ꝓmittit dicito vbi poſuiſti eū ⁊ ego euꝫ tollaꝫ. Zmulier magna eſt fides tua ⁊ magna ꝯſtantia tua. hecOrige. Sed qꝛ dic̄ Greg. in omel̓. ſuꝑ Ioh̓. xiiij. Signūdilectionis eſt exhibitio oꝑis. Ideo ꝑ oꝑa exteriora ip̄aoſtendit ꝙ ip̄m dilexit veraciter ⁊ pͥncipaliter ꝑ oꝑa pietatis qͥ chriſtū induit mētaliter byſſo ⁊ purpura .ſ. puritatis ⁊ charitatis. Iuxta illud ꝓuerbi. vlti. Byſſus ⁊purpura indumentū eius. Ip̄m corꝑaliter pauit. quiaIohan. xj. legit̉. ꝙ Martha ⁊ Maria magda. feceruntei ꝯuiniū. ip̄m etiam receperunt hoſpitio Luc̄. x. CumMarthaſorore eius ip̄m in tribulatione viſitauit. qͥacum Maria matre ſtetit iuxta crucem Iohannis. xix.Ipſius obſequiū ſepulture prebuit. Quia Marci vlti.Maria magda. ⁊ Maria Iacobi ⁊ Salomē: emeruntaromata vt venientes vngerent Ieſum. Refert etiamIoſephus ⁊ ẜm alios Egeſippꝰ ꝙ totaliter erat ī amore dei ⁊ gratiā dei accēſa ꝙ poſt aſcenſionē dn̄i ꝙͣdiu vixit omne ſolaciū humanum declinauit. nec ex tedio p̄ſentis vite aliquem virum reſpicere voluit vt dulcedine ſolius domini frueretur. ideo de ip̄a poteſt exponiilld̓ Ezech̓. xxxvj. Terra illa inculta facta eſt quaſi hortus voluptatis. qꝛ ꝓ ſtatu culpe fuit terrenis affectibꝰ⁊ carnalibꝰ voluptatibꝰ occupata. Sed in ſtatu gratiefacta eſt hortus voluptatis in quo creuit flos viue p̄dcationis. qꝛ ꝯſtantiſſime verbū domini predicauit. flosolei miſericordie quia chriſtum pauperem vnguēto vnxit Luce. xvij. Similiter flos rōſe martyrū. et licet nō ꝑſanguinis effuſionem tamen in mente ꝑ dilecti cōpaſſionem chriſti ⁊ animam ipſius Marie magda. ꝑtrāſiuit. Ita vt etiam de ea poteſt dici illud Luce. ij. Et tuāipſius animam ꝑtranſiuit gladius ſcilicet compaſſiōisQuia dicit Srigenes in omelia. ꝙ ſpiritus Marie magdalene erat tam in corde chriſti ꝙ in corpore ſuo creuitvna in hoc horto flos lilij virginū nō carnalis ſed ſpiritualis quia amorem ſuum non ad angelos ſpargendodiuidere voluit ſed toto corde ⁊ integritatis amore adſponſum velociter anhelauit. Creuit flos humilium. ¶Quia etiam humiliter retro pedes dominicos ſe ꝓſtrauit. Creuit ⁊ demum flos ſpice omnium ꝑfecctionum.Quia optimam ꝑtem elegit que non auferet̉ ab ea Luce decimo.¶ De eadem Sermo tercius.