De ſancta Maria magda.

penitere quia non ſolus pecco ⁊ quocunqꝫ venero ſocios habebo etiam ſi ad infernū venero. O peccator nongaudeas de hac ſocietate. qꝛ dr̄ ī canone. ij. q. j. c. multiEt eſt Aug. Ne imqͥt gaudeāt pctōres qꝛ plures inueniūtur eis ſimiles naͣ ꝓpterea nō minus ardebunt. qͥqͥlibet damnatꝰ vna teda eſt in inferno. Et ſicut ex additione ignis creſcit: ſic ex peccatoribꝰ pena damnatorAd queſtioneꝫ dico. ꝙ illa felix mulier ita tamſolennitpenituit. Primo qꝛ triplex damnū purgauit. qꝛ pctm̄ẜm Ceſariū in dyalogo priuat hoīem omni bono qd̓ ꝓmeruit qd̓ bonū chriſtus nobis fecit ⁊ cōmunioni fideliū. Scd̓o penituit ita ꝑfecte ꝓpter amorē quo cor eiꝰ repleuerat. qꝛ ſic̄ ignis facit calefieri ollas ⁊ bulire. ſic ignis N0 qd̓ notandū. miſerabilis ſtatus huius mulieris peccaamoris facit bulire lachrymas ⁊ ſonare deuotionē. Tercio penituit ꝓpter penas inferni quas ſciuit eſſe ẜm dictum euāgelij. Ibunt mali in igne eternū Math̓ .xxv.O peccator ſi ad eternitatem penarū inferni oculos attolleres ſine dubio vitam emendares. Nam ſic legit̉ feciſſe quidā vanus ioculator de qͦ ī libello de dono timoris. Hic ꝙͣuis eſſet vanitatibꝰ ſeculi deditus ſemel tamen audiens in eccleſia de penarū eternitate ⁊ cū iocaret̉ cogitare cepit. O ſi cōtinue in lecto molli iacere deberes. ⁊ inde nūqͣ recedere nō poſſes ſuſtinere quō ergo penas inferni q̄ ſunt ꝑpetue ſuſtinebis. Et hac cōſideratione ꝑterritus oīa reliquit ⁊ factus eſt monachus⁊ poſtea magnꝰ vir et ep̄s mire ſanctitatis.¶ Sermo ſecundus De eadem.Si abundauit delictū ſuperabundauit ⁊ gratia ad Roma. v. Areſto. inli. de aīalibꝰ ſcribit cuiuſdam aīalis naturā noīe abiles.Primo habitat in aqͥs ſalſis marinis ⁊ in his tanꝙͣ ſibiꝯuenientibꝰ delectat̉. poſtea aūt ſpēs eiꝰ immutat̉ ⁊ fialtera ⁊ exit aquas illas ſalſas. tanꝙͣ ammodo ſibi ꝯtraAl xias ⁊ nutrit̉ in terra. nec vlterius intrat illas. Spualit̓ꝑ hanc beſtiā qͥlibet pctoͣr deſignat̉ qͥ ꝓpter pctā ſua magis meret̉ dici beſtia ꝙͣ homo. Quod ꝓbat Boetius libro. iiij. ꝓſa. iij. di. Euenit vt quē trāſformatū vicijs vdeas hoīem eſtimare nō poſſis. Sed concludit ita vtꝓbitate deſerta homo eſſe deſinit cū in diuinā naturaꝫeſſe nequit vertit̉ in beluam. Hec ille. qd̓ patuit in regeNabuchodonoſor. de qͦ legit̉ Dan̄. iiij. ⁊ ponit̉ tranſuptiue in cano. xxiij. q. v. c. remittunt̉. §. hinc notanduꝫHic em̄ ſuꝑbiens in corde diceret. Nonne hec eſt ciutas magna babylon quā edificaui ⁊ domū regiaꝫ. Statim deus mutauit rationalem eius mentē ⁊ induit formā beſtialitatis vt ab hoībꝰ fugeret ⁊ cū beſtijs viuerethic hoīes beſtiales viuent ⁊ habitāt cū predicto aīali inaqͥs marinis voluptatū q̄ ꝙͣuis dulces eis vidēt̉. tn̄ finis ē amarꝰ. ẜm ꝙ teſtat̉ ſapiēs ꝓuer. v. Fauꝰ diſtillāslabia meretricis hoc eſt carnalis voluptatis. ẜm gloſaꝫPaſchaſij. ⁊ nitidius oleo guttur eius. Nouiſſima aūamara quaſi abſynthiuꝫ. Ideo debent ip̄i pctōres hasaquas maris exire. ⁊ ſpeciē beſtialitatis ecōtra mutareꝑ pnīaꝫ ī ſpēm hūanitatis vt poſſint habitare ī t̓ra viuentiū. Ita fecit Maria magda. ⁊ exemplū pnīe tribiit que priꝰ totaliter immerſa fuit aqͥs voluptatū ⁊ culparū in qͥbꝰ diutiꝰ habitauit vt dicere potuiſſet cū psͣ.Circūierunt me aque multe vſqꝫ in aīam meā. Sil̓iterillud psͣ. lxviij. Saiuū me fac deꝰ qm̄ intrauerūt aquevſqꝫ ad aīam meā. he ſunt aque peſſime ⁊ amare que fuerūt in Iericho que interpretat̉ luna ⁊ ſignificant murdū in quo adhuc heu ſunt aque ille amariſſime ⁊ peſme aque voluptatū in qͥbꝰ immerſa fuit Magda. Sadhuc illis multi immergunt̉. Sed ſicut Helizeus Iericho aqͣs dulcorauit. iiij. Reg. ij. Immitēdo ſal in vasnouū. Sic deus miſit ſpūmſanctuꝫ in cor marie ⁊ illasaquas voluptatis mutauit in aquas ſanitatis. Iō pōt

dicere illud psͣ. xvij. Miſit de celo .ſ. ſpūmſanctū ⁊ aſſipſit me .ſ. in ſuā ſponſam ⁊ aſſumpſit me de aquis mitis .ſ. variarū fornicationū ẜm Aug. ⁊ multaꝝ voluptatū. Et poſtꝙͣ igit̉ bta peccatrix exiuit aquas voluptativlterius nō intrauit. ſtatum ſuū mutauit vt que plenapeccatis erat pͥus poſtea abūdaret in gratijs. Ideo bene ad laudē ipſius hec verba ſunt aſſumpta. Ubi abūdauit delictū. In quibꝰ verbis ſtatus deſcribit̉ a duobꝰPrimo ad ſtatum tranſgreſſionis. ibi. vbi abundauitdelictū. Scd̓o ad ſtatum iuſtificationis. ibi. ſuꝑabūdauit ⁊ gratia. De primo quo ad ſtatū tranſgreſſionis immundiciā culpe vt dicit. vbi abundauit delictū. Circa Btricis colligit̉ ex tribꝰ. Primo ex pctī vilitate. Uideamꝰem̄ ꝙ prudēs ingenioſus pictor pulcram facit imaginex omni ꝑte bene diſpoſitam ⁊ ornatā in oībꝰ corꝑis lineamentis nullū habens corrigibile ⁊ defectū. ad quaſi venit inuidus pictor ⁊ ſuꝑbus videns eū tampulcreexornatā inuidet illud ⁊ nōnūꝙͣ lutū ꝓijcit ſuꝑ ipſaꝫ eitotaliter coinqͥnat ⁊ deformat. quo qͥdeꝫ luto imago acnihilum redigit̉. niſi ꝑ priorē pictorem mūdaret̉. Moraliter ꝑ ingenioſum pictorem deus oīpotens deſignatur qͥ ſua ꝓuidentia firmamentū depinxit clariſſimisſyderibꝰ. celū empyreum angelicis ſpiritibꝰ aīam hoīhanc etiam ornauit ad ſuā imaginē capacē virtutibus.De hoc dicit Bern̄. aīa inſignita dei imagine decorataſil̓itudo deputata cū angelicis ſpiritibꝰ. depicta fide: re Cdempta chriſti ſanguīe. capax beatitudinis. heres bontatis. ꝑticeps rōnis. Et ſubdit. Agnoſce o homo ꝙͣnobilis eſt aīa tua ⁊ ꝙͣgrauia fuerūt eius vulnera. ꝓ quibus neceſſe fuit dn̄m vulnerari. totus ſiqͥdē iſte mūdꝰad vnius aīe preciū eſtimari nō pōt. nō em̄ ꝓ toto mido deus aīam ſuā dare voluit quaꝫ ꝓ aīa humana dedit. hec Bern̄. Uide hō ꝙͣingenioſus eſt ille pictor quaīam tuā tāpulcrā decorauit. qꝛ ẜm Hugo. pulcrā eaꝫdecebat eſſe que ad ſui regis thalamum introducendaerat. Sed hanc pulcritudinē aīe nō ꝑpendens Mariamagda. ſic nec heu alij peccatores. iō venit ſecundus pictor dyabolus qͥ eſt inuidus ⁊ ſuꝑbꝰ ẜm ꝙ dicit Bonauentura ſuꝑ. ij. ſnīaꝝ. Mens dyaboli duobꝰ vicijs .ſ. ſuperbia ⁊ inuidia eſt poſſeſſa. hic ꝓiecit lutū ſeptē peccatoꝝ mortaliū ſuꝑ ip̄ius aīam ꝙ eaꝫ turpiter defedauitQuia dicit Aug. Sicut lutū fetidū ꝓiectū ſuꝑ pulcraꝫimaginē ip̄am fedat ⁊ deturpat ita pctm̄ aīam macula⁊ deformat. Iō potuit dicere illud Tren̄. j. Uide dn̄e ⁊ꝯſidera qꝛ ſum vilis. Hoc etiā obiecit Hugo de ſanc.vic. Uide inqͥt qͥd feciſti dereliqͥſti ſponſum tuū ⁊ cumalijs ꝓſtituiſti amorem tuum. corrupiſti virginitatemtuā diſꝑſiſti ornamentū tuū tāuilis ⁊ tā turpis facta esꝙ iam ſponſi amplexibꝰ digna non es. Sponſo tuo d̓tantis beneficijs nō gratias egiſti. meretrix facta es ⁊nimijs fornicationibꝰ tuis laxata ſunt vbera tua. rugoſa facies tua. gene macide languentes ⁊ ſtupentes oculi labia pallore obducta crura exiccata v̓tus ꝯfracta omnibꝰ amatoribꝰ odioſa. pulcra facta fueras eiꝰ munerefeda facta es in tua iniqͥtate. hec Hugo de qualibꝫ aīpeccatrice. Fuit .n. Maria magd. facta longe a deo: neſolū ī aīa ſꝫ in ſpecie corporea que quidē fuit occaſio percandi. qꝛ dic̄ ſap̄. ꝓuer. xj. Circulus aureus ī naribꝰ ſiis ml̓ier pulcra ⁊ fatua. qꝛ ſus nō ꝑcit circulo aureo ſedponit ad lutū. Sic ml̓ier pulcra ⁊ fatua quante pulcritudinis fuerit ad luxurie voluptates ꝯuertit ſicut ipſifecit. qd̓ teſtat̉ Inno. papa in ſermo. Rogat Ieſuꝫ diMaria magd. reſpicies que mulier erat in ciuitate peccatrix ad quaꝫ patebat acceſſus ⁊ nullꝰ ab ea repulſampaſſus eſt. ſꝫ dimiſſa ſunt ei pctā multa qm̄ dilexit mutū. hec ille. Quia xp̄s pictor ingenioſiſſimꝰ lutū abſtergit qd̓ dyabolus in eā ꝓiecit. Et hoc cū calidis lachrymis que de oculis eius ꝓfluxerūt tamlargiter vt etiaꝫpedes eius lauaret Luc̄. vij. Ideo o homo ſi cōſideras