Sermo.IXIX.
papa tractans illud Math̓. xxvj. Tunc abiens vnꝰ deduodecim dicens. ante ꝓditionis tp̄s meretrix ſuꝑ caput eius vnguentū fudit ⁊ qn̄ ꝓſtituta lupanar exiuitTunc diſcipulus ille gehennaꝫ intrauit. Cui conſonatAuguſ. in libro de ꝯflictu vicioꝝ ⁊ virtutū dicēs. Meretrix illa beata om̄i genere fornicationū fuit plena. Acidē eſt Chryẜ. in li. de Iuda traditore qͥ dicit. paulo ante meretrix ſubito pudica ꝓceſſit ⁊ ꝓfunda obrupta peccatis ſerenitatis portum agnouit. qn̄ illa mercedem ſuicorporis abdicabat. Tunc ille preciū ſanguinis ſui magiſtri poſtulabat. hec ille. Nec dico ꝙ fuit meretrix: qͥamulte ꝓpter diſſolutos mores dicunt̉ meretrices ꝙͣuisoꝑe n̄ ꝑpetrēt luxuriā. Sꝫ hͦ dico ꝙͣnis peccatrix magͣtn̄ veniā inuenit. ⁊ optimā ꝑtem nunc elegit: ſicut ſcriEbit̉ Luce. x. Sed idcirco qꝛ acceſſit multipliciter ꝯtra regem dn̄m more apis ſe puniuit. Nam memorans peccata ſua magna ⁊ exceſſus graues doloroſe in mente anxiebat̉: et potuit dicere cū Manaſſe. ij. Paralyp. xxxiij.O dn̄e peccaui ſuꝑ numerū arene maris ⁊ multiplicata ſunt peccata mea ⁊ non ſum dignus videre altitudinem celi p̄ multitudine iniquitatis. qꝛ irritaui iram tuam ⁊ malum coram te feci. Potuit etiam dicere cū filioꝓdigo vel ꝑditionis Luce. xv. O pater peccaui in celū⁊ coram te: ⁊ non ſum dignus vocari filius tuus fac meſicut vnū ex miniſtris tuis. Et vere feliciter hec muliermemorata eſt tāflebiliter ſua peccata. qꝛ dicit SapiensQui abſcondit ſcelera ſua nō diriget̉ .ſ. in viam ſalutis.qͥ aūt cōfeſſus fuerit ⁊ reliquerit miſericordiā ꝯſequet̉:Prouerb̓. xviij. Perpendit etiā damnū qd̓ incurrit. iōpotuit dicere illud deuoti Amandi. qd̓ ponit in horalogio ſapientie. li. j. c. iiij. Quis det mihi membranas celi:habentes latitudinem: attramētū maris: excedens qͣntitatem. ⁊ calamos tot quot arboꝝ folia ⁊ pratoꝝ gramina vt ꝑſtringere poſſem dolorē ſimulqꝫ damnū irrecuperabile quod incurri. qꝛ dilectū meuꝫ ꝑdidi .ſ. ꝑ peccatum. Hec ille. Refert magiſter. xij. ꝓprietatum ꝙ ciconia qn̄ ex multitudine ſenij ſentit ſe grauatam aquammarinam amarā intra roſtrū recolligit quaꝫ ꝑ ſtercorain ventrē mittit. que aquā mollit cibi compacti duriciā⁊ mordicando inteſtina ſuꝑflua eijcit ⁊ expellit. Ita fecit beata Maria magdalena. qͥa ſentit ſe grauatā multitudine vt ꝯuenienter dicere poſſet cū psͣ. xxxvij. Qm̄iniqͥtates mee ſuꝑgreſſe ſunt caput meū. Iō vt ab hispurgaret̉: recepit aquā amaram ꝯtritionis doloroſe. ꝙerat plena vt dicere potuit illud Ruth. j. Ne vocetisme neomi .i. pulcrā. ſed vocate me maram .i. amarā. qͥavalde amaritudine repleuit me omnipotens. Ecce qꝛtū dolorem ⁊ amaritudinē habuit in ſe feliciſſima peccatrix ꝓ peccatis. ꝙ iſta amaritudo largiſſime lachrymasexpelleret qͥbꝰ pedes dn̄i abūdantiſſime lauaret. Et qͣntum ſe mentaliter puniuit nullus exprimere ſufficit īſi ille qui abſcondita cordis nouit. Nos igit̉ peccatorvel peccatrices ſi cū ipſa volumus gratiā inuenire oportet nos ſicut ip̄am mentaliter nos punire qn̄ exceſſimꝰgrām ꝑ pctā. Sed ẜm Aug. in ſermonibꝰ cōibꝰ ẜmonexliij. Impunitum nō poteſt eſſe peccatū: nec decet: nōoportet: nec eſt iuſtū. Et qꝛ nō pōt eſſe impunitū puniatur a te ne a deo puniat̉. hec ille. Oportet gͦ etiā vt cuꝫilla fleamus ẜm ꝙ nos ammonet eccleſia dicens. Ploremus coram domino cum Maria vt veniam mereaDmur cū illa. Et merito facere oportet ꝓpter qͣtuor: q̄ ponunt̉ ī canone de pe. di. j. c. ſi peccatū dauid. Primo qͣiniuſte peccando deum qui eſt ſummū bonū ⁊ creatorem noſtrum offendimus. Scd̓o ꝙ nos pctīs vltionobtulimus ⁊ in illis diu p̄manſimus. Tercio ꝙ non ſolum peccauimus ſed interim bonis omnibus ⁊ virtutibꝰ negligenter ſpoliamus. Quarto ꝓximū noſtꝝ maElo exemplo corrupimus. Et tantū de primo ¶ Ꝙtumad ſecundū eſt notandū ẜm Areſto. in li. de animalibꝰ.Cyconia cū adultera fuerit ſtatim volat ad fontem ptꝰ
coitum ſe lauando ne veniens ad maſculuꝫ fetorē adulterij ſentiat ⁊ ip̄am roſtro tranſuerberet ⁊ occidat. ⁊ niſi hoc faciat ip̄am ſine dubio cōuocatis alijs iugularet.Sicut hoc ꝓbat Alexander in libro de naturis rerumdicens. Cyconia adultera ſe lauabat poſt coituꝫ. et hocquidam miles conſiderans balneū impediuit. veniensaūt compar cyconie ipſam adulteraꝫ preſentiēs. Indeigitur exiens adduxit cyconiaruꝫ cohortem ſociāqꝫ deplumauit ⁊ lacerauit et alterā ſibi ī ſodalē ſociauit. Pcyconiam myſtice intelligit̉ Maria magd. qꝛ ſicut cycenia tꝑe veris venit. ſic ipſa venit tꝑe gratie .ſ. ad fonteꝫgratie ⁊ miſericordie ad chriſtum vt ſe lauaret. De quaꝓpheta Hiere. iij. Fornicata es cū amatoribꝰ multis ẜꝫcertos doctores corꝑaliter vel etiā ſpūaliter ꝑ peccata adeo recedendo. Ideo dicit Aug. de cōflictu vicioꝝ ⁊ virtutū. Ecce Maria magdalena innumeris fornicatōnūſordibꝰ inqͥnata ad fontē pietatis anxia currēs dn̄i veſtigia lachrymis rigans eſt mundata. de hac idem etiain alio loco dicit. venit ad fontem miſcd̓ie xp̄m ante clementis dn̄i veſtigia nihil pr̄e verecūdia ore depromēsſed ꝑ exteriora obſequi beneficia ſue dilectionis feruorēintimans. ac ſi ip̄is loqueret̉ verbis. O domīe Ieſu clementiſſime tu q̄ oīa ſcis ⁊ cordis inſpector es verus qunō vis mortem peccatoris ſꝫ vt ꝯuertat̉ ⁊ viuat: tuipſeintelligis quid mei depoſcant ſingultus. qͥd lachrymab imo erupte flagitent quid meus amarus exoret gemitus peccatrix ſum immunda: ſiue oīm criminū labpolluta. Cui cōcordat Innocē. iij. in ſua ſumma. ventinqͥt cum fonte lachrymaꝝ ad fontem miſericordiaruꝫvt cum largo fletu largam miſericordiam eius impetraret. hec ille. Ecce ꝙͣfructuoſa fuit hec recōpenſatio Magda. qꝛ dicit Caſſio. ſuꝑ psͣ. Hic veram agit penitentiam qͥ ſic mala p̄terita deplangit ⁊ futura nō admittit.Ideo dicit Grego. in omel̓. hodierna. Cogitanti mihide Marie pnīa libet magis flere ꝙͣ aliquid dicere. cuiꝰem̄ vel ſaxeū pectus quē huiꝰ peccatricꝭ lachryme ad exēplū pnīe nō emolliant. cōſiderauit itaqꝫ qͥd faceret ſucōuiuantes ingreſſa nō iuſſa venit inter epulas lach.mas obtulit. diſcite quo dolore ardet que flere int̓ epulas nō erubeſcit. Subdit. ꝙ turpitudinis ſue maculasaſpexit lauanda ad fontē miſericordie cōcurrit ꝯuinantes nō erubuit. Nā ſeip̄am grauiter erubeſcebat intusnihil eſſe credebat qd̓ verecūdaret̉ foras. liquet fratre:qꝛ illicitis actibꝰ mulier prius intenta vnguentum ſibꝓ odore carnis ſue exhibuit. Qd̓ gͦ turpit ſibi exhibuerat hoc iam deo laudabiliter offerebat. Oculis terrenaꝯcupierat. ſꝫ hec iā ꝑ pnīam ꝯterēs flebat. Capillos adcompoſitionē vultus exhibuerat. ſꝫ iam capillis lachrymas tergebat. Ore ſuꝑba dixerat: ſed hec in redemptoris veſtigia figebat. Quot gͦ habuit in ſe oblectamentatot de ſe inuenit holocauſta. cōuertit ad numerū virtutū: numeꝝ criminū vt totuꝫ ſeruiret deo in pnīa qͥcqͥdex ſe deū ꝯtēpſerat in culpa. Et ſubdit Orige. Aures pͥus delectabant̉ auditu vario vel bonoꝝ derogationibus. Sed nunc cōuertit eas ad verbū dei audiendumqꝛ frequenter ad pedes Ieſu ſedebat ⁊ verbuꝫ eius audiebat Luce. x. In lingua turpia ⁊ vanitates ꝓferebatnunc ꝯuerſa eſt ad benedicendū ⁊ verbum dei predicādū. Fuit etiā doctrix ⁊ apl̓oꝝ apl̓a qͦs om̄s in fide dubios in morte chriſti ad fidem conuertit. Pectus qd̓ pͥusornauerat nūc deo dedicat. Manus qͣs pͥus p̄tēderatnūc ad elemoſynas extenderat ⁊ ad lauandū pedes xp̄iPedes in qͥbꝰ ad vanitates inceſſerat nūc ad ſequēdaveſtigia dn̄i p̄ꝑauerat ⁊ vltra totū corpꝰ ad pedes dn̄iꝓſternebat qd̓ ieiunijs et maceratōibꝰ ⁊ caſtigatōibꝰ caſtigauerat. hec ille. Ecce ꝙͣ bene aduertit illud ſapientisPer que quis peccauit ꝑ hec ⁊ puniet̉. Et ſil̓iter hic doctrinā Pauli.? Sicut exhibuiſtis membra veſtra ſeruire⁊cͣ. Sed di. quare ita pleniſſime penituit Maria mag. Get nō ſicut iam faciunt peccatores dicentes. nō poſſumNN