De ſancta Maria magdalena

in lib̓. Canti. Ueni auſter perfla ortum meum. ⁊ fluētaromata illius. Ortus plenus aromaticis arboribꝰ eſtaīa beati Alexij plena nobiliſſimis virtutibꝰ. Fuit em̄in ea amigdalus maturi floris. qꝛ hec arbor inter aliascito floret: ſic ip̄e mature floruit. Et bene potuit dicere illud. Eccl̓i. xxiiij. Flores mei fructus honoris ⁊ honeſtatis. Fuit etiā cedrus ſpiritualis roboris. qꝛ cedrꝰē tante firmitatis ꝙ a nulla cedro corrūpatur. Sic ip̄efuit tāte conſtantie ꝙ a nullo potuit propoſito mouerꝙͣuis pater eius ⁊ ſponſa quotidie flentes preterirentFuit etiā in eo oliua miſcd̓ie. qꝛ omne auruꝫ qd̓ de domo patris portauit. erogauit pauꝑibꝰ. Et qn̄ auſter ſpirituſſancti hunc ortū deliciarū ꝑflauit ſua gratia tunſuauiſſimū odoreꝫ emiſit. ⁊ hoc apertius videbis in leenda. ⁊ hoc quo ad pͥmū. Ꝙͣtum ad ſcd̓m ſciendumGreuiter magnū eſt ſi aliqͥs ſit ſeruꝰ magni regis autimꝑatoris quia ſi taleꝫ rex mittit in negocio ip̄m de curia ſua in litera ſua dutaxat nominando ſeruū ille extolitur. ⁊ nōnunꝙͣ ſtudioſiſſime honorat̉. qꝛ ẜm Linconienſem. Qui honorat ſeruū alicuius inqͣꝫtuꝫ ſeruū eiusip̄m dominū honorat. Si aūt aliqͥs ē amicus eius illemagis honoratur. Si v̓o filiꝰ regis ē naturalis vl̓ adoptiuus ⁊ a rege filius nominat̉ ille plus extollitur elaudatur ⁊ a ſubditis honoratur. Ad ꝓpoſitū beatusAlexius fuit ſeruꝰ dei. ⁊ ſicut ſeruus cuſtodit mādatūdomini ſui. Ita ip̄e oīa p̄cepta domini cuſtodiuit nec ītribulatiōibꝰ p̄termiſit. Iō dicere pōt cū psͣ. cxviij. Tribulatio ⁊ anguſtia inuenerunt me. ⁊ mandata tua meditatio meā ē. ¶ Iō ſignatur ꝑ adoleſcentem Math̓xix. Qui venit ad xp̄m dicens. Magiſter bone qͥd facam vt vitā eternā poſſideā. Rn̄dens Ih̓s. Si vis acvitā ingredi ſerua mandata dei. Cui ille. Oīa hec cuſtodiui a iuuentute mea. qͥd adhuc mihi ſuꝑeſt vel deeſt:ait illi Ih̓s. Si vis ꝑfectus eſſe. vade ⁊ vende omnia q̄habes ⁊ da pauꝑibus. ⁊ habebis theſaurū magnuꝫ incelo ⁊ veni ſequere me. vnde ſcrutare legendā. an Alexius non ſit ille qͥ iuſſum domini integraliter adimpluit. Nam mandata dei ſeruauit a iuuētute. Inſuꝑ omnia que ſecū tulit d̓ domo patris aurū ⁊ p̄cioſas veſtesvendidit ⁊ pauꝑibus tradidit. ⁊ xp̄m in volūtaria parpertate ſecutus eſt vt dicere poſſet cū psͣ. lxxxvij. Pauper ego ſum in laboribꝰ a iuuentute mea. Fuit etiaꝫ. b.Alexius amicus dei: ⁊ ſicut amicoꝝ intereſt ſeruare cōſilia ita ip̄e ſeruauit conſilia quoruꝫ ſunt tria. CaſtitasObedientia ⁊ paupertas. que ſpecialiter ꝑtinēt ad religioſos. vt extra de ſtatu monachorū. c. cū ad monaſterium. Et qͣꝫuis ip̄e nō eſſet obligatus ad illa: tamen voluit ob maiorē ꝑfectionem ea ſeruare. Etiā fuit filiꝰ deiſicut hic teſtatur. Ecce odor filij mei ⁊cͣ. ſcꝫ Alexij. Et ſicut ad filios ꝑtinet patris volūtatē implere: ſic ip̄e omnem voluntatē celeſtis patris ſui quotidie adimpleuiIō nunc apud ip̄m ſicut voluntarius filius honorquem ⁊ nos debemus ꝓpter dominuꝫ extollere ⁊ laudare deuote qualiter hunc laborem acquiſiuit. vide inlegenda. ⁊ hoc quo ad ſcd̓m.¶ Sermo pͥmus de ſancta Maria magdalena.Icut exhibuiſtis membra vr̄a ſeruire īmundicie ⁊ iniqͥtati ad iniqͥtatē. ita nūc exhibete ea ſeruire iuſticie in ſāctificatiōem ad Ro. vj. Dicūt naturales de certis animalibꝰ debilia capita habentibꝰ. vt ſunt anguille. ſerpetes ⁊ dracones ꝙ ex ſono tonitrui multū ꝑturbātur. qꝛanguille que al̓s capi nō poſſunt: cū ſꝑ iacēt in lymo facto magno tonitrui ſono adeo turbant̉ ꝙ ꝙͣtūcūqꝫ laA titēt in lymo extra natant ⁊ a piſcatoribꝰ capiūt̉. ¶ Spiritualiter ꝑ hec animalia intelligūt̉ peccatores aut pctāQuia ſicut illa ſupradicta aīalia capita debilia habēt et

leſis capitibus moriūtur q̄ etiā leſio ꝑ leuem puncturafieri pōt. Sic peccatū mortale eſt adeo debile ꝙ cū leuidiſplicentia necatur ⁊ fit nihil. Teſte Ceſario in dyalogo qui ait. Nullū peccatum ē mortale ſi diſplicet ⁊ nullum veniale ſi placet. qꝛ ẜm Aug. de vera religione. ꝑponitur. xv. q. j. c. qd̓ aūt. Non eſt peccatū niſi ſit votarium. ⁊ ſi diſplicet voluntas immutat̉: ⁊ ſic peccatuꝫnecatur qd̓ figuratū fuit in peccato Dauid qͥ adulterum perpetrauit ⁊ militem ſuum fidelem vriā ꝓditointerfecit. vt habetur. ij. Reg. xj. Veniens aūt ad ip̄mnathan ꝓpheta ꝓponēs ſibi parabolā. Ex qua correxit eū qͥ dixit vnicū v̓bū Peccaui. Cui nathan. Trāſtulit dn̄s peccatū tuū nō morieris. ſꝫ filius tuus qͥ tibi natus eſt morietur. Idem de publicano Luc̄. xviij. Etpeccata ſūt tamdebilia ad occidendū. tn̄ ſi peccatornerit in ꝓfundum extrahi pōt difficulter. Quia ẜmpientem. Peccator ſi in ꝓfundum venerit peccatoricontemnit Prouer .xviij. Quid cōtemnit. dicit Glo. l.re. Deū cuiꝰ monita interiora ⁊ documēta p̄dicatoruꝫꝯtemnit .i. non audit. Cōtemnit etiā ſeip̄m quia ꝓ quolibet vili dat aurū ꝓ obulo vt luxurioſus ꝓ delectabilmomentaneo ⁊ ſic de alijs. Qd̓ valde grauiter pn̄t capi niſi venerit ſonus diuine p̄dicationis ſonātis eternap̄mia vel tonitrua ſeuere cōminationis ſonātis eternaſupplicia. Tūc exeunt peccata de cōſcientia ſicut dracones ⁊ ſerpētes d̓ cauerna. qd̓ figuratū eſt Apoc̄. xij. vbilegitur. ꝙ facte ſūt voces ⁊ fulgura. ⁊ ecce viſus ē dracomagnus habēs ſeptē capita: hoc ē ſeptē capitalia peccata. hec beſtia ē Maria magdalena. d̓ qͣ dn̄s eiecit ſeptēdemonia Mar. vlt. Sꝫ poſtqͣꝫ audiuit vocē dulcit̉ p̄dicātꝭ. pnīaꝫ agite appropinqͣbit em̄ regnū celoꝝ Math̓.iiij. Sil̓r auſteritatē tonantis niſi pnīam egeritis on̄ꝑibitis Luc̄. xiiij. Statim exiuit de profundo vicioꝝintantū exarſit in dei timore ꝙ om̄ia membra q̄ priꝰ advanitates ⁊ peccata extēderat poſtea illa xp̄o ſeruiebātcomplēs dictū Pauli dicentis. Sicut exhibuiſtis mēbra veſtra ⁊cͣ. In quibus duo tangunt̉. Primo excedētie memoratio doloroſa. ibi. ſicut exhibuiſtis. Scd̓o penitentie recōpenſatio fructuoſa. ibi. ita nūc ⁊cͣ. . De pͥmo notādum. Dicūt naturales cū Amb̓. in exame. ꝙapis ē valde diligens in officio ſeu obſequio ſui regis⁊ ſi aliquo mō ꝯtra ip̄m exceſſerit aut ei nocuerit adeoꝯtra ſe iraſcitur ꝙ ſeip̄am tamdiu punit quouſqꝫ moritur. vel ſaltem ab alijs apibꝰ necat̉. Idē refert Albertꝰde ꝓſis. ꝙ tales hoīes ſi excedunt ꝯtra ip̄oꝝ regeꝫ ſeipſos puniunt vel ad iuſſū regis mox ſuſpendūt̉. Moraliter ꝑ apem hic ſignatur Maria magdalena. qꝛ recteſicut apis multos habet pedes per qͦs ſe inuoluit. ItMaria magdalena multos habuit malas affectionesad peccata que actu perpetrauit. qd̓ teſtatur Grego. ſuper illo v̓bo Mar. vlti. Surgens Ih̓s mane pͥmo ſabbati ⁊ apparuit pͥmo Marie magdalene. de qͣ eeceraſeptē demōia dicēſ. Maria ſeptē demōia hūit q̄ vniuerſis vicijs plena fuit. Fuit et̄ valde diligēs ī obſeqͥo dyaboli qꝛ ml̓tas aīas pn̄tauit ſibi qͣs a ſūmo rege auertit.Iō dicebat̉ an̄ cōuerſionē magna quaſi manens rea ꝑobligationē ad penā eternā. Iō circa hec bene api ceparatur que ſe tot ſceleribꝰ turpibus pedibus inuoluvt peccatrix publica amiſſo noīe ꝓprio dicebatur. VBhabet̉ Luc̄. vij. Sꝫ diceres Quare tn̄ ip̄a intantū vituperatur cum fuerit mulier ⁊ a pluribꝰ dicatur virgo fuiſſe. Sꝫ laſciua diſſoluta ⁊ ſuꝑba. Ad hoc dico ꝙ nō ſibi hec ad vituperiū nec ꝯtumeliā. Sꝫ ad eiꝰ extenſamcōmēdatōeꝫ ⁊ dīne miſcd̓ie magnā exaltatiōꝫ qꝛ mageſt de ſtercore aurū fabricare puriſſimum. ⁊ ex eo monle fabricare precioſiſſimū qͣꝫ de auro exiſtente monile facere ita hic. Si deus fecit tam p̄cioſiſſimum monile extam fetidiſſima peccatrice magis certe fuit ꝙͣ de aſimundo ſiue mūda. nec dico ꝙ fuit virgo cū multi ſāctdoctores vidēt̉ in cōtrariū ſonare. quoraꝫ vnꝰ ē Leo