Sermo.LXV III.

ex nobiliſſimo ⁊ alto ſanguine ſenatoꝝ verūtamē tenuit humilitat ē ⁊ modicitatē. qꝛ dicit̉ in li. de paradiſo aīIlla ē vera ⁊ ꝑfecta humilitas cū qͥs gloriā exhibitā cōtēnit nec appetit exhibēdā. Sic btūs Alexius fec̄. Cuipuella de domo regali electa fuit ⁊ magna gloria exhibita. Ip̄e aūt hāc contēpſit ⁊ de mane clarus deceſſit. necetiā petijt exhibendā. qꝛ aduertit illud ſapientis gloriaeius. ſcꝫ mundana ſtercus ⁊ vermis ē hodie extollitur⁊ cras nō inuenit̉. Iſte yſopus. b. Alexius ꝓduxit floreꝫ mūdiſſime caſtitatis ⁊ virginitatis quē collegit xp̄sqͥ eſt amator puritatis in loco vmbroſo talami in quoerat cū ſponſa ſua: ip̄m inducēs vt ſeruaret caſtitatemvt dicitur in legēda. ⁊ cū illo flore virginitatis multosattraxit ad ſimile faciendū. qꝛ ex nuptijs diuina gratiap̄uentus ſponſam deſeruit ⁊ munduꝫ. ⁊ xp̄o famularicepit. Ita nunc ſponſus vel ſpōſa poteſt alterutrum dimittere. ⁊ ſub ſigillo caſtitatis cōfugere vt dicit Euſeb̓papa. Et ponit̉. xxvij. q. ij. c. deſponſatā. Sicut etiā yſepus creſcit in locis petroſis. et adheret Petris. Ita. bAlexius adheſit xp̄o qͥ petra dr̄. Et dixit illud psͣ. lxxij.Mihi adherere deo bonū ē ⁊ ponere in dn̄o deo ſpemmeā. Et ſicut yſopꝰ bene redolet ꝯtrita aūt magis. Itabtūs Alexius odorē vite odorifere habuit. Sꝫ cū contritus fuit tribulationibꝰ odore ſuo totū mundū repleuit. Ita vt de ip̄o exponi poſſūt verba thematis ſupradicti quo xp̄s d̓ ip̄o dicit. Ecce odor filij mei. In qͥbusverbis a duobꝰ cōmendat̉. Primo ab odoris fragrantia. ibi. ecce odor. Scd̓o a diuina tolerātia. ibi. filij mei.De pͥmo eſt notandū. Dicunt naturales ꝙ illiꝰ floris vl̓ alterius rei materialis odor ē laudabilis quandonon eſt occultus: ſꝫ apertus. Non paruus: ſꝫ magnusTūc em̄ nō pōt occultari qn̄ res odorifera in igne crematur ſicut thus. qd̓ vndiqꝫ odorē ſuū diffundit vl̓ qn̄inter manus aut in mortario conterat̉. qꝛ aromata integra modicū redolent. trita aūt vel fracta odorē habētdelectabilē. Iō ſponſus volens excellentē odorē ſponſeoſtendere ait Canti. iij. Que ē iſta que aſcendit ꝑ deſertuꝫ ſicut virgula fumi ex aromatibꝰ mirrhe ⁊ thuris. evniuerſi pulueris pigmentarij. Uel qn̄ ex ſuo naturaliodore odoratur. Sicut patꝫ in lilijs roſis ⁊ alijs floribꝰredolentibꝰ que nō indigent his p̄dictis. Sed gratꝭ calore vernantes odorem ſuauitatis emittūt. aut qn̄ agitantur aūt affiantur ꝑventum. Myſtice his modis inbtō Alexio factus ē odor ſuauiſſimus. Recte ſicut rescremata in igne. que eſt odorifera magis diffūdit odorem. Ita btūs Alexius qͣꝫuis interius odoreꝫ bone cōſcientie plenus. igne tn̄ amoris concrematus qͣſi thusredolens odoreꝫ emiſit. Ita vt de ip̄o exponi pōt illudEccl̓i. x. Quaſi thus ardens in igne. Et bene thuri cōꝑatur. quia dic̄ Pli. li. xvij. c. xvj. Illud thus ē optimūqd̓ eſt albū ⁊ ꝓbatur carbone ſi ſtatiꝫ ardeat ⁊ inflamtur. Si dente nō recipit ⁊ ſtatim frangit̉ in puluerē vemicā. Tale thus fuit Alexius. qꝛ fuit albꝰ per mūdiciāvirginalē. ⁊ hoc iō vt fetidū munduꝫ ſuo odore recrearet. quia erat ꝑ immundiciā carnalē infectus. ẜm illudIohel̓. j. Cōputruerunt iumēta in ſtercore ſuo. Qd̓ exponens Greg. in moral̓. dicit. Iumenta in ſtercore putreſcere ē in luxuria vitā finire. ſicut heu multi fecerūt⁊ adhuc faciunt qui in hac immundicia aſſuefacti etiāvitā cū ip̄a finiūt qꝛ dicit Greg. Cū luxuria mētē ſemeloccupauerit alicuius vix em̄ bona deſideria cogitare ꝑmittit. Ad hoc etiā dicit Hiero. Rethe dyaboli ē luxuria. Si qͥs huius mundi capit̉ nō cito ſoluit̉. Idē etiaꝫthus. b. Alexius. ita ꝓbatus ē qꝛ tactus carbone diuine charitatis ſtatim in pͥncipio ſue adoleſcentie arſit indei dilectiōe ⁊ inflamatus fuit in deſiderio ſuꝑnoꝝ. ꝙaīaduertit Illud Treno. iij. Bonum ē viro cū portauerit iugū dn̄i ab adoleſcentia ſua. Nā cū de ſcholis rediret dutaxat annū pubertatis attingeret ilico fuit accenſus in dei charitate vt ſpōſaꝫ ſuā deſereret mūdici-

amqꝫ ſequeretur. Iō ille odore accenſus puritatis nonpotuit occultari ſicut nec thus ardens ī igne circūquaqꝫ ſe diffundit. Ita ip̄ius odor virginitatis vndiqꝫ eſtdiffuſꝰ. Ita vt de ip̄o exponi pōt illud Cāti. iiij. Odotuus ſuꝑ omnia aromata. Scd̓o odor Alexij ex cōteritione cōprobatur carnis. qꝛ carnē ſuā ꝑ mortificatōemattriuit vehement̓. Nam. xvij. annis in pauꝑtate voluntaria dn̄o ſeruiuit oīa mundana contenens. ⁊ ſeipſum abnegans qd̓ eſt vnū maximū de carnis penalitatibꝰ. qꝛ aduertens illud Math̓. xvj. Si qͥs vult venirepoſt me abneget ſemetip̄m. Etiā ſciuit illud qd̓ dicit. b.Abbas effrem. Si deſideras eē celeſtis ſemper q̄ terrena ſunt exercere deſpice. Si qͥs ſincere diligit deū hconuerſatio in terris nō eſt. Sed ſurſum eſt ſemper.anima deſiderat ⁊ mens ſitit. Anima que terrena ſuntodio habet ⁊ ſolum deum actorem vite cōplectitur ⁊ diligit. hec ille. Et qualiter carneꝫ macerauit. Iacens ſubgradu ⁊ aquā ſeruoꝝ perfuſus docetur in legēda. Ita⁊ nos corpus noſtrū conteramus macerando ꝑ abſtinentiā. qꝛ ẜm Iſid̓. in lib̓. de ſummo bono. Abſtinētia Deſt ianua regni celeſtis ſuffocatio ſceleris extinctio libidinis pͥncipiuꝫ omnis ſacre actionis. fundamentū humilitatis fons ſanctitatis ⁊ ꝑfectio ſuauitatis cauſa totius ſalutis. origo omnis boni oꝑis ⁊ virtutis. hec illeSi aūt ſumus tamdelicati ꝙ hunc ſanctum virum ſecnon poſſumus in carnis conteritione. ſequamur tamēeū in cordis contritioue. Iuxta illud Iohel̓. j. Scindite corda veſtra ⁊ non veſtimenta vr̄a. qꝛ contritum comaxīe deo redolet. Ita ꝙ ẜm psͣ. l. Illud nō deſpiciat.Tercio cābatur odor beati Alexij ex ſui naturali odoratione. qꝛ etiā realiter de monumēto in quo iacebat corpus eius ſuauiſſimus odor fragrauit vt omnibꝰ videretur aromātibus plenum. nec mirum qꝛ corpus eiusfuit vas plenum balſamo ſapientie qꝛ dyabolū ⁊ mundum vicit. Ideo pōt illud dicere Eccl̓i. xxiiij. Sicut cynamomum ⁊ balſamū aromatizans odoreꝫ dedi. Fuitortus plenus lilijs mundicie vt de illo poſſet dici illuqpsͣ. Iuſtus germinauit ſicut lilium. Fuit ager plenusroſis redolētibꝰ patientie. quia patienter obprobria ſuſtinuit ſeruorum qui ipſum ſepius aqua immunda delotione ſcutellarū profuderunt. ꝙ de illo pōt dici illudEccl̓i. xxiiij. Quaſi plantatio roſe in Iericho. Fuit inſuper pratuꝫ plenum violis contemplationis ſūqerne etob hoc roſarium patris ⁊ mundi gaudia ⁊ ſponſam ſuam que maxime impediunt in contemplatione ſuꝑnorum dimiſit vt ſe ſolū cum xp̄o occuparet. Ideo poteſtdicere cum apoſtolo illud ad Philippē. iij. Noſtra cōuerſatio eſt in celis. Fuit etiaꝫ tehca plena nardo humilitatis. Nonne hec eſt maxima humilitas huius ſanctiAlexij ꝙ diuitias magnas contempſit: gloriā mundanā ſubterfugit ſpōſaꝫ imperialē dimiſit. ⁊ de tātis tāqꝫmagnis honoribꝰ ſubito fugiens ſe mendicis ſociauit.immo maior nō pōt reperiri. voluit em̄ erigere celſitudinē bonorum oꝑm. Ideo prius iecit fundamentū humilitatis. quia ẜm Criẜ. in ſermone. Nemo conſtruet F.celſitudine bonoruꝫ oꝑm ⁊ virtutis niſi pͥus iaceaturfūdamētū humilitatis. Fuit deniqꝫ eiꝰ corpꝰ alabaſtrūplenū nobiliſſimo vnguēto deuotiōis in qͣ ſꝑ ꝑſeuerabat. ita vt deuotionē eius virgo beatiſſima Maria approbaret. Cū ip̄m ad eccl̓iam introduci imꝑabat vt ptet ī legēda. Fuit ⁊ demuꝫ appotheca plena aromatibꝰoīm v̓tutū vt dicere poſſit. In me oīs gr̄a vite ⁊ v̓tutꝭEccl̓i. xxiiij. Quia tanta virtus ⁊ gratia de corpore eiusexibat cum eſſꝫ mortuus vt cuncti qui tangerent illudſanarētur. ⁊ vbi in vno aromate tot aromata totqꝫ flores redolentes congregantur non mirū ꝙ de ſe emittitodorē redolentē. Quarto cauſabatur odor beati Alexiex auſtri ſpirituſſancti afflatione. Sentimus enim qn̄ortus eſt plenus arboribus aromaticis ille ex flatu vēti auſtralis odorem emittit aromatum. Iō petit ſpōſa