De ſancto Alexio confeſſore.

cipit ip̄os inſequit̉. illi aūt videntes ſe nō effugere ſpargunt ſpecula magna ī via a quibꝰ ſe cōtēplant̉ ſuꝑ pulcritudine ſua. vel faciūt ignē circa quē tardū efficit ꝙ acanibꝰ ⁊ venatoribꝰ capit̉. Sic hoīes qͥ ſunt creati veloces ad laboreꝫ. Iuxta illud Iob. vij. Hō natus ē adlaborē ſicut auis ad volandū. Sꝫ circa ignē praue cōcupiſcētie ⁊ aqͣs dānoſe voluptatis ⁊ circa ſpecula mundane voluptatꝭ ſen felicitatꝭ adeo tardi ad bonū efficiūtur ꝙ a venatore inferni. id eſt a dyabolo capiātur. etignibus eternis nonnunqͣꝫ concremantur. Sic contigit illi diuiti epulanti. De quo Luce. xij. Anima meahabes multa bona poſita in annos plurimos. requieſce. comede. bibe. ⁊ epulare. dixit aūt illi deꝰ. ſtultenocte morieris. ⁊ dyaboli repetent a te aīam tuaꝫ.?etiā accidit regi ſardanapalo. d̓ quo legit̉ ī hiſt. ꝙ tātūdelectabat̉ in aquis voluptatū ꝙ ſemꝑ domi manſit ⁊cū mulieribꝰ luſit. Sꝫ mirabiliter interijt ⁊ a canibꝰ infernalibus captus ē. iō vos non ſic fratres. ſꝫ continuede bono eamus ad bonuꝫ. qꝛ iō ſumus electi. ẜm illudEgo vos elegi vt eatis ⁊ fructuꝫ afferatis hoc ē in progreſſu virtutis ⁊ in gratia ꝓficiatis. Sꝫ ē ſciendū. ꝙ aliter debent ire incipientes: aliter ꝓficientes aliter ꝑfectꝭIncipientes debent ire ⁊ ꝓficere in tribꝰ. Primo in innocentie recuꝑatione. qd̓ fit ꝑ pnīam. quia ẜm Aug. inli. de pnīa. Pnīa peccatū diluit ⁊ angelice felicitatis cōſortes facit. ⁊ qualiter agenda ſit vt capiatur innocentia docet dn̄s Amb̓. Qui pnīam agit paratus debet eēad obprobria ꝑferenda ⁊ iniurias ſuſtinendas nec cōmoueri ſi aliquis ei crimē ſui peccati obijciat. Scd̓o incipientes debent ꝓficere in peccatorū ſuoꝝ ꝯtinua recordatione amara etiā poſt pnīam ⁊ pctōrū deletiōemſicut fecit Ezechias rex qui dixit. Recogitabo tibi oēsannos meos in amaritudine anime mee Iſa .xxxvij.Tercio debent proficere ſatiſfactione ꝙ peniteāt peccata preterita eis dimiſſa. Proficiētes etiā ire debēt. Primo in ꝓpria infirmitatis ꝯſideratiōe. Exemplo publicani qͥ proprie infirmitatis conſcius ſtabat alonge ꝓpter criminū pudorem ⁊ dixit. Deus ꝓpicius eſto mihi peccatori Luc̄. xviij. Iō dixit Anẜ. Alterius virtutēnon viciū debet attendere qͥ ad culmen humilitatis etꝑfectionis cupit aſcendere. qꝛ hoc ē neceſſariū. quia ẜmGreg. Sancti viri qͥ ad cognoſcendū ꝓpriā infirmitatem ſuum ingeniū dirigūt ꝓpter hoc ad ꝓfectū virtutum melius cōualeſcūt. Secundo debent ire ⁊ ꝓficerein feruida deuotione ⁊ ip̄ius xp̄i confirmatōe. Ad hochortatur Bern̄. dicens. Induere hō inſignijs tuis vtxp̄o conformeris. Que aūt ſunt illa ſigna oſtendit apl̓sad Gall̓. iij. Induite vos ſicut electi dei ſancti. ⁊ dilectidei viſcera. miſcd̓ie benignitatē: humilitatē: modeſtiaꝫpatientiam ⁊ ſuꝑ omnia charitatē habētes q̄ ē vinculūꝑfectionis. Suꝑ quo dicit Remigius. qͥ habet iuſticiam: veritatē. patientiā charitatem. ceteras virtutes qͣscere in honqᵐ vtiqꝫ induit. Tercio debentire ⁊ ꝓfieps haolutt. oꝑm multitudine. Ad qd̓ hortat̉ ſapiēsQuātū pōt manus tua inſtanter oꝑare. qꝛ nec ē ſcientia nec ratio apud inferos Eccl̓s. ix. Idē ꝑſuadet beatus Aug. li. de v̓bis domini. Semꝑ inqͥt adde ſemꝑ labora: ſemꝑ ambula: ſemꝑ ꝓfice. Nā in via dei ſtare nōē ꝓficere ſꝫ defice̓. adeo nāqꝫ feruidū appetitū dꝫ hō ſihabere ꝓficiendi in melius vt ꝙͣtūcūqꝫ ꝓfecerit ſemꝑſibi videri debet ꝙ pͥmo incipiat. qꝛ ẜm ſapientē. Cumꝯſāmauerit hō tūc incipiet Eccl̓i. xviij. Sꝫ ꝑfecti ire debent etiā in tribꝰ. Primo in oīm rerū mūdanaꝝ obliuon. d̓ quibꝰ psͣ. xliiij. Obliuiſcere populū tuū ⁊ domūpatris tui. Illis em̄ ẜm Greg. Affluentia rerū mundanarū debet eē oneroſa vt dicere poſſint cuꝫ apl̓o. mihimundꝰ crucifixus ē. ⁊ ego mūdo ad Gall̓. v. Scd̓o inſue imꝑfectiōis oīmoda recognitiōe. qꝛ ẜm Greg. MaA gna ē ꝑfectio ſue imꝑfectiōis cognitio. qd̓ bene vas electionis paulus oſtendit cū ſe minimū apl̓oꝝ aſſeruit.

vt habetur. j. ad Coꝝ. xij. Nā vt ait Greg. Sancti deiomnes ꝙͣtomagis in dei cognitione ꝓficiūt: tantomagis imꝑfectione ſuā recognoſcūt. Quia nunꝙͣ legiture Abraaꝫ cinerem appellaſſe ⁊ puluerē niſi qn̄ dei eloquiū habere meruit Gen̄. xviij. dicens. Loquar ad dominum cum ſimcinis ⁊ puluis. Tercio in aliena imꝑfectionis ꝑpenſione. Et ẜm Greg. Ille ꝑfectus ē qͥ acimꝑfectionem ꝓximi impatiēs nō eſt. Nā qͥ imꝑfectionem alienā equauerit ferre nō potuit ip̄e ſibi teſtis eēꝙ ꝑfecte non ꝑfecit. hec ille. ⁊ in his ſtatibus oͥlibet ꝓficece debet. ¶ Ꝙͣtum ad terciū eſt notanduꝫ. ẜm Ind̓li. xij. Oues inter omnia aīalia quadrupedia vbiqꝫ af­ H.ferunt fructū. in carne que eſt in cibuꝫ. in pelle que ē advariū vſum. in pilis qui ſunt ad veſtimentū. In fimoqui valet ad terre impinguatōeꝫ. Per oues intelligūt̉apl̓i. de quibꝰ Math̓. x. Ecce ego mitto vos ſicut ouesin medio lupoꝝ. He fructifere oues fructū attuleruntin carne magnū fructū fecerunt. tulerunt ergo fructuin v̓bis ⁊ in exēplis vita ⁊ doctrinis. De v̓bo ⁊ doctrina patet. Quia in omnē terrā exiuit ſonus eoꝝ. Sed d̓vita eorū exemplari patet. qꝛ in vita ſua mirabilia exēpla ſanctitatis nobis reliquerunt que tn̄ poſſunt reduci ad tria. Primū fuit patientie ⁊ lōganimitatis. quiaoēs penas ⁊ iniurias patienter ꝓ xp̄o ꝑtulerunt ⁊ cuꝫgaudio ſuſceperūt. Iuxta illud Actu. v. Ibāt apl̓i gaudentes a cōſpectu concilij quoniā digni ſunt habiti ꝓnomine Ih̓u contumeliā pati. ⁊ illud maxime ꝑfectionis ē exemplū. Sꝫ exemplo patīe pauci imitant. Naꝓ verbo vno iniuriaꝝ in magnā impatientiā ml̓totiēsconcitantur qd̓ cōquerit̉ Aug. O nimis dolenduꝫ ē ꝙcū apl̓i terroribus nec tormentis potuerunt a charitate dei ⁊ patientia ſeꝑari. ⁊ nos interdum ocioſis fabulis ⁊ ſepe per omiſſu ꝯmertiū ſiue paruiſſimo īmo qn̄qꝫ propter ſignuꝫ ita derelinquimus charitatem nōſolum multis diebus. Sed etiā menſibus: nec loqui neamicitiā habebimus. hec ille. Et nos qui facimus ẜmGreg. Oīa bona prius geſta confundimꝰ ⁊ ſubito impulſu deſtruimꝰ qͥcquid ante diu ꝓuido labore ꝯſtruximus. Iō docet. b. Aug. Noli inquit murmurare filicontra flagellum dei. quia qd̓ pateris medicina ē nonpene caſtigatio. nō cōmendatio noli repellere ſi vis cōſequi regnum. Scd̓m fuit exemplū manſuetudinis. ⁊mititatis que eſt virtus. tanta ꝙ a ſolo xp̄o digna edoceri fuit. Math̓. xj. Diſcite a me quia mitis ſū ⁊ humicorde. Iō dicit beatus Amb̓. ſuper Luca cū depoſuero oē pctm̄ ⁊ extermino oēm maliciā ſuꝑeſt vt mitis reperiar. qͥd .n. ꝓdeſt carē ſceleribꝰ niſi fuero mitis ⁊ māſuetꝰ. Terciū fuit exēpluꝫ beniuolētie ⁊ charitatis quemaxime in hoc apparet ꝙ pro fidei dilatione ⁊ eorū ſaluatione mortis amaritudine alacriter ſuſtinebant. qꝛin ſchola ſtuduerunt bene iſtam lectiōem Ioh̓is. xii.Quando dixit xp̄s. Mandatum nouum do vobisdiligatis inuicem in hoc cognoſcant homines ꝙ meidiſcipuli eſtis. ſi dilectionem adinuicem habueritis.¶ Sermo de ſancto Alexio confeſſore.Cce odor filij mei ſicutodor agri pleni cui benedixit dominꝰ Gen̄xxvij. Caſſiodorus ſuꝑ psͣ. l. dicit. Yſopus ēbreuis et modica que in eſtate producit flores. ⁊ illi debent colligi in loco vmbroſo et mundo ⁊ fumoſo qͥ deſiccati habent virtutē attrahendi ⁊ mundificandi pul­ Amonem. hec herba creſcit libenter in locis petroſis. etin radicibus petre ſolide ſe infigit. Odor eius bene redolet. Si autem fuerit trita odorem vndiqꝫ dilatat.Myſtice per Yſopū Alexius romanus nobilis po Gteſt hic optime deſignari. Quia ſicut Yſopus ē breuis