Sermo.LXVI.

Confregit ſuꝑbiam quādo ſuꝑ verticē ipſius pedē inpoſuit dicens. Sterne ſuperbe demon ſub pedibus femine. Confregit eius aſtuciam. quia coegit eū vt diceret propter quid veniſſet. Confregit eius maliciaꝫ queſemper inuidet felicitati hominis. Sicut refert de hocTheotinus in legenda. Qui dicit ſe fuiſſe preſenteꝫ incarcere et omnia vidiſſe: ⁊ omnia ſcripſiſſe. quādo draco horribilis ei apparuit varijs coloribus deauratꝰ ⁊barba aurea. cum ferreis dentibus. ⁊ oculi eius ſplendebant ſicut margarite. ⁊ de naribus eius fumus exibat. lingua eius ⁊ anhelitus fetorem faciebāt. ⁊ lumenfactum eſt in carcere ab igne qd̓ exibat de ore. qd̓ vidēsMargaretha orabat dicens. Domine deus inuiſibilisquē abyſſi et tartari contremiſcūt reſpice in me: ⁊ miſerere mei. ⁊ non ꝑmittas hāc ferā nocere mihi. Sed placeat tibi domine vt vincam ip̄am. Et cum hoc dixiſſetaperiens os deglutiuit eam. Sed ſignuꝫ crucis ꝙ prius virgo beata fecerat creuit in ore eius. Et ſciſſus eſt ꝑmedium. ⁊ beata virgo illeſa exiuit. Qd̓ reſpiciens vidit tanꝙͣ hominem nigruꝫ ſedentem ad genua. manibus et pedibus ligatis. ⁊ cum orationeꝫ Margare. fudiſſꝫ. ſurgens demon acceſſit et tenuit manum dicensO Marga. ſufficiunt tibi ea que feciſti in perſonā meāquia videre non ſubſiſto. ſocium enim meū interfeciſti⁊ me vis interficere oratione. Tunc illa comp̄henditeum per capillos traxit et proiecit in terrā. ⁊ poſuit pedem dextrum ſuꝑ collū eiꝰ dicens. Ceſſa a me virginegeneris humani homicida: protector eſt mihi deus. etſubito refulſit lux in carcere. ⁊ crux xp̄i videbatur in ea⁊ ſuper crucem columba que dixit. beata es Margare.expectāt te angeli dei ad portas. Illa aūt gratias agēs.dixit ad demonē vbi eſt genus tuuꝫ? Cui ille. Tolle pedem tuum de ceruice mea. ⁊ opera mea tibi indicabo.Qd̓ cum feciſſet. Ait Belial eſt mihi nomen. cōtra omnes pugno. ⁊ tu ſola me viciſti. ⁊ ſic terra eum ſuſcepit.Ideo dictum eſt a deo de Margaretha. Gen̄. iij. Ip̄acōteret caput tuū. ⁊ inſidiaberis calcaneo eius. Undeꝙ ille fortiſſimus adamas beata Margare. frangi nōpotuit. ſed ſolum per ſanguinē Hedi ad veſperuꝫ immolati chriſti Ieſu. cuius amore fracta fuit ⁊ caro eiusvndiqꝫ lacerata. ⁊ tandem decollata. Ideo hodie tanqͣꝫſponſa decenter ornata ad thalamū eius cum canticismuſicis ab angelis ē portata gaudēter. ẜm illd̓ Apocͣ.xix. Gaudemus ⁊ exultemꝰ ⁊ demus gloriā deo. qm̄ venerunt nuptie agni ⁊ vxor eius p̄parauit. ⁊ quō ſe preparauit patet ī legēda eiꝰ.¶ Sermo primus. ¶ In diuiſione apoſtolorū.Am non eſtis hoſpiteset adnene. ſꝫ eſtis ciues ſanctoꝝ et domeſticidei. Ita ſcribit̉ ad Ephe. ij. Solent dn̄i terreſtres varios mittere exploratores ad ciuitatē quamvolūt ꝑ ſe vel ꝑ ſubditos expugnare ⁊ lucrari. Hi cuꝫvenerint vadūt qͣſi peregrini. vt ſic non cognoſcāt̉ terrā explorare. Qd̓ figuratū ē pulcre Ioſue. ij. Ubi legit̉ꝙ Ioſue qͥ fuit dux filioꝝ iſrl̓. miſit exploratores: qͥ explorarēt Iericho. Qui ꝑgentes ingreſſi ſt̓ domū meretricis mulieris noīe Raab. Qd̓ cū nūciatū eſſꝫ regi Iericho. q̄ſiuit eos. ſꝫ Raab abſcondit eos ⁊ miſit ꝑ feneſtrā. vt irent viā ſuā. ¶ Moraliter vt dicit Hiero. ī epiſtola ad Paulinū. Intelligitur xp̄s qꝛ de oībꝰ ſacre ſcriApture libris Ioſue nō ſolū in geſtis. ſꝫ etiā in noīe figurā ſaluatoris habet. hic inquaꝫ miſit exploratores hoc ēapl̓os ꝑ hunc mūdū. qͥ ꝑ Iericho deſignat̉. qꝛ ierichointerp̄tat̉ luna q̄ eſt multū inſtabilis ⁊ variabilis. quianūc ē ſub ſole nūc ſuꝑ ſolē: nūc ante nūc retro euagaturQn̄ eſt ſub ſole. tūc hꝫ cornua aduerſus terrā inclinataſꝫ quādo ē ſupra tūc habet cornua ſup̄ma velut nauicula. vt dicit Beda. Sic ⁊ mundus eſt inſtabilis: ⁊ incō-

tinua variabilitate. ⁊ nunc extollit ſuos amatores nūcdeprimit. In hunc mundū miſit dn̄s apl̓os dicēs. Itein mundum vniuerſum ⁊ predicate dicentes euangelium omni creature Math̓. vlt. Illi autē ꝓfecti ingreſſi ſunt domum mulieris meretricis hoc eſt gentilitatisQue publice cum ydolis fornicabat̉. ẜm dictū Hiere.iij. Frōs mulieris meretricis facta ē tibi. ⁊ noluiſti erubeſcere. Sed cum veniſſent apoſtoli ad terras gentiliquerebantur a regibus ⁊ tyrannis vt occiderētur. Snonnūꝙͣ conuerſi gentiles illos in domibus abſconderunt. Sicut patet cuilibꝫ legendas eorū ꝑcurrenti. Sꝫqui prius in mundo fuerunt hoſpites. facti ſunt nūc celeſtes ciues ⁊ milites ſicut innuunt verba thema. Iamnon eſtis hoſpites. in quibus duo tanguntur. Primovnum inſinuatur. ibi. Iā non eſtis hoſpites. Secūdoaliud affirmatur. ibi. Sed eſtis ciues. ¶ De prīo eſt notandum. Ita dicitur in communi prouerbio. Aduenevenerunt. ⁊ domini facti ſunt. ⁊ eſt ſenſus. Ꝙ ſepe cōtingit aliquos venire ad aliquā ciuitatem. vel domumvel regnū: qui ſunt extranei hoſpites. ⁊ fauente fortuna ⁊ eorū probitate ⁊ ſtrenuitate interueniente efficiūt̉ibidem domini ⁊ magiſtri. Ita fit in natura. ꝙ ſepe canis portatur ad domū. vbi alij ſunt canes contra ipſuꝫrixantes. Et ſi ille eſt audax ⁊ ſtrenuus depellit alios. ⁊ſit cuſtos domus. Ita legitur in ſcripturis Gen̄. xliiij.Dum fames creſcebat in tota terra. miſit Iacob filiosſuos in egyptum in domū pharaonis. vt emerent frumenta. qui cum venirent vt peregrini ⁊ hoſpites ita vtexploratores terre dicerentur. ⁊ in carcere tenerent̉. ſuccedēte autē tempore: facti ſunt domini in terra egypti.Quia dixit ad eos Ioſeph. Omnes opes egypti veſtreſunt: ⁊ dedit eis optimam terrā ⁊ pinguiſſimam geſſenvt habet̉ Gen̄. xlv. Ideo potuit d̓ eis dici illd̓ Prouer.Hoſpites ⁊ aduene venerunt in terraꝫ alienā. ¶ Spiritualiter ſancti apoſtoli fuerunt prius aduene ⁊ hoſpites in hoc mundo. vt quilibet ipſorum dicere potuiſſꝫillud pſal. xxxviij. Aduena ego ſum apud te ⁊ peregrinus. Sed cum eos vocaſſet ad apoſtolatum chriſtus.tam virtuoſe ſe habuerunt in congregatiōe. vt illos: n̄ſolum ciues ⁊ domeſticos. īmo principes: ⁊ totius orb̓dominos diceret. ẜm illud psͣ. xlvj. Principes p̄pl̓orūcōgregati ſūt cū deo Abraam. Sed hodie diuiſit ip̄os Ya ſe ⁊ cōſtituit ſuꝑ oēm terram. ẜm ꝙ p̄dixerat ꝓphetaDauid psͣ. xliiij. Cōſtituēs eos principes ſuper omneꝫterram. Recte ſicut rex potens qui habet in curia ſuafideles principes in ſignum remunerationis. vnūquēqꝫ ſubſtituit ſuper vnam ciuitatem vel regnū. vt d̓ hocſibi cum populo famuletur. Sic facit chriſtus rex regūomnium cuius eſt vniuerſa terra ⁊ plenitudo Petruꝫqui fuit caput omniū eccleſiarū principem conſtituit qͥeſt caput omniū eccleſiarū ⁊ mater. Sicut habetur ī cano. Teſtes. ij. q. vij. Paulum in greciam deſtinauit. vt ¶Hibi ducatum obtineret: ⁊ populum ſibi acquireret. Ehoc tangitur in ſequentia hodierna. Hinc Petrus remam apoſtolorum princeps. Paulus adijt greciā. ibiqꝫ docens gr̄am. Andream v̓o miſit in achaiam ꝓuinciā dn̄o tāꝙͣ fidelis pͥnceps nō modicū ppl̓m acqͣſiuit.Ioh̓em in aziam. Iacobuꝫ in Iudeā. Bartholomeūin vlteriorē indiam. Matheū in antiochiā. Symonē⁊ Iudā in egyptū ⁊ perſiaꝫ ⁊ meſopotamiam. Iacobūv̓o qui dicit̉ frater domini. dimiſit hieroſolymā. Philippū direxit in ciliciā. Thomam in aliam indiam. SꝫMathiam in indiam in ytaliam. ⁊ ſic principatus eisdiuiſit. Ita vt verificaretur illud psͣ. lxxvij. Diuiſit eisterram in funiculo diſtributionis. Et illud figuratumfuit. j. Macha. j. Vbi legitur ꝙ Alexander rex macedonum vicit Dariuꝫ. ⁊ multas nationes. poſtea decidit in lectum et cognouit vt moreretur. Ideo vocauitpueros ſuos nobiles. qui ſecum nutriti erant a iuuētute ſua. ⁊ diuiſit ill̓ r̄gnū ſuū. Quid ſignificat Alexāder