De ſancta Margaretha

nis: ortus deliciarum: gaudiū angelorū: aureum redinatoriū. thalamus r̄gis: aula dei: habitaculū ſpirituſſācti. liber ſignatus in die iudicij aperiendus. hec ille. Iōꝯdiuit loca fetida peccatoꝝ. ẜm illd̓ psͣ .xxv. Odiui eccleſiam malignantiū: ⁊ cū impijs nō ſedebo. Si em̄ ſedere voluiſſet cuꝫ impio p̄fecto Olibrio: bene habuiſſetin eius domo. ẜm ꝙ dixit tortor. Crede Margarethap̄fecto. ⁊ bene tibi erit ſuꝑ om̄s puellas. Sꝫ noluit. fugiens more virgineaꝝ apum maloꝝ ⁊ fetentiū conſortinpeccatorū. Ita ⁊ nos curare debemus de ſerenitate interioris conſcientie. quia ẜm ſapientē. Secura mēs qͣſiiuge conuiuiū Prouer. xv. Et ſi illā habemus de vituperio curare non debemus. ſicut dicit Aug. Et habet̉xj. q. iij. c. Quid obeſt homini. Ꝙ de illa tabula eū vultdelere humana ignorātia. Si de libro viuentiū eū nondelet iniqua conſcientia. Tercio apes virginee diligūtſonum naturalē: ſiue dulcem. ſiue etiam inſtrumētaleIdeo dicit Ariſto. in lib̓. de animalibꝰ. Quādo apes dealueario volauerint. ſi rector apū voluerit eas reuocaredꝫ cātilenas dulces cātare ⁊ ſuaueꝫ ſonū face̓. qͥbꝰ citiꝰattrahūt̉. Sic. b. Marga. apis v̓ginea ml̓tū dilexit dulcē ſonū eloqͥoꝝ dei qd̓ pꝫ. Quādo nutrix ſibi expoſuitquare deus pati voluiſſet. ⁊ crucifixus eſſet. Iō potuiſdicere illd̓ psͣ. cxviij. Ꝙͣdulcia fancibus meis eloquiatua domine ſuper melori meo. Ideo cuꝫ dulci cātu angelorum ad celeſte alueare introducta eſt feliciſſime etattente. Et quia fuit non mixta concubitu Olibrij. Iōẜm naturā apum magnū ſpiritualium filioruꝫ examēconſtituit. Quia vna die quinqꝫ milia virorū dominogenerauit mulieribꝰ ⁊ paruulis exceptis. Ita vt de ip̄crediderunt. Olibrius non eſt effectus letus: ſꝫ iratusQuare iuſſit tortorem: vt ip̄am decollaret. Et tantū deprimo. Secundo cōmēdatur beata Margaretha a ꝑſone ⁊ vite honeſtate. cum dicitur. Ueneranda. Ubieſt ſciendum. Ariſto. iiij. Ethicorum dicit. Ꝙ ſolꝰ bonus ⁊ virtuoſus honorandus eſt. quia prauus honore non eſt dignus. Et ponit rationem ibidem dicens.Honor eſt premiuꝫ virtutis. Ideo homo ſi bene ⁊ virtuoſe viuit eſt dignus honore. Sinautem dignus vituperio. quia per ſolam virtutem ad honorem peruenitur. Ideo dicit Auguſti. lib̓. xv. de ciuitate dei. Ꝙ ratio et voluntas oſtendit ꝙ nemo poſſit ad honoreꝫ ꝑuenire. niſi priꝰ vixiſſet virtuoſe. Duo principaliter elegerunt virtutē. ſcilicet ⁊ honorē. ⁊ illis templum ſolenne conſtruxerunt. in quo altaria erexerunt altare v̓tutis in ingreſſu templi. Sed altare honoris retro in eccleſia poſuerunt. ⁊ omnis qui volebat accedere ad altare honoris. oportuit eum prius altare virtutis preterire. ¶ Myſtice beata virgo Marga. ē merito veneranda. quia per multas virtutes hic tranſiuit. ẜm ꝙ ſanctamater eccl̓ia cantando proteſtatur dicens. Ibat de virtute in virtutem ⁊cͣ. Habuit enim virginitateꝫ que p̄cipua eſt de numero virtutum. que valde delectabilisē apud deū. Teſte Euſebio in ſermone. Oꝙͣ delectabile ⁊ iocundum eſt apud ip̄am beatiſſima amenitas. diquis protulerit corporis venuſtatem cū originalis mūdicie non amiſerit puritatem. Ideo prius premittiturD hoc verbum virgo deinde veneranda. quia antiquitꝰvirgines ſunt honorate a paganis. Legitur enim in geſtis romanorum. Quando ceſar pertranſiuit aliquamviam oportuit ꝙ oēs ſibi cedebant. preter ſole virginesquibus ip̄e ſolus ceſſit in hoc ip̄as venerando. RefertUalerius in policra. Ꝙ Laercius pͥnceps dū ciuitatoBias expugnauit. oēs in ea occidit. ſolas virgines abire permiſit. Idē legitur Numeri. xiij. ⁊ Iudicuꝫ vltQuādo aliqͣ ciuitas fuit expugnata alijs occiſis ſole vgineſ libere ſūt dimiſſe. Et hoc fuit priuilegiū tā diuitūꝙ pauperū. qꝛ dicit Ariſt. viij. polli. Honor virtuoſo

ſine faſtidio impenditur. licet de humiliori mundi vitaoriatur. Ideo nos etiā cum eccleſia debemus noſtramvirginē Margare. venerari. Et hoc quo ad ſecunduꝫꝘtum ad tercium notandum ẜm naturales in lib̓. Egēmaꝝ. Quia legitur ꝙ non inuenitur aliqua que eſſetita conſtans ⁊ inuicta: ſicut ē adamas. Nā illi cedit ferrū. ſed ferrum contēnit. nec igne vnqͣꝫ incaleſcit. nec abaliqua re ſuperatur. ſed ſolum ſanguine hircino reſoluitur ¶ Myſtice huic lapidi ꝯparare poſſū conuenienter. beata Marga. quia valde conſtans fuit in ſuſtinēdo martyrium ⁊ inuicta. Qd̓ de ipſa teſtatur hodie cātando eccleſia dicens. in verbo thematis. Uirgo venranda in magna ſtans conſtantia: verba contenes iudicis: nihil cogitans d̓ rebus lubricis. p̄mij celeſtis ſpegaudens: in tribulatione erat patiens. qd̓ potuit dicere Criẜ. Si melleſies morior. ⁊ ſi omnes labores in deamore expendā: nihil dignum ad ea que de ipſa percipiam. quia reſpectū habuit ad premiuꝫ celeſte. propterꝙ ita conſtans fuit. non enim ceſſit ferro lacerantium.ſed cōtempſit. Quia ẜm ꝙ dicit Theotinus in legenda. ꝙ ſuſpenſa fuit in eculeo ⁊ ferreis vngulis acerbiſſimis corpus eius laceratum. tamen nec flecti potuit. adculturam ydolorū nec a ꝓpoſito frangi. Sed dixit tyranno contemnens verba eius. O impie ⁊ impudenscanis ⁊ audax. ſi ego carni mee miſereor anima mea vtiqꝫ ad interitū vadit ſicut ⁊ tua. Idē de ip̄a poteſt exponi illud Ezech̓. iij. Ut adamante ⁊ ſilicē dedi faciē tuā:Nec etiā potuit igne calefieri. qͣꝫuis em̄ lampadibꝰ accenderetur ⁊ corpus eius comburebatur. Sed dicebatillud pſal. xxxv. Ure domine renes meos ⁊ cor meum.vt non ſit in me iniquitas. Etiā potuit dicere illud psͣxvj. Igne me examinaſti. ⁊ non eſt inuenta in me iniqͥtas. Non potuit etiā beata Marga. ab aliquo ſuꝑari.Non a patre. qꝛ fuit ydolatra. ⁊ voluit eaꝫ ad ydola inclinare. quia fugit domū eius ſpernens om̄ia bona hereditaria. ⁊ cuſtodiuit ouiculas ſue nutricis vt adimpleretur illud Gen̄. xij. Egredere de terra tua. ⁊ de cognatione tua. ⁊ faciaꝫ te in gentē magnā. Habet enimnunc gentes multas de quibus gloriatur. Nam omnes quos conſtantia ⁊ paſſione conuertit quoruꝫ multi fuerunt. ſibi obediunt ⁊ ipſa eis quaſi domina dominatur. Non etiam potuit vincia tyranno Olibrio pͦfecto. quia eius poteſtatem contēpſit ⁊ illuſit. ⁊ hoc qd̓ſibi ignominiam fecit illud ſibi ad honoreꝫ venit. quiain hoc chriſtū imitata eſt. quia ſicut chriſtus nudatusfuit in patibulo. vt nihil ſecum portaret. Sic Margaretha expoliata eſt in eculeo ⁊ ſuſpenſa. in ſignuꝫ ꝙ omnia mundana deſpexerat. Sic̄ xp̄s fuit flagellatus adcolumnā vt diſciplinā pro nobis portaret. Sic corpusMargarethe virginis totaliter laceratum. ne poſt hācvitā pateretur. Sicut xp̄s clauis laceratus vt claui nobis ianuā paradiſi aperirent. Sic beata Margare. fuitvngulis lacerata. vt ab ea omnē vetuſtatem abraderetSicut xp̄s totus ſanguine rubricatus ⁊ cruētatus. vthomo in eius ſanguine lauaret̉. Sic Margare. fuit ſāguine plena. vt in ſuo ſanguine baptizaretur. Et hoc ēhuic ſanctiſſime virgini tā in mundo qͣꝫ in celo magnagitudo ab eo ſumetur. Non etiā ſuperari potuit a dyabolo. qui habet magnā potentiam. ẜm illud Iob. xij.Non eſt poteſtas ſuꝑ terraꝫ que ei comparetur. Quiahabet ſuꝑbiam. vt dicitur ibideꝫ. Ip̄e eſt rex ſuper omnes filios ſuperbie. Habꝫ magnam aſtuciā. Quia ẜmapoſtolum. tranſfigurat ſe in angelū lucis. ij. Coꝝ. xij.Habet maliciaꝫ. quia anthonamatice dicitur malus.Unde Math̓. xiij. Uenit inimicus homo. ⁊ ſuperſeminauit zizaniā. Sꝫ iſtis armis n̄ potuit vincere Margarethā. Sed ip̄a eū vicit quia fregit potentiā eiꝰ quādo ip̄m in ſpecie draconis apparentē euaneſcere fecit.