De diuiſione apoſtolorū

niſi chriſtum qui omnes ſibi ſubiecit nationes vt ſibifamulētur iuxta illud psͣ. lxxxv. Oēs gentes quaſcūqꝫfeciſti venient ⁊ adorabūt corā te dn̄e. Hic cū ꝑ paſſionem viciſſet dyabolū ⁊ cognouit vt aſcēderet ad patrēvocauit ſuos filios. qͥbꝰ ante dixit. Filioli adhuc vobiſcū modicū ſum Ioh̓. xiij. Qui etiā erāt nobiles morū⁊ diuiſit eis regnuꝫ eccl̓ie vt p̄eſſent populo ſuo. ⁊ nondet dumtaxat poteſtatē ſuꝑ populū vt eos in fide erudirent. ſꝫ etiā ſuꝑ demonia vt infirmitates curarent. vthabet̉ Marc̄. vlt. ⁊ Math̓. x. vbi legit̉. Cōuocatis Ieſus. xij. diſcipulis ſuis. dedit illis poteſtatē ſpirituū immūdorū vt eijcerēt illos. ⁊ curarent oēs lāguores. Ecce qͣꝫpotentes ſunt effecti: qui prius erant hoſpites ⁊ꝑegrini. Iō bene ꝑ filios Iacob figurant̉: qͥ veneruntaduene in terrā egypti. ⁊ facti ſunt diuites ⁊ domeſtici⁊ nimiū multiplicati. ẜm ꝙ dicit Criẜ. ſuꝑ Math̓. j. cdicens. Iacob genuit Iudā et fratres eius. Et xp̄s verus Iacob genuit duodeciꝫ apl̓os in ſpūſancto. Nonin carne: ſꝫ in v̓bo ⁊ ſanguine ¶ Nā ſicut ille qͥ cū filijsſuis duodecim deſcēdit in egyptū vt multiplicarenturSic xp̄s cū duodecim ſuis apl̓is deſcendit in mundū.ſicut res ip̄a teſtatur. Et ſubdit. Sicut ille deſcendit. vtmedullā egypti manducaret. Sic xp̄s cū apl̓is ſuis intrauit mundū vt medullā huius mūdi ſibi acquireretMedulla huius mūdi ſancti hoīes ſūt. Sicut em̄ in arbore qͣꝫdiu medulla ſana fuerit. ſꝑ floret cū aūt cōſumpta fuerit paulatim marceſcendo ſiccat̉. Sic ⁊ qͣꝫdiu ſūthoīes fideles in mūdo. ſtat iſte mūdus. Nā ſicut egredientibꝰ filijs iſrl̓ de egypto exterminata ē egyptus. ſic⁊ ſancti cū de iſto mundo defecerint caſurus ē mundꝰiſte. hec ille. Ex illo dicto habet̉ qͣꝫproficui fuerūt huicmundo ſancti apl̓i ꝑ quos fideles vndiqꝫ ſūt collecti. ⁊ad fidē ꝑducti. ꝑ quos ſeruat̉ aīa. Et hoc quo ad pͥmū.¶ Ꝙͣtū ad ſecūdū affirmatur ꝙ apl̓i ſunt ciues ſanctorū ⁊ domeſtici dei. Circa qd̓ notandū. Qn̄ aliqua ciuitas vel regnū habet principem apud regē domeſticuꝫqͥ cū rege egreditur. ⁊ ē ſibi multū ſpecialis. Si ciuitasilla vel regnū habet negocia ardua ad expediendū accedit princeps eius. ⁊ vſqꝫ ad regē ꝑducit. ⁊ cauſam eiꝰinfallibiliter ⁊ faciliter obtinebit. qd̓ patꝫ Gen̄. xlvij. ꝗIoſeph qͥ fuit de genere ⁊ ciuitate patris ſui Iacob qꝛ̄pater ſcilicet Iacob cum filijs venit in egyptuꝫ. acceſſitIoſeph ⁊ ſtatuit patrem an̄ regem pharaonem. Et ilAle gauiſus admodū tradidit ei qͥcquid Ioſeph dare demādauit. Moraliter ꝑ ciuitateꝫ intelligit̉ mūdꝰ. De qͦSap̄ Eccl̓s. ix. Parua ciuitas ⁊ pauci viri ī ea. ⁊ bn̄ pauci. qꝛ pauci ſunt qͥ virilit̓ vicijs reſiſtūt. ẜm illud psͣ. xiij.Oēs declinauerunt ſimul inutiles facti ſunt. Hec ciu.tas ſcꝫ mundus apud ſummū regē .ſ. xp̄m habet nō ſolū vnū regem vel pͥncipē. ſꝫ duodecim pͥncipes glorioſos .ſ. Petrū Paulū Ioh̓eꝫ Andreā ⁊cͣ. Qui ſunt figurati ꝑ pͥncipes Numeri. vij. Et electi erāt ꝑ filios iſrl̓.⁊ inſtruxerunt eos de mandatis: vt curā eoꝝ haberētIta ip̄i facti ſunt ſuꝑ om̄s qui viſuri ſunt deū: vt curāeoꝝ habeant. ⁊ cū eis corā deo cōꝑeant. ⁊ ꝓ eis intercedant. Ideo dicit Grego. in omel̓. Ubi Petrus cuꝫ iudea conuerſa quā poſt ſe traxit apparebit. Ita Paulꝰconuerſū vt ita dixerim mūdū ducēs. Ibi Andreas pꝰſe Achaiaꝫ. Ibi Ioh̓es Aziam. Thomas indiā in cōſpectu ſummi iudicis conuerſam ducet. Hec ille. In odicto claret. ꝙ quilibet apl̓orū ꝓ populo a ſe cōuerſo reſpōdebit. Et nō ſolū ꝓ illis. ſꝫ etiā ꝓ omni populo terre intercedent. quia ſunt pͥncipes cōſtituti ſuꝑ omneꝫterrā. ⁊ merito principes populi intercedent. ꝓut legitMath̓. xv. Ꝙ quedaꝫ mulier chananea: a finibꝰ tyri⁊ ſydonis egreſſa. clamabat poſt Ilam dicens. Dn̄e miſerere mei. filia mea male a demonio vexat̉. Ille autemnō reſpondebat ei verbuꝫ: nec eā exaudiuit. Diſcipuliūt miſerti ip̄ius. accedētes ad Ih̓m rogabant ꝓ ea dicentes. Dn̄e dimitte eam. qꝛ clamat poſt nos. Et ſi ipſi

hoc fecerunt exiſtentes adhuc in terris. quantomagisfaciunt iam ciuibꝰ ſociati celicis. ⁊ domeſtici exiſtūt deIō inſtante neceſſitate ad ip̄os confugere debemus qꝛvt dicit Amb̓. in li. prefatio. Ingruente metu tribulationis ⁊ anguſtie: tutū eſt ſub vmbra apoſtoloꝝ cōfugere dolore tribulationis afflictioniſqꝫ mundane. Et hocquo ad ſecundū.¶ Sermo ſecundus. De eodem feſto.Legi vos vt eatis et fructū afferatis Ioh̓. xv. Dicūt naturales ⁊ preẜtim Marcianus. Ꝙ ſol qui eſt rex planetarum: in medio ſigniferi incedens. biſſenos radios a ſe ęmittit. exquibus inferiora. ⁊ ſuperiora illuſtrantur. ¶ Spiritualiter per ſolem qui eſt rex planetarum. intelligitur xp̄snon ſolum ſtellarum. ſed omnium creaturarum. tamſuperiorum ꝙͣ inferiorum. vt habetur de ſumma trinitate ⁊ fide catholica. c. firmit̓. Hic emiſit a ſe biſſenosradios. hoc eſt. xij. apoſtolos. qui bene radijs cōparantur. quia radius ſolis longe lateqꝫ diffunditur. Sic fides apoſtolorum per vniuerſum mundum eſt diffuſiẜm illud psͣ. xviij. In omnem terram exiuit ſonus eorum. Etiam quando ſol radios emittit homines infirmi melius habent. ⁊ dormientes excitantur. Sicut videmus in aurora. Et hoc teſtatur Baſilius ſuꝑ illuoMath̓. v. Uos eſtis lux mundi dicens veniente aurora luce. infirmorū dolores alleuiant̉. hoīes a ſomno excitantur. aues garriunt. beſtie ad latibula ſua fugiunt.Sed adueniente fide apoſtoloꝝ: mundus fuit edificatus in credendo. fecūdatus in bonis operibus. alleuiatus a peccatis. excitatus a negligentijs. animatus adcontemplationem celeſtiuꝫ. ereptus a poteſtate demonum. Hec ille. Et quia xp̄s hos duodecim apoſtolos Amiſit in mundum figuratum fuit Ioſue. iij. Vbi legit̉ꝙ Ioſue miſit duodecim viros vt conſiderarent īpromiſſionis. vt ad eam obtinendam ceterum polum animarent. Sic chriſtus verus Ioſue miſit hodiein vniuerſum mundum. xij. ſolennes viros vt gentibus et iudeis dicerent de fertilitate terre promiſſionis.ſcilicet regni celeſtis. ⁊ ipſos ad hoc anhelandum ꝓuocarent. Et hoc innuit chriſtus in verbis premiſſis cuꝫait. Elegi vos vt eatis. In quibus quidem verbis. triadeſcribuntur. Primo electio ſpūalis. ibi. Ego elegi vosSecundo progreſſio virtualis. ibi. Ut eatis. Terciofructificatio ſpiritualis. ibi. Et fructū afferatis. ¶ ꝑprimo eſt ſciendum. Ꝙ prudens carpentarius vlens conſtruere pulcram domum ⁊ edificium ſolenneprius vadit ad nemora querendo ſi pulcras arbores ⁊ligna preconcipit in mente ſibi longe ante eligendo. vttempore conſtructionis veniente non impediatur inſtructura. Moraliter chriſtus eſt prudens carpentariꝰ⁊ artifex. qui volens edificare domuꝫ ſancte eccleſie elegit ab eterno fortia ligna tanꝙͣ columnas: que domuꝫeccleſie ſuſtentarent. ⁊ hi fuerunt apoſtoli ſancti. In qͦrum perſona dicit apoſtolus ad Epheſi j. Elegit vosin ipſo ante mundi conſtitutionem vt eſſetis ſancti etimmaculati in conſpectu eius in charitate. Et hoc figuquos conſtituit ſupra domum ſuam ⁊ curiam. vt cibaria domui ſue prouiderent. ⁊ omnia bene eſſent ordinata. per quē Salomonē xp̄s intelligit̉. Hic elegit duodecim apl̓os. vt domui ſue ī cibarijs ſpūalibus ſcꝫ verbo dei ꝓuiderent. De quo cibo dicitur Deutro. viijtranſumptiue Mathei. iiij. Nō in ſolo pane viuit hmo. Sed in omni verbo qd̓ procedit ab ore dei. Et heceſt prima cauſa et principalis quare eos elegit vt ppl̓m Aſuum verbo doctrine paſcerēt. Ideo dixit Petro qͥ fuit