In natiuitate Iohannis baptiſte

ſolū corpus dn̄i nr̄i. Et dans vinū ſimplex pōt dicereIn nomine dn̄i nr̄i Ih̓u xp̄i amē. Itē Nico. de lyra ſiper illud Ioh̓is. vj. dicit. Sacr̄m euchariſtie nō ſolumſacerdoti ſumenti. Sed toti eccl̓ie ac etiā illis qͥſpurgatorio ꝓdeſt. Et rō eſt. qꝛ non tm̄ ē ſacr̄m. ?ſacrificiū eccl̓ie inqͣꝫtum continet xp̄m paſſum. Et iō ꝓficit om̄ibus fidelibꝰ. Si autē ſumit̉ alio mō. vt a laycotunc ꝓficit ſolū ſumenti. qꝛ officiū eius non ē offerre ſacrificiū. ſꝫ tm̄ ſuſcipere ſacramentū. Itē Scotus in. iiij.diſ. viij. dicit. Sacerdos poſt cōſecratiōem habet rigiimū mandatuuꝫ eccleſie ad hoc ꝙ percipiat vtrūqꝫSꝫ querit̉ hic. Utrū quotidie ſit celebrādū. vel cōicandū? Uidetur ꝙ nō. Quia dicit. b. Augꝰ. Et ponit̉de cōſe. diſ. ij. c. Quotidie celebrare nec laudo vel vitupero. In contrariū habet̉ dictū ſancti Amb̓. in li. de ſacramentis. Et ponit̉ de cōſe. diſ. ij. c. nō iſte. Ubi dicit̉ꝙ panis iſte ē quotidie ſumendus. vt quotidie tibi ꝓſit. Sed ſic viue vt quotidie merearis accipere. Circa qd̓ notandū in pͥmatiua eccleſia multitudinis credētiū erat cor vnuꝫ ⁊ anima vna Actuū. iiij. Et charitasdei diffuſa erat in cordibꝰ hoīm. vt etiā ꝓ fide xp̄i certatim ad mortē currerent. Iō hoc ſacramentū neceſſarium erat quotidie ad mortē p̄paratis. Tunc em̄ quotidie cōicabāt. Poſt v̓o creſcēte eccleſia: ⁊ ceſſante deuotione. Inſtitutuꝫ fuit ꝙ de octaua in octauā fidelecōicarēt. adhibito hoc remedio vt pro eo ſingulis diebus oſculū pacis daretur. vt dicit Guil. in rationali diuinorū. Sed heu creſcente malicia hoīm ſtatuit Fabianus papa. vt dicit magiſter in. iiij. diſ. xij. Et habet̉ deconſe. di. ij. Et ſi nō frequētius. tn̄ ad minus ter in anno. ſcꝫ paſcha. penthecoſten. ⁊ in natiuitate dn̄i cōicarent. Sed heu creſcēte malicia de nouo. Decreuit Innocentius. Et habet̉ de peni. ⁊ remiſſi. c. Oīs vtriuſqꝫſexus. Ꝙ ſaltem ad minus ſemel in anno quilibet xp̄ifidelium cōmunicaret. ſub pena excōicatiōis: ⁊ carentie eccleſiaſtice ſepulture. Iſtis ſic ſtātibꝰ dicit Bonauentura. Si quis videat ſe eē in ſtatu primitiue eccl̓ielaudabile eſt quotidie celebrare: ⁊ cōmunicare. Si aūtin ſtatu finalis eccleſie. vtputa frigidus ⁊ tardus: cōſulendum ē: vt raro cōmunicet. Si aūt medio mō: debetſe habere medio mō. ⁊ aliquādo debet ceſſare. vt diſcatreuereri. ⁊ aliquādo debet accedere. vt inflamet̉ ī amore. Quia tali hoſtie debet̉ honor: debet̉ ⁊ amor. Et ſubdit. Omnes rōnes que vident̉ habere ad quotidianaꝫcōionem intelliguntur ſtatuta p̄paratiōe. que in pauciſſimis eſt vt ſemꝑ. vnde credo ꝙ maiorē efficaciā recipit hō in vna miſſa vel cōmunione cum bona p̄paratione: qͣꝫ in multis. ſi non ſe bene p̄pararet diligenter.Et ſubdit. Uterqꝫ enim dabit gloriam deo. Et qͥ māducat cum reuerentia. ⁊ qui ex reuerentia dimittit. hecille. Dicit tn̄ Albertus. Ꝙ qn̄ apes infirmant̉. tūc plꝰhoībꝰ. ⁊ venenū ſerpētibꝰ ⁊ draconibꝰ. vt dicit Cōſtātnus. Sic corpus xp̄i eſt bonis dulcis ⁊ eternus. ẜm qd̓dicit euāgeliū. Hic ē panis qͥ de celo deſcēdit. ſi qͥs maducauerit hūc panē viuet ineternū. Sꝫ malis ſerpent.nis hoībꝰ: ē venenū. ẜm qd̓ canit eccl̓ia. Mors ē malisvita bonis. Et apl̓s .j. Coꝝ. xj. Qui manducat ⁊ bibitīdigne: iudiciū ſibi māducat ⁊ bibit. Mō ſicut cū apesinfirmant̉ auidius comedūt. Sic boni xp̄iani ex venialibꝰ peccatis: ⁊ interdū ex mortalibꝰ oblitis: debent frequēt̓ ſumere hoc mellicū ſacr̄m. qd̓ deleat venialia peccata. teſte Bern̄. qͥ ait. In ſacr̄o altaris: peccata venialia delent̉. hō in gratia roborat̉: aīa celeſti dulcedīe inebriatur. Et idē dicit Amb̓. Et habet̉ de cōſe. di. ij. in. c.In calice. Quotiēs effundit̉ ſanguis xp̄i in remiſſionēpctōꝝ effūdit̉: debeo ſꝑ acciꝑe qꝛ ſꝑ pecco debeo acciꝑemedicinā. hic tn̄ Alb̓. dic̄. Intellige d̓ ſacrificātibꝰ tm̄. ⁊

valet qͦtiens effundit̉ .i. in altari offertur: in remiſſionēpeccatoꝝ effundit̉ .i. offertur. Delet etiā hoc mellifluūſacramentū peccata oblita. ẜm illud Aug. Cuꝫ corpixp̄i manducatur mortuus ſuſcitat̉ .i. peccator qͥ adhiacet in peccatis oblitis. ille per hoc ſacramentuꝫ ſurad vitam gratie. Iō frequenter ē ſumendum. Sed acAug. qui dixit quotidie cōmunicare: nec laudo: nec vitupero. Dicit glo. brixienẜ. ꝙ hoc dixit Augu. ignorāsmentes ſumentiū. vtrū ſint digni. tāqͣꝫ qͥ mentē alteriꝰvidere non poterat.¶ In natiuitate Ioh̓is baptiſte. Sermo pͥmus.Ir bonus es ⁊ bonumportas nūciū. Ita ſcribit̉. ij. Reg. xviij. MaIgiſter li. xij. de ꝓprie. rerum dicit. Turtur eſauis caſta et pudica: valde diligens loca ſolitaria ⁊ deſerta: fugiens hominuꝫ ꝯſortia. Ꝙ eſt auis caſta patetex eo. Nā ſemel viduata nō vult habere parem. TeſteAlano in de planctu nature. Turtur inqͥt ſuo viduatacōſorte amorē epilogare .i. repetere dedignās. in alterahigamīe refutabat ſocia. hec auis vernali accedēte tꝑeaduenit. ⁊ nouitatē aduenientis tꝑis denūciat. q̄rulaquoqꝫ voce ꝓdit. Iō dicit̉ Cāt. ij. Iam em̄ hyems tiut ymber abijt ⁊ receſſit. flores apparuerūt in terranſtra. ⁊ vox turturis audita ē in terra noſtra. ¶ Spūalit̓ B.ꝑ turturē. b. Ioh̓es bap. intelligit̉. qꝛ recte ſicut in aduētu turturis hoīes ad gaudia excitant̉. Sic aduenientenatiuitate Ioh̓is multi letant̉. quēadmodū angelꝰ p̄dixerat patri ſuo Zacharie. Erit inqͥt tibi gaudiū ⁊ exultatio. ⁊ ml̓ti in natiuitate eius gaudebūt Luc̄. j. Iſteamabilis turtur Ioh̓es fuit valde caſtus. qꝛ ꝑpetuusvirgo. qd̓ patet ex eo. Quia vitauit omnia que ſolēt adlibidine incitare. quoꝝ pͥncipaliter ſunt quatuor. Iuxͣillud poete. Ueſtis pulcra: cibus largus: ociū qͦꝫ ſomnus. Nam veſtis ſua non fuit delicata nec pulcra. ſedaſpera de pilis cameloꝝ. quaꝫ ſuper nudo corpore portabat. vt habet̉ Math̓. iij. Cibus ſuus fuere locuſte. q̄ẜm Criſo. ſunt volatilia munda ⁊ parua. que cocta inoleo pauperem prebent victū. Similit̓ comedit mel ſilueſtre. qd̓ ẜm Raba. ⁊ Tho. de aquino folia ſunt lata⁊ rotunda. lactei melleiqꝫ coloris. Hec Ioh̓es comedineqꝫ vinū bibit. Sicut p̄dixerat angelus Luc̄. j. Uini⁊ ficerā nō bibit. Ip̄e aūt fugit cōſortia hoīm. ẜm ꝙ canitur de ip̄o. Antra deſerti teneris ſub annis: ciuiumturmas fugiens petiſti ⁊cͣ. Iō in ſuo aduentu: tp̄s nouum denunciauit diuqꝫ cupitū. Cū dixit. Penitentiaꝫagite appropinquabit em̄ regnū celoꝝ. qd̓ patꝫ Matꝭiij. Et hoc fuit valde inaudituꝫ. Idcirco verba de ippn̄t cōuenient̓ aſſūpta ſibi applicari cū dr̄. Uir bonies. In qͥbꝰ dn̄o deſcribunt̉. Prīo virilitas triumphantis. ibi. Uir bonus es. Scd̓o ſublimitas nūciātis. ibiEt bonū portas nūciū. ¶ De pͥmo ē notandū. Dicūtnaturales de lapidū naturis tractātes. Ꝙ qͥdaꝫ lapisnoīe pantron. ſumens denominatiōem a pantera animali. habet hāc virtutē. ꝙ mane viſus illo die facit audacē hoīem ⁊ inuictū. eius bonitas claret ex hoc. ꝙ fere cū oībꝰ lapidibꝰ p̄cioſis ꝑticipat in colore. Cuꝫ albisem̄ ē albꝰ cū pallidis pallidꝰ. cū nigris niger. cuꝫ roſeisroſeus. cū purpureis purpureus. ⁊ ſic de alijs. Myſtice ꝑ hūc lapidē. b. Ioh̓es figuratur. qꝛ recte ſicut lapisiſte ſi mane vr̄ circa ortū ſolis. facit hoīem inuictū ꝯtrainimicos. Sic qͥ mane. hoc eſt in natiuitate huius ſancti Ioh̓. bap. ipſum inuocauerit ⁊ viderit oculis mētisinuictus manebit ab inimicis. Quia dicitur per ſapiēteꝫ. Qui mane vigilauerit ad me inueniet me. Prouebiorum. viij. Ipſe enim in primordio natiuitatis dyabolum ſuperauit ⁊ ab eo inuictus fuit. Ideo dic̄ beatꝰ