In die corporis chriſti

teros iudicabit dn̄s .i. condēnabit. ¶ Quartū donū eſtdonuꝫ intellectꝰ. ⁊ ſignat̉ ꝑ hanc naturā ignis. qꝛ lucet⁊ loca tenebroſa illuminat. Sic ſpūſſāctus ꝑ donū intellectus veniens illuminat corda nr̄a tenebroſa. Ideopetebat dd̓. psͣ. cxviij. di. Da mihi intellectū: vt diſcammandata tua dn̄e. Iſtud donū petere debent luxurioſi. In quibꝰ luxuria non fugat̉ melius niſi ꝑ intellectūſcripturarū. Iō dicit Hiero. in epl̓a ad Ruſti. monachu. ⁊ ponit̉ de cōſe. di. v. c. Nūꝙͣ. Nūqͣ deuia ſit manus tua ab vſu ſcripturarū. ⁊ vicia carnis nō amabis.Et hoc patet de qͦdaꝫ iuuene noīe valemon luxurioſode quo refert Uale. in policrate lib̓. vj. c. vlti. Ꝙ ſemeintrās ſcholas ph̓oꝝ tercie noctis mane ⁊ totā nocteꝫꝯſumpſit in petulātia. quē vidēs magiſter cepit diſputare cōtra vicia carnis. ⁊ ille audiēs poſtergauit omnēimmundiciā. ⁊ crinile qͦ coronatus erat ꝓiecit in terra⁊ ſubito in aliū adoleſcentē ē mutatus. ¶ Quintū donuꝫ. ē donū fortitudinis. ⁊ hoc ſignat̉ in natura ignisꝙ ꝯſolidat teſtam vel ollam. Sic ſpūſſanctus ꝑ donūfortitudinis confortat hoīes ad fortiter ſuſtinendū. ſic̄patet de ſancto Stephano quē intantuꝫ roborauit vtpoſſet reſiſtere oībus aduerſarijs Actuuꝫ. vij. Similit̓de ſancto Paulo ad Roma. viij. cum dixit. Quis nosſeꝑabit a charitate xp̄i? an gladiꝰ an fames? ⁊c̄. q. d. certe non. Idē patet de alijs apl̓is. Naꝫ Petrus qͥ priusancille vocē ꝑtimuit. poſtqͣꝫ accepit in die pēthecoſtesſpm̄ ſctm̄ tria milia hoīm iudeoꝝ audacter inuaſit eisp̄dicādo xp̄m ⁊ vicit eos. ad fidēqꝫ conuertit Actuumij. Similiterqꝫ ⁊ de alijs apl̓is dicit̉ Actu. v. Ibāt apl̓igaudentes a conſpectu cōcilij. ¶ Sextū donū ē donuꝫſcientie. ⁊ ſignat̉ ꝑ naturaꝫ ignis. qͥ congregat multa ligna in modicū cinerem. ⁊ multa metalla in vnā maſſāSic ſpūſſanctꝰ ꝑ donū ſcientie. Iō dicit btūs Bern̄.Perfecte ſcire: dat cuncta gaudia cognoſcere. ¶ Septimum donū. ē donū ſapientie. ⁊ notat̉ in natura ignisqͥ frigida accendit. Sic ſpūſſanctus p donū ſapientiecor hoīs ignit. Iō dixit dn̄s Luc̄. xj. Ignem veni mittere in terrā: ⁊ volo vt ardeat.¶ Sermo in die corporis xp̄i.Aro mea vere eſt cibus⁊ ſanguis meus vere eſt potꝰ Ioh̓is. vj. Sꝫpiens pater familias quādo viderit diē exitꝰſui: ſiue mortem appropinqͣre ſolet filios filiaſqꝫ ſuas ⁊⁊ amicos cōgregare. bona eis diſtribuendo: ⁊ teſtamentū eis faciendo. Sed dūmō ſanus ē ⁊ ſuꝑſtes vtit̉ ꝓ ſebonis. ẜm conſiliū ſapientis. Eccl̓i. xxxiij. Audite meomnes magnati. ⁊ oēs ppl̓i. filio ⁊ mulieri fratri ⁊ amico. ne des ptātem ſuꝑ te in vita: ⁊ ne dederis alijs poſſeſſionē tuā. ne forte peniteat te dū adhuc ſuꝑes .i. aſpres non īmutabit oīs caro. melius ē vt filij tui te rogētqͣꝫ tu reſpicies in manus filioꝝ tuoꝝ. et ſubdit. In diccōſumptiōis tue in tꝑe exitus tui diſtribue hereditatꝭtuā. hec ille. Ita legit figuratuꝫ Gen̄. xlviij. De Iacobpatriarcha qͥ iacens in lecto ſuo vocauit filiuꝫ ſuū Ioſeph dixit. En moriar. Idcirco dabo tibi terrā quā demanu amorrei in gladio. ⁊ arcū acquiſiui. Et do tibi īfratribꝰ tuis. Ita legit̉. .j. Mach̓. c. j. De alexandro qͥ cūeſſet triginta duobꝰ annis. Et. xij. regnaſſet decidit inlectū ſuū ⁊ cognouit ꝙ moreret̉. Uocauitqꝫ pueros ſuos nobiles qui ſecū erāt nutriti a iuuentute. diuiſit illisregnū ſuū. Ad ꝓpoſitū. Dn̄s noſter Ih̓s xp̄s ſapienspater familias. q̇ habet duplicē familiā: in celo ⁊ in terra. Uidens tp̄s mortis ſue appropinquare. vt tranſiret de hoc mūdo ad pr̄em. ſuis ſanctis apl̓is ⁊ chariſſimis filijs inſtituit teſtamentū. corpus ſuū in cibū. ⁊ ſāguinē in potū tribuendo. Sicut de hoc dicit. b. Augꝰ.

neret memoria. corpus ſuū in cibū. ⁊ ſanguinē ſuū ī potū ſumendū fidelibꝰ dereliqͥt. Et hoc figuratuꝫ ē Heſter .j. Ꝙ Aſſuerus in tercio anno imperij ſui fecit grade conuiuiuꝫ pͥncipibus ſuis ⁊ pueris: multo tꝑe. Qd̓exponens Nico. de lyra dicens. Per aſſuerū intelligixp̄s qͥ in tercio anno. hoc ē tꝑe gr̄e qd̓ fuit terciū tempꝰa tꝑe nature: ⁊ tꝑe legis. fecit grāde conuiuiū .i. inſtituēdo ſuū venerabile ſacr̄m cunctis pͥncipibꝰ .i. apoſtolisde quibꝰ dicit psͣ .xlvj. Conſtituēs eos pͥncipes ſuperomnē terrā. Et ſimiliter pueris ſuis .i. alijs xp̄ifidelibꝰ⁊ illud conuiuiū durauit multo tꝑe: vſqꝫ in finē mūdiẜm illud Math̓. xxviij. Ego vobiſcū ſum .ſ. in ſacramēto: vſqꝫ ad conſūmatiōem ſeculi. Idē etiā figuratuꝫ eſtIudi. xiiij. vbi legit̉ d̓ comedēte exiuit cibꝰ ⁊ d̓ forti egreſa eſt dulcedo ⁊cͣ. Qd̓ intelligitur ſic de comedente .i. dexp̄o qͥ comedit cū diſcipulis ſuis exiuit cibꝰ .i. euchari.ſacramentum. de quo canit eccl̓ia. Ecce panis angelorum. factus cibꝰ viatoꝝ. Et de forti egreſſa ē dulcedo .i.mellifluū ſacramentū. De quo Sap̄. xvj. Panē de celo p̄ſtit. ſti eis. omne delectamentū in ſe habentem. Dehoc nobiliſſimo atqꝫ ſuauiſſimo cibo dicit thema. Caro mea ⁊cͣ. In qͥbꝰ tria tangunt̉. Primo veritas ineffabilis ibi. Caro mea vere. Secundo vtilitas indicibilisibi. ſicut miſit me. Tercio dignitas incōꝑabil̓. ibi. Iſicut manducauerunt. ¶ Pro quo notandū. Poſtbores magnos ⁊ longa bella: neceſſarius ē cibꝰ corpꝓpter confortatiōem viriū: ⁊ illuminationem oculoquia dicit Areſto. in ꝓ pleumatibꝰ. Cibati hoīes citiōis tꝑe in vultū ſt̓ ceteriſqꝫ mēbris ameniores Iō legit̉ .j. Reg. xvij. Ꝙ Ionathas filiꝰ Saul totadie pugnabat ꝯtra philiſteos. ꝙ ip̄e pͦ laſſitudine nō videbat. Iō extēdit ſummitatē lancee: ⁊ intinxit in fauuꝫmellis: conuertitqꝫ manū in os ſuū comedit ⁊ cōfortatus eſt. ⁊ illuminati ſunt oculi eius. Idem legit̉ d̓ Helya. iij. Reg. xix. Qui cū fugeret a facie Ieſabe ⁊ laſſꝰ ſederet ſubt̓ vnā iuniperuꝫ. Venit angelꝰ dn̄i tetigit eū̄dicens. Surge ⁊ comede. ⁊ reſpexit ſubcinericiū panēad caput ſuū: ⁊ vas aque. comedit ⁊ bibit: ⁊ confortatꝰeſt ¶ Moraliter loquēdo nos ſumus quotidie in labre ꝯtra dyabolū qui qͦtidie nos impugnat. qꝛ dicit G.go. xxiiij. moral̓. Qd̓ em̄ egit in paradiſo hoc antiquushoſtis. nō vult deſerere in mūdo. Et qꝛ habemus talebellū cōtra dyabolū. Iō valde neceſſariū eſt nobis habere corpus dominicū. Iō pro illo orat Anſel. in li. medita. dicens. Ecce animus meus fatigatus eſt veniensde via cogitationū ab ip̄is quas tranſiret cogitationibus periculoſam patitur eſuriē. nō habeo qd̓ pono ante illu. ſum pauꝑ ⁊ egenꝰ. O diues oīm bonoꝝ da prādiū ſuꝑne ſocietatis opulentiſſime largitor. da laſſo cibum diſperſum. Iō ꝓponit nobis xp̄s cibū hodie valde delicatiſſimū ſui corporis .ſ. ſacramētū. Cū dicit. Caro mea vere eſt cibꝰ: ⁊ ſanguis meus vere eſt potꝰ. Circa qd̓ eſt notandū. Ꝙ ſub vtraqꝫ ſpecie huius ſacramēti totus xp̄s realiter ⁊ vere continet̉. Teſte. b. Amb̓. li.de officijs. In illo ſacramento totūs xp̄s ē. Illud habe C.tur de ſūma. trini. ⁊ fide catho. c. firmiſſime. Ibi dr̄ xp̄sſacerdos ⁊ ſacrificiū cuius caro ⁊ ſanguis in ſacramento altaris: ſub ſpeciebꝰ panis ⁊ vini veracit̓ ꝯtinet̉. Idēhr̄ ex ore xp̄i ad deuotū amandū in horologio Sap. li.ij. c. iiij. Certiſſime et veraciter ⁊ abſqꝫ om̄i dubitatiōein hoc ſacramento cōtineor: deus ⁊ hō: cuꝫ corꝑe ⁊ aīacarne et ſanguine. ſicut ꝓdij ex vtero matris: ⁊ in crucepependi. ac ſedeo ad dexterā patris. Sed qͣre corpꝰ meum in ſacramento contineat̉: nulla lingua valet explicare: neqꝫ ſenſus aliquis ꝑciꝑe: nec ratio humana valꝫcōp̄hendere. ſꝫ ſoli fidei conuenit hoc ſcire. Ex qͦ dictopatet ꝙ ſub vtraqꝫ ſpecie ſacramenti ſit xp̄i diuinitas.aīa. corpꝰ: ſanguis integralit̓. ſꝫ tn̄ aliter. ⁊ aliter. qꝛ ſubſpecie panis ē totum corpus xp̄i. ex vi ſacramenti tāqꝫterminus conſecrationis. eo ꝙ ſolū in corpus xp̄i ſub-