Sermo

LIII.

gerſten ppaſſer. q̄ eſt potus vtilis febricitantibꝰ. ⁊ calidas paſſiones habentibꝰ. Quia vt dicit Pli. in ſpe. na⁊ glo. ſuꝑ. ij. Reg. j. Hec aqua mitigat calorē ⁊ alterat.ſitimqꝫ ſedat ¶ Spūaliter totus mūdꝰ ē in ardore inordinato auaritie. luxurie. ⁊ ſuperbie. ẜm illud. j. Ioh̓.ij. Qm̄e qd̓ ē in mundo: aut eſt concupiſcentia carnisaut ꝯcupiſcentia oculoꝝ. aut ſuꝑbia vite. Iō dicit in eodem cano. ꝙ totus mundus in maligno poſitus ē .i. inmalo igne cōcupiſcenciarū predictaꝝ. Et hūc ignē fecitdyabolus vt totus mūdus inde inflamaretur. ⁊ ē valde nociuus. quia tandē ꝑducit ad mortē culpe ⁊ gehenne. Idcirco contra hunc malū eſtū datus ē ſpūſſanctꝰin ſpecie flatus. vel venti. ẜm illud Actuū. ij. Factusreꝑente de celo ſonus tanqͣꝫ aduenientis ſpūs vehemētis .i. venti. Et hoc iō vt talē ardorē refrigeraret. ⁊ hūcdebemus ad nos trahere. Recte ſicut facit draco qͥ eſtanimal calidū ⁊ ſitibundū. vt dicitglo. ſuꝑ Leuit. xiiijꝙ vix pōt in aqua ſaciari. Et iō aperit os ſuuꝫ contraventū vt ſic extinguat ardorē ſitis. ⁊ qꝛ maximꝰ ē ventus cū velo nauis volat ad ip̄m. vt ibi hauriat ventuꝫfrigidū. ⁊ quādoqꝫ ꝓpt̓ magnitudinē corporis ſubuertit nauē. Sed naute qn̄ videt appropinquare ip̄m. deponūt velū vt euadant ꝑiculū. Et per hoc intelligūturpotatores. qͥ ita ſūt ſitibudi. qꝛ in aquis luxurie ⁊ auaricie non poſſunt ſaciari. Iō aꝑire debent os ſuū ꝯtraventū ſpūſſancti. ⁊ ſic ſitim ſuā extinguunt. Et ſic fecitDauid qͥ dixit psͣ. cxviij. Os meū aperui ⁊ attraxi ſpm̄¶ Quinto miſſus eſt ſpūſſāctus. vt infirmos adiuuetEt hoc ꝓbat̉ in ſimili. Uidemus em̄ ꝙ nauis ꝑ ſe deſcendit. dū ē in mari aut flumine. Sꝫ nō pōt aſcendereniſi ꝑ adiutoriū flantis vēti ī velo. Etiā molendinumventi. nō pōt molare ſine vento. Ita ex nobis labimurin pctm̄ ⁊ in infernū. ⁊ n̄ poſſumus aſcēdere ī celū niſiꝑ adiutoriū ſpūſſancti. Iō dicit ſctūs Paulus ad Ro.iij. Spūs adiuuet infirmitatē noſtram. Et psͣ. xxxij.ppū oris eius oīs virtus eoruꝫ .ſ. hoīm. ¶ Ꝙtum acſcd̓m ē notandū. ꝙ dn̄s largus vbicūqꝫ venerit portatſecum dona multa: ditando illū ad quē venit. Qd̓ figuratum ē Gen̄. xxx. Vbi legitur. Ꝙ patriarcha Iacolꝑgēs meſopotamiā. ad virū cui nomē laban apud queꝑ aliqua fuit tꝑa: ⁊ ex illius p̄ſentia laban fuit ditatus.Iō dixit ad euꝫ Iacob. Modicū habuiſti anteqͣꝫ venirem ad te. ⁊ nunc diues factus es. benedixitqꝫ tibi dn̄sad introitū meū. Et idē affirmat laban dicēs. Inuenigr̄am in ꝯſpectu tuo. ⁊ experimento didici. ꝙ benedixit mihi deus ꝓpter te ¶ Spūaliter ſpūſſanctus ē dominus largiſſimus. ip̄e em̄ ē pater pauꝑum .ſ. paſcenstu tuo om̄s pauꝑes ſpūaliter ditant̉. ⁊ oēs generaliterremunerant̉. Scit em̄ ſancta eccleſia ꝙ aduentus huidn̄i largiſſimi non ē inanis. ſꝫ multū ꝓficuus. qꝛ portatſecū ſepteꝫ dona in ꝓprietatibꝰ. ignis deſignata. quiditat illos ad quos venit. ¶ Primū eſt donū timoriGEt ſignat̉ in pͥma ignis ꝓprietate. que ē ꝙ purgat metalla. que al̓s nō poſſunt purgari a rubigine ⁊ ſcoriaⁱ ſad ignem ꝓiecta purgant̉. vt dicit mgr̄ li. x. ꝓprie. Sidonū ſpūſſancti timoris purgat mentē a rubigine peccati. Iuxta illud Eccl̓i .j. Timor dn̄i expellit pctm̄. Curconcordat btūs Hiero. Nulla res ab oī pctō nos ſeruat ſic immunes. ſicut timor dn̄i. qꝛ expellit peccatū ⁊tmor ſupplicij. Et hoc patet Exodi .j. De obſtetricibusque deū timuerunt iō a peccato receſſerūt ⁊ pueros nōocciderunt. Ideꝫ patet. ij. Macha. vj. de Eleazaro quideum timuit. Iō dixit ꝓpter timorē domini hec libent̓patior. ¶ Et notandū ꝙ ꝑ hoc donū timoris ſpūſſāctꝰditat hoīes ſpūaliter ⁊ interdū corꝑalit̓. Quia dicit psͣNihil deeſt timentibꝰ deū. Et idē intellexit Thob̓. quidixit filio ſuo. c. iiij. Noli timere fili mi pauperē quideꝫvitā gerimus. Sed habebimus multa bona ſi timueri

mꝰ deū. Et hoc ꝓbat elemoſynariꝰ patriarcha Alexādrinus de duobꝰ ſutoribꝰ qͥ compatres fuerūt. quoruꝫvnus bonus artifex. ⁊ ſemꝑ habuit multa bona. Cui Hſemel dixit pauꝑ. Impoſſibile ē qͥn alia fruaris arte. cūego melior artifex ſemꝑ egeam. ⁊ tu ſemꝑ abundas. cuiille. Chariſſime ſcias me inueniſſe thezauꝝ. ⁊ ſi iuraueris ſecretū velle tenere ducam te mecū ad locū. ⁊ fec̄ ſicSurgentes igit̉ mane videntes eccleſiam dixit abundans pauꝑi. intremus eccleſiā ⁊ rogemus deū. Primone faciamus aliqͥd vnde malū accidat nobis. ⁊ fecerūtEt audientes miſſā facta ē dies clara. Tūc dixit alteri.Ecce dies ē redeamus domū vſqꝫ in aliā diem. ⁊ ſic ſecūda die ⁊ multotiēs fecerunt. ⁊ tandē illi dixit. Sciaschariſſime ꝙ non inueni alios locos thezauroꝝ. niſi eccleſiam ⁊ timorē dn̄i: ⁊ cōfido in eum. Et ſic fac tu ⁊ ſimiliter abundabis. Qd̓ cū ille faceret ſimiliter abundauit. Iō poſſum dicere in his mechanicis. ꝙ ſubtilitasartificij eas non ditat ſi timor dei ibi nō fuerit. timeantergo deū ⁊ certe abundabunt. ¶ Scd̓m donū ſpūſſancti ē donū pietatis. Et ſignificat̉ in hoc matura ignisqꝛ liquefacit dura vt aurū ⁊ argentū. ⁊ facit ea fluxibilia. Sic ſpūſſanctus veniens in cor hominis ꝑ donumpietatis. facit illd̓ molle ⁊ ad fundendū lachrymas. ẜmillud psͣ. cxlvij. Flauit ſpūs eius ⁊ fluent aque .ſ. lachrymarum. Sicut patet de Maria magdalena. Luc̄. vijQue habuit cor durum dummō fuit in peccatis. Sedꝙͣcito venit ſpūſſanctus per hoc donum cor eius ſtatim factum fuit fluxibile. Ita vt pedes Ih̓ū largiſſimemadidaret. Sic etiā ſpūſſanctꝰ per hoc donū facit dura corda ad cōpatiendū proximis valde mollia. ⁊ largter tribuendum. Et hoc legit̉ exēplo ¶ Fuit qͥdā noīePetrus tāduri cordis ꝙ nūqͣ alicui pauꝑuꝫ de bonisſuis aliqͥd dabat. Quadā die multi pauꝑes ꝯuenerūt⁊ de eius parcitate tractauerunt. Tunc vnus illorumait. Uolo vadiare ꝙ a Petro elemoſynā portabo. Iuitqꝫ ad domū eiꝰ. ⁊ cepit ante menſā eius infeſtare. nec ille voluit illū exaudire. Cūqꝫ ſepius repulſaꝫ patereturillud videns pauꝑ cepit vehementius. abire tn̄ noluit.Cōtigit aūt diuiti. ꝙ calidus panis portaret̉. qd̓ vidēspauꝑ cepit vehementius ꝓ elemoſyna rogare. Ille auteꝫ arrepto pane mendicū ꝓiecit dicens. Uade ad dyabolum. Quē ille accipiens ad ſocios iuit. ⁊ eis geſta narrauit. Sed quare fuit tamdurus ad dandū pauꝑibusCerte ideo qꝛ ſpm̄ ſctm̄ nō meruit accipere. cū dono pietatis. Poſtꝙͣ aūt ſpūſſanctus venit in cor illius valdemiſericors eſt effectus. Cū em̄ p̄dictus diues quadā vice iuit ad eccl̓iam. Occurrit ei pauꝑ nudus. petens abeo veſtimentū. qͥ ſtatim exuens optima veſtimenta dedit ei. Et qui prius dare pauperi noluit fruſtuꝫ panisiam tribuit miſericorditer optimū veſtimentū. Et quiprius cū indignatione pauperē repulit. iam omnibuspetentibus indifferenter pie tribuit. O admirabile donuꝫ ſpūſſancti. qd̓ dura corda facit mollia ⁊ tenaces. diuites facit tam ſubito miſericordes. Ueni igit̉ o ſancteſpūs cū dono pietatis ꝑfla ortuꝫ noſtri cordis. ⁊ fluēaromata largitatis. ¶ Terciū donū ſpūſſancti ē donūꝯſilij ⁊ ſignificat̉ ꝑ hanc naturā ignis qua ſe eleuat ⁊ tēdit in altu. ſicut videmus de flama. Sic ſpūſſanctꝰ veniens cum dono conſilij. facit vt mens hoīs ad deumſe eleuat ⁊ que ſurſum ſunt querat ⁊ ſapit. Quia cōſulitei illud apl̓i ad Coll̓. iij. Que ſurſū ſunt ſapite. nō q̄ ſuper terrā. mortificate membra veſtra que ſunt ſuꝑ terram. fornicationem immundiciā: libidinē. ⁊ cōcupiſcētiam malā. ⁊ auariciā fugite. Et hoc donuꝫ ſpūſſanctihabuit Ioſeph. De qͦ legit̉ Gen̄. xxxix. Ꝙ vxor Pl̓tipharis videns Ioſeph qd̓ eſſet pulcer facie ⁊ decoraſpectu. dixit ei. Dormi mecum. Ille aūt hanc immūdiciam noluit ei aſſentire. Sed vnde habuit hoc? certe aſpūſancto: qui ſuadet fugere fornicationē ⁊ adulteria.dicens ẜm apl̓m ad Hebre. xiij. Fornicatores ⁊ adulKR iij