In die Penthecoſtes

circa littus maris. ⁊ nō ſtatim volāt per mare: niſi venerit eis bonus ductor. ⁊ iſte ē vētꝰ flans: qͥ directe eospellit ad inſulas qͣs tendūt. ⁊ niſi ſtatim vētū hmōi habebūt iter nos ſtatim arripiūt. Et vt dicūt experti. qn̄fatigant̉ in volatū ad mare ſe deponūt. alā dexterā erigunt ꝓ velo. ⁊ ſiniſtra ſe regunt tanꝙͣ gubernaculo. etſic vſqꝫ ad inſulas perueniūt. interdu volādo. ⁊ interdum nauigando. Ad idē refert Amb̓. in hexa. de ciconijs. Qn̄ volant ꝑ mare habent duces cōturnices. queꝯtra aues īfeſtas ſe opponūt. Idē ꝓbat̉. qꝛ naute nauigationē non incipiunt niſi viderint ventū ꝓſperū. Illud etiaꝫ ponitur in ſcriptura Exodi. xiij. de filijs iſrl̓Qui cū deberent ire in terrā ꝓmiſſionis ductoreꝫ diutius expectabant. ⁊ abſqꝫ duce ire noluerūt. Uenienteautē Moyſe qͥ fuit ductor cū eo exierunt. ¶ Spūaliteraūt peccator ꝓpter peccatum ſuū longe eſt a deo. ⁊ deꝰlonge ab eo. ẜm illud Prouer. xv. Lōge eſt dn̄s ab impijs. Cui cōcordat psͣ. cxviij. Longe a peccatoribꝰ ſalꝰquia ip̄e abijt ſcꝫ peccator in terrā longinquā cū filio ꝓdigo Luc̄. xv. Iō ſi econtra in viā ſalutis ire voluerit.oportet ꝙ habeat ductorē bonū: ⁊ iſte eſt ſanctuſſpūsquem deſiderabat ꝓph̓a Dauid cū erraſſꝫ dicēs. Spiritus tuus bonus deducet me in terram rectā psͣ. cxlijSimiliter de hoc ductore dr̄ Neemie. x. Spm̄ tuū bonum dediſti eis: qui doceret eos ⁊ duceret. Et hic ductor figuratus eſt Exo. iiij. In colūna nubis que ꝓtexitfilios iſrl̓ ab ardore ſolis ꝑ diem ⁊ ducebat eos. Similiter ⁊ ꝑ columnaꝫ ignis q̄ lucebat eis per noctē. De iſtacolumna dr̄ Neemie. ix. Per diē ignis: per noctē colūna nubis. Per diē ignis. per nocte non defuit eis colū.na: vt duceret eos ꝑ viā. ⁊ ſpm̄ bonū tribuiſti eis. Spirituſſanctus dicit̉ columna nubis. qꝛ in die claritatis.puritate cordis preſtat homini refrigeriū. ſed in noctepeccati illumin at peccatorē. Iō b. Aug. Dū fuit in nocte peccati petijt vt ſpirituſſāctꝰ. eū illuminaret. quando dixit in li. ſolilo. c. xxvj. O lux que ſemꝑ luces ⁊ nonextingueris illumina me. o vtinaꝫ arderem ex te ignisſancte. qm̄ dulciter ardes: ſacrateqꝫ luces ⁊ qͣꝫdeſidereter. ve his qui nō ardēt in te. hec ille. Quia ad hoc miſſus eſt ſpirituſſanctus vt hoīes in eo ardere debent eterudiri. ẜm qd̓ teſtat̉ ꝓph̓a in verbis p̄miſſis. De excelſo miſit ignem .i. ſpiritūſanctuꝫ in oſſibus meis. Inquibus verbis duo tanguntur. ¶ Prīo miſſionis ſpirituſſancti vtilitas. ibi. De excelſo miſit. ¶ Secūdo adigneꝫ illū ſolicitans. ibi. Ignem. ¶ De primo ē notandum. ꝙ ſpirituſſanctus miſſus eſt principaliter propt̓quinqꝫ. Primo vt mortua viuificaret. qd̓ probatur innatura ſolis. Sol em̄ habet virtutē viuificatiuā. qꝛ niD. hil pōt viuere vbi non pōt virtus ſolis pertingere. Iōdicit Areſto. ij. phiſicoꝝ. Hō generat hoīem ⁊ ſol. Dic̄etiā cōmentator. iij. methe. Ꝙ calidi cineres viuas faciūt muſcas dicēs. Muſce que ſunt in aqͣ mortue. ſi calidis immergant̉ cineribꝰ: mox euolantes reuiuiſcuntEt hoc ſi poteſt facere natura. multo fortius hoc poteſtfacere creator naturaruꝫ ſpūſſanctus cū deſcenderit incor hominis illud viuificat ⁊ a peccatis excitat. Iō letur in vitiſpatrū. Ꝙ abbas nomine Ioh̓es dixit. Spluuia rigat arbores ⁊ terram vt incipiant vireſcere. etreuiuiſcere. ⁊ bene producere ramos ⁊ herbas. Sic eſtquando ſpūſſanctus deſcēdit in corda peccatoꝝ. vireſcunt quodāmō ⁊ renouant̉ ⁊ ꝓferunt folia bonorunoperū in timore. Idē legit̉ Ezech. xxxvij. Et ſpūſſācteduxit Ezechielē in medio cāpi plenū oſſibꝰ mortuoꝝque erant ſicca vehement̓. ⁊ dixit. Fili hoīs putas ne viuāt iſta. Et ſubdit̉ poſt pauca. Ecce immittā in vos ſpritūſanctū ⁊ viuetis. Et dixit dn̄s ad Ezechielē. Uaticinare fili hoīs ⁊ dicas ad ſpm̄ a quatuor ventis. veniſpiritꝰ ⁊ inſuffla ſuꝑ interfectos iſtos ⁊ reuiuiſcant. qd̓factū eſt. ¶ Spūaliter ꝑ cāpū mūdus pōt intelligi. ī qͦſunt multa corꝑa pctōꝝ mortuoꝝ ſicca .i aīe mortue in

peccatis. carentes pinguedine gr̄e. ille inquā. Si debēreuiuiſcere neceſſe eſt ſpm̄ſanctū ad ſe vocare. Iō dicatquelibet talis fidelis anima. Ueni ſancte ſpiritꝰ ab oritali vento. quia cognitiōem das qua te intelligimꝰ. Ehec eſt vita eterna vt cognoſcant te ſolū deū verū ⁊ qumiſiſti Ih̓m xp̄m Ioh̓is. xvij. Ueni a vento auſtralifecūdās aīam meā. vt fluāt aromata gratiarūactionū:Veni a vento occidētali. ⁊ occide in nobis vicia: vt tibi ſoli viuamus. Ueni a vento aquilonari. ⁊ repelle anobis omne malū. Ueni ergo ⁊ infla i. inſpira gratiaꝫtuam ſuꝑ interfectos .i. nos hoīes mortuos in peccatis⁊ reuiuiſcant .i. gratiā vite recipiāt. Secūdo miſſus eſtſpirituſſanctus: vt immundos purificaret. Et hoc ꝓbatur in ſole qui habet virtutē purificatiuā. qꝛ radioꝝſuorū diſperſione ſubtiliat aerem: ⁊ fugat auram peſtilēticā vt dicit auctor ꝓprie. li. viij. Uidemus etiā ꝙ inmēſe iunio: in quo mō ſumus. qn̄ ſol intrat cancru.ſiccat humores in radicibꝰ. ⁊ lutum exiccat in plateisvia mundat̉. Sic ſol ſpūalis ſpirituſſanctus cū venein mentē hominis expellit omnē immundiciā vicio⁊ inflamat eam charitate. Et hoc teſtat̉ Amb̓. in ẜmone. Dulcis eſt ignis ſpūſſancti: qui conſumit rubiginepeccatorū. ⁊ cor accendit in amore trinitatis. Iō canit̉in ſequentia hodierna. Tu purificator oīm flagitiorūſpiritus. purifica noſtri oculum interioris hoīs. ¶ Eteſt notandū. Res q̄ debet ꝑfecte purificari: debet lauari in aqua ⁊ poſt poni in calore. Quia dicit Theophilꝰ.Uniuſcuiuſqꝫ lotio cōſiſtit in cinere ⁊ calore. Ad ꝓpoſitū. Spūſſanctus dicitur aqua mūda Ezechie. xxxvj. FEffundam ſuꝑ vos aquā mundā. ⁊ mundabimini abomnibus inqͥnamentis veſtris. Qui hanc aquā ſpirituſſancti gratiam vult habere: debet eē humilis. quiaſcimus ꝙ aque in montibꝰ non ꝑmanēt: ſed ad vallesfluant. ⁊ ibi requieſcant. ¶ Sic gratia ſpūſſancti cordapurificans non manet in ſuꝑbis. qd̓ figuratū eſt. j. Ngum. ix. ⁊. c. ſequentibꝰ de Saul. Qui cū eēt humil̓ ſctus ē rex in iſrl̓. ⁊ dn̄s dedit ſibi ſpm̄ bonū. Sꝫ poſtqͣꝫfactus ē ſuꝑbꝰ tulit ab eo ſpm̄ſctm̄. ⁊ ſpūs malus eumexagitabat. Iō dicit Iacobꝰ in cano. c. iiij. Deus ſuꝑbisreſiſtit: humilibꝰ aūt dat gratiā .i. denegat ſuꝑbis dona gratie. O hō ſi vis mūdari diſcas humiliari. vt in terequieſcēt aque gratie ſpūſſancti. qꝛ dicit Iſa. lxvj.per quē requieſcit ſpūs meus? niſi ſuꝑ humilē. Sudicit Amb̓. Eſto humilis ⁊ qͥetus: vt in tuo affectu requieſcat dn̄s. Etiā ſi hō vis adhuc perfectius mūdari.adhibe cinerē cōtritionis. ⁊ calorē charitatis. Quia dicAug. de ſpū ⁊ aīa. Ita familiaris ē dei charitas. vt ibieē nolit: vbi charitas nō fuerit. Cū aūt qͥs charitatemhabere incipit: ſpm̄ ſctm̄ habebit. Et hoc ꝓbat dn̄s ineuangelio hodierno Ioh̓. xiiij. Si qͥs diligit me. ẜmonem meū ſeruabit. ⁊ pater meus diligit eū. ⁊ ad eū veniemus: ⁊ manſione apud eū faciemus. Tercio miſſꝰeſt ſpirituſſanctus vt indoctos doceat. Qd̓ ꝓbat bea.Greg. in omel̓. hodi. Liber oculos fidei in v̓tute huiꝰopificis attollere: ⁊ ſparſim pr̄es veteris teſtamenti cōſiderare. Ecce apertis eiuſdem oculis fidei Dauid. Danielē. Petrū Pau. Math̓. ⁊cͣ. intueor. Et ſpūs iſte ſanctus qͣliter ſit artifex conſiderare volo. ſed in ip̄m cōſiderando deficio. Impleuit nāqꝫ cytharedā puerum. ⁊pſalmiſtā fecit. impleuit paſtorē ⁊ ꝓphetā fecit. Impleuit abſtinentē pueꝝ. ⁊ iudicē ſenum fecit. Impleuit piſcatorē. ⁊ predicatorē fecit. Impleuit perſecutorē. ⁊ doctorē gentiū fecit. Impleuit publicanū. ⁊ euangeliſtamfecit. O qualis eſt artifex iſte ſpūs. Nā ad diſcēdū mora non exigitur. mox em̄ cū tetigerit mentē docet. ſoluqꝫ tetigiſſe docuiſſe eſt. ¶ Quarto miſſus ē ſpūſſanctꝰ.vt calidos refrigeret. Dicūt naturales. Ꝙ ardor inordinatꝰ multū ē nociuꝰ. vt in febricitantibꝰ. qͥ maximuꝫaliqn̄ patiūt̉ calorē. Iō tales appetūt infrigidari vl̓ refrigerari. et hec refrigeratio pōt fieri ꝑ ptiſanā proprie