LII.Sermo

cubuit ſupra pectꝰ dn̄i. de quo ip̄e dicit Ioh̓. xiij. Unꝰerat recūbens ſupra pectus. in ſynu eius quē diligebatIh̓s. Fecit em̄ xp̄s cū Ioh̓e ſicut duo amatores p̄cipueq̇ ſe ſedale amplectūt̉. vt ſic corda ſocient de quibꝰ ꝓcedit talis amor ¶ Terciā p̄rogatiuā oſtendit ei ī paſione. Et hoc in duobꝰ. Primo qꝛ cōmendauit ſibi matrem Ioh̓. xix. Ecce mater tua. Et in hoc ꝙ dic̄ Hiero. Fuit thezaurarius xp̄i. Nam cuꝫ oēm ſubſtātiā diuideret .ſ. corpus Nicodemo ⁊ Ioſeph. Aīam patri eccleſiam Petro. matrē ſuam cōmendauit Iohanni. Etſic in ſua cuſtodia habuit thezaurū gratie fōtē miſcd̓ie.⁊ vinum celeſtis vite. Si ergo vis ditari. hunc thezaurum pete a Ioh̓e. Scd̓o quia ip̄m tanqͣꝫ filium chariſſimum matri commendauit dicēs ad matrē. Ecce filiustuus. Fecit em̄ xp̄s ad inſtar regis terreni filiū dilectuꝫhabentis. que cuꝫ vult recedere nō cōmendat vilibuin caſtro. ſed ſue dilecte potius mr̄i ſi adhuc viuit. vealio chariori. Quartā p̄rogatiuā oſtēdit ei in predicatione. ⁊ hoc in duobꝰ. Primo in miraculoꝝ oꝑatione. ꝙmortuos ſuſcitauit. vt patet de truſiana: ⁊ de his quosardodenius veneno peremit. Scd̓o in v̓boꝝ altitudīqꝛ pre ceteris altius ſcripſit. ſicut illud. In pͥncipio eratv̓bum. vbi dicit Hiero. Si parum altius intonuiſſet.totus mundꝰ eū capere non potuiſſꝫ. ¶ Quintā p̄rogatiuā oſtēdit ei in paſſione. ⁊ hoc in duobꝰ. Primo. ꝙ̄ip̄m a morte gladij voluit ꝯſeruare. nec penā crucis ſſtinuit ẜm illud Ioh̓. vlt. vbi dixit dn̄s. Sic ego eū vlo manere donec veniā. Secūdo ꝙ feruorē olei nō voluit eū ſentire. De quo habet̉ in legenda. Ioh̓es apl̓us⁊ euāgeliſta cū epheſi predicaret. ⁊ a ꝓcōſule capitur. ⁊vt dijs immolaret inuitat̉. qui dū renuit in carcerē mittitur. ⁊ ad domicianū imꝑatorē epl̓a mittitur. In quamagnus ſacrilegus deorū cōtēptor. ⁊ crucifixi cultor. bIohes noīatur. Iuſſu igitur domiciani romaꝫ deducitur. eiqꝫ oēs capilli ꝓ deriſione deſcindunt̉. Ac anteportaꝫ vrbis: que latina dicitur in doliū feruentis oligne candēte deſubtus mitti iubet̉. Sed nullū doloreibidem ſenſit. Sed penitus exiuit illeſus. Ideo in hocloco eccl̓ia a xp̄ianis fabricat̉. ⁊ dies illa tanqͣꝫ dies maityrij celebratur. ¶ Sextam p̄rogatiuā oſtendit ei ī morte. ⁊ hoc in duobꝰ. Primo ꝙ mortē ei reuelauit dicensUeni dilecte mi ad me. qꝛ tp̄s ē vt in menſa cū fratribꝰtuis exultes. Et cū ſurgeret ⁊ poſt eū ire vellet. Ait: dominica die ad me veniēs. Sed de nobis dicitur illucEccl̓s. ix. Neſcit homo finē ſuū. Scd̓o ꝙ nō ſenſit doloreꝫ mortis. que tn̄ eſt oīm terribiliū terribiliſſima. vtdicit Ariſto. iij. Ethi. Iō dicit. b. Hiero. btō Iohāni.tam a dolore mortis extitit extraneus. qͣꝫ noſcitur a corruptiōe carnis alienus. ¶ Septima p̄rogatiua fuit pꝰmortē. ⁊ hoc iteꝝ in duobꝰ. Primo ꝙ eū xp̄s cū alijs ꝑſonaliter anteceſſit in celū ⁊ ip̄e fuit vltimꝰ. in morte qͦin ſepulchro eius inuenit̉ manna ſcaturire in ſignumincorruptiōis. Iō de ip̄o pōt exponi illud. psͣ. xv. Nōdabis ſanctū videre corruptiōem. ¶ Ꝙͣtū ad ſcd̓m inverbis p̄miſſis. innuitur ip̄ius Ioh̓is puritatis cādo:cū ſubditur. Qui paſcitur inter lilia .ſ. puritatis ſic̄ vnūex illis. Circa qd̓ notandū ẜm auctorem ꝓprietatū lib̓.xviij. Lilium eſt herba lactei coloris et habet candoreꝫ.⁊ mitigat ſeu ſanat dolorē. Sic btūs Ioh̓. habuit candorem puritatis ⁊ mundicie. qꝛ ē virgo electus ⁊ in euūv̓go ꝑmāſit: ⁊ hanc puritatē habuit a xp̄o vero ſole. qꝛdicitur Sap̄. viij. Nō poſſū eē continēs niſi deꝰ dederit mihi. Et qͣnto ꝓpinquius fuit xp̄o. tanto candidiꝰenituit. Quia videmꝰ naturaliter. ꝙ aliter recipiūt pulcritudinem de celo aliter a ſole corꝑa propinqua. aut remota. Corꝑa em̄ ꝓpinqua a celo recipiunt claritatē. nōſolū exterius in ſuꝑficie. ſꝫ etiaꝫ interius: vt ignis ⁊ aerTerra aūt ē remota a ſole: minꝰ depurat̉ ceteris elemētis. Sic. b. Ioh̓. Qui ꝓpinquus fuit vero ſoli xp̄o. perſpeculatiōem ꝓfundā. iō v̓tuoſū retinuit candorē pu-

ritatis. Sed hoīes terreni qui ſe raro ſubleuāt ad verūſolem. licet exterius luceant ꝑ bonā cōuerſatōeꝫ. tn̄ interius manent tenebroſi. Scd̓o. b. Ioh̓es habuit candorem ſapīe. ⁊ hic ē candor lucis eterne .i. dei. Quia oīsſapiētia a dn̄o deo eſt: quā abundāter tribuit. b. Ioh̓ẜm illud Eccl̓i. xv. Impleuit eū dominus ſpū ſapīe eintellectus. Ille em̄ eſt alter Salomon. Cui deus tribuit tantā ſapientiam. ita vt excederet ſapīam oīm orientalium ⁊ erat ſapientior cunctis hominibꝰ. vt dr̄. iijRegū. iiij. Et bene poſſum hoc dicere de Ioh̓e. qꝛ ẜmb. Aug. Celeſtis hauſtum ſapientie ceteris altius potauit de pectore xp̄i. in quo ſunt omnes thezauri ſapiētie⁊ ſcientie abſconditi. Ad Col̓. ij. Tercio beatus Ioh̓habuit candorē innocentie. qꝛ mala oīa in manſuetudine ſuſtinuit. ⁊ non mordaciter ⁊ iracunde murmurauit. quia dic̄ Euax d̓ ſigillis lapidū. Ꝙ liliuꝫ extinguitiram ⁊ diſcordiam vniuerſaꝫ. Et rō huius eſt. qꝛ extindoris innocentie ⁊ patientie. extinxit in ſe oēs motusire. Et non ſolū in ſe: ſed etiam in alijs. quos ad mititatem aīe reduxit. Sicut patet de pontifice ydolorū Areſtode. quem videns ex predicatiōe ſua iratus. ip̄m bibitione veneni placauit. vt patet in legēda. Secundolilium habet odorē: quē longe lateqꝫ diffundit. ⁊ maxīeqn̄ a vēto agitat̉. ſic. b. Ioh̓. fuit ml̓te redolētie ⁊ maxīein vento tribulationis. Nā cū in doliū feruentis oletmiſſus fuiſſet. diffudit de ſe odorē. vt credit̉ benedictionis cuꝫ psͣ. xxxiij. dicens. Benedicā dn̄m in om̄i tꝑe.ſcꝫ etiam tribulatiōis. ſemꝑ laus eius in ore meo. Nōſufficit ſicut mō impatientes qͥ ad modicā ꝑſecutiōemvel tribulationem emittūt de ſe fetoreꝫ maledictiōis etdetractionis. Et ſimiles ſunt ardee. de qua dicit Iſidli. xij. Ꝙ in aqͣ ſtare ꝯſueuit: querens piſciculos quecomedit. ⁊ tunc ē bone mentis. Si aūt ab accipitre.alia predante aue perſequit̉. in aere volans emittit ſtercora: ⁊ ſic fetore ip̄m retardat ꝑ ſequētē. Sic ⁊ illi cū audierint eis aliquē detrahentē: ſtatim ad alta ſuꝑbie rapiuntur. ⁊ a tergo emittūt ſtercora detractiōis. de qͥbꝰdicit Iob. xix. Cū ab eis receſſiſſem detrahebāt mihi.Sed ſic non fecit. b. Ioh̓. qui habuit odorē patīe cumgratiarūactione mala ſuſtinendo. Tercio lilium mitigat dolorem. quia dicit Bartho. in pͥma practica. Ꝙmembra igne leſa liliū ſanat. quia ſuccꝰ ē maturatiuus⁊ ſanatiuꝰ aduſtionū apoſtematū ⁊ tumoꝝ. vl̓ ẜm auctorem ꝓprie li. xvij. Liliū ⁊ folia eiꝰ decocta. ⁊ impoſita videlicet ad loca ꝯbuſta dolorē mitigant. Sic cordahumana cupiditate leſa. ſanat. b. Ioh̓. Qui tam ſedule⁊ ardent̓ cōtra auariciā p̄dicauit. dicens illud. Senecead Lucillū in epl̓a. Nemo ē deo dignus. niſi qui opescontēpſerit. quaſi dimittendo inordinatum amorē. Ethoc patet in duobꝰ iuuenibꝰ auaris in legēda. Itē liliūemolit. valet em̄ ꝯtra duritiā ſplenis. Si eiꝰ ſuccꝰ oleoveteri admixtus: ⁊ bene coctus ſplenis tergo inungatur. Sic. b. Ioh̓es emolit ad pietatē. quoꝝ cor induratum erat quaſi lapis Iob. xlj. Et per ſe miſerias hoīm.non ſolū ſpūales: ſed etiā corporales releuauit. Nā gͦmas valde p̄cioſas quas Caron ph̓s ob mundi glorin foro frangi fecerat. facta oratione ſolidauit. ⁊ illis vēditis p̄cium pauꝑibus erogauit.¶ Sermo iu die penthecoſtes.E excelſo miſit igneꝫ inoſſibꝰ meis ⁊ erudiuit me. Ita ſcribit̉ Tren̄.. Ualde neceſſe eſt homini qͥ vult ire ad alie Anam regionem: vt habeat bonuꝫ cōductorē. ⁊ ꝓbat̉ innatura irundinū. que cū volūt ire ad maris inſulā hyeme veniente: ſimul in magna multitudine cumulāturKK. ij