Sermo

.XLVI.

⁊ non ſolum cor xp̄i. ſed ⁊ virginis marie que tunc dicere potuiſſet. Petre quē cōſtituit filius meus in pontifieēm eccīe ſue. Cui iam tradidit claues regni celoꝝ quōſic aꝑte loqueris qui etiā ſub inuocatōe maledictōis diuine non nouiſti hoīem. Si .n. non nouiſti quis dedittibi teſtimoniū. Math. xvj. Tu es xp̄c filius dei viuiiō ceſſa a negatōe ⁊ age pnīam. Ideo poſtꝙͣ xp̄c Petrūoculis miſericordie reſpexiſſet exiuit foras. poſt trinamnegatōem ⁊ amare fleuit Math. xxvj. Secundo in domo Cayphe malleatus eſt xp̄c a principibꝰ ſacerdotuꝫin falſoꝝ teſtium ꝓductōe. quia ſicut dicit̉ Marci. xiiijMulti dicebant falſum teſtimoniū aduerſus ieſum intellige ad cōplacentiā principū. Sed non erant conuenientia. ⁊ certe credendū eſt ꝙ non ſolum cōtra ieſumfalſa dixerunt teſtimonia. Sed etiam cōtra matrē bn̄dictam dicentes. tu es mater viliſſimi ſeductoris. Secmendax fuit illud teſtimoniū. qꝛ ip̄a eſt mater veriſſimiſaluatoris. Idcirco nos qui ſumus amici regis flere debemus cum ea hodie. qꝛ huius figura p̄ceſſit Dan̄. xiijqn̄ duo ſenes dabant falſum teſtimoniū cōtra Suſannam oēs amici eius qui hoc audiebant cū ip̄a flebant.Tercio malleatus fuit xp̄c a Caypha a blaſphemiimpoſitione. Sicut .n. legit̉ Math. xxvj. ꝙ ip̄e interrogauit xp̄m: ſi eſſet filius dei. ip̄e rn̄dit Marci. xiiij. Egſum. ⁊ ille ſcidit veſtim̄ta ſua ⁊ ait. blaſphemauit. Quato in domo Cayphe malleatus eſt xp̄c cōiter ab oībusin domo exiſtētibꝰ in plagarū impoſitōe. Alij .n. expucrunt in facieꝫ eius vt dicit̉ Math. xxvj. Ita vt xp̄c mori ex fetore ſaliue potuiſſet. Recte ſicut ꝯtigit Hur qufuit vir ſororis moyſi qͥ nolens populo in peccato ydolatrie cōſentire in faciem eius ſpuerunt. ⁊ ip̄m ſputo occderunt. Sicut dicunt glo. hebre. ſuꝑ Exo. xxxiiij. AliqͥI aūt vt dicit Mar. xiiij. Faciem eius velauerūt qꝛ in eamvidere non potuerūt. Et hoc figuratū fuit Exo. xxxiiij.Qn̄ moyſes venit de monte in quo cum dn̄o locutꝰ fuitfacies eius tamlucida fuit ꝙ nullus in eaꝫ reſpicere potuit. iō pannū ſuꝑ faciem poſuit. vt ſecuꝫ loqui poſſentCum igitur ſic faciem xp̄i velaſſent alij ip̄m in collū ꝑcutiebant. alij quoqꝫ colaphis in faciē eum ꝑcuſſerūt dicentes. ꝓphetiſa nobis xp̄e quis eſt qui te ꝑcuſſit Lucexxij. Nam vnus ad vnā maxillā. ⁊ alius ad aliā ꝑcuſſitvt impleret̉ illud Malach. vj. Percuſſerunt in maxillāiudicis. alij caput eius ꝑcuſſerunt Luce. xxij. Alij ipſuꝫcum crinibꝰ ad terrā ꝓiecerunt ⁊ pedibꝰ ſuꝑ eum cōcucauerunt. vt adimpleret̉ illud pſal. lvj. Cōculcaueruntme inimici mei tota die. Alij etiam malleis ſuꝑ dorſumeius fabricauerūt vt impleret̉ illud pſal. cxxviij. Supradorſum meū fabricauerunt peccatores. quia hoc predixit longo ante pater de filio Ezech. xxj. Dabo te in manus fabricantiū. Ecce homo ſic fabricatus eſt xp̄c tanoaurum. Sed qꝛ puriſſimus fuit. ideo nullū zeluꝫ impatientie d̓ ſe dedit. Sed potius pietatis. vt teſtat̉ beatusBern̄. dicens. O iudei lapides eſtis. Sed ꝑcutitꝭ moſliorē. de quo reſonat tinnitus pietatis ⁊ ebullit oleū charitatis. Audiuit inqͣꝫ charitas veſtra cum ſerui alicuiꝰaurifabri aurum in incude malleant. p̄ſentant illud magiſtro ad diiudicandū qui ſi voluerit eſſe ſecurior d̓ auri puritate mittit illud aliqn̄ ſuꝑiori mgr̄o ad diſcernendu. ⁊ demū cum ip̄m ꝑforauerit ⁊ purū oīno inueneritclinodiū de ip̄o facit. Ita factum eſt de xp̄o. Nam iniqͥſerui ip̄m totā nocte malleis p̄dictis ꝑcuſſerunt. ⁊ ſic ꝑRcuſſum facto mane vt dicit̉ Math. xxvij. Iudici Pylato p̄ſentauerunt. ⁊ de tribꝰ ip̄m accuſauerūt. Primo ꝙtributū ceſari ꝓhibuiſſet. Secūdo ꝙ regē iudeoꝝ ſe nominaſſet. Tercio ꝙ filiū dei ſe feciſſet. Et cōtra has tresaccuſatōes dicimus hodie in ꝑſona xp̄i tres excuſatōescum crux leuat̉. Prima eſt: ppl̓e meus quid feci tibi autin quo contriſtaui te. reſponde mihi qꝛ eduxi te de terraegypti. ⁊ tu paraſti crucem ſaluatori tuo. hic exprobrateis liberatōem ex egypto. q. d. accuſas me de redditōne

tributi. ⁊ potius grās agere deberes: ꝙ liberaui te a tributo. Secunda excuſatio eſt. Eduxi te ꝑ deſertū. xl. annis māna cibaui te ⁊ introduxi te in terrā ſatis optimā.Paraſti crucem ſaluatori tuo. In quo exprobrat eis regem in deſerto. q. d. Accuſas me qꝛ dixi me regeꝫ. potiꝰdeberes gr̄as agere qꝛ regaliter paui te in deſerto. Tercia eſt. quid vltra debū: facere tibi ⁊ non feci. ego qͥdemplantaui te vineaꝫ meā ſpecioſiſſimā. Et tu facta es mihi nimis amara aceto mixto cū felle ſitim meā potaſti. ⁊lācea ꝑforaſti latus ſaluatori tuo. In quo exprobrat eisplantatōem vinee in loco optimo. q. d. accuſas me quiafiliū dei me dixi. potius grās agere deberes. qꝛ te in vineam meā elegi ⁊ in loco optimo te plantaui. Sed quiaiudei ſibi gratias de his tribꝰ nolunt reddere. Id̓o ſancta eccīa in ſuis filijs hoc ſupplet ꝙ poſt quamlibet excuſatōeꝫ canunt flexis genibꝰ. Sauctus deus. ſanctusfortis. ſanctus ⁊ īmortalis miſerere nobis. ⁊ hoc cuꝫ viderint laici ſil̓r debent genua flectere. ⁊ deo grās agerede tribus. Primo ꝙ ꝑ pnīam eos iam duxit de tenebrꝭpeccati. Secundo ꝙ cibauit ⁊ adhuc cibat eos mannaſui ſacramenti. Tercio ꝙ in vineam ſuam ſanctā eccleſiam ſunt plantati. deinde miſit Pylatus xp̄m ad herodem tanꝙͣ ad alium iudicem vt ⁊ ille diſcernere deberetde xp̄i puritate. Igitur herodes interrogauit xp̄m multis verbis. Sed ip̄e tacuit ꝓpter tria. qꝛ non erat dignꝰaudire eius reſponſionē. Secundo qꝛ eua peccauit perloquacitatē. Iō voluit ſatiſfacere ꝑ taciturnitatē. Tercio quia quicquid rn̄diſſet totum damnaſſet. Iō nō reſpondit ẜm illud Eccī. xxxij. Ubi auditus nō eſt nō effundas ſermonē. Et qꝛ xp̄c tacuit. Herodes eum deriſit veſte alba induendo ⁊ pylato remittendo. Et qꝛ xp̄ohodie in veſte alba eſt deriſus. Idcirco p̄ſbyteri hodiealbis indutis crucem xp̄i portando ante ip̄am geniculando ꝓ tali deriſione adorant ⁊ honorant. Uidens ergo pylatus ſibi xp̄m remiſſum. ip̄m ad cōplacentiā iudeoꝝ flagellari ꝑmiſit. In cuiꝰ figura dyabolus flagel. Mlauit Iob vlcere peſſimo Iob. j. Sic filius dyaboli pylatus flagellari fecit xp̄m verū Iob. ꝙ verificata fuit ꝓphetia Eſa. j. Aplanta pedis vſqꝫ ad verticem nō fuit īeo ſanitas. Et ꝙ hodie ad inſtantiā iudeoꝝ gentiles ſicflagellauerūt xp̄m. Ideo qn̄ hodie in officio hodiernoſolenniter ꝓ oībꝰ generibꝰ hoīm dicit̉. Flectamꝰ genuaꝓ iudeis non flectit̉. Deinde fecit pylatus fieri coronaꝫ Nde ſpinis ⁊ capiti Ieſu imprimi ita vt ẜm Bern̄. Sꝑne vſqꝫ ad cerebꝝ ſubintrauerūt ⁊ ſic tam ꝑ flagellatinem qͣꝫ coronatōnem corpus xp̄i vndiqꝫ ꝑforauit vt incorꝑe eius quinqꝫ milia ducenta ſexagīta vulnera eētẜm Bern̄. Uerſus. Sexaginta ⁊ ducenta ſuꝑadditomilia quīqꝫ. Tot fert̉ xp̄c ꝓ nobis vulnera paſſus. Idcirco o homo ſis gratꝰ vulneribꝰ xp̄i ⁊ dic quotidie qͥndecim pater noſter. ⁊ tunc ꝑ integrū annū cuilibꝫ vulneri dixiſti ſolum vnū pater noſter. Perforato ſic corꝑe̓ Oxp̄i pylatus tradidit ip̄m voluntati iudeoꝝ. vt crucifigeret̉. Indei igit̉ habita licentia conduxerūt milites pylati qui xp̄m vſqꝫ ad locum caluarie deduxerūt quē ibidem cum duobꝰ latronibꝰ crucifixerunt. Ecce hō nuncparatū eſt clinodiū noſtre ſalutis ⁊ ſuſpenſum in altis:vt oēs qui ip̄m inſpexerint liberēt̉ a peccatis. Sicut cōtigit cuidam peccatrici. de qua legit̉ ꝙ fuit publica peccatrix ⁊ multum indurata ad pnīam hec tamen in hacdie xp̄i paſſionis venit ad eccīam adorare crucem ⁊ recolere domini paſſionē. Cum igitur videret imaginem⁊ quaſi de latere eius ſtillare ſanguinē. Satim compuncta ait. Iſte ſanguis ꝓpter te effuſus eſt. tandē venit adconfeſſionē. ⁊ cum cōfiteretur peccata ſua magno pͦ cōtritionis dolore eſt mortua ante confeſſorē. Qui dū deſperaret de ſalute eius reſpexit ſurſum ad parietem vberat ſcriptum aureis lr̄is ille verſus. Gaudeat in celis qͦregnat quiſqꝫ fidelis. Si igit̉ tantā gratia facta ē hodiehuic peccatrici quare nullus deſꝑare dꝫ de venia. SedII ij