De annūciatione dn̄ica.

ma pͦ filijs hoīm. ipſe eſt in cuius faciem angeli oſpicere deſiderant. Ad quē v̓go. Eſt ne potēs? Cui ille. Poteſtas eius vſqꝫ ad mare. ⁊ a flumine vſqꝫ ad terminosorbis terraꝝ. Et illa. Eſt ne diues? Et angelus. Gl̓iadiuitie in domo eius. Cui v̓go. Honorat muneribꝰ?Et ille. Reges tharſis ⁊ inſule mūera offerent. Regesarabū ⁊ ſaba dona adducent. Ad quē iteꝝ. Que eſt ſeruitus eius? Rn̄dit angelus. Om̄s gentes ẜuiūt ei. Eilla. Que eſt laus eius? Om̄s inquit gentes magnificabunt eū. Et dauid dicit. Laudent illū celi ⁊ terra. Hisauditis ait virgo. Prebendo ꝯſenſum. veniet dn̄s ꝑ⁊ oſculet̉ me oſculo oris ſui. veniat dilectus meus in otū ſuū ⁊ comedat fructus pomoꝝ ſuoꝝ. Tunc vt dicitin ẜmone de aſſumptione celeſtis nubes in vellus virgineū placito infudit elapſu. tota diuinitatis vnda incarne ſe ꝯtulit. qn̄ verbū caro factū eſt. ac deinde ꝑ patbulū crucis exp̄ſſum oībꝰ pluuiā ſalutis effudit. ⁊ ſtillicidia gr̄e hūanis mentibꝰ p̄ſtitit. De hac pluuia p̄dixitEzech̓. xxxiiij. Pluuie bn̄dictionis erūt. ⁊ dabit lignuꝫagri fructū ſuū. ⁊ terra dabit germē ſuū. ⁊ hͦ qͦ ad ſcd̓m¶ Sermo ſecundus. De eadem.Ec eſt dies quam fecit dominus. exultemꝰ ⁊ letemur in ea psͣ. cxvij. Solent dn̄i terreni dies ſuoꝝ nataliū celebrare. ⁊ ſubditosſuos ad ſua leta ꝯuiuia inuitare. ⁊ hoc ptꝫ in natura. etfigura. Uer em̄ quod eſt dn̄s anni ⁊ nature. portās ſecū tanꝙͣ largus dn̄s oīa terrenaſcentia in futuro neceſſaria. Circa feſtum cathedre ſancti petri celebrat diē ſuinatalis. Et tunc ad ſuū gaudiū inuitat hoīes. qꝛ magisꝙͣ alio tꝑe anni colletant̉. Inuitat tunc celi volucres. q̄tunc plus vociferant ⁊ gaudent. Inuitat terrā ad ſuuꝫgaudiū: q̄ floribꝰ exornat. Ita vt nulla creatura ſit expers ſui ortus. qd̓ figuraliter legit̉ Gen̄. xl. Ꝙ venit dies natalis pharaonis ⁊ fecit grande conuiuiū pueris.Idem legit̉ Mar. vj. Herodes rex diē natiuitatis ſuecelebrauit. faciens cenam ſuis pͥncipibꝰ tribunis ipſiusgalilee. ¶ Spūal̓r xp̄s ieſus rex celoꝝ imꝑator angeloꝝ⁊ dn̄s oīm dn̄oꝝ. hodie natus eſt in vtero virginis marie. ẜm illud psͣ. lxxxvj. Homo natꝰ ē in ea. Quia dicitA. Guido archidyaconus in roſario ſuꝑ. c. firmiſſime. dꝯſecra. diſ. iiij. Ꝙ duplex eſt natiuitas. vna eſt in vterqn̄ aīa corꝑi infundit̉. tunc puer naſcit̉. Alia eſt ex vtero qn̄ puer in lucem ꝓdit ⁊ mundo innoteſcit. Primalatiuitate natus eſt hodie xp̄us. qꝛ in inſtanti formatoorꝑe ex ſpūſancto ex puriſſimis ſanguinibꝰ v̓ginis aīafuit infuſa. vt tunc ꝑfectus diceret̉. ẜm illd̓ Hiere. xxxj.Nouū creauit dn̄s ſuꝑ terrā. mulier circūdabit virumIō ſolet more ſeculariū dn̄oꝝ hodie celebrare natalemin regione fideliū. Et ad hunc natalem in regione xp̄ifideliū ingenſqꝫ gaudiū inuitat om̄s xp̄icolas ꝓpter carnē regalem dauid qͥ ait. Hec eſt dies quā fecit ⁊cͣ. Itqͥbꝰ duo tangunt̉. a qͥbꝰ dies extollit̉ hodiernus. Prīoa claritatis refulgentia ſpeciali. ibi. hec eſt dies. Secundo ab hilaritatis excellentia generali. ibi. exultemus etletemur in ea. De pͥmo eſt notandū. Qn̄ aliquis paterfamilias rex filiū ſuū deſponſat cū aliquā virgine. talisdeſponſationis ſolennitas nō ſolū eſt filij. ſꝫ etiā pr̄is ⁊Bⁱ matris amicoꝝ ⁊ ſeruoꝝ. ¶ Spūaliter hodie xp̄us deſponſatus eſt ⁊ cōiunctus cū hūana natura. ẜm ꝙ canit eccl̓ia. Hodie deus hō factus eſt. id qd̓ fuit ꝑmanſit. ⁊ qd̓ nō erat aſſumpſit. Idcirco hec dies nō ſolū eſtxp̄i filij. ſꝫ etiā patris celeſtis ⁊ ſpūſſancti eſt. ⁊ mr̄is marie. ⁊ om̄is celeſtis curie. Hec inqͣꝫ eſt dies celeſtis pr̄isDe quo dr̄ Math̓. xxij. Simile eſt regnū celoꝝ hōī regi qͥ fecit nuptias filio ſuo. Et he nuptie celebrate ſunthodie in vtero virginali. qd̓ figuratū eſt Exod̓. ij. vbi legit̉. Egreſſus eſt vir de domo leui ⁊ accepta ꝯiuge ge

neris ſui. q̄ ꝯcepit ⁊ peperit filiū. videns aūt ipſum elegantē abſcondit eū tribꝰ menſibꝰ. Sed cū celare nō poſet. ſumpſit fiſcellam ſcirpeā ⁊ liniuit eā bitumine ⁊ pice⁊ poſuit intus infantulū. ¶ Spūaliter ꝑ virū hic intelligo pr̄em eternū. qͥ de ſua natura genuit filium. Sicudicit Aug. in lib̓. de fi. ad petrū. Et allegat̉ a mgr̄o lib̓.iij. di. viij. Pater d̓ ſua natura genuit filiū deū ſibi equalem ⁊ coeternū. Sed vidit ip̄m elegantē. Qꝛ ẜm apl̓mad Heb̓. j. Ipſe eſt ſplendor gl̓ie. ⁊ candor lucis eterne. ⁊ ſpeculuꝫ ſine macula Sap̄. vij. Ipſe eſt ſpecioſusforma p̄ filijs hoīm. Iō abſcondit eū tribꝰ menſibꝰ. qd̓eſt tribꝰ tēꝑibꝰ. Primū fuit ab adam vſqꝫ ad Abraam.Secundū fuit ab Abraam vſqꝫ ad Moyſen. cui lex eſtdata. Terciū fuit a Moyſe vſqꝫ ad aduentū xp̄i. qd̓ fuit tp̄s acceptabile ⁊ gr̄e. ⁊ tunc ip̄m celare nō potuit vlterius. Quia ſancti patres ip̄m tūc cū deſiderio affectabant qͣtenus eos liberaret ⁊ ſaluaret dicentes cum pꝫlxxix. Oſtende nobis dn̄e faciē tuaꝫ ⁊ ſalui erimus. ESalomon Cant̓. viij. Quis inquit det mihi fratrē meum ſugentē vbera matris mee .i. virginis Marie: q̄ vait Nico. de ly. Non ſolum dr̄ mater xp̄i. ſꝫ etiam totiꝰeccleſie. Iō celeſtis pater accepit fiſcellam ſcirpeā .i. elegit virginē gl̓ioſam. quā liniuit exterius pice caſtitatisinterius aūt bitumine charitatis. ⁊ in ipſam hodie poſuit infantulū Ieſum xp̄m. quapropter ipſe pater ſit ineuū benedictus. Hec eſt dies filij qui miſericorditer dignatus eſt accipere formā ſerui. apl̓o atteſtante qui aitCum in forma dei eſſet nō rapinā arbitratus eſt eſſe ſeequalem deo. ſꝫ ſemetip̄m exinaniuit formā ſerui accipiens. ad Phil̓. ij. Et hoc figuratū fuit Gen̄. vij. Ubi legitur ꝙ Noe ingreſſus eſt in archam ⁊ rupti ſunt oēsfontes abyſſi. ⁊ catheracte celi aꝑte ſunt q̄ prius clauſeerant. Per archam virgo Maria deſignat̉. qꝛ ſicut archa humanū genus a diluuio ⁊ ꝑiculo mortis p̄ſeruauit. Sic Maria celica archa ad ipſam ꝯfugientes a ꝑi/ C.culo eterne mortis cuſtodit. ẜm ꝙ dicit hylarius in ſermone. Qn̄cūqꝫ qͥs peccato obnoxius fuerit. ſi Marideuotus fuerit. nunꝙͣ eternal̓r interibit. In archa noſolum octo aīe ſunt ſaluate. Sed in nr̄a bn̄dicta archapēs ſaluant̉ qͥ ad ſaluationē ⁊ auxiliū eiꝰ ꝯcupiſcūt. Iōdr̄ Eccͣi. xxiiij. Tranſite ad me oēs qͥ ꝯcupiſcitis me ⁊c̄In hanc archam digniſſimā hodie ingreſſus eſt celeſtis noe xp̄s. Sed quare? certe ideo vt nobis tanꝙͣ hūlis ẜuus miniſtraret. Iō dr̄ Math̓. x. Filiꝰ hoīs nō venit vt miniſtraret̉ ei. ſꝫ vt ipſe miniſtraret. ⁊ daret aīamſuam in redēptionē ꝓ multis ⁊ vt nos ſaluaret. Et ẜmillud Luc̄. xix. Uenit em̄ filius hoīs q̄rere ⁊ ſaluū facere qd̓ perierat. Et vltra hec oīa ex ſuo ingreſſu in hancſanctiſſimā archam ꝓuenit nobis hoc bonū ꝙ celi qͥ ꝑqͥnqꝫ milia annoꝝ erant clauſi: hodie aperti ſunt. Nāan̄ incarnationē nulli deus tantā gr̄am fecit. vt ei celosaꝑiret. Sed oēs ad lymbū deſcēderūt. Iō dixit Iacobgen̄. xxxvij. Deſcendā ad filiū meū luges in infernū. iad lymbū ſanctoꝝ patꝝ. Sꝫ qd̓ illis fuit negatū. nobismiſericorditer ē collatū. Ideo dicamus oēs vna voce.gl̓ia tibi dn̄e Ieſu xp̄e. hec eſt dies ſpūſſancti qͥ deſcendens in vterū virginis incarnationē eſt oꝑatus. ẜmp̄dixit Gabriel archangelus Luc̄. j. Spūſſanctus ſuꝑueniet in te. ⁊ virtus altiſſimi obumbrabit tibi. Et hofiguratū eſt Ezech̓ .xvij. vbi legit̉ ꝙ aquila grandis venit ad montē libani: ⁊ tulit medullam cedri. ⁊ tranſpotauit in terrā chanaan. Lybanus intelligit̉ candidatio⁊ ſignificat mariā que ē oīm virginū candidiſſima. ẜmilld̓ Cant̓. iiij. Tota pulcra es amica mea: ⁊ macula nōeſt in te. Iō dicit Anẜ. O dn̄a pulcra es ad intuenduꝫ.amabilis ad ꝯtemplandū. De ſua candida puritate auBern̄. Omnē pulcritudine quā creatura pōt ſuſcipereMaria oēs creaturas pͥmogenita ſuſcepit in maiori eſfluentia p̄ conſortibꝰ ſuis. Nam iuſticie ſolem qn̄ pͥmoingreſſus fuit de ſinu patris. marie cor inter oēs creatu