De annūciatione dn̄ica.

ſaluatorē Eſa. xlv. Naturaliter videmus qn̄ venit tp̄sveris qd̓ eſt leticie ⁊ amoris incitamentū triſticie ⁊ meroris repulſiuū. prata germinare incipiūt ⁊ flores amenitatis in ſe ꝯcipiunt qͥ hoīes letificant recreant mirabiliterqꝫ delectant. Ita ꝙ om̄e tp̄s anni nō eſt tam delectabile ſicut tp̄s veris. Idcirco ſumoꝑe ab hoībus deſideratur. maxime aūt ab infirmis. qꝛ eſt minus mortiferū aūt infirmū. Sed eſt ſuauiſſimū in ſuis qͣlitatibꝰ ſūme tꝑatum. vt dicit Conſtantinus. lib̓. v. c. ii. MyſtiO ce ꝑ tp̄us veris intelligitur tp̄s gratioſum in quo deuspater ſuū filium mūdo reſerauit. ẜm illud apl̓i ad Gal̓.iiij. Ubi venit plenitudo tꝑis miſit deus filium ſuumfactū ex muliere ⁊cͣ. Et illud tp̄us fuit impulſiuū leticieẜm illud Zach̓. ij. Letare filia ſyon qꝛ ecce venio ⁊ habito in medio tui. Sed ꝑ pratum iocudiſſima v̓go Maria deſignat̉. qꝛ fuit ornata multiplicibꝰ floribꝰ. ruta caſtitatis. roſa puritatis. yſopo hūilitatis. Et dicit ſic Pede creſcen. lib̓. vij. c. j. Prata ideo ſunt creata vt terra qpͥus erat nuda floribus veſtiret̉ ⁊ ornaret̉. Et etiaꝫ ꝓptaīalia vt inde haberent ſua alimenta. Ita hoc floriduꝫpratū Maria decus virginū. Ideo a deo creata eſt vhoīes terreni qͥ erant nudi a virtutibꝰ: ab ipſa ornarentur ⁊ peccatores ab eiꝰ gratiā nutriret̉. quia ꝓpter illoscreata eſt. Iō dicit Anẜ. in ẜmone. x. ꝓ peccatoribꝰ dulciſſima virgo mater intercedere nunc nō ceſſas. qꝛ ſi nōeſſent nunꝙͣ eſſes. In iſto prato ameniſſimo hodie ortꝰeſt xp̄s qͥ ẜm Bern̄. eſt flos electus ex milibus. Flosquē deſiderant angeli reſpicere. flos ad cuius odoretmortui reuiniſcunt. Flos inqͣꝫ campi ⁊ liliū conualliunCan̄. ij. Et dr̄ flos campi. qꝛ dicūt naturales ꝙ idē floscampi qn̄ naſcitur terra nō aperit̉ ſicut in ortū aliorumfloꝝ. ſꝫ manet inuiolabilis. Ita in ſil̓i nato hodie xp̄o invtero virginali terra benedicti eius corꝑis nō fuit aperta. ſicut figuratum fuit Ezech̓. xliiij. In porta clauſa inquā ingreſſus eſt dn̄s deus iſrl̓ ipſa inuiolata ꝑmanēte. Ideo canit̉ poſt partū v̓go inuiolata ꝑmanſiſti. Iſteigitur flos xp̄s fideles cunctos creauit ⁊ letificauit. ẜmillud psͣ. xlij. Introibo ad deū qͥ letificat iuuentutē meam. idcirco dies ille hodiernus in quo ortus eſt xp̄s filius dei in prato virginalis vteri decenter exornati alhōibꝰ antiqui teſtamenti eſt deſideranter expectatus ⁊optatus. vt in ſuis infirmitatibꝰ recrearent̉. Ideo petirunt. Rorate celi deſuꝑ ⁊ nubes ⁊cͣ. In qͥbꝰ verbis triapetunt ſancti pr̄es. Primū miniſteriū dn̄ice incarnationis. ibi. Rorate celi deſuꝑ. Secūdo angelice ſalutationis ibi. ⁊ nubes pluāt iuſtū. Tercio aſſenſum virgineedeuotionis. ibi. aperiat̉ terra ⁊ germinet ¶ Primo eſtnotandū ꝙ cōmentator Auerrōis in lib̓. de impreſſionibus aeris. ſic inquit. Cū ros ceciderit die illo p̄ſto ſerenitas erit. Cuius rō eſt. qꝛ per deſcenſum roris regioaeris expurgat̉ qua purgata ſerenitas comitat̉. SpūaC liter ꝑ rorem xp̄s filius dei ſubaudiat̉ ꝓpter multas cauſas. Primo dicit themiſtius in ſūma naturaliū entiuꝫꝓprium eſt rori ⁊ pruine nō in die deſcendere. ſꝫ in nocteaut temꝑe matutino ẜm hugo. in dydaſco. xliiij. ⁊ rōeꝫaſſignat dicens. Ꝙ diurnus calor aūt ſiccitas extenuatip̄m rorē etiam vapor aeris de quo ros generat̉ in dievirtute ſolis augmentat̉ ⁊ deorſum deſtinat̉. Ita xp̄usfilius dei qͥ eſt flos refrigerans aridas mētes noluit deſcendere ad incarnandū in die eſtus peccatoꝝ in quohoīes erāt mala ꝯcupiſcētia inflamati. ẜm illud Gen̄.vj. Om̄is quippe caro corruperat viam ſuam. Sedre noluit deſcdēere ſꝫ ſuā incarnationē. v. milia annocc. minus vno ꝓtrahere. Certe iō qꝛ eſtus hoꝝ pctō:⁊ p̄cipue ꝯtra naturā. deſcenſum huius ſalutiferi rorisimpediuit. Qd̓ teſtat̉ Aug. Uidens deus vicia contranaturam in hūana natura fieri diſtulit iucarnari. Sedinualeſcente nocte tribulationis deſcendit humanatꝰ.vel ad litterā xp̄s nō deſcendit in die: ſꝫ in nocte. ẜm illud Sap̄. xviij. Cū quietū ſilentiū tenerēt om̄ia. ⁊ nox

in ſuo curſu mediū iter haberet op̄s ẜmo tuus dn̄e a regalibꝰ ſedibꝰ venit. Quia dicūt doctores ꝙ angelus ga̓ D.briel miſſus fuit a deo ad virginē ſalutandā ſole occidete. Et hoc deſignans eccl̓ia illo tꝑe campanā ter pulſareꝯſueuit. In ſignū ꝙ angelus tunc aduenit ⁊ xp̄i incarnationem virgini annūciauit. Et ſalutationē p̄miſit dicens. Aue gratia plena dn̄s tecum. Ideo nunc in bonam ꝯſuetudinē inoleuit. ꝙ quilibet xp̄ianus audienshunc pulſum genua flectit ⁊ ſalutationē dicit angelicāqꝛ ab antiquo hoc tentū eſt. Refertur em̄ in lib̓. triumregū. Ꝙ helena deuota regina veniens nazareth pulcerrimā eccl̓iam nazareth fabricauit. In qua qͥdeꝫ a dextris ꝓpe choꝝ in camera in qua beata virgo ſe incluſitin qua angelus dn̄i ꝯceptū ſaluatoris noſtri p̄dixit. Iniſta camera fuit columna lapidea circa quā angelus ſitit ⁊ ſuam imaginē ſicut cere ſigillū eidem impreſſit. Iqua etiam columna dei annūciationis ſignū ꝑmanſit.qd̓ cū ſol an̄ occaſum tangeret tunc hora fuit qn̄ angelus dn̄i Mariam ſalutauit. ⁊ dn̄i ꝯceptū annunciauit.Et temꝑibꝰ chrſtianoꝝ fuerūt certi miniſtri deputatiin hac capella qͥ videntes ꝙ ſol tangeret hoc ſignum incapella campanā trahehant qd̓ audientes hoīes deuote genuflectebant. ⁊ aue maria dicebāt. Et ꝑ hoc denotantes ꝙ angelus eo tꝑe veniens ad virginem deuoteſibi genua flexit. Et tanqͣꝫ future ⁊ electe imꝑatrici celorū honorē debitum exhibuit dicens. Aue gratiaplena. Sed cū virgo quaſi verecunda ẜmonē audiſſetangeli. Turbata eſt in ſermone eius. angelus aūt ꝯſolabatur ipſam dicens. Ne timeas maria. Dicit em̄ Petrus ꝙ angelus nō venit blandus in ſpecie. ſꝫ terribilisin ẜmone. ideo turbata fuit. Sciebat etiam vt ait bern̄ſuꝑ miſſus eſt: prudens virgo ꝙ ſepe angelus ſathanctranſfigurat ſe in angelum lucis. Iō cogitabat qͣlis eēiſta ſalutatio. Tunc angelus intuitus virginē ⁊ varias ſecū cogitationes voluere facillime dep̄hendēs pauidam ꝯſolatur. ꝯfortat dubiā ac vocans ex noīe benignene timeat ꝑſuadet. Ne timeas maria inueniſti gratiaꝫapud dn̄m. q. d. ẜm Bern̄. vbi ſupra. O ſi ſcires qͣꝫtumtua humilitas placeret altiſſimo qͣꝫtum tua apud ip̄mſublimitas maneat. angelico te indignā nec alloquio iudicares nec obſequio. Nam apud deū inueniſti qd̓ nemo apud te inuenire poterit. Et hoc ſit tibi ſignū. Ecceꝯcipiēs ⁊ paries filium ⁊ vocabis nomen eius Ieſum.id eſt ſaluatorem qͥ ſaluū faciet ppl̓m ſuū a peccatis eorMath̓. j. Hic erit magnꝰ. q. d. Hic eſt ille qͥ ē magnꝰdeus futurus qͥ eſt magnus hō: magnus doctor: ⁊ mavirū nō cognoſco .i. a me cognotū ꝓpono. Quia diciturin cano. Sufficiat. v̓. Cum ergo. xxvij. q. ij. Ꝙ mariavouerat virginem ſe ꝑmanſurā mente ⁊ corꝑe. niſi deꝰſibi aliter reuelaret. Ideo voluit ſcire modū concipiendi an deberet ꝯcipere modo naturali aūt ſpūali aut mirabili. Angelus aūt modū expoſuit dicens. Spuſſanctus ſuꝑueniet in te. ⁊ ſic ꝑ longum ꝓceſſum modū cōceptionis explauauit. Et eſt pie credendū ꝙ dulcia colloquia diutius angelus ſecum habuit que tn̄ euangeliſta ſcribere p̄termiſit. Ideo dicit ſymon de caſſia. O ſiquis tunc pias aures ad ꝯclaue applicaſſet ꝙͣdulcia coloquia ab eiſdem audiuiſſet. qꝛ maria vere virgo prudetiſſima ſciens illud Eccͣi. xix. Qui cito credit leuis ē corpe. Ideo nō ſtatim ꝯſenſum p̄buit ne leuis cordis eſſevideret̉. ⁊ ſic tp̄s vſqꝫ fuit ꝓrogatū quouſqꝫ virgo plenariter inftructa aīm inclinaret. Secundo ros vernalis habꝫ virtutē. vt legitur lib̓. gēmaꝝ oſtrea impingidi. ⁊ eſt piſcis marinus qͥ tꝑe vernali in nocte ꝯtra roſe aperit atqꝫ haurit qͥ hauſtus reficit ip̄m ⁊ fecundatſimulqꝫ impinguat. Et ſic in interioribꝰ piſcis generatgēma margarita. Myſtice ꝑ hanc oſtreaꝫ intelligo virginē Mariam. Recte em̄ ſicut oſtrea tegit̉. ſic Maria