Deſancta Appolonia.

que aqued actu rapido velociter mouebantur poſuit. ⁊grauit torq̄ri fecit. ſꝫ virgo beata euaſit illeſa. qd̓ videntes omnes qͥ aderant in xp̄m crediderunt. Decius aūob int̓fectionem plurimoꝝ ſanctoꝝ tonitruo ꝑcuſſusexpirauit. Cui ſucceſſit talior grecoꝝ qͥ appol̓. ꝑqͥrebatcui cum ante pͦ vrbia ciuitatis alexandrie obuiam dediſſet. mox cū exercitu ſuo ꝑcuſſus eſt cecitate. Clamātibꝰ illis ad virginē poſuit in terra genua ſua dep̄cansdeum ⁊ omnes viſum receperunt. Sꝫ illi immemoreshoꝝ beneficioꝝ ꝯͣ id cathonis. beneficij accepti memo.eſto. plantas pedum eius clauis ferreis impleuerunt ⁊ſaccum plenum arena magnum nimis in collum eiusſuſpederunt. ſicqꝫ ꝑ tres horas diei ꝑ totaꝫ ciuitatē alexandriaꝫ ſponſaꝫ xp̄i agitauer̄t. qͣrta aūt hora diei aꝑtaeſt terra in medio ciuitatis ⁊ abſorbuit taliorē imꝑatorem cū omni exercitu ſuo. Angelus aūt dn̄i ſub effigiepulcerrimi iuuenis abſoluit v̓ginem appol̓. a gͣuedinearene p̄dicte. clauoſqꝫ exͣhēs a pedibꝰ vulnera ſanauiqd̓ videns turba hoīm in xp̄m crediderunt. Abſorptegͦ taliore numerariꝰ in throno imꝑiali locat̉ qͥ vindicāstaliorem ꝯſanguineum ſuum tres boues ereos mādafieri feruentiſſimos ⁊ v̓ginem immitti. ſꝫ omnis ardoilico eſt extinctus. Terciꝰ v̓o bos cum v̓ginem xp̄i in ſecontineret miraculoſe mouebat̉ ⁊ ſciſſus ꝑ medium adegreſſum ei ianuaꝫ aperuit. qͦ viſo miraculo. x. milia hominum in xp̄m crediderūt. Numerari. aūt de his exceſſibꝰ fractis cernicibꝰ miſerabilit̓ expirauit. Tarqͥnꝰimꝑiali ſolio ſublimat̉ qͥ vinculis ferreis xp̄i v̓ginē ligari fecit. Ligno in altum pedibꝰ ſurſum. ⁊ capite deorſum ſuſpenſam igne feruentiſſimo ꝯſumi p̄cepit. ſꝫ angelus ab his eam liberauit. ꝓpt̓ qd̓ tarqͥnꝰ cum ſua gente fidem recepit. qd̓ audiens obſonor rex ꝑſaꝝ venit illiccum exercitu magno. ⁊ obſidēs alexandriā captiuauiteum cum tota gente ſua. ⁊ vinctum tradidit carceribusmandans diſtrictius cuſtodiendum. Sanctam v̓o appolo. cum igne. aquis. ferro. fuſtibꝰ. lapidibꝰ. plumbo.pice. reſina. ſulfure. oleo. pectinibꝰ ferreis gͣuaſſet. ⁊ angelus dn̄i ab omnibꝰ eam liberaſſet. ita ꝙ nullus potiit eam vincere tormentis. caput eius enſe p̄cepit imputari. Ecce ꝙͣaptiſſime cedro be. appol̓. ꝯꝑat̉. qꝛ nec a tineis adulationum. nec teredinibꝰ paſſionum potuit infide corrumpi. Iō dixit xp̄c de ſpōſa ſua appol̓. qͣi adamantem ⁊ ſilicem dedi faciem tuaꝫ Ezech̓. iij. De adamante dic̄ Soli. in li. de mira. mū. Ꝙ nullo ferro ceditnec igni. non em̄ frangit̉ ferro. ſꝫ ſolum in hircino ſcindit̉ ſanguine. ſic be. appo. nec ferro aduerſitatꝭ nec igniꝓſꝑitatis fracta fuit. Et albertus dicit in ſuis mineralibꝰ ꝙ adamas valet ꝯͣ ſeuas beſtias. ꝯͣ feroces hoſtes.⁊ ꝯͣ venena ẜpentū. Ita be. appolo. p̄ualuit ꝯͣ beſtialeshomines eos ſuꝑando. ⁊ in infernum demergēdo p̄ualuit ꝯͣ feroces hoſtes xp̄i .ſ. ꝯͣ patrem ⁊ imꝑatorē tarquinum eos ꝯuertēdo. p̄ualuit ꝯͣ venenoſa v̓ba oīm detractoꝝ. iō facta eſt nunc qͣſi nobiliſſimꝰ adamas reconciliatrix. recte em̄ ſicut adamas ẜm albertum reconciliatmulierem viro ſuo ſi fuerit ab eo digreſſa. qꝛ ꝑ v̓tutenlapidis in viri grām facilius reuocat̉. Sic anima que ꝑpctm̄ mortale receſſit a viro ſuo xp̄o ſponſo cui deſponſata ē in fide Oſee. iij. Si deuota fuerit v̓gini appol̓. inxp̄i gr̄am facilit̓ reuocat̉. Cum em̄ ad locum paſſionisfuit educta impetrata licentia ſic orauit. O decus ⁊ gr̄aO ꝟ̓ginum dn̄e Ih̓u xp̄e qui me dignatꝰ es licet indignaꝫad agnitionem tui noīs vocare vt ſacrificium me efficeres immaculatū nunc tibi ꝯmēdo ſpm̄ meuꝫ dep̄canshumilit̓ vt mee paſſionis faciētes memoriam ab omnꝑiculo corꝑis ⁊ anime cuſtodias. crimina eoꝝ clementdimittas. fomitem libidinis in eis extinguas. extremāpauꝑtatem ⁊ ſubitaneaꝫ mortē videre non ſinas. Milieres in ꝑtu laborantes ꝓlis datione letifices. mortiſqꝫtꝑe eis benignus cooꝑator appareas ⁊ aſſiſtas. tecumqͦꝫ poſt mortem facias miſcd̓iter iocundari. Et facta eſt

vox ad eaꝫ de celo di. Ueni dilecta mea accipe coronatibi ab eterno preꝑatam. Sciens ꝓ certo te omnibꝰ detitionibꝰ tuis exauditaꝫ. Et illa mox ſe terre inclinauit⁊ ſpiculator accepto gladio pͥmo ictu caput eius amputauit. corpus aūt eius tantū poſt mortē redoluit. vt dbiles ⁊ infirmos. cecos ⁊ ſurdos. claudos ⁊ mutos alomni clade liberaret. Et hec facta ſunt anno qͥngentemotercio. quinto ydus februarij. ¶ Tercio cedrus.aiunt medici. eſt multum medicinalis. Naꝫ lachrq̄ multum eſt gummoſa cauſans caliginem oculortergit. v̓mes aurium occidit. ꝯͣ dolore dentium ſubuenit. morſibꝰ ferpentuꝫ occurrit. corꝑa mortua poſita inligno cedrino ⁊ eius lachryma inuncta non putreſcuntvt dicunt medici. Ita be. appol̓. more cedri eſt medicinalis. qꝛ ꝑ ſuam gr̄aꝫ quam meruit. qͣ ⁊ ipſa fluere nondeſiſtit. hꝫ v̓tutem etiam ſanandi oculos corꝑales. Cem̄ pater ſuus euſebius ei oculos erueret ait. Offerobi hos oculos. petens vt qͥ paſſionis mee memoriaꝫ fecerit in his habeant ꝯtinuam ſanitatem. Habet etiaꝫſubuenire in dolore dentium ſuis deuotis. Iō orat eccleſia. Eterne ac mitiſſime deus ꝯcede ꝓpicius. vt qͥ beate ⁊ glorioſe v̓ginis ac martyris tue Appolonie quamexcuſſis ꝓ tui nominis ꝯfeſſione dentibꝰ de morte aceibiſſima triumphare feciſti martyrium recolimꝰ vt eirmeritis ⁊ p̄cibꝰ a dolore dentiū ⁊ ab omni languore coꝑis ⁊ anime ꝓtegi ⁊ eripi mereamur. Ipſa etiaꝫ ſuccurrit morſibꝰ ẜpentum infernoꝝ corꝑa ⁊ ab illis occiſa putrefieri non ꝑmittit. ſꝫ potius reſuſcitat. Si aliquaꝫ denotionem ad ipſaꝫ habuerint. Et illud ptꝫ in exemplo.¶ Refert̉ ꝙ in Burgundia erat qͥdam nobilis diuesvalde. hn̄s caſtꝝ munitum. qͥ cum vxore ſua ⁊ tota familia magnam deuotōeꝫ habuit in be. appol̓. vt ſingulis annis feſtum celebraret. ⁊ in mēſa ſua laute ⁊ ꝑoptime miniſtraret. huiꝰ nobilis vxor cum inſtaret tempuspariendi. in partu magnos habuit dolores. ita vt p̄nimio dolore oportuit ſibi duos dentes effodere: hoc cotigit ſibi iam qͣrta vice. Cum igit̉ debuit parere inſtabat feſtum be. appol̓. qd̓ iteꝝ cum magna deuotione intendebat celebrare. inuitādo pauꝑes ob amorem Ih̓uxp̄i ⁊ ſue pijſſime mr̄is ⁊ ſan. appolonie. Cūqꝫ venirentdies conuiuij mulier ꝑ ſe ẜuiebat pauꝑibꝰ hn̄s caldareplenum carnibꝰ pendens circa ignem. Accidit ꝙ hoſantiquus dyabolus in forma ꝑegrini veniret petēs intromitti. quo intromiſſo ſedit circa focum qͣi ſe calefaciendo. mulier aūt infantem vniꝰ anni circa ignem:debuit reficere pauꝑes: remiſit incuſtoditū. qd̓ dyabelus vidit iactauit pueꝝ in caldare. ⁊ ſtatim in ꝑticulasminimas eſt diuiſus. ⁊ mulier ex nimio labore pueri eſtoblita. Tandem cū debuit carnes reciꝑe de caldare. inuenit membra pueri. mō digitum. mō manū. mō pedtunc ꝯtrita recordās pueri. facta eſt qͣſi exanimis. poſtea tn̄ reſumptꝭ viribꝰ. collegit membra pueri in pannemundo. ⁊ finita miſſa ad ſecretariū ſuum aſcēdit valdeplorans ⁊ inuocans deum ⁊ ſan. appoloniaꝫ di. O deꝰeterne iam video ꝙ omnia q̄ feci ob amorē tuum deſpecta ſunt tibi. tn̄ audiui ſepiꝰ p̄dicare. qd̓ vni ex minimismeis feciſtis: mihi feciſtis. ⁊ qͣre non attendis ad operamea que ego feci ob reuerentiam tuam ⁊ ſancte appolonie. O ſancta Appolonia. en ego multis annis ſeruiui tibi feſtum tuum celebrando. pauꝑes inuitando ⁊miniſtrando eis. eſt ne merces mea hec? Et cum hoc diceret mulier obdormiuit. ⁊ vidit in viſu ſan. appol̓. venientem cū comitatu angeloꝝ. ac decore decoratā nimiuꝫdicēs ei. Noli deſꝑare nullū bonum manet irremuneratum. Scias q̄ feciſti deo ⁊ beate Marie ⁊ mihi impediſti ẜuiendo pauꝑibꝰ. in hoc mihi gͣtum feciſti obſeqͥum. Et quicqͥd deſideras obtinebis. ⁊ pueꝝ tuum incolumē rehabebis. Dolorem dentium quem habuiſtiin partu dētes tuos p̄ dolore nimio euellēdo. ammodonon patieris. ac tu ⁊ omnes qͥ ob amorē dei ⁊ mr̄is elꝰ