Sermo.XXXVIII.

Ideo dedit ſibi cuſtodem quendam ſenem collidrianūviꝝ honeſtum. ⁊ ſcīa ceteris p̄cellentem. ſub cuiꝰ eruditione in breui apicem ph̓ie artis edocuit. ⁊ in rhetoricaſibi in grecia ſimilē non habuit. ſꝫ qꝛ de fide quam acceꝑat a matrice nimis intenta erat. ſine qͣ impoſſibile eſtplacere deo. ad Heb̓. xj. Ualedixit p̄dictꝭ ſciētijs. qꝛ inſecularibꝰ ſcientijs vanitas eſt. ⁊ hoc ptꝫ ꝑ Iere. x. Nolite vias gentium diſcere. qꝛ leges ppl̓oꝝ vane ſunt. i.has ſcientias abiecit ⁊ volumina xp̄iane religionis legēcepit. in quibꝰ inſtruit̉ fides. qꝛ ſciuit ꝙ regnum dei inſimplicitate fidei nō in ꝯtentione ſecularium ſcientiaꝝacquirit̉. vt hr̄. xxxvij. di. c. oēm. Cum igit̉ eſſet xp̄ianoruꝫ inſignita v̓tutibꝰ intͣ in anima. exͣ in corꝑe ſuggeſſitmgr̄o ſuo vt eam viuere ꝑmitteret ẜm fidem xp̄ianamqͦ annuēte beata v̓go mēſam ſuam auream p̄cioſis lapdibꝰ decoratam veſtes aureas margaritis innumerabilibꝰ decoratas coronam p̄cioſiſſimaꝫ capitꝭ ſui cinguluꝫineſtimabilit̓ p̄cioſum ⁊ alia ornamēta p̄cioſa deſtruxit⁊ pauꝑibꝰ erogauit. ⁊ deſpecto habitu mēbra ſua texit.qꝛ legerat illud dominicum dictum Math̓. vj. Nolitetheſaurizare vobis theſauros in terra vbi fures effodiunt ⁊ furant̉. ſꝫ theſaurizate vob̓ theſauros in celo. Etiam tanꝙͣ prudentiſſima ſciuit illud Augu. qd̓ ſcribit ꝯͣfauſtum. Nunqͥd inet̓num dei iocūdabit̉ viſione beatiſſima. qͥ mundi delectabat̉ deſiderio ⁊ amore. q. d. nullo modo. Et ſimilit̓ illud qd̓ Haymo dicit ſuꝑ Apol̓.Fruitio tꝑalis leticie fruitionem amittit viſionis et̓ne.Audiētes igit̉ frēs eius poſt longa temꝑis curricula ꝙornamēta abixciſſet mr̄i eam detulerunt. q̄ videns eamdeſpecto habitu redarguit eaꝫ. Ipſa rn̄dit in tuto locoea de quibꝰ me arguis repoſui vt vtar temꝑe ꝯgruo. ⁊ait mr̄i. Si in dn̄m Ih̓m xp̄m credideris cui non meaſꝫ ſua reddidi pauꝑibꝰ. in quem ⁊ ego credo immarceſcibili corona coronaberis vite et̓ne. Audiens hec mr̄ abſceſſit. ſꝫ. x. nobiles v̓gines que ei a patre fuerunt adiūcte ceciderunt ad pedes eius lachrymantes ⁊ petētes vteis ea v̓ba repetere dignaret̉. quibꝰ repetitis omnes inxp̄m crediderunt. ¶ Scd̓o cedrus diu durat ẜm Yſid̓.li. xvij. Non em̄ pōt a tinea vel a teredine exterminariſicut alia ligna. Idcirco ꝓpt̓ eius durabilitatē ⁊ ꝑpetuitatem ex cedris fiunt ligmina in regum palacijs ⁊ in tēplis. Ita be. v̓go appolonia fuit durabilis ⁊ cōſtans inſuo ꝓpoſito ꝙ a tineis adulationum ⁊ blandimētoꝝ nopotuit emolliri vel corrumpi. ita ꝙ de ea exponi pōt illud Yſa. xl. Lignum imputreſcibile elegit ſibi ſapiensartifex. Ideo ſequit̉ in legenda. ¶ Egreſſa aūt mr̄ ad filiam cum multitudine v̓ginum laſciuaꝝ adducens ſecum diuerſoꝝ muſicoꝝ melodias ſperans natā his demoliendam blandimētis. Ipſa aūt ſpreuit. qꝛ timuit illud Iob. xx. Tenent tympanum ⁊ cytharam ⁊ gaudētad ſonitum organi. ducunt in bonis dies ſuos ⁊ in pūcto ad inferna deſcendunt. iō alijs ſaltantibꝰ genibꝰ interra ꝓuolutis ⁊ manibꝰ in celum erectis orauit di. Domine Ih̓u xp̄e libera me in tꝑe in quo laudo nomē tuūin tympano cordis mei: ⁊ organis oris. Mat̓ aūt vidēseam redarguit. cui ait. inuanum laboras mat̓ v̓ba tuaventi ſunt terrores velut pluuia. mens mea firmata eſtſupͣ firmam petram. q̄ eſt Ih̓s xp̄c ⁊ deus meꝰ. Uidēsaūt mr̄ filie duriciam patri detulit eaꝫ. qͥ. x. annis ꝯͣ hoſtes armenie ꝯſūmauerat. ⁊ ꝓpt̓ea tunc reuenit. Uidēqꝫ pr̄ filiam vultū macilentam ⁊ vilibꝰ veſtitam. ait illiO vnicum cordis mei ſolaciū. an ignoras ꝙ Ih̓m quēre debes ꝙ Ih̓s eſt verus filiꝰ dei. qͥ nō ꝓ ſuis ſceleribꝰſꝫ ꝓpt̓ delicta nr̄a paſſus eſt crucis tormētum. Et hecgerat Yſa. liij. Ipſe vulneratꝰ eſt ꝓpt̓ ſcelera nr̄a. Audens hec pr̄ furore incitat̉. in carcerē ipſam includi iuſſitvt eam ſic terrore auerteret. Sꝫ pōt dici de ipſa qd̓ ſcribit be. Amb̓. de ſan. Agatha. beata v̓go xp̄i nec terrore

concutit̉: nec blandimento ſeducit̉. Mane facto ipſamꝓduci mandauit ⁊ manu app̄hendens. ⁊ veſtimentisexuit ſordibꝰ ⁊ aureis induit. dyademaqꝫ p̄cioſum capti impoſuit. ⁊ ſic indutam in templum iouis deduxit q̄cuꝫ in medio templi eſſet apparuit ei angelus in ſpeciepulcerrimi iuuenis. ferens ſignū crucꝭ in manu dextra⁊ palmam virentem in manu ſiniſtra. qͥ ait. Confortare ⁊ eſto robuſta ſciēs te ſb̓ hoc ſignaculo crucis palmavictorie inſigniri. ⁊ hūc angelum nullus vidit niſi ip̄a.Et ait pr̄ ad ipſam. vnicum ſolatium cordis mei ſacrifica dijs. q̄ rn̄dit. ſacrificium viuum obtuli me deo meoIh̓u xp̄o. Cupiens vt ⁊ tu ceſſes a dementia tua ⁊ cognito deo vero fidem rectam ꝯſideres. ⁊ cū hoc dixiſſetcadens in terram orabat di. O dn̄e ſalus ⁊ ſpes credentium in te. cōminue hoc ydolum vt cognoſcant qͥ illudcolunt ꝙ tu ſis ſolus deus ⁊ p̄ter te nō ſit alius. qͣ or̄oneꝯpleta. fulgur de celo deſcendit ⁊ ydolum ꝯ̄minuit. ⁊ c̄aſtabant in cinerem ſunt redacti. Qd̓ vidēs pr̄ iratusiuſſit v̓ginem in medio ciuitatis columne alligari v̓gis⁊ flagellis cedi carneſqꝫ eius vngulis laniari ⁊ cū hec fierent. apparuit ei dn̄s cū multitudine angeloꝝ atꝫ v̓ginum di. Agnoſce v̓go creatorem tuum ꝓ quo decertaꝯſtans eſto plura pati te oꝑtꝫ ꝓ nomīe meo. Tortorhac voce audita ⁊ neminem vidētes omnes fugeruntAngeli aūt accedentes eam ſanauerunt. ⁊ ſoluētes libire fecerunt abire. qd̓ audiens pr̄ vocauit carnifices ⁊ linguam eius abſcidi mandauit. ne xp̄m oīno confiteret̉aures ipſius plumbo repleri buliente. oculos a capiteexͣhi. dentes malleo excuti. ⁊ cum hec fierent diuinitusvox ꝑ os v̓gineū erupit di. Domine Ih̓u xp̄e hec munera offero maieſtati tue oculos dentes ⁊cͣ. q̄ omnia inme plantauit dextera tua. ⁊ p̄cor qͥ memoriaꝫ mee paſonis egerint in iſtis membris gaudeant ſanitate. Etvox ad eam. noueris inqͥt dilecta mea q̄ poſtulaſti impetraſti. ꝯpleta hac voce accedentes angeli ſanauerūt.quo facto pr̄ eaꝫ tenebroſis tradidit carceribꝰ ꝑtractāsquibꝰ crudelitatibꝰ eam a ꝓpoſito reuocaret. Altera diepat̓ dixit. aut dijs meis offer thura aut pateris tormenta ineſtimabilia. Illa autē intrepida ait. dn̄o meo Ih̓uxp̄o me dudum obtuli. qd̓ audiens pat̓ qͣſi freneticuseuellere cepit capillos capitis ſui. ⁊ iuſſit fieri magnumignem in medio ciuitatis ⁊ ipſam ligatam veſtibꝰ in illum ꝓijci. ⁊ ignis extinctus eſt ⁊ ipſa penitꝰ laxata. itavt dicere pōt illud Eccͣi. lj. In medio ignis nō ſum eſtuata. Quam pat̓ iuſſit denuo ligari ⁊ ꝑ ciuitatem vbiqꝫlocoꝝ equis indomitis trahi. Eq̄ſtribuſqꝫ iniunxit diſtrictius vt eam ſequentes ꝯculcarent. Sꝫ diuina vltiominime defuit. equus vnꝰ qͥ eam trahebat ꝑcuſſit ictucalcis patrē. qͥ mox expirauit. Mr̄e aūt cuꝫ filijs occutrente v̓ginem cum fletu dep̄cabant̉ vt ꝓ patris ſuſcitatōne exorare xp̄m dignaret̉. At illa ꝓuolutis in terragenibꝰ deum exorauit. ⁊ patrē ꝑ p̄ces ſuſcitauit. Et illecepit p̄dicare fidem xp̄i. qd̓ audientes qͥ tunc aderantꝯuerſi ſunt ad dn̄m. Et multa milia hominum a ſancto Leonino ſacerdote cum ipſo baptiſmum ſuſceper̄tEquus aūt qͥ patrem occidit more humano loquebat̉di. Beata Appolonia. ⁊ beati ſunt omnes qui ꝑ te inxp̄m crediderint. nec hoc alicui ridiculoſum videat̉. qꝛlegit̉ Nume. xxij. Quando balaam iuſſu regis balachiret maledicere ppl̓o dei. In via hn̄s euaginatum gladium angelus dn̄i ſtetit. quem cū vidiſſet aſina auertitſe ab itinere ⁊ ibat ꝑ agrum. quam cū verberaret aperuit dn̄s os eius ⁊ locuta eſt di. Cur ꝑcutis me: qͥd fecitibi? Cui balaaꝫ. qꝛ meruiſti. Dixit aſina. nōne animal̓tuum ſum cui inſidere ꝯſueuiſti. dic qn̄ ſimile vnꝙͣ fecitibi. ſic potuit hoc eſſe. Dominꝰ qͥ aperuit os aſine pocens fuit ⁊ os equi aperire. Audiens autem Decius ceſar ꝙ euſebiꝰ imꝑator cuꝫ ſuis credidiſſet venit a roma⁊ alexandriam obſedit ⁊ penis factis gͣuioribꝰ decollarip̄cepit. Appolonia aūt int̓ duas rotas ⁊ vncis repletisG G. ij