XM.Sermo

honorem. ⁊ mee memoriam paſſionis vigiliam ieiunauerint ac diem celebrauerint. deum ⁊ beataꝫ v̓ginem⁊ne celerē ſentient in dolore dentiū ac capitis adiutricēCandem euigilans. inuenit pueꝝ ſuum incolumen. ⁊ſe ab omnibꝰ doloribꝰ ſanatam. qd̓ factum oībꝰ enarrauit. ac ipſa cū marito ſuo ⁊ tota familia feſtū eius ꝙͣdiuvirit celebrauit. ⁊ volentibꝰ celebrare nunciauit. Iō habeamꝰ be. appol̓. in mēoria. vt a dolore dentium ⁊ captis ac omnibꝰ aduerſitatibꝰ corꝑis ⁊ anime liberemur.⁊ ad gaudia et̓na ſb̓leuemur. ad que nos ꝑducat pater⁊ filius ⁊ ſpūſſanctus Amen.¶ In cathedra Petri. Sermo primus.Xaltent euꝫ in eccleſiaplebis ⁊ in cathedra ſenioꝝ laudāt eū psͣ. cvj.l ¶ Refert em̄ Amb̓. in li. hexame. ⁊ Ariſt. li.x. animalium. Ꝙ apes inſtinctu naturali valde diligūtregem magnitudine clariorē ⁊ inſignem ⁊ ꝙ in rege p̄cipue eſt manſuetudo clarior. hinc eſt ꝙͣuis rex hꝫ aculeos eis tn̄ minime vtit̉ ad pugendum. ¶ Myſtice homines qͥ hic intelligunt̉ ꝑ apes in electione dn̄t reſpicere ad claritatem moꝝ. vt ſit verꝰ ⁊ miſericors. qꝛ ex veritate timet̉. ⁊ ex miſcd̓ia diligit̉. ẜm illud Prouer. ij. Meſericordia ⁊ veritas cuſtodiunt regem. ⁊ roborat̉ clemētia thronꝰ eius. Iō legit̉. j. Reg. v. Ꝙ ppl̓us iſrl̓ elegitSaul ⁊ nō fuit melior eo qͥ ad bonitatē ⁊ ſtatura. ab humero em̄ ⁊ ſurſum eminebat ſuꝑ oēm ppl̓m. Talem regem elegerunt ſibi homines in ciuitate antiochia b. petrum qͥ quaſi pͥnceps alioꝝ fuit maior. iō caput apl̓oꝝappellatꝰ eſt. vt hr̄. j. q. vij. §. quotiens. Fuit etiam miſericors ſeuerus .i. iuſtus. miſericors bonis ⁊ penitētibꝰSeuerꝰ aūt ⁊ iuſtus malis ⁊ pctōribꝰ. declinauit tn̄ magis ad miſcd̓iaꝫ ꝙͣ ad iuſticiaꝫ. ſeu ſeueritatē. Et vt hoctieret dn̄s ip̄m cadere ꝑmiſit vt ſciret alijs miſcd̓iter cōpati. vt dicit Greg. ⁊ hr̄. di. l. c. Conſiderandum. ⁊. c. ſeq̄n. vbi dr̄. Illud fuit magne pietatꝭ diſpenſatōe factū.vt is qͥ futurꝰ erat paſtor eccl̓ie in ſua culpa diſceret qͣlitalijs miſereri debēt. ⁊ ꝙͣuis fuit miſericors. tn̄ iuſticie n̄eſt oblitus qͦ ad malos. qꝛ legit̉ Act. v. De anania cumvxore ſua Zaphira qui vendit agꝝ ⁊ fraudauit de p̄cagri apl̓os offerens ꝑtem quandam ad pedes aploCui dixit petrꝰ. Anania cur tentauit ſathanas cor tuū⁊ mentiri fecit nō mentitus es hominibꝰ ſꝫ deo. qd̓audiſſet ananias cecidit ⁊ expirauit. ita ⁊ factū ē dere eius. ⁊ qꝛ miſcd̓ia ⁊ veritas exaltant hoīem. ⁊ p̄cipuep̄latum. Iō petrus hodie exaltatꝰ fuit ſicut innuūt v̓ba p̄aſſumpta. Exaltent eum in eccl̓ia. ¶ In quibꝰ v̓bisa duobꝰ ꝯmendat̉. Primo ab exaltatione glorioſa. ibi.exaltent eum. Secūdo a commendatione oneroſa. ibi.in cathedra Circa qd̓ notandum. ꝙ cōſuetudo hec eſtin curia ſecularium dn̄oꝝ vt regum ⁊ imꝑatoꝝ quē pͥnceps vel rex honorat. hunc ad ꝯplacentiaꝫ regis ſubditi ceteri vnanimit̓ ſolēt honorare ẜm illud poete. Hūcquem rex decorat ppl̓uſqꝫ decēt̓ honorat. Qd̓ figuratūeſt Gen̄. xlj. Ubi legit̉. ꝙ rex pharao exaltauit Ioſephin ꝓcuratorem regni ſui di. Tu eris pr̄ ſuꝑ domū meaꝫ⁊ ad tui oris imꝑium cunctus ppl̓us obediet ⁊ tradiditſibi anulum in qͣ ſigillabant̉ lr̄e regie in ſignum ptātisſibi ꝯceſſe. ⁊ fecit eum aſcendere ſuꝑ curꝝ ſuum. iuſſitqꝫeum ducere ꝑ ciuitatem. qd̓ vidētes omnes ip̄m honorabant. Idem legit̉ Heſt. iij. Ꝙ aſſuerꝰ rex exaltauitpͥncipem Aman ſuꝑ omnes pͥncipes regni ſui facienseuꝫ ſcd̓m poſt ſe vicꝫ in ptāte. Iō qꝛ rex ip̄m honorauitomēs in curia ſua genua flectebant vt regiaꝫ approbarent voluntatem Myſtice rex regum ⁊ dn̄s dominantium xp̄c intelligit Apoc̄. xix. Honorauit apl̓os ſuosqd̓ teſtat̉ psͣ. cxxxviij. di. Nimis honorati ſunt amicitui deus. Nimis ꝯfortatꝰ eſt ⁊cͣ. Et poſuit eos ſuꝑ omnes in curia ſua dando eis pͥncipaliorem dignitatē. ẜm

quod p̄dixerat psͣ. xliiij. Conſtitues eos principes ſuomnem terram. Debemus ergo eos ſedule honorarenos xp̄o regi ꝯformare. qꝛ dicit be. Greg. ad Mauriciū⁊ ponit̉. xj. q. j. Sacerdotibꝰ. qͥd miꝝ ſi illos vr̄a pietasdignet̉ honorare quibꝰ in ſuo eloquio deus honoremtribuens eis vt angelos aut deos appellat. quia honorquem eis exhibemus veniet nobis in ꝓfectum. TeſteAmb̓. in li. d̓ offi. Reuera eſtimo nulla omni poſſe moleſtia ꝑturbari qͥ ſanctos dignis laudibꝰ apl̓os ſtudentvenerar ¶ Et pͥncipalit̓ honorare debemus be. apl̓m petrum quem dn̄s ſuꝑ omnes p̓ncipes dignum ꝯſtituitẜm ꝙ eccl̓ia canit de ipſo. Tu es paſtor ouium. pͥncepsapl̓oꝝ tibi tradidit deus omnia regna mūdi. Et honorauit ip̄m in multis. Primum ꝙ fecit ip̄m ſummū int̓ Comnes apl̓os qd̓ patet ex hoc qn̄ dixit ceteris. Laxaterhetia vr̄a in capturam. ſoli petro dixit. Duc in altumLu. v. Etiam ſibi ſoli dixit vt paſceret homines Ioh̓.vl. Per quem ſua excellens dignitas deſignat̉ vt ꝓbat̉xxiiij. q. j. Non turbat̉. Etiam ſibi ſoli dictum eſt. Tues petrus ⁊ ſuꝑ hanc petram edificabo eccl̓iam meamMat. xvj. In qͦ fecit ip̄m ſue eccl̓ie miniſtratōis fundamentum. Dignitatis aūt ſummitas be. pet. apl̓i ptꝫ inqͦlibet ipſiꝰ ſucceſſore .ſ. papa eius dignitas magna eſt.tam in clero ꝙͣ exͣ cleꝝ. In clero ſunt multi qui hn̄t magnos honores vt cardinales quoꝝ eſſe in numero dn̄tlvij. qͣtuor patriarche .ſ. anthiecenꝰ. Ieroſolymitanus.Acquilegienſis. Conſtantinopolitanꝰ. Tres archiep̄i D.pͥncipales. Maguntinenſis. Colonienſis. ⁊ Treuerenſis. Qui ſunt pͥncipaliter primi in electione imꝑatoris.Inſuꝑ ⁊ multi alij abbates ⁊ ep̄i. Sed iſti ſunt nulliusdignitatis niſi ipſe contulerit dignitates ⁊ ptātes qͣs ⁊eis auferre pōt. vt ꝓbat̉. ix. q. iij. c. ꝑ pͥncipalem. Idemdr̄. ij. q. vj. c. decreto. Et ſic patꝫ ꝙ papa eſt ſumma poteſtas int̓ omnes qͥ hn̄t plenitudinem ptātis. Alij em̄ꝑtem ſollicitudinis. Similit̓ eius dignitas patet reſpectu imꝑatoris quem cum ipſe ꝯſecrat ipſe pede ſuo ꝓſtratum ante ſe coronat. ⁊ qn̄ papa equum ſuum aſcendit. ſi imꝑator pn̄s fuerit ſtrepam aſcendenti oportebittenere vt tradut leges ſeculares Scd̓o celeſtis rex exaltauit be. petrum in hoc ꝙ tradidit ſibi claues regni ſuiſicut ⁊ ꝓmiſit ſibi Mat. xvj. Tibi petre dabo claues regni celoꝝ poſt receſſum meum. quodcūqꝫ ligaueris ⁊cͣ.Et hoc fuit ſignum magne fiducie qꝛ ſcimꝰ qn̄ dn̄s recedit a patria ⁊ omnes claues ſecum defert on̄dit ſe nōmagnam hr̄e fiduciā in ſuo vicario. ſꝫ cū omnes claueſibi dimittit non ſolum domꝰ ſꝫ etiam oīm theſaurotunc on̄dit ſe gerere fiduciam. ¶ Myſtice xp̄c cum volebat recedere de hoc ſeculo ad patrem nō tradidit claues regni ſui ⁊ theſauroꝝ ſuoꝝ be. v̓gini Marie ſue ditior fuit vniuerſis apl̓is. Non tn̄ ſibi ſꝫ iſtis dn̄s clauesregni celoꝝ ꝯmiſit .ſ. be. petro. Ex qͦ patꝫ ꝙ magnam fiduciam habuit ad ip̄m. Iō ſi quis voluerit intrare in illud regnum oꝑtꝫ hr̄e refugium ad be. petrum tanꝙͣ adilliꝰ ꝓcuratorem. qꝛ dicit hea. Amb̓. in ẜmone qͥ inciꝓpera diuinitate. puto inquit celos alit̓ aperire nō poniſi claues petri apoſtoli reſerent. Et ſubdit. Ideo rogmus petrum vt ipſe nobis tanꝙͣ bonꝰ paſtor ⁊ ianitoportas regni celeſtis aperiat. TTercio xp̄c exaltauit btm̄petrum in miraculoꝝ oꝑatione. qꝛ legit̉ Act. v. ꝙ infirmi ponebant̉ in plateis. vbi petrus ambulare ꝯſueuerat ⁊ quemcūqꝫ vmbra ſua obūbrabat ab infirmitatibꝰſanabat̉. Similit̓ legit̉ Act. ix. ꝙ quendam infirmū nomine eneam ſolo verbo ſanauit di. Enea ſanet te dominus Ih̓s xp̄c ſurge ⁊ ſterne tibi. ⁊ ꝯtinuo ſurrexit. ⁊ omnes q̄ hītabant ibi ꝯuerſi ſunt ad dn̄m. Et ibidem ſubdit̉ de qͣdaꝫ diſcipula noīe Tabita q̄ infirmata mortuafuit veniens aūt petrus rogatu diſcipulorum intranscellarium in qͦ iacebat. ⁊ ponens genua ſua orauit ⁊ cōG G iij