De ſancta Agnete.
ate Agnetis q̄ in ſua eccleſia depicta erat ex ꝑte ſua p̄ciperet vt ſe ꝑmitteret deſpōſari. Cūqꝫ hic ſacerdos huicimagini imꝑaret illa ꝯtinuo anulo digitum porrigens⁊ illo ſuſcepto digitū retrahebat. Et extunc oēm malūeſtum ⁊ tēptationē carnis a ſacerdote fugauit āmodoillā dyabolicā incenſionē miſericordie ſenſit. Quis hocfecit certe hoc mitigatiuū celeſte qd̓ iam erat plantatuꝫin ortum celeſtis paradiſi q̄ abſtraxit ab eo omnē ardorem a dyabolo īmiſſum. vel a ꝓpria carne excitatū. Recte ſicut ait Dioniſi. ſuꝑ vulnus aduſtū poſitū extrahitardorem: mitigatqꝫ dolorē. Idcirco om̄s ſenes ⁊ iuuenes vidue. ⁊ virgines. viri ⁊ mulieres qͥ in maligna cōcupiſcentia ſunt inflamate ꝑ deſideriū querere debenthoc celi liliū beatā Agnetā ⁊ ſeſe cū fide ⁊ dilectione deſpōſare. ẜm illud Ozee. ij. Deſponſabo te mihi in fide.⁊ extūc cōbuſtio illa ceſſabit vt patuit in p̄fato ſacerdote. Tercio liliū hꝫ virtutē mundificatiuā qꝛ faciem mūdificat. vt dicit Pe. de creſcē. vbi sͣ. ⁊ fit hoc modo. accipe tuberoſitates radicis lilij ⁊ deſicca. puluerē inde facpoſtea tꝑa cū aqua roſacea ⁊ deſicca. quo facto ter vel qͣter puluerē ſolum cū aquā roſacea ꝯfectam dūc ſuꝑ faciem̄ ⁊ fugabit ꝯtractionē rugarū abluendo ⁊ faciem dealbando. Idem dicit Dyoni. Hanc virtutē habuit b.Agnes liliū celeſtis paradiſi qꝛ om̄es eam inuocantesmundat ⁊ dealbat a nigredine mentaliū facinoꝝ. De qͣdicit Hiere. Tren̄. iiij. Denigrate ſunt faciēs eoꝝ ſuꝑcarbones. ⁊ nō ſunt cogniti in plateis. ⁊ nō ſolum mudat maculam mentalē. ſꝫ etiam corꝑalem. Ad quod ꝓbandū. Refert Amb̓. ꝙ puella quedam noīe cōſtātia.Conſtantini magni filia. totaliter in facie erat leproſa. ⁊grauiſſime vndiqꝫ in corpore maculata. hec audiens famā btē Agnetꝭ tumulū eius adijt ⁊ cū ibi in oratione ꝑſiſteret obdormiuit. viditqꝫ beatā Agnetā aſſiſtentem⁊ dicentē ſibi. Si in chriſto credideris ꝯtinuo liberaberis. Ad hanc vocem euigilans perfecte ſe ſanatā inuenit. ⁊ illa baptiſmū recipiens ſuꝑ corpus beate agnētisbaſilicam fecit. ⁊ ibi in virginitate degens multas exēplo ſuo virgines cōgregauit. Ecce quō hic celeſtis ortililium faciem corporis huius virginis mundauit. ⁊ faciem inſuꝑ mentis ſue anime aīam a ſpeciali lepra peccati dealbauit. ⁊ in mundicia ſpūali perſeuerauit. Eccevirginitas ſine hūilitate nō eſt munda. ẜm illud AugQuid ꝓdeſt ꝯtinentia ſi dn̄abitur ibi ſuperbia. Melior eſt humilis ꝯiugalitas ꝙͣ ſuꝑba virginitas. Ideo ſumere debent radicem .i. humilitatē que debet eſſe radivirtutum. ẜm Gre. dicentem in omel̓. Qui ceteras vtutes ſine humilitate congregat. in ventū puluerē portat. De hoc albiſſimo lilio beate Agnete que fuit humilis virgo. ⁊ debent eam puluerizare. hoc eſt quō in puluerem redigentur cogitare. ẜm illud Gen̄. iij. Puluises ⁊ in puluerem reuerteris. ⁊ hunc puluerem debentinducere in faciebꝰ ſuis. āmodo inſignia ſuperbie abijciendo. Sicqꝫ ſpecioſe chriſto apparebunt. Et dicit eisCan̄. ij. Ecce tu pulcra es amica mea ecce tu pulcra oculi tui columbarum. abſqꝫ illo qd̓ intrinſecus latet. ⁊ hocad pͥmū. Ꝙͣtum ad ſecundū ẜm naturales ſpine mutuo ſolent conectari ſicut patꝫ de arboribꝰ ſpinoſis queadinuicem ſe cōnectunt. ⁊ alterutrū muniunt ⁊ defendunt. ⁊ manus reſiſtentiū ſibi pungūt ⁊ vulnerant. Eſi inter eos aliquod creuerit liliū illud lacerant ⁊ extinguūt. ſeſe aūt aūt raro ledere approbant̉. Myſtice ꝑ ſpinas tyranni impugnantes bonos huiꝰ mundi figurātur. qͥ ſe in malo ꝯnectunt ꝯtra bonos ipſos vulnerando. qd̓ figuratū eſt Nūeri. xxij. vbi legit̉ ꝙ Balach rexiniquus cū malo ꝓph̓a balaam ſe ſociauit ꝯtra iſrael qn̄ꝓph̓a ppl̓m maledicere. ⁊ perſequi intendebat. Ita legitur ꝙ herodes ⁊ Pylatus facti ſunt amici qui antea logo temꝑe fuerūt inimici. quare hoc. vt ip̄m Ieſuꝫ vulnerarent ⁊ morti cōdemnarēt. Ita etiam romanus p̄fectus cū filio ſuo fuerūt qͣſi ſpine pūgentes ſe adinuiceꝫ
cōnectendo vt hoc delectabile lilium vulnerarent viAgnetā. Tandem filius p̄fecti voluit ſibi ſurripere.ginem ipſaꝫ ad ſuū cōiugium inducendo qd̓ ſine dolore ⁊ ſtimulo nō fuit. quia nouit eſſe ſcriptū per beatumAmb̓. in lib̓. de virginitate. virginitas eſt amica diuinitatis. ſpeculū puritatis. ornamentū mirifice venuſtatriuulus perpetue voluptatis. Et in aut̓. de lenonibus.Coll̓. iij. §. ſanximus. ſola caſtitas cū fiducia poſſibiliseſt ſeu potens eſt. ⁊ bene potuit beata Agnes ſtimulari quia tria habuit alliciētia eam ad eius ꝯſenſum. Primū fuit iuuenilis etas. Et ẜm illud Eccͣs. xij. Adoīeſcētia em̄ ⁊ voluptas vana ſunt. Sed hanc vanitatē ipſaſpreuit. Quia dicit beatus Ambroſiꝰ. Quāuis eſſet annis iuuencula tn̄ animo cana. Secundum fuit pulcritudo qꝛ pulcra facie. ⁊ ſcimus ꝙ pulcre virgines ⁊ mū-lieres maiores hn̄t adherentias. ⁊ frequentiores. Quiadicit Hiero. pulcra cito adamatur. ⁊ feda facile cōtennit̉. difficile cuſtoditur quod plures amant. Sed pulcritudinem corporis nō curant. ẜm illud Prouer. xxxj.Fallax gratia ⁊ vana ē pulcritudo. mulier timēs deū īſa laudabit̉. De interiori pulcritudine fuit ſibi cura. ẜꝫillud psͣ. xliiij. Om̄is gloria eius filie regis abintus. Zpoteſt dicere illud quod dicit btūs Greg. lib̓. dyalo. depuella noīe Galla. illa exteriꝰ nihil deformitatis timuitq̄ interiorē ſpēm amauit nec vetita ē ſi hoc in ea fedaret̉ꝙ ꝙ a celeſti ſponſo nō amaret̉. Terciū fuit muneꝝ oblatio. qꝛ p̄fecti filius obtulit ei plurima. Gēmas ⁊ diuitias ⁊ ampliora repromiſit. multe em̄ ſunt qͣ non ſeducitpulcritudo ⁊ iuuentꝰ qͣs tn̄ muneꝝ oblatio ſeducē ꝯſueuit. In cuius ſignū ẜuus Abrae dedit rebecce muneravaſa argentea ⁊ aurea vt ipſam facilius ad ꝯſenſuꝫ dn̄iſui inclinaret. Sed om̄ia munera beata Agnes deſpexit. Sciebat em̄ ꝙ hmōi munera terrena nō dant̉ ſponſis dei: ſꝫ ꝯcūbinis. ẜm illud Gen̄. xxv. Filijs aūt ꝯcubinaꝝ largitus eſt munera. dona aūt ſpūalia ⁊ celeſtiadant̉ legitimis ſponſis de quibꝰ gloriat̉ in legenda. Secundo punita eſt a p̄fecto qui polluere voluit eiꝰ famā⁊ noīs honeſtatem trahendo ipſam ad lupanar. quodetiam doloroſum fuit. Quia dicit̉ Prouerb̓. xxij. Melius eſt nomen bonū qͣꝫ vnguenta p̄cioſa. cōtra hoc habuit angelicaꝫ ſocietatē. qꝛ angelis ibidem p̄paratis inuenta fuit qͥ infamiā eius abolerent. Ideo etiā miſit eānudā trahi per ciuitatē. vt de ea impleret̉ illud Ezech̓xvj. Derelinquent te nudam ⁊ ignominia plenā. ⁊ hocfecit ideo vt nuditas ſibi verecundiā faceret. quia ſolētvere virgines magis timere nuditatē ꝙͣ penam. ẜm illud Ezech̓. xvj. Eras nuda ⁊ ꝯfuſione plena. Sed contra hoc habuit a deo adiutorium. quia tantā denſitatecapillis eius deus tribuit vt melius capillis qͣꝫ veſtibꝰtegeretur. Et in hoc verecundiam ab ea repulit. Idemetiam ipſam in loco obſcuro fecit includi vt loci obſcuritas eam terreret. Sed contra hoc habuit claritatē vt qͥad eam ingreſſi fuerant p̄ nimio ſplendore eam viderenō poterant. Ille ſpine non potuerūt eam vulnerareSed ipſa ſciuit eas in ſuam ꝓprietatem cōmutare. quiafilius prefecti ſuſcitatus effectus eſt publicus chriſtianus. Prefectus etiam viſo miraculo credidit. ⁊ in virūalterum mutatus fuit. Tercio punita fuit ab aſpaſio ꝑfecti vicario. qui volebat in ea extinguere fidei integritatem multiplex ei inferendo ſupplicium. Iuſſit enimeam in ignem copioſum iactare. vt ignis crines eius ēoſſa in cinerem redigeret. ne alique reliquie remaneretquas chriſtiani honorarent. Sed ipſa igneꝫ deuicit deuota oratione. Ipſe enim in medio flamarū expanſismanibus orabat dicens. Te deprecor venerāde. colende pater metuende. quia per filium tuum minas euaſtſacrilegi tyranni. Et carnis ſpurcicias īmaculato calletranſiui. Ecce venio ad te quem amaui. quem queſiui ſemper optaui; et hoc ad ſecundum. ¶ Ꝙtum autem ad tercium eſt notandum ſpeciale ſignū eſt quādo