De ſancta Agnete.

noīe medeam nimiū ſpecioſam. in artibus liberalibusimbutā p̄ om̄ibus hec ſedens inter patrem ⁊ quendabarbaꝝ noīe Vaſon in amore eius accenſa dixit. O vtinam ille yaſon barbarus tāſpecioſus tamnobilis mihimaritali copula iungeret̉ ⁊ cū ea verba multa miſcuit.⁊ qd̓ nephas eſt in virgine. hoc ipſa cōuertebat in phasEt dicit ibideꝫ. ꝙ poſt pauca temꝑa Vaſon Medeamvi oppreſſit ipſam deflorando. Ideo dicit btūs Amb̓in omel̓. Diſcite v̓gines nō circūcurſare ꝑ alienas edesſcꝫ ire ad coreas nō in publico miſcere ẜmones. ẜm aūtGreg. Sermo virginū debꝫ eſſe prudens. rarus. ⁊ modeſtus. nō tā eloquentia p̄cioſus ꝙͣ pudore. Etiam debent ſe a turpibus verbis abſtinere. ẜm illud Sen̄. averbis turpibus abſtineto. qꝛ licentia eoꝝ impudiciciānutrit. Secunda virtus eſt labor in oꝑatione. Habuitem̄ magnū laborē vt virginitatē ſuaꝫ cōſeruaret. Quiaſicut dicit Amb̓. in legenda. Cum iuuenis audiſſet verba virginis lecto ꝓſternit̉: ⁊ ꝙ ꝓ amore egrotaret a medicis aperit̉ ꝑ ſuſpiria alta. Quod audiens pater replicat eam filio ſuo. ſꝫ illa pͥoris ſponſi fedus ſe violare nōpoſſe aſſeruit. quod cepit p̄fectus inquirere qͥs ille ſpōſus eſſet. de cuius poteſtate ſe Agnes iactaret. que duꝫaūt ſibi dixit ꝙ xp̄m ſponſum ſuum diceret. quo audito pͥus blandis ſermonibꝰ. deinde terroribꝰ eam pulſatCui Agnes. quicqͥd vis age. quod queris non poterisobtinere. ⁊ p̄fectus vnū tibi de duobꝰ elige: aut cū virginibꝰ dee feſte ſacrifica. aut meretricibꝰ ſcortaberꝭ. Cuilla. Nec ſacrificabo dijs tuis. nec ſcortis polluar alienis. cuſtodem em̄ habeo corꝑis mei angelū dn̄i. Etiaꝫcredendū eſt ꝙ beata v̓go Agnes nō fuit ocioſa in domo pr̄is. qꝛ ſtatim tradita ſtudio litteraꝝ vt ſic ꝑ ſtudiūartium vitaret carnis viciū. Hiero. ad ruſticū monachū. Et ponit̉ de ꝯſe. diſ. vlti. c. nūqͣ. Ama ſcīaꝫ ſcriptirarū. ⁊ vicia carnis nō amabis. vn̄. Ita neceſſariumvirginibus modernis vt magnis laboribꝰ reſiſtantcijs carnis. ⁊ his hoſtibꝰ qui impugnant caſtitateꝫ. Qꝛdicit btūs Amb̓. in lib̓. de v̓ginitate. Inter oīm martyrum genera diuturniora ſunt caſtitatis prelia. ⁊ nō ſolum eſt carnis illecebris laborioſe reſiſtere. quia ociuꝫ ⁊quies ſunt ſpina lacerans caſtitatē ⁊ via ad luxuriam.O ſicut atteſtat̉ ꝓph̓a Ezech̓. xvj. Hec fuit iniquitas Zodome ſororis tue ſuꝑbia. Saturitas panis. ⁊ abundantia vini. Ocium ipſius ⁊ filiaꝝ eius. Ideo docꝫ Egidiromanus. de regimine pͥncipū. lib̓. ij. ꝑte. ij. c. vij. ⁊. viijꝘ quilibet pater vel mater debēt ſollicitari ꝙ filie eaꝝſtudeant texere. filare. ⁊ oꝑari circa lanam vel ſericū noocio torpeſcant. Sicut legitur feciſſe imꝑator Octauianus. de quo refert Ualerius in policrate. lib̓. vj. Ꝙas ſuas in lanificio fecit inſtrui vt ſi eas nubiles forad extremā pauꝑtatem ꝓijceret ſe ꝑ artem poſſent enutrire. Idem legit̉ de Conſtantino imꝑatore. qui p̄cepitvt filie ſue artem ⁊ cōſuetudinē manibꝰ oꝑandi hr̄entvt per exercitia oꝑis vicia vitarent. ⁊ ſi fortuna eis fauret poſſent ꝑ laboras manuū victū querere ⁊ veſtitumIdē referūt cronographi. de Karolo magno qͥ filias ſuas fecit lanificio aſſueſcere coloqꝫ ⁊ fuſo ne ꝑ ociū torpeſcerēt. Conſiderauerūtqꝫ hi inclyti imꝑatores ꝙ ocioſitas ⁊ voluptas ſunt arma antiqui hoſtis. de renū. c. niſi cum p̓dem. §. ꝑſone. ⁊ de ꝯſecra. diſ. v. c. nunqͣꝫ. Hisarmis dyabolus dauid impugnauit ⁊ ip̄m ſuꝑauit qn̄vacans ocio cū Barſabee vxore Urie adulteriū perpetrauit. ij. Regū. xj. His armis inuaſit Salo. qn̄ ceſſauit ab edificatione domo dn̄i. ⁊ ocio torpebat. ⁊ ip̄m vtcit. qꝛ ml̓ieres alienigenas adamauit itaqꝫ fuerūt ei vxores qͣi ſeptingente ⁊ ꝯcubine trecente. iij. Reg. xj. Illisarmis impulit Mariā magdalenā ⁊ eiecit eam vt peccatrix publica diceret̉ Luc̄. vij. Iō docet hiero. gl̓ioſusEt ponit̉ de ꝯſe. di. v. nunꝙͣ. nō inquit vacet mens tuavarijs perturbationibꝰ q̄ ſi pectori inciderint dn̄abunt̉tui. ⁊ te deducent ad delicta maxima. De qͥbꝰ dicit psͣ.

lxxij. In labore hoīm nō ſunt ⁊cͣ. tranſierūt vſqꝫ in affectuꝫ cordis. Et ꝯcludit hiero. Aliquid oꝑis facito vt ſidyabolus occupatū te inueniat. Et dic̄ Egidius romanus. vbi sͣ. Si aliqua femīa eſſet in tāalto gradu ꝙ nōeſſet ꝯſueta certa talia oꝑa exercere adhuc nō eſſet mittenda vt ocio vacaret. ſꝫ tradenda eſſet ſtudio litterarūEt ſepius libꝝ accipiens ſe lectionibus occuparet vt ſicpeccata vitaret. qꝛ beata Agnes nobiliſſimū liliū cumeſſet in ſtudio artiū ſecura fuit. Sed cū a ſcholis reuerteret̉ a filio p̄fecti vrbis romane adamata dr̄. ẜm beatūAmb̓. Tercia virtus eſt fuga occaſionis peccandi quefuit quaſi terciū foliū quo nr̄m candidiſſimū liliū beata Agnes fuit decorata. Ꝙ aūt fugit occaſionē peccandi. pꝫ ex hoc. qꝛ dedit ſo ſtudio litteraꝝ quo vitat̉ occaſio culpaꝝ. ⁊ poſtqͣꝫ reuerſa fuit a ſtudio manſit in domo pr̄na. ⁊ ꝙͣuis inuita ad lupanar inducta tn̄ fuit alangelis cuſtodita Amb̓. ꝯtinuendo legendaꝫ cū beAgnes noluiſſet in thoꝝ filij p̄fecti ꝯſentire nec ydoīmolare iuſſit eaꝫ expoliare ⁊ nudā ad lupanar adduci.tantā aūt denſitatē capilloꝝ dn̄s ei ꝯtulit vt meliꝰ capillis qͣꝫ veſtibꝰ tegeret̉. Ingreſſa aūt turpitudinis locumangelū dn̄i p̄paratū inuenit qͥ locū claritate nimia circūfulſit ſibiqꝫ ſtolam candidiſſimā p̄parauit. Prefectifilius cū alijs iuuenibꝰ ad lupanar iuit. ⁊ eos ad ipſampͥus inuitauit. qͥ ingreſſi ex miraculo aūt cōpuncti redierūt. Quos ille appellans fatuos ⁊ ad eā furens intrauit cū eā ꝯtingere vellet a dyabolo ſuffocatus expirauitQd̓ p̄fectus audiēs cū ingenti planctu ad eam venit. ⁊cām mortis eius diligentius ſciſcitat̉. Cui Agnes. Illecuius voluntatē volebat ꝑficere euꝫ in ptātem accepit⁊ occidit. Nam ſocij viſo miraculo territi redierūt illeſiCui p̄fectus in hoc apparebit ꝙ nō magicis artibꝰ egiſti ſi impetrare poteris vt reſurgat. Agnete aūt oranteiuuenis ſuſcitat̉ ⁊ xp̄s ab eo publice p̄dicat̉. Pontificesigit̉ dyaboloꝝ ſeditionē in ppl̓o excitantes clamauerūttolle magam. tolle magā. ⁊ maleficam. q̄ mentes mutat⁊ alienat aīos. Prefectus aūt viſo miraculo voluit eā liberare. ſꝫ p̄ſcpͥtionē metuēs eā dereliquit. Et qꝛ eā liberare nō potuit triſtis abſceſſit. Ecce ꝙ b. v̓go agnes nōdedit illis vanis iuuenibꝰ occaſionē. qꝛ territi lumen fugerūt. nec etiā ſeipſam illis talem obtulit ꝙ potuiſſentin ipſam occaſionē inuenire. Diſcite igit̉ ab hac v̓gineⁱ Eo v̓gines cetereqꝫ mulieres fugā occaſionis peccādi. qꝛoccaſio peccati eſt velut ſpina lacerans caſtitatē. Qd̓ p̄in Thamar virgine ſorore Abſalonis. ij. Reg. xiij. vblegitur. ꝙ Amon filius dauid adamauit Thamar ſororē Abſalon ita vt p̄ amore egrotaret. qd̓ audiens Ionadab dedit ei ꝯſiliū malū dicens. Cuba ſuꝑ lectū tuuꝫ⁊ languorē ſimula. Qd̓ ille fecit ⁊ dixit ſe a nullo cibumvelle capere niſi a Thamar. Illa aūt ſola iuſſu pr̄is ſorbiciūculaꝫ porrexit nulla ancilla ſecum accepta. Cū comedere potuiſſet cū filio regis. Amon aūt videns eamſolā apprehēdit eā ⁊ deflorauit. qꝛ occaſionē ſibi p̄ſtititꝙ ſola cū ſolo in thalamo fuit. Iō dicit poeta. Si fugisfugit. Si cedis cedere neſcit. Nam locus ⁊ tp̄us pabula p̄bent ei ſcꝫ occaſionē luxurie. Iō etiā btā v̓go agnesne in domo turpitudīs ſola exn̄s occaſionē daret iuueiibꝰ ad peccandū: voluit ſecū hr̄e angelū cuſtodem ſuorꝑis cū hūanū auxiliū nō hr̄et. Quarta virtus eſt habitus aſper ⁊ hūilis quā credit̉ habuiſſe b. Agnes exotenere caſtitatē voluit. Ipſa v̓o Iudith eſt q̄ ſuꝑ lūbosquotidie habuit ciliciū Iudith. viij. Refert Ambro. qͥpaſchaſius p̄fectus dedit ſibi aſpeꝝ habitū. qꝛ iuſſit eāin copioſum ignē iactari. Sꝫ in duas ꝑtes flama diuiſappl̓m exurebat ⁊ eā mīme tangebat. ita vt dicere poſſiilld̓ Eccͣi. vlti. In medio ignis nō ſuꝫ eſtuata. poſt hecpaſchaſius in gutture eius gladiū īmergi p̄cepit. Et ſitxp̄s ſpōſus candidus ⁊ rubicūdus ipſaꝫ ſibi ſpōſam ⁊martyre conſecrauit. Cum igitur corpus eius xp̄iani ⁊parentes eius ſepelierūt vix a paganis in eos lapides