LQ.Sermo

⁊ p̄cipiens ei vt ꝑcuteret ⁊ cedem faceret. Quotiēs aūtaliquā domū ꝑcutiebat tot inde mortui efferebanturCuidā aūt diuinitꝰ reuelatū eſt ꝙ nequaꝙͣ hec peſtisceſſaret donec ſancto Sebaſtia. papie altare ꝯſtruerenquo facto ſtatim ceſſauit illa quaſſatio. ⁊ illuc de romareliquie ſancti ſebaſtiani martyris ſunt delate. Secundo btūs Sebaſtia. fidem integram ⁊ rectaꝫ habuit. Etfides tunc eſt integra qn̄ ē magna ⁊ firma. Habuit em̄fidem magnā qn̄ pͥncipatū deſeruit. ⁊ om̄ia mundanadeſpexit. Ideo dicit glo. ſuꝑ illud Timo. vj. Sectare inſticiam. Qui inquit verā fidē de deo habet nō cupit inmiſerijs huius mundi diues fieri. Habuit viuā fidemꝑ quā fructū bonoꝝ opeꝝ ferebat. qꝛ al̓s viua nōſet: ſꝫ mortua. Habuit firmā fidem. qꝛ ꝑ nulla toab ipſa cadere potuit. Sed dixit illud Thob̓. ij. Uitaꝫillam expectamus quā deus daturus eſt. his q̄ fidē ſuānunqͣꝫ mutant ab eo. Tercio btūs Sebaſtianus habupugnā victorioſiſſimā. in eo ꝙ ꝯſtans fuit in reprehēone maloꝝ ſcꝫ dyocleciani ⁊ ſuoꝝ ſatellitū. Refert etiāGre. in tercio lib̓. dyal̓. ꝙ quedam mulier tuſſia nupernupta cū ad eccl̓iam b. Sebaſtiani ab alijs inuitata eētnocteqꝫ ſequēti die qͣ ire debebat carnis voluptate ſtimulata a viro ſuo ſe abſtinere nō potuit. Facto aūt mane erubeſcens magis vultū hoīm ꝙͣ dei. illuc ꝓfecta eſtmox aūt oratoriū vbi erant recluſe reliquie ſanc. Sebaſtiani ingreſſa eſt. Dyabolus eā arripuit. ⁊ coram hōibꝰvexare cepit. Tunc p̄ſbyter illius eccleſie pallam arripiens altaris eam operuit. ⁊ dyabolus ſtatim illum p̄ſiterū inuaſit. Dixerūt aūt eā amici ſui ad incantatorevt incantationibꝰ dyabolū fugarent. Sed dū incantarent diuino iudicio: legio demonū. ſex milia. de. lxvj. eāingreſſi vexauerunt. Quidam aūt vir noīe fortunatuſanctitate ꝑſpicuus ſuis p̄cibus eam ſanauit. Quarihabuit oꝑationē ſollicitā. Oꝑatus em̄ eſt bonū qͣꝫtū addeū ſibi ſedule ẜuiendo. ẜm ꝙ canit̉ xp̄o ſedule .i. quotidie exhibebat officiū. Oꝑatus eſt bonū qͣꝫtum ad ſuperiores. Iō dixit imꝑatori ꝓ ſalute tua ſemꝑ deum colui. Oꝑatus eſt bonū ꝙͣtum ad ſeip̄m in om̄i ſanctitateſe cuſtodiēdo. ẜm illud Apoc̄. xxij. Qui iuſtus eſt iuſtificetur adhuc. ⁊ hoc relucet ex hͦ verbo iuſticie que ẜmAnẜ. Eſt virtus reddens vnicuiqꝫ qd̓ ſuū eſt. Quintohabuit ꝓmiſſionis retributionē eternā. ⁊ hoc in qͣtuor.Primo ꝑ hereditariā ſucceſſionē. Ad Gall̓. iij. a dn̄o recipietꝭ retributionē hereditatꝭ. Secūdo ꝑ legitimā etptionē. quia emit p̄cio ſanguinis. teſte b. Aug. Negtiatione iſte bonus dat. dat minus vt accipiat ampliusemit cōmertio ſanguinis regnū ſalutis. Facta ē breuispaſſio ⁊ perpetua beatitudo. Tercio ꝑ victorioſam expugnationē. ẜm illud Math̓. xj. Regnū celoꝝ vim patitur ⁊ violenti rapiūt illd̓. Quarto ꝑ paternā largitionē. Iuxͣ illud Luc̄. xij. Nolite timere puſillus grex qm̄cōplacuit patri veſtro dare vobis regnū.¶ De ſancta Agnete virgine. Sermo pͥmus.Acut lilium inter ſpinasſic̄ amica mea inter filias Cant̓. ij. Ariſto. ix.aīalium dicit. pulli aquilaꝝ ſunt duplices. aliqui adhuc iuuenes exiſtentes dimittunt nidum. matrem ſequuntur ſolem irreuerberatis oculis intuentuterram ꝓſpicere dedignantur. Et illi pulli diliguntur.Alij aūt ſunt pulli degeneres ⁊ nolunt oculos attollerein radios ſolis. Sed potius terrā qͣꝫ ſolem ꝯtemplant̉⁊ hi ab aquila aſpernant̉. Spūaliter ꝑ pullos aquilarūduplices intelligunt̉ hoīes. aliqui ſolum diligunt terrā⁊ de celeſtibꝰ eis cura ꝑua eſt in iuuentute dicētes illudSap̄. ij. venite vtamur bonis ⁊ fruamur creatura tanꝙͣ in iuuentute celeriter vino p̄cioſo. ⁊ vngētis nos im

roſis an̄qͣ marceſcant. nullū pratū ſit qd̓ nō ꝑtranſeatluxuria noſtra. Nemo exſors ſit luxurie noſtre .i. excluſus a luxuria. vbiqꝫ relinquamus ſigna leticie qm̄ hec ēpars noſtra. Alij aūt tanqͣꝫ nobiles filij ⁊ filie ſtatim inpuericia terrena relinquentes xp̄m verā aquilā ſequū̉ſicut b. Nico. b. Uitus. ⁊ p̄cipue beata Agnes. q̄ vt aitAmb̓. in legēda. xiij. āno etatis ſue mortē ꝑdidit ⁊ vitāinuenit. Infantia qͥdem cōputabat̉ in annis. ſꝫ erat ſenectus īmenſa mentis. corꝑe iuuencula. ſꝫ aīo cana.dicit Amb̓. in li. p̄fa. de ea. Sic beata Agnes generotatis oblectamenta deſpiciens: celeſtem meruit dignitatem. ſocietatis humane vota cōtemnēs. eterno regiseſt ſociata ꝯſortio. p̄cioſam mortē ꝓ xp̄i ꝯfeſſione ſuſcipiens ſil̓is eſt ei facta ⁊ ꝯformis. laudat eam xp̄s in p̄aſſumptis verbis. In qͥbus a tribus cōmendat̉. Primoa virginitatis candore. ibi. Sicut lilium. Secūdo a paſſibilitatis dolore. ibi. inter ſpinas. Tercio a ſingularitatis amore. ibi. ſic amica mea ⁊cͣ. De pͥmo eſt ſciendū cōſuetudinē hn̄t amatores mundani qn̄ volunt amatrices ſuas collaudare tunc ſolent eas tribꝰ pulcritudinibus comꝑare. ſicut roſis violis aut alijs p̄cioſis rebus.Sicut legit̉ de rege Salomone. qui fuit p̄cipuus ama­ Btor mulieꝝ. ⁊ dilectam ſuā pharaonis filiam p̄cioſis rebus cōparauit dicēs Can̄. iiij. Ꝙpulcra es amica meaꝙͣpulcra oculi tui colūbaꝝ. Sicut vitta coccinea labiatua ⁊ eloquiū tuū dulce. ſicut fragmen malipunici gͦne tue. ſicut turris collū tuū. pulcra ſunt vbera tua.no odor vngentoꝝ ſuꝑ om̄ia aromata. Myſtice xp̄s intelligitur qͥ eſt amator virginū ⁊ caſtarū mentiū ẜm illud Prouer. xxij. Qui diligit cordis mundiciā habebitamicū regem. ſcꝫ xp̄m. Hic etiam hꝫ hanc ꝯſuetudinēꝙ amatrices ſuas virgines caſtiſſimas comꝑat rebuspulcris. Sicut b. Agnes q̄ lilio quo nihil gratioſiꝰ eſt⁊ p̄cioſius ad decentiā coloris. redolentiā odoris. efficaciam corꝑis. Dicit Pli. in ſpe. na. ij. lib̓. ij. c. Significāsin hoc ꝙ huic nobili lilio b. Agneti. nihil fuit decentiꝰin colore. Nam ẜm Amb̓. fuit pulcra facie. ſꝫ pulcrior fide. nihil fuit in ea redolentius in odore ẜm illud Cant̓.iiij. Odor tuus ſuꝑ om̄ia aromata: vel vngenta. Nihiletiam ea efficatius in virtute. Quia dicit Saluſtius iniugurtino. Cū de virtutibꝰ agitur nulla ea excellentiuscernit̉ qͣ in ea q̄ in adoleſcentibꝰ inuenit̉. Sunt. xj. p̄terea nobiles lilij ꝓprietates ꝓpter quas lilio comꝑat̉ btāAgnes. Prima eſt ꝙ liliū habet ſex folia candida. ⁊ aliqua grana quaſi aurea intus fulgentia q̄ decorant liliūIta b. Agnes velut p̄fulgidū liliū habuit in ſe ſex virtutes ſuā caſtitatē. virginitatēqꝫ ꝯſeruātes. Prima fuitmodeſtia in ẜmōe. qd̓ patuit ex illo ꝙ cū filio p̄fecti nōhabuit longa colloquia. Sicut ⁊ hoc refert Amb̓. in legenda dicens. Cū bta v̓go a ſcholis reuerteret̉ a p̄fectifilio vrbis adamat̉. qͥ ſibi gēmas ⁊ diuitias innumerabiles ꝓmiſit ſi ꝯſenſum eius ſcꝫ cōiugium nō negaret.Cui agnes breuiter rn̄dit. diſcēde a me pabulum mortis. qꝛ iam ab alio amatore p̄uenta ſum .ſ. a xp̄o. ⁊ hunccepit cōmendare a qͥnqꝫ. ſcꝫ a nobilitate generis. A decore pulcritudinis. A diuitiaꝝ abundantia. a fortitudine ⁊ potentie efficatia. ab amoris excellentia dicens. hiclonge te nobilior genere ⁊ dignitate. cuius pater feminaͣ neſcit cuius mater virgo eſt. Cui angeli ẜuiūt. cuiꝰpulcritudinē ſol ⁊ luna mirant̉. Cuius opes nunqͣꝫ deficiunt. Cuius odore mortui reuiniſcūt. cuius tactu curant̉ infirmi ⁊ ꝯfortant̉. Cuiꝰ amor caſtitas. tactus ſanctitas. vnio virginitas. Et hec qͥnqꝫ ponit in qͣdam auctoritate dicens. Cuius generoſitas celſior. poſſibilitasfortior. aſpectꝰ pulcrior. amor ſuauior. ⁊ oī gr̄a elegatiorEcce modeſtia ẜmōis. qꝛ v̓ba īutilia ſecū nō habuit. ſꝫſpōſuꝫ ſuū xp̄m ei p̄tulit ⁊ laudauit. Ita debēt face̓ nr̄evirgines ſe cuſtodiendo a loquacitate que eſt quaſi ſpina lacerans caſtitatem. Qd̓ ꝓbat autor troyane hyſto.lib̓. ij. dicens. Rex atrox in inſula colchis habuit filiam