De ſctīs Fabiano ⁊ Sebaſtiano

tauit. etiā patuit ex hoc ꝙ infideles peccatores alre cōuertit. qd̓ pꝫ de tarquilio patre ⁊ mr̄e ſanctotyrū marcelliani ⁊ marci. Iō legit̉ in legenda ꝙ Sebaſtianus narbonenſis genere ciuis mediolan̄. Dyocleciāno ⁊ Maximiano imꝑatoribꝰ adeo charus erat. ꝙ pͥrcipatū pͥme cohortis ei traderent. ⁊ ſuo aſpectui ſemperaſtare iuberent. hic militarē clamidem ad hoc tm̄ gerebat. vt xp̄ianoꝝ aīos quotiens in tormētis videbat deficere ꝯfortaret. Cū aūt p̄clariſſimi viri Marcellianus⁊ Marcus gemini fratres ꝓ fide xp̄i decollari deberēad eos parentes venerūt vt eos a ſuo ꝓpoſito reuocarēmaterqꝫ ſoluto capite. ſciſſiſqꝫ veſtibꝰ vberibuſqꝫ oſtenſis aiebat. O p̄dulces filij mei circūdat me inaudita miſeria ⁊ intolerabilis luctus. heu me miſerā amitto filiosmeos ad mortē vltro tendentes quos ſi hoſtis auferretꝑ media ſequerer bella. raptores ſi violenta iudicia concluderent carcerē rumperē moritura. hec dicente mſenex pater adducit̉. ⁊ capite aſperſo puluere hmōi vces dabat. O filij ſenectutꝭ mee baculus cur ſic diligitismortē. venite hūc iuuenes ſponte ꝑeuntes. venite hucſenes ⁊ mecū ſemꝑ plangite. huc accedite pr̄es ⁊ p̄cauete. ne talia patiamini. hec talia dicente pr̄e. ꝯiuges adueniūt ꝓprios filios portantes ⁊ clamantes qͥbus nos dimittitis. qͥ erūt hoꝝ infantiū dn̄i. Quis veſtras largasdiuidit poſſeſſiones. Heu ꝙͣferrea pectora ꝑentes deſpicitis. vxores abijcitis. filios abdicatis. ⁊ vos carnificibꝰ ſpontanee exhibitis. inter hec corda viroꝝ ceperūt molleſcere. Tunc Sebaſtianus qͥ tunc ibi erat erūpens in mediū dixit. O fortiſſimi milites xp̄i nolite permiſera blandimenta coronam deponere ſempiternā. ⁊ꝑentibꝰ dixit. nolite timere nō ſeꝑabunt̉ a vobis. ſꝫ vadūt parare vobis ſydereas manſiones. hec em̄ vita alinitio mundi in ſe credentes fefellit. ſe expectantes decipit. de ſe p̄ſumentes deriſit. ⁊ nullū certum reddidit vtom̄ibꝰ p̄betur eſſe mentita. hec admonet furē vt capiairacundū vt ſeuiat. mendacē vt fallat. ipſa imꝑat crimina. iubet facinora ſuadet iniuſta. Hec aūt ꝑſecutio quāhic patiunt̉ hoīes exardeſcit. ⁊ cras refrigeſcit. ſub vnahora inducit̉. ⁊ ſub vna hora excludit̉. dolor aūt eternꝰrenouat̉ vt ſeuiat. augmentat̉ vt exurat. inflamatur vpuniat. in amore ergo martyrij noſtros iam ſuſcitemꝰaffectus. ibi em̄ dyabolus vincere exiſtimat qͥ dū capitcaptus eſt. dū torquet torquet̉. dū iugulat occiſus ē. dūinſultat irriſus eſt. Secūdo btūs Sebaſtianus habuitF ſpūſſancti pn̄tiam qd̓ patuit ex verbis p̄dictis ſalubribus qͥ de ſe nō loquebat̉. ſꝫ a ſpūſancto. ẜm illd̓ Math̓.x. Non em̄ vos eſtis qͥ loquimini. ſꝫ ſpūs patris veſtriqͥ loquitur in vobis. Ideo cū hec p̄dicta ſanc. Sebaſtianus loqueret̉ Zōe vxor nicoſtrati in cuius domo ſancti cuſtodiebant̉ q̄ loquelā amiſerat pedibꝰ eiꝰ ꝓuolutanutibꝰ veniā poſtulabat. tunc ille ait. Si em̄ verus xp̄iſeruus ſum. ⁊ ſi vera ſunt om̄ia que ex ore meo hec mulier audiuit. q. d. quia ſunt a ſpūſſancti p̄ſentia. aperiaos eius qui aperuit os Zacharie ꝓphete. Ad hanc vocem mulier clamauit. benedictus ſermo oris tui. ⁊ bn̄dicti qui om̄ibꝰ que locutus es credunt. vidi em̄ angelum ante te libꝝ tenentem in quo om̄ia q̄ dixiſti ſcript.erant. Qd̓ audiens nicoſtratus ꝓcidens ad pedes Sebaſtiani ſibi poſtulans iudulgeri ſtatīqꝫ abſoluēs martyres rogauit vt liberi abirent. qͥ dixerunt nullatenuꝫdeſerturos victoriam quā cepiſſent. Et ſequit̉ in legenda tantā virtutē ⁊ gratiam verbis ſan. Sebaſtiani dn̄sꝯtulerat ꝙ nō ſoluꝫ Marcellianū ⁊ marcū in martyrijꝯſtantia ꝯfortauit. ſꝫ etiam patrē eoꝝ ⁊ matrē cū multisalijs ꝯuertit. quos om̄s policarpus p̄ſbyter baptizauitꝘ habuit etiam ſpūſſancti p̄ſentiam ⁊ gratiaꝫ patuitex miraculis que faciebat que nullo modo fieri poſſuntſine ſpūſſancti iuuamine. ẜm illud Ioh̓. iij. Nemo pōthec ſigna facere que tu facis niſi deus fuerit cū eo. Legitur em̄ ꝙ Tarquilius pater predictoꝝ morbo grauiſſi-

mo laborans. ⁊ baptizatus recepit ſanitatē. p̄fectus aūtcromatius vrbe romana grauiſſimo morbo laborabatarquiliū rogabat vt ad ſe adduceret qͥ ſibi ſanitatē de? Qderat. Cum aūt ad eū veniſſet Policarpus ⁊ Sebaſtianus rogauit eos vt ſanitatem reciperet. Cui ille. Facvſerui illi faciūt. ⁊ Sebaſtianus. Timidi deos ſuos cōfringere formidarent. ⁊ ſi dyabolus eos lederet dicerent ſe leſos eo ꝙ deos confringerent. Sicqꝫ illi Sebaſtianus ⁊ Policarpus accincti plus qͣꝫ ducēta ydola cōfregerūt. cui dixerunt. Cum ſanitatē nō receperis certū eſt ꝙ aūt infidelitatē nō abieciſti aut aliqua ydola cōſeruaſti. Tunc indicauit ſe hr̄e thalamū in quo erat oīsmilitia ſtellarum. ꝓ quo pater plus ꝙͣ ducenta pondera auri expenderat. ꝑ que om̄ia futura preuidebat. CuiSebaſti. qͣꝫdiu hoc integrū habebis. te integrū nō habebis. Cū ille ad hoc ꝯſentiret vt deſtruerent̉ dixit Tyburtius filius eius. nō patiar opus deſtrui tam p̄clarūSed ne paterne ſanitati videar eſſe contrarius duobani accendant̉. vt ſi deſtructo oꝑe pater meus ſantē nō receperit ambo ꝯcremant̉ viui. dū igit̉ illud frangeretur. Angelꝰ p̄fecto apparuit ⁊ ſibi a dn̄o Ieſu xp̄oſanitatē redditam nūciauit. Sicqꝫ ipſe ⁊ filius Tybur.cius ⁊ mille. ⁊. ccc. ⁊ eius tota familia ſunt baptizati. zōeaūt ab infidelibꝰ tenta ⁊ diu cruciata emiſit ſpm̄. Qd̓ cūaudiſſet tarquilius dixit femine. ad coronā nos p̄cedētvt quid viueremus. ipſe aūt poſt paucos dies lapidatꝰeſt. Ꝙ aūt btūs Sebaſti. habuit ſpūſſancti p̄ſentiā pꝫꝑ tormenta que ſuſtinebat. Nullus em̄ pōt tormētaniſi cū ſpūſſancti auxilio ſuſtinere. qd̓ pꝫ in apl̓is qui anteaduentū ſpūſſancti nimis fuerūt debiles. veniente aūtſpūſancto adeo fortes ſunt effecti. ꝙ nulla tormenta formidarent. quia dicit psͣ. xxxij. Spiritu oris eius om̄iꝫvirtus eoꝝ. Ita factum eſt de ſancto Sebaſtiano qͥ vitute ſpūſſancti vicit tormenta tortoꝝ. Quia legit̉ ꝙ dyoclecianus eū ad ſeip̄m vocans dixit. Ego te pͥmū in pa.lacio meo ſemꝑ habui. ⁊ tu ꝯtra ſalutē meam ⁊ deoꝝ in Hiuriam hactenus latuiſti. Cui Sebaſt. ꝓ ſalute xp̄m colui. ⁊ ꝓ ſtatu romani imperij deū qui in celis eſt ſemoraui. Tunc dyoclecianus iuſſit eū in medio campoligari. ⁊ a militibꝰ ſagittari. qui ita eū ſagittis impleuerūtvt quaſi ericius videret̉. ⁊ eſtimantes mortuū abierūtEt potuit bene dicere beatus Sebaſtia. illud psͣ. xxvijad dyoclecianum. Sagitte tue infixe ſunt mihi acuteSpūſſanctus aūt p̄ſeruauit eū ne in tā horrenda penamoreret̉. Sed infra dies paucos liberatus eſt ſtans ſupra gradus pallatij imꝑatoris venientes de malis qxp̄ianis inuidebant dure redarguit. Dixitqꝫ imꝑatoIſte ne eſt Sebaſtia. quē diu ſagittis interfici iuſſeramCui Sebaſtia. ad hoc me dn̄s reſuſcitare dignatus eſtvt ꝯueniā vos ⁊ redarguā de malis vr̄is q̄ xp̄i famuliserogatis. Tunc imꝑator eū tādiu fuſtigari iuſſit doneoſpm̄ exalaret. ⁊ fecit corpus eius in cloacā ꝓijci ne a xp̄tianis ꝓ martyre coleret̉. Sanctus aūt Sebaſti. ſequētenocte lucino apparuit ⁊ corpus eius ſibi reuelauit. ⁊ inxta veſtigia apl̓oꝝ ſepelire p̄cepit. qd̓ ⁊ ſcm̄ eſt. paſſus ēpoſt annū dn̄i. cclxxxvij. Tercio habuit bonoꝝ affluētiam in eo ꝙ ſanctos martyres ꝯfortauit. ẜm illud Eſa.xxxv. Confortamini manus diſſolutas ⁊ brachia debilia roborate. ideo de ipſo pōt exponi illud Iob. iiij. Ecce docuiſti pl̓imos ⁊ manus laſſas roboraſti. facillātescōfirmauerūt ẜmones tuos ⁊ genua debilia cōfortaſti.Ipſe em̄ fuit doctor ignorantiū docēs ydola ſpernereſcut patuit de p̄fecto. Docuit mundi vanitatem fugere.cum dixit. hec vita ab initio mundi ⁊cͣ. Fuit roboratodebilium. Et conſolator afflictoꝝ nō ſolum in vita: ſedetiam poſt mortē. Ideo legitur in geſtis longobardoꝝ.Ꝙ tꝑe gilberti regis tota ytalia tanta peſte percuſſa ē.vt vix vnus alteruꝫ poſſet ſepelire. ⁊ peſtis maxime rome ⁊ papie ſeuiebat. tunc viſibiliter bonus angelus apparuit malo angelo ſubſequente. ⁊ ferente venabulum