.XXVIII.Sermo

Ancti per fideꝫ vicerūtregna oꝑati ſunt iuſticiam adepti ſunt repromiſſiones. ad Heb̓. xj. Reges mūdiales ſoſent ꝓmittere militibꝰ ſuis magna donaria vt eos animent ad hoſtes ſuꝑandos ⁊ ad regna ſibi ſubijcienda.qd̓ audientes milites fideliter pugnant. fortiter vincū⁊ multas deniqꝫ ſuſtinent paſſiones. Quia dicit Sen̄lib̓. ij. de moribꝰ. Spes p̄mij ſolaciū eſt laboris. Regesaūt peracta pugna implere ꝯſueuerūt militibꝰ qd̓ ꝓmſerūt illis. Qd̓ legitur figuratū in Alexandro qͥ volensciuitates ⁊ regna ſubiugare multa ꝓmiſit militibꝰortiter bellarent. ita milites vnanimes effecti ſuntfortes. ⁊ nō ſolum ab hoſtibꝰ paterent̉ eos debellando⁊ regna eoꝝ humiliando. ſꝫ etiaꝫ a feris in deſerto multa mala paſſi ſunt. eſuriem ⁊ ſitim. Nam alij p̄ ſiti lingebant ferrū. alij bibebant oleū. Alij aūt ad tantam noceſſitatē venerūt. vt ꝓpriaꝫ vrinā cogerent̉ bibere. Alexander aūt huius nō īmemor. ſꝫ cū adeſſet finis vite ſuefecit venire notariū ſuū. ⁊ militibꝰ ſuis bona ſua diſtribuit. ⁊ vnicuiqꝫ ſufficienter eſt datū. Ideo dr̄. j. Mach̓.j. Obtinuerūt pueri .i. ſerui eius regnū eius vnuſqͥſqꝫin loco ſuo. ⁊ impoſuerūt ſibi oēs dyademata poſt motē eius ⁊ filij eoꝝ poſt mortē eoꝝ annis multis. ¶ Spiritualiter rex celoꝝ xp̄us ꝓmittit ſuis militibus .i. ſanctis martyribꝰ. nō mundi auꝝ vel argentū qd̓ eſt quaſilutum. ſꝫ p̄mia eterna dicens cuilibet eoꝝ. Eſto fidelisvſqꝫ ad mortem ⁊ dabo tibi coronam vite Apoc̄. ij.ꝓmiſſum audientes ſancti martyres Fabianus ⁊ Sbaſtianus fortiter vſqꝫ ad mortem pugnauerūt ꝓ fidxp̄iana ſanguinē ſuū effundentes. Amb̓. atteſtante qait in lib̓. p̄fationū. Beati martyris Sebaſtiani ꝓfeſſione noīs tui dn̄e venerabilis ſanguis effuſus eſt. ſimul⁊ tua mirabilia manifeſtant qd̓ perfecit in infirmitate.virtute ⁊ meritis ⁊ ſtudijs dat ꝓfectum. et ꝓ inimicisapud te p̄ſtet auxiliū. Et quia fuerūt fortes in paſſioneideo deus in eis ꝓmiſſum impleuit coronā glorie tribuendo. qd̓ patꝫ in verbis ꝓpoſitis. Sancti ꝑ fidem vicerūt regna. In quibꝰ verbis oſtendit eos qͥnqꝫ preconiahabuiſſe. Primo ſanctitatē ꝑfectam. ibi. ſancti. Secundo fidem ꝑfectam integrā ⁊ rectam. ibi. ꝑ fidē. Terciopugnam victorioſam. ibi. vicerūt regna. Quarto oꝑationē laborioſam. ibi. oꝑati ſunt iuſticiam. Quinto retriionem gaudioſam. ibi. adepti ſunt repromiſſionesꝘͣtū ad laudē beati Fabiani eſt notandū. ꝙ in ipſoquinqꝫ legunt̉. Primū ꝙ fuit mirabiliter electus. Refert Ia. ianuenẜ. in legenda ꝙ fuit ciuis romanus ⁊ cūpapa defunctus eſſet. cardinaleſqꝫ ꝓ papa eligendo cōueniſſent ⁊ alius ciuitatis ppl̓s inter illos. ⁊ ipſe venitvt rei exitū expectaret. Cūqꝫ ſic ſtaret int̓ illos venit celitus colūba cādida deſcendēs ſuꝑ caput eiꝰ. qd̓ cū vidiſent mirabāt̉ oēs ⁊ illd̓ ꝓ ſigno accipiētes ip̄m in papaelegerūt. In iſto oſtendit̉ ꝙ habuit ꝑfectā ſanctitatemẜm illud Numeri. xvj. Quēcūqꝫ elegerit dn̄s ipſe eritſanctus. nequaꝙͣ ip̄m deus elegiſſet niſi ſanctū ⁊ benignū ip̄m cognouiſſet ¶ Simile legit̉ in naturalibꝰ. Refert Amb̓. in hexa. Volentes ſibi eligere apes regē nōeligunt qui eſt turpis ⁊ iratus. ſed qui eſt manſuetudīecharus ⁊ om̄ibꝰ apibꝰ pulcrior ⁊ benignus. Sic apis reginea Ieſus xp̄s elegit ſanctum ⁊ p̄claꝝ ppl̓o ſuo p̄latum ⁊ rectorem. de quo pōt exponi illud. j. Reg. x. Certe videtis quem elegit dn̄s ꝙ nō ſit ei ſimilis in om̄i pepulo. Si em̄ aliqͥs melior fuiſſꝫ eo in om̄i ppl̓o romaneveraciter eū elegiſſet. ⁊ nō btm̄ Fabianū. Secundū eſtꝙ fuit circa defenſionē fidei ſtrenuus. ẜm illud qd̓ cantur. Iſte ſanctus ꝓ lege dei ſui certauit vſqꝫ ad mortem⁊ a verbis impioꝝ nō timuit. In hoc on̄ditur ꝙ habuit fidem integram nō fluctuantē. Ipſe em̄ fidem feruīter p̄dicauit. ⁊ tanꝙͣ pugil ſtrenuus eam defendit. proeaqꝫ mori dignū duxit. Figuratus em̄ erat ꝑ matathiā

legiſlatorem qͥ noluit regi antiocho obedire vt faceretꝯtra leges paternas ſicut dixit. O ⁊ ſi oēs in hoc obedirent regi. ego tn̄ ⁊ filij mei nunqͣꝫ obediemus ei j. Machab̓. ij. Sic beatus Fabianꝰ regi decio nō ꝯſenſit qͥeū ydolis ſacrificare coegit. Sꝫ viriliter fidem ſanctopatrū defenſauit vſqꝫ ad mortē. Et de ipſo exponi pōtillud. ij. Mach̓. vj. Iſte gl̓ioſam mortem magiſqͣꝫ odibilem vitaꝫ amplectens voluntarie p̄ibat ad ſuppliciūTercio in potentū reprehenſione fuit firmus vel ꝯſtāsin qͦ on̄dit̉ eiꝰ pugna victorioſa. Fec̄ em̄ ſicut vnicornisRefert Iſid̓. lib̓. xij. ꝙ vnicornis habet vnū cornu tm̄. Lſꝫ ē tāacutuꝫ ⁊ validum vt quicqͥd impetit perforat auttranſfodit. nō timet elephantē animal potentiſſimū. ſꝫſepe cū eo certamen habꝫ ⁊ vulneratū in ventre ſuꝑat.⁊ ꝓſternit. Sic beatus Fabianus habuit vnum cornuhoc eſt papalem dignitatē. que omnē mundi tranſcendit dignitateꝫ ⁊ poteſtatē. Quia papa habet plenitudinē poteſtatis. ſꝫ alij cardinales ⁊ ep̄i habent partem ſolicitudinis. Ideo cū hoc cornu poteſtatis voluit om̄estam nobiles ꝙͣ ignobiles diuites ⁊ potentes ſuperare.Quia dicit̉ in cano. xvij. q. iiij. c. Si quis deinceps. Qn̄pͥncipes ſecl̓ares fuerint negligentes ⁊ inutiles circa regimen ⁊ iuſticiam. poſſunt ꝑ papam puniri ⁊ deponi.⁊ nō ſolum pͥncipes: ſꝫ potentiſſimū imꝑatorem quemhabet ꝯfirmare poſſet deponere ⁊ ꝓ exceſſibꝰ caſtigarevt habet̉ extra de elec. c. venerabilem. Sic ⁊ hoc legit̉ feciſſe btūs Fabianus. de qͦ refert Haymo. ꝙ philippusimꝑator quodam erat peccato aggrauatus. voluitqꝫedā tꝑe intereſſe paſche vigilijs ⁊ cōicare myſterijs. Qd̓videns papa Fabianus intrepidus acceſſit ⁊ potenterdefendit ne hoc faceret quouſqꝫ peccata ꝯfiteret̉ ⁊ interpenitentes pͥus ſtaret. quo facto cū alijs cōicare ꝑmiſitIdeo de illo poteſt exponi illud Eccͣi. xlviij. In diebusſuis nō timuit pͥncipem ⁊ potentia nulla vicit illū. Sicfacere debent alij p̄lati ⁊ ſacerdotes. Nam exemplo illius nō debent tyrannos mundi formidere. ſꝫ ꝯtra viciaeoꝝ ꝯſtanter p̄dicare. Quia ẜm Amb̓. in epl̓a ad Theodoſium. Nihil in ſacerdote apud hoīes melius qͣꝫ ꝙſantiatur modo libere p̄dicare vel peccata denunciare.Quare aūt eis eſt ꝑiculoſum. oſtendit Iſid̓. lib̓. iij. de ſūmo bono. Sacerdotes in qͥt ꝓpt̓ inqͥtatē ppl̓oꝝ veritatētacere nō dn̄t. ſi aūt ignorant eos nō erudiūt. aut peccatores nō arguant. Cui alludit criẜ. in omel̓. xliij. Si ſacerdotes nō oēm veritatē manifeſtauerint in ppl̓o dabunt rōnem in die iudicij. quia eſt periculoſum quo adhoīes. qͥ ſi nō arguerent̉ manerent in peccatis ꝓ quibꝰdānarent̉. Iō b. Fabianꝰ fuit ꝯſtās in argutione. nō ſolū ſimpliciū: ſꝫ etiā potentū vt eos ſaluaret ⁊ cū eis ꝑiterſaluaret̉. Quarto circa diuinū officiū fuit ſolicitus ⁊ deuotꝰ. in qͦ oſtendit̉ eiꝰ oꝑatio laborioſa. Nā ſicut de eorefert Damaſus papa. ꝙ tāſolicitus fuit ꝓ decore ſancte eccleſie ꝙ ꝑ oēs regiones miſit ſeptē dyaconos. ⁊ eisalios ſeptē dyaconos tradidit qui oīm geſta martyruꝫcollegerūt. Sed quare hoc? certe vt diuinū officiū ⁊ cultus diuinus dei illis geſtibꝰ decentius ornaret̉. ⁊ benepōt dicere cū psͣ. xxv. Dn̄e dilexi decorem domus tue.Quinto fuit martyrio coronatus. ⁊ in hoc pꝫ ꝙ habuitvitam eternā ⁊ gaudioſam retributionē. Quia dr̄ Iaco. j. Beatus vir qui ſuffert tentationeꝫ. Quia legit̉ inlegenda ꝙ paſſus eſt circa annū dn̄i .ccxliiij. ⁊ pōtificatus ſui anno. xiij. Iuſſu decij ceſaris capitis truncatione martyr coronat̉. Ideo de illo poteſt dici illud psͣ. xjPoſuiſti dn̄e in capite eius coronā de lapide precioſoꝘtum aūt ad laudem beati ſebaſtiani eſt notandū5 EPrimo ꝙ ipſe etiā hūit ꝑfectā ſanctitatē. Qꝛ ẜꝫfaciūt pctōꝝ mundiciā pn̄tia ſpūſſancti ⁊ bonoaffluentia. Habuit etiā ipſe pctōꝝ mūdiciā quā ꝑ charitatē acquiſiuit q̄ operit multitudinē pctōꝝ. ẜm illudProuer. x. Charitas oꝑit delicta vniuerſa. hec etiā ſuacharitas pꝫ ex hoc. ꝙ ſuos cōmilites xp̄i martyres ꝯfor